All Chapters of TOXIC SENIOR ของเล่นรุ่นพี่เลว: Chapter 31 - Chapter 39

วันต่อมาJ Brown University กลับจากค่ายแล้วล่ะ อย่างที่บอกว่าเมื่อคืนเป็นคืนสุดท้าย เมื่อตอนหัวรุ่งทำอาหารสำหรับเป็นมื้อเช้าให้เด็กๆเสร็จก็เดินทางกลับ แต่ถึงจะกลับมาถึงมอแล้ว ฉันก็ยังติดใจเรื่องเมื่อตอนหัวรุ่งตอนที่ตื่นมาอยู่ดี เพราะฉันตื่นมาในเต็นท์ฉันก็จริง แต่ฉันจำไม่ได้เลย ว่าเดินกลับมาเต็นท์ตัวเองตอนไหน แล้วฉันนอนร้ายถึงขนาดกลิ้งไปทั่วเต็นท์เลยเหรอ ข้างๆตัวฉันถึงมีรอยยับแล้วก็รู้สึกว่ามันยังอุ่นๆ เหมือนก่อนหน้านั้นมันมีคนนอนตรงนั้น ยิ่งคิดก็ยิ่งงง แล้วก็ยังสงสัยมาจนถึงตอนนี้ แต่จะไปถามพี่คชา ฉันก็ไม่กล้าถาม กลัวเขารู้ ว่าเมื่อคืนฉันแอบเข้าไปในเต็นท์เขา แล้วอีกอย่าง ถึงฉันอยากจะถามจริงๆ ก็คงไม่ได้ถาม เพราะพอฉันตื่นแล้วออกมาดูข้างนอก ก็ไม่เห็นเต็นท์พี่คชาแล้ว เขาเก็บเต็นท์(หนี)ไปตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ สรุปคือฉันไม่เจอพี่คชามาจนถึงตอนนี้ เพราะตอนกลับก็ไม่ได้กลับรถคันเดียวกัน ฉันกลับรถคันเดิม ส่วนพี่คชาเองก็คงกลับรถคันเดียวกับตอนขาไป“จะกลับบ้านยัง”“พี่คชา!” ตายยากจัง นึกถึงปุ๊บก็โผล่มาปั๊บ แถมโผล่มาด้านหลัง ฉันตกใจหมด“ใจลอยอะไร ถึงตกใจฉันขนาดนี้” เขาถามนิ่งๆ แต่ใครจะตอบกันล่ะ “ไม

ฮึก!จู่ๆเหมือนมีใครเอาอะไรแข็งๆมาจี้ฉันจากด้านหลังก็ไม่รู้ ในตอนที่ฉันกำลังจะเปิดประตูรั้ว“ส่งของมีค่ามาให้หมด ไม่งั้นตาย” เสียงขู่อย่างน่ากลัวยิ่งทำฉันตัวแข็งทื่อ ในเมื่อแบบนี้มันโจรอย่างไม่ต้องสงสัย“เอ่อ ค่ะ นะ..หนูให้แล้ว แต่พี่จี้หนูอยู่แบบนี้ หนูล้วงไม่ถนัด เอาออกได้มั้ยคะ” ฉันบอกเสียงสั่น“ก็ได้ แต่มึงอย่าตุกติกนะ”“คา..ค่ะ” ฉันตอบรับ ก่อนจะรู้สึกว่าโจรคนนั้นเอาอุปกรณ์ที่กำลังใช้จี้ฉันอยู่ออกไป ฉันเลยทำท่าจะล้วงกระเป๋า“เดี๋ยว!”ฮึก!ฉันสะดุ้งอีกรอบ “หันมาล้วงต่อหน้ากู กูไม่ไว้ใจ เกิดมึงล้วงอย่างอื่นหรือแอบกดโทรศัพท์หาใคร กูก็ซวยกันพอดี”“เอ่อ ค่ะ” เสียงฉันยังคงสั่น “ดี งั้นก็หันมา!”“คา..ค่ะ” ฉันตอบแล้วค่อยๆหันไปเผชิญหน้ากับโจร แต่มองเห็นหน้าโจรไม่ชัดหรอก เพราะมันมืด“ทีนี้ก็ล้วง!”“คา..ค่ะ” ฉันบอกแล้วค่อยๆล้วงมือไปในกระเป๋า แน่นอน ฉันกลัวมาก และกำลังคิดว่าฉันจะทำยังไงดีเพื่อให้รอด และตอนนี้เหมือนจะคิดออกแล้ว ลองเสี่ยงดูแล้วกันปึก!!“อั๊ก!”ฉันถีบโจรจนมันล้มไปพร้อมเสียงคล้ายๆกับมีดที่กระทบกับพื้น แต่เหมือนมันจะไม่เจ็บมาก แรงฉันคงน้อยเกินไป โจรมันถึงลุกขึ้นมาทันที ลุกขึ้นม

KACHA | CONDO ในที่สุดผมก็แข่งเสร็จสักที และผลของการแข่ง ผมคงไม่ต้องบอกใช่มั้ย เพราะถ้าผมไม่ชนะ ผมคงไม่ได้น้ำมนต์กลับมาคอนโดพร้อมกันกับผมอย่างตอนนี้“พี่คชา ปล่อยหนูนะ พี่พาหนูมานี่ทำไม”“พามาเคลียร์” ผมบอกนิ่งๆ ก่อนปล่อยมือน้ำมนต์แล้วหันไปปิดประตู ลืมบอกไปว่าผมพาน้ำมนต์ขึ้นมาถึงห้องแล้ว“เคลียร์อะไร หนูไม่มีอะไรจะเคลียร์กับพี่”“แน่ใจนะ ว่าไม่มี” ผมหันกลับมาถามน้ำมนต์แล้วเดินเข้าหา พร้อมกับจ้องเธอตาไม่กะพริบ เพราะผมปิดประตูเสร็จพอดี“แน่ใจ” น้ำมนต์ตอบพร้อมก้าวถอยหลัง เธอกลัวผม ผมดูออก แต่เธอกำลังทำใจดีสู้เสือ และในเมื่อเธออยากสู้กับเสือ งั้นผมจะใจดีเป็นเสือให้“แล้วที่ไปกับไอ้ธูปล่ะ เธอคิดอะไรอยู่ เธออยากให้มันพาไปหาผัวใหม่หรือไง ถึงได้ยอมไปกับมัน”“หนูไปเพราะพี่ธูปขอให้ช่วยต่างหาก”“ขอให้ช่วย?”“ใช่ พี่ธูปแค่จะไปแข่งรถกับเพื่อนสนุกๆ ไม่ได้เดิมพันอะไร แต่การแข่งมีข้อแม้ว่าถ้าจะแข่งก็ต้องมีผู้หญิงของตัวเองไปด้วย ไม่งั้นห้ามแข่ง พี่ธูปเลยขอให้หนูช่วยไปนั่งข้างๆ พี่ธูปจะได้แข่งกับเพื่อนได้ก็แค่นั้น”“งั้นเหรอ มันบอกแบบนั้น แล้วเธอก็เชื่อ?”“ใช่ หนูเชื่อ เพราะตอนนี้พี่ธูปกลับตัวแล้ว พี่

เช้าวันต่อมา..ฟึ่บ!ฟอดด..“พี่คชา” ฉันอุทานพร้อมกับเอี้ยวหน้าไปหาพี่คชาด้วยความตกใจ เพราะจู่ๆพี่คชาก็เข้ามากอดมาหอมฉันจากด้านหลังโดยที่ฉันไม่ทันตั้งตัว อีกอย่างคือฉันคิดไม่ถึงด้วย ว่าพี่คชาจะตามฉันมา เพราะเมื่อกี้ตอนฉันตื่นแล้วนุ่งผ้าขนหนูเดินออกมายืนริมระเบียง พี่คชายังหลับอยู่เลย“ทีนี้เชื่อรึยัง ว่าฉันจริงใจ” พี่คชาถามฉันเสียงเรียบ แต่ก็มีรอยยิ้มบางๆกับสายตาอะไรไม่รู้ ฉันรู้แต่ว่า“ไม่เชื่อ”“ไม่เชื่อ?” พี่คชาเอียงหน้างง แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยมือจากหน้าท้องฉัน เขายังไม่ยอมคลายกอด“คือยังไง ฉันนึกว่าที่เธอเต็มใจร่วมมือกับฉัน เพราะเธอเชื่อฉันแล้วซะอีก”“หนูไม่ได้เชื่อซะหน่อย แต่หนูยอมมีอะไรกับพี่ เพราะพี่หว่านล้อมหนูต่างหาก พี่ทำให้หนูเคลิ้ม พี่มันเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ ปากบอกว่าจริงใจกับหนู เลิกเห็นหนูเป็นของเล่น ที่ผ่านมาพี่ทำทุกอย่างด้วยความจริงใจ ไม่คิดโกหกหลอกลวง เห็นหนูสำคัญ แต่สิ่งที่ทำเมื่อคืนมันไม่ใช่เลย ในเมื่อสุดท้ายพี่ก็ยังเห็นหนูเป็นของเล่นเอาไว้ใช้ระบายความใคร่ เอาแต่ใจกับหนู เห็นร่างกายหนูเป็นแค่ของเล่นบนเตียง” ฉันร่ายไปซะยาว ก็มาคิดๆดูแล้วมันเจ็บนี่นา เพราะทุกๆอย่างที่พี่คช