All Chapters of TOXIC SENIOR ของเล่นรุ่นพี่เลว: Chapter 1 - Chapter 10

11:45 PM บ้านน้ำมนต์.. “พี่ธูป! กลับมาแล้วเหรอ” ฉันรีบลุกจากเก้าอี้แล้วตรงไปหาพี่ธูป พี่ชายของฉัน ส่วนฉัน น้ำมนต์ นะ เรียนการท่องเที่ยวและการโรงแรมอยู่ปี 1 เทอม 2 ม.เจบราวน์ (Faculty of Tourism and Hotel Management,J Brown University) แล้วที่ฉันมานั่งรอพี่ธูป ก็เพราะเป็นห่วง เห็นดึกแล้ว แต่ก็ยังไม่กลับบ้านสักที “แกไปกับฉันเดี๋ยวนี้เลยน้ำมนต์” ขณะที่ฉันเดินไปหา พี่ธูปก็เดินเข้าหาฉันเหมือนกัน สีหน้าท่าทางดูลุกลี้ลุกลนและรีบร้อนมาก ก่อนจะคว้าข้อมือฉันให้เดินตามออกไป “ไปไหนพี่ธูป หนูไม่ไป” ฉันขืนตัวไว้ ก่อนดึงมือกลับมา เลยไม่ทันได้พ้นออกจากประตูบ้าน ก็มันสงสัยนี่นา ที่จู่ๆพี่ธูปก็ทำท่าจะฉุดกระชากลากถูฉัน ฉันเลยกะว่าจะถามให้รู้เรื่องรู้ราวก่อน “ถ้าแกไม่ไป ไอ้เหี้ยคชามันเอาฉันตายแน่!” “คชา” ?? “พี่หมายถึงพี่คชาลูกเจ้าของมหาลัย หนึ่งในกลุ่มหนุ่มฮอตคณะวิศวะปี 3 ที่เป็นหัวหน้าชมรมดนตรีอะเหรอ” ที่ฉันรู้จัก เพราะรุ่นพี่กลุ่มนี้เขาฮอตมาก ฮอตมาก หล่อมาก แล้วก็รวยมาก เหมือนจะมีอยู่ 5 คน พี่คชา พี่เกียร์ พี่เกรย์ พี่เจได แล้วก็พี่สายฟ้า “ใช่ ไอ้เหี้ยนั่นนั่นแหละ” “แล้วทำไมเขาต้องเอาพ

ตุบ!!!ถึงห้องแล้ว ผมก็เอายัยนี่มาเหวี่ยงลงบนเตียงทันที ทำเอาแว่นเธอกระเด็นตกลงพื้นไปเลย ยัยนี่ใส่แว่นด้วย ผมลืมบอกไป แว่นกลมๆ น่ารักดี แต่แว่นไม่ใช่สิ่งที่ผมจะอยากสนใจในเวลานี้หรอก“ฮืออ พี่คชา อย่าทำอะไรหนูเลย หนูกลัวแล้ว ให้หนูไหว้ ฮึก ให้หนูไหว้ก็ได้” น้ำมนต์ขยับถอยหนีผมไปจนชนหัวเตียง ก่อนจะยกมือไหว้ผมมือไม้สั่น ยิ่งผมก้าวเข้าหาเตียงมากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งสั่น น้ำตาเธอก็ยิ่งไหลทะลัก แต่คนอย่างผม ไม่รู้สึกอะไรกับน้ำตาผู้หญิงหรอก“ไม่ต้องไหว้ ฉันอยากให้เธอครางมากกว่า”“ไม่ ฮึก เห็นใจหนูเถอะ หนู หนูจะยอมหาเงินมาชดใช้ให้พี่แทนพี่ธูปก็ได้ พี่บอกหนูมาเลยว่าเท่าไหร่ หนูจะพยายามหามาให้ ไม่ว่ายังไงหนูก็จะพยายามหามาชดใช้ให้พี่แทนพี่ธูปให้ได้ ฮือๆ”“ไม่จำเป็น เงินน่ะฉันมีแล้ว ตอนนี้ฉันอยากได้ความสุขทางกาย”ปึก!ผมวางเข่าข้างนึงลงที่ปลายเตียง“ฮื่อ! อย่า อย่าเข้ามานะ”“คงไม่ได้” ผมสวนทันทีด้วยน้ำเสียงเรียบๆนิ่งๆ เพราะอาการผมปกติ ไม่ได้ตัวสั่นใจสั่นเหมือนเธอ และผมยังคงมองเธอไม่วางตา“พี่ชายเธออุตส่าห์ยกเธอให้เป็นของเล่นฉัน แล้วจะไม่ให้ฉันเล่นได้ยังไง”“พี่คชา..” อยู่ๆเธอที่ร้องไห้ตัวสั่นอย่างหมด

วันต่อมา.. (5 AM)ฉันรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาพร้อมความปวดระบมไปทั้งเนื้อทั้งตัว และทุกอย่างที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ฉันจำได้ทุกอย่าง ..ฉันไม่รอดพ้นจากเงื้อมมือของพี่คชา รุ่นพี่แสนดีที่ฉันเพิ่งจะรู้ว่าจริงๆแล้ว เขาคือปีศาจ “เสียมันไปแล้วจริงๆสินะ” ฉันบอกตัวเองด้วยความเจ็บปวด น้ำตาก็ทำท่าจะไหล แต่ฉันก็กลั้นมันไว้ พยายามทำใจแล้วปลงกับมัน ในเมื่อร้องไปก็ไม่ช่วยอะไร มันเอาอะไรกลับมาไม่ได้ เพราะงั้นสิ่งที่ควรทำมีอย่างเดียวเท่านั้น คือต้องทำใจยอมรับความจริง“เข้มแข็งไว้น้ำมนต์ เดี๋ยวมันก็ผ่านไป” ฉันบอกตัวเองอีกครั้ง ก่อนจะลงจากเตียง หยิบเสื้อผ้าขึ้นมาใส่ ส่วนพี่คชา ตื่นมาฉันก็ไม่เห็นเขาแล้ว ฉันไม่รู้เขาไปไหน แต่เขาจะไปไหนก็ช่าง ดีแล้วที่เขาไม่อยู่ เพราะฉันเองก็ไม่อยากเห็นหน้าเขาตอนนี้“เสร็จสักที” ใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วล่ะ ลำบากหน่อยเพราะยังเจ็บ แต่ก็ใส่เสร็จจนได้ ก่อนฉันจะหยิบแว่นขึ้นมาใส่ ดีที่มันไม่แตก เลยยังใช้ได้ จากนั้นฉันก็เดินกะเผลกตรงไปที่ประตูห้องนอน พอออกมาจากห้องนอน ก็ไม่เจอใครเหมือนกัน เจอแต่ห้องรับแขก และนั่น ตรงนั้นคือประตู คือทางออกที่จะทำให้ฉันหลุดพ้นจากห้องเชือดนี้สักที“เห้ย อะไรเนี่

KACHA | CONDOตอนนี้ฉันอยู่หน้าห้องพี่คชา กดกริ่งไปแล้วด้วยทีนึง แต่ที่ฉันมา ไม่ใช่แค่จำใจมาเป็นของเล่นให้เขาเล่นตามใจชอบหรอก แต่ฉันจะมาเอาเรื่องเขาด้วยแอ๊ด..พี่คชาเปิดประตูแล้ว เปิดแล้วมองฉันนิ่งๆ แต่ยิ้มมุมปากนิดๆเหมือนสาแก่ใจ อาการแบบนี้ แสดงว่าเขาไม่รู้สึกอะไรกับเรื่องโหดร้ายที่ได้ทำลงไปเลยสินะ“มาทำไม ชิ่งไปแล้วไม่ใช่เหรอ”“พี่รู้ดีอยู่แก่ใจ ว่าทำไมหนูต้องมา พี่มันปีศาจชัดๆ ทำไมต้องทำขนาดนี้ด้วย”“ใครใช้ให้เธอดื้อไม่เชื่อฟัง”“แต่พี่ก็ไม่น่าจะทำกันรุนแรงขนาดนี้ กะจะเอาให้ถึงตายเลยเหรอ” “ตอนนี้ยัง แต่ต่อไปก็ไม่แน่ ถ้าเธอยังแข็งข้อ”“เลว!! อำมหิต!!!”เพี้ยะ!!!ฉันพลั้งมือตบพี่คชาจนหน้าหัน มันโกรธจนลืมตัว มารู้ตัวอีกทีก็ตบไปแล้ว และตอนนี้พี่คชาก็กำลังเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม ก่อนหันกลับมามองฉันช้าๆ ทำหน้านิ่งๆเลวๆแปลกๆ ดวงตาที่มองฉันก็น่ากลัว“พี่คชา คือหนู หนูขอ..”“รู้มั้ย” พี่คชาชิงฉันพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่แววตาที่มองฉันยังน่ากลัว“แม่ชีอย่างเธอกำลังทำผิดศีลที่ทำร้ายร่างกายฉัน มันเลยทำให้ฉัน อยากผิดศีลขึ้นมาบ้าง!”“อื้อ!”พี่คชากระชากฉันเข้าไปจูบ ก่อนเหวี่ยงฉันเข้ามาในห้องแ

KACHA | CONDOปึก!พอลืมตาตื่นมา ฉันก็สะดุ้งลุกขึ้นมานั่งแทบไม่ทัน เพราะมันตกใจที่ลืมตาขึ้นมาก็พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงพี่คชา แล้วฉันมาอยู่บนเตียงพี่คชาได้ไงกัน จำได้ว่าเมื่อตอนเย็น พอเลิกเรียน ฉันก็มารอพี่คชาที่ล็อบบี้ แต่พี่คชาก็ไม่มาสักที ฉันก็นั่งคิดนู่นคิดนี่ไปเรื่อยๆ รวมทั้งเรื่องของพี่เจไดด้วย ที่ฉันก็ยังคิดไม่ตก วันนี้ก็เครียดมาทั้งวัน จนมาตอนเย็นก็ยังมานั่งคิดอยู่อีก ระหว่างที่นั่งรอพี่คชา จนสี่ทุ่มก็แล้ว ห้าทุ่มก็แล้ว ก็ยังไม่เห็นมีวี่แววว่าพี่คชาจะมา ฉันก็รอจนเหนื่อย นั่งคิดไปด้วยสัปหงกไปด้วยก็หลายรอบอยู่ ลึกๆก็มีความคิดอยากกลับบ้านไปนอน แต่ก็ไม่กล้ากลับ กลัวพี่คชาจะของขึ้นแล้วเอาความโกรธไปลงกับพี่ธูปอีก ฉันเลยอดทนนั่งรอทั้งครึ่งหลับครึ่งตื่นต่อไปแบบนั้น ทั้งๆที่ในกระเป๋าฉันก็ยังมีคีย์การ์ดกับรหัสห้องของพี่คชาอยู่นะ แต่ในเมื่อเจ้าของห้องยังไม่อนุญาต ใครจะกล้าถือวิสาสะเปิดเข้าไปแล้วสรุปว่าฉันมานอนบนเตียงพี่คชาได้ไงกัน จริงสิ แล้วเรื่องพี่เจได ฉันควรจะเอายังไงดีนะ ถึงตอนนี้ฉันก็ยังคิดไม่ตก เครียดมากเลยบอกตามตรง ก็อย่างที่บอก ว่าฉันอยากช่วย แต่ถ้าจะไปบอก ฉันก็กลัวพี่เจไดจะไม