บททั้งหมดของ A Maid for the Billionaire's Heart: บทที่ 21 - บทที่ 30

ZOREIGN'S POV:“So anong gagawin mo?” muling tanong ko.“Tatanungin ko siya kung papanindigan ba niya yung feelings ko o paaasahin lang niya ako.” sagot niya.“Paano kung ang sagot niya ay, ‘Hindi ko rin alam’?” muling tanong ko.“Then I’ll know the answer.” maikling saad niya.Napabuntong-hininga na lamang ako. Hindi ko rin naman matatanong sa kanya yon. Kaya huwag na lang. Saka simpleng paghanga lang ang nararamdaman ko para sa kanya. At hanggang doon na lang yon.— — —KINABUKASAN…“Goodmorning, Zoreign! Kumusta ka na?" tanong ni Fortress.“Hmmm… Ayos naman. Siguro parating na yung dalaw ko kaya nagbago ang mood ko last time." sabay kibit-balikat ko.Saka na ako nag-brew para sa kape ni sir Sungit.“Mabuti naman kung gano'n." masayang saad niya. “Oh siya, maglilinis pa ako baka mamaya ay malintikan ako kapag nahuli akong nakikipag tsismisan sayo ni Manang Nora." bulong na saad niya sa bandang huli.Saka kami nagkatinginan at napahagikgik.“Sige, goodluck sayo!" nakangiting saad k

ZOREIGN'S POV:Pinapili ako ni Xavier ng susuotin ko. Kaya ang napili ko ay isang maroon na crop top at high waisted jeans na pinaresan ng white snickers.“Ayos lang ba ang suot ko?" tanong ko sa kanya pagkalabas ng fitting room.“Woah! Bagay sayo, saka okay yan para maging komportable ka na kumilos," nakangiting saad niya. “Come on, let’s buy it so we can finally go to the racetrack.”Pagkatapos makapagbayad gamit ang kanyang credit card ay mabilis na nagtungo kami sa aming destinasyon.Makaraan ang kalahating minuto ay huminto ang sasakyan sa isang malawak na race track. May mga iba't-ibang sports car na nakaparada sa gilid habang nasa labas ang mga kababaihan at kalalakihan. Tila ba may importanteng tao na hinihintay.Pinagbuksan ako ng pinto ni Xavier kaya nagpasalamat ako saka lumabas ng sasakyan."A-Ang dami pa lang tao, paano kung pumasok na lang ulit kaya ako sa sasakyan?” biglang saad ko saka hinila ang siko niya. Bigla akong tinubuan ng hiya dahil paniguradong ang mga ito a

ZOREIGN'S POV:“Ahhh…Caius!" paungol na saad ko sa pagitan ng halikan naming dalawa.Kaya mas pinag-igihan niya pa ang paghalik sa akin."Shit!” tila nahihirapang saad niya.Saka unti-unting bumaba ang halik niya sa aking panga, patungo sa leeg ko. Naramdaman ko na marahang sinipsip nito ang balat ko saka may kasamang konting pagkagat.Tila ba pinanggigilan niya ang balat ko."Ohhh…Ahhh…Caius…" tila maiiyak sa sarap na saad ko.Saka mas ipinaling ang leeg sa kabila para mas mabigyan ko siya ng access sa leeg ko.Ang mga kamay niya ay nanatiling nakahawak sa palapulsuhan ko kaya hindi ako gaanong makagalaw ng maayos.Tila nilalasing ako ng bawat hagod ng labi niya sa akin. Kaya hinahanap-hanap ito ng katawan ko.Ngunit bigla kaming napatigil sa aming ginagawa nang biglang may kumatok sa pinto.Kapwa kami napatingin doon saka nagkatinginan, na para bang sa pamamagitan lang nito ay nagkakaintindihan na kaming dalawa.“Sir Hawthorne? Tumatawag daw ang lola niyo sa inyo hindi mo sinasagot

ZOREIGN'S POV:“Anong ginawa mo kay Zoreign? Bakit na ospital siya?" seryosong saad ni Xavier.“What the hell are you talking about?" mahinang asik ni sir Caius.‘Yon ang unang bumungad sa pandinig ko saka unti-unting iminulat ang aking mga mata.Mabilis pa sa alas kwatro na nilapitan ako ni Xavier.“Kumusta ang pakiramdam mo, Zoreign? May masakit ba sayo?" bakas ang pag-aalala sa tinig niya.“Tubig…" ‘yon ang unang lumabas sa bibig ko.Pakiramdam ko ay natutuyot ang lalamunan ko.Saka niya kinuha ang isang baso sa may bed side table at pinuno ng tubig galing sa water dispenser.“Here, drink this." saka niya ako inalalayan na makaupo ng maayos.Tinanggap ko ang isang baso ng tubig at tinungga ito.Pagtingin ko sa paligid ay nasa private hospital pala ako, dahilan para mapakunot-noo ako."Ba't nandito ako? Sinong nagdala sa akin dito?” nagtatakang saad ko.Saka biglang sumingit sa pagitan naming dalawa ni Xavier si sir Caius.“I brought you here to the hospital yesterday ‘cause you pas

ZOREIGN'S POV:Hindi nagtagal at sumunod sa akin si Fortress. May dala itong medicine kit at yelo.Paglapit niya ay umupo din siya sa bermuda grass saka idinikit ang yelo sa pisngi ko."Aray naman!” saka ko siya sinamaan ng tingin."Sorry naman! Lagay mo yan sa maganda mong mukha para hindi magkapasa. Pagkatapos ay gagamutin natin yang mga sugat mo.” sabay buntong-hininga niya."Bakit hindi ka nagpaliwanag doon?” tanong niya sa akin."Anong saysay ng paliwanag ko kung yung Sienna rin na yon ang mas pakikinggan nila?” nakasimangot na saad ko.“Sabagay, may point ka. Hintayin na lang natin si sir Caius ang magbigay ng hatol." saad niya, saka ginamot ang mga sugat sa pisngi ko.— — —Bago pa tuluyang magtakip-silim ay inihanda ko na ang panligo ni sir Caius. Inihanda ko na rin ang sarili ko kung sakali mang palayasin niya na ako.Nakapag impake na ako at malaki na rin ang naipon ko sa sahod na mga natanggap ko sa mga nakalipas na buwan dito sa pamamalagi ko sa mansyon. Kaya hindi ako nat