Semua Bab A Maid for the Billionaire's Heart: Bab 1 - Bab 10

ZOREIGN'S POV:“Saan ka na naman nagsusuot ha?" saka pumaywang ang tiyahin kong bruha."Nagpasa ng resume tiyang.” maikling saad ko saka iniwanan siya doon habang umuusok ang ilong.Dahil paniguradong puputakan na naman niya ako ng walang humpay.Mabilis na sinara ko ang pinto dito sa kwarto ko na dating bodega. Maliit, masikip at walang kadise-disenyo, tanging mga kaunting damit at gamit ko lamang na pinaglipasan na ng panahon.Bumibili naman ako minsan ng mga damit pero kapag lumang-luma na talaga. Dahil ang natitirang pera ko ay iniipon ko kung sakaling may importante akong gagastusin. Kagaya na lang ngayon na nagpasa ako ng resume at bumiyahe ng malayo.Kumain ako ng masarap kanina para i- treat ang sarili ko kahit minsan lang.Deserve ko naman ‘yon.“Aba’t! Hoy! Lumabas ka riyan at mag-usap tayo!" saad ng bruha kong tiyahin habang walang tigil sa pagkatok sa pinto.Para wala akong marinig ay nagsuot ako ng headset saka nagpatugtog ng music. Ayokong masira ang eardrums ko sa ingay

ZOREIGN'S POV:“Oh! Paano? Hanggang dito na lang ako. Goodluck sana makapasa ka." nakangiting saad ni Jerrick sa akin.“Thanks!" saad ko.Saka na siya umalis.Napahinga muna ako ng malalim bago kumatok sa pinto.Makalipas ang dalawang beses kong pagkatok ay may nagsalita mula sa loob.“Come in!" baritonong saad niya at napaka swabe sa pandinig.Dahilan para kumabog ng malakas ang dibdib ko dahil sa kaba at excitement.Jusko! Boses pa lang makalaglag panty na! Paano pa kaya kapag nakita ko na siya ng personal?Tototo kaya ang sabi-sabi na pangit siya at may ketong o fake news lang?Saka ko dahan-dahang pinihit ang seradura.Bumungad sa akin ang malamig na paligid. May chandelier na mukhang mamahalin talaga at minimalist na opisina pinaghalong itim at abo ang pintura.Amoy pabango ng isang lalake pero hindi masakit sa ilong. May library sa likod ng swivel chair niya at may office table na gawa sa matibay na kahoy. Tumambad sa akin ang malapad niyang likod, clean cut black hair na parang

ZOREIGN'S POV:Habang naglalakad sa pasilyo ay nakasalubong ko si Jerrick at napahinto siya sa paglalakad.“Wow! Bakit kapag ikaw ang nagsusuot niyang uniform na yan ay ang ganda mo? Pero kapag ang ibang maid dito ay napakasimple lang." bulong niya sa panghuling salita.Dahilan para mapangiti ako ng pilit.“Ah, gano'n ba? Hindi ko rin alam eh. Tanong mo na lang sa kanila baka masagot nila yang tanong mo." pilosopong sagot ko.“Ah oo, tama, tama! Tatanungin ko na lang sila." sabay tawa niya na para bang napahiya kaya dinaan na lang sa pagtawa.Pagdating sa kusina ay nakita ko si Fortress na naglalampaso ng sahig."OMG! Zoreign! Ang ganda mo!” masaya at kinikilig na saad niya sa akin.Saka niya ako mabilis na nilapitan at niyakap ng mahigpit. Na para bang isa siyang OFW at ilang taon bago kami nagkita galing sa ibang bansa.Saka biglang lumitaw mula sa kusina si Manang Nora, ang mayordoma dito sa mansyon ni boss sungit. “Oh! Nandito ka na pala, Zoreign." striktang saad niya sa akin sab

ZOREIGN'S POV:Pagkatapos mag-usal ng isang taimtim na pasasalamat ay nagsimula na ang lahat na kumain, ang ulam namin ay tinolang manok. Paghigop ko sa sabaw ay napapikit ako sa sarap nang malasahan ko ang tamang linamnam ng natural na katas ng manok. Maging ng knorr cubes na inilagay ni manang Kora. Saka ang luya na tama lang din ang anghang. “Ang sarap talaga ng luto ni manang Nora." puri ni Fortress."Tama ka, paniguradong mananaba ako rito.” saad koSaka kami nagkatinginan at napangiti.— — —Makalipas ang buong maghapong trabaho ay napahikab ako. Nakakapagod pero ayos lang dahil sanay naman ako sa mga gawaing bahay.Naalala ko nga pala, na ang schedule ni sir ng pag-uwi ay alas-siyete ng gabi. Pinaka late ay alas diez. Speaking of the grumpy guy. Tumunog ang notification ko sa messenger, kaya kinuha ko ang cellphone mula sa bulsa ng uniform ko. Pagbukas ko ay may mensahe siya na ipinadala. Pauwi na raw siya.Bigla tuloy akong nataranta at mabilis na naglakad sa kusina dahil

ZOREIGN'S POV:Pinagpagan at tinanggal ko ang alikabok sa kisame. Pagkatapos ay nag vacuum na ako sa sahig. Tinanggal ko na rin ang sapin, punda at kumot. Saka nilagay sa basket. Pinunasan ko ang nag-iisang family picture niya sa bedside table. Nakita ko ang masayang litrato nila ng sa palagay ko ay papa, mama at kapatid niyang babae. Halatang masaya sila sa larawan na ito. Parang kuha mula noong college pa lang si sir sungit. Kasi mukha siyang mas bata rito, carefree at mabait. Ngayon kasi ay intimidating, masungit at parang ginto ang panggiti niya.Naglagay na rin ako ng bagong sapin, punda at kumot sa kama niya. Maging ng bagong kurtina.Pinunasan ko ang pawis sa noo ko nang matapos ako sa kwarto niya. “Grabe huh, sa kwarto pa lang niya ay challenging na." saad ko sa sarili.Malinis naman talaga sa kwarto niya ang kaso nga lang ay kailangang i-maintain at least once a week ang kalinisan. Ginawa ko na ngayon dahil ayokong mataranta sa mga susunod na araw. Sinunod ko ang banyo na