All Chapters of TOXIC DESTINY รุ่นพี่ร้ายลิขิตเลว: Chapter 21 - Chapter 30

พั่บๆๆๆๆๆ!!!!!ผมรัวเอ็นอย่างไม่บันยะบันยัง จังหวะมันหนักหน่วงรุนแรงกว่าทุกครั้ง เพราะคำพูดหวานๆกับเสียงครางแหบพร่าเซ็กซี่เสียวสยิวของเธอมันกระตุ้นเอ็นและแรงฮึกเหิมของผมได้อย่างมากมายมหาศาล และจังหวะมันรัวเร็วรุนแรงจนถึงขนาดว่า ถ้าโซฟาไม่ติดอยู่กับผนัง ป่านนี้มันคงไถลไปด้านหน้ารัวๆแรงๆตามจังหวะกระแทกรัวแรงราวกับฟ้าจะถล่มดินจะทลายของผมพั่บๆๆๆๆๆๆ!!!!!!“อ๊ะๆๆๆๆ พี่สายฟ้า พี่สายฟ้า อื้อ อะ..อ๊ะ อร๊ายย กรี๊ดด!!!!”“เจ้าขา อ่าา เธอนำฉันเฉยเลย” แต่ไม่เป็นไร เพราะผมกำลังจะถึงเส้นชัยตามเธอไปติดๆพั่บๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!พลั่กกกก!!!!!“อ่าาา!!!!” ผมครางกระหึ่มออกมาดังลั่นห้องไม่ต่างกับเสียงกรีดร้องสุดเสียงของเจ้าขาเมื่อกี้ ตอนที่เธอถึงปลายทาง เมื่อตอนนี้ผมบรรลุเป้าหมายแล้ว ผมได้ให้รางวัลเจ้าขาจนหมดทุกหยด และเต็มล้นร่องนุ่มฉ่ำแฉะของเธอ“อืมม.. เจ้าขา”ฟึ่บ!ผมกอดรวบเจ้าขาไว้แล้วฟุบตามเธอลงไป เธอที่ฟุบไปกับโซฟาหลังจากที่ผมปล่อยน้ำใส่ร่องเธอจนหมด แต่เธอไม่ได้ฟุบไปทั้งตัว เพราะมือเธอยังค้ำโซฟาไว้แบบไม่เต็มแรง และที่ไม่เต็มแรง ก็เพราะผมคงสูบแรงเธอจนเกือบหมดแล้ว เธอถึงมีแรงค้ำโซฟาแค่นี้ แถมยังหายใจหอบเหนื

พี่สายฟ้าสะดุ้งนิดนึง ก่อนบอกฉันเสียงพร่า ตอนฉันล้วงมือฉันเข้าไปในกางเกงพี่สายฟ้าแล้วจับเอ็นแข็งอวบหนาล้นไม้ล้นมือของเขาพยายามจะลูบไล้แล้วสาวมันขึ้นลงไปทั่วทั้งลำ“เจ้าขาเปล่าค่ะ แต่เจ้าขาเสียว อื้อ แรงอีกนะคะ เจ้าขาไม่ไหวแล้ว อื้อ พี่สายฟ้า”“ฉันเชื่อว่าเธอไม่ไหว ไม่งั้นคงไม่เล่นคxxฉันจนแข็งแล้วแข็งอีกขนาดนี้ อ่าา!”แจะๆๆๆๆ!!!“อ๊ะๆๆๆ พี่สายฟ้า อื้อ ใกล้แล้วค่ะ”“งั้นรัวเลยนะ”“อื้อ!!!”แจะๆๆๆๆๆ!!!!พี่สายฟ้าบอกฉันแล้วก้มลงกระแทกจูบฉันอย่างร้อนแรงดูดดื่มพร้อมๆกับที่เขาเร่งจังหวะกระแทกนิ้วเข้าร่องอย่างไม่บันยะบันยัง และยิ่งกระแทกนิ้วเข้ามารัวแรงเท่าไหร่ จูบก็ยิ่งหนักหน่วงรุนแรงมากเท่านั้น มือฉันก็เหมือนกัน มันยิ่งสาวเอ็นรัวๆหมับๆๆๆแจะๆๆๆๆๆๆ!!!!!“อือ อื้อ อื้อ!! ฮึก!!!” ฉันกระตุกถี่ๆ ร่องแคบบีบรัดนิ้วแข็งๆของพี่สายฟ้ารัวๆอย่างไม่ทันตั้งตัว เมื่อในที่สุด พี่สายฟ้าก็ใช้นิ้วของเขาพาฉันไปจนถึงจุดสุดยอด“ฮือ ฮึก ฮือ ฮึก ฮือ ฮึก..” พอพี่สายฟ้าทำฉันเสร็จ เขาก็ถอนจูบแล้วมองหน้าฉันด้วยแววตาร้อนแรง และพอใจ ส่วนฉันก็หายใจถี่ยิบเพราะทั้งสุขสมทั้งเหนื่อยหอบ มือฉันที่จับเอ็นพี่สายฟ้าอยู่ก็ยังจับค

พี่หมอธามหันไปมองคู่หมั้นของเขาแล้วขมวดคิ้ว ในขณะที่พี่น้ำตาล คู่หมั้นของพี่หมอธาม ตอนนี้เธอเดินมาหยุดอยู่ข้างๆพี่หมอธามแล้ว“มาได้ไง”“ขับรถตามธามมา คือตอนแรกน้ำตาลก็โทรหาธามแล้ว กะจะบอกว่าป๊าม้าชวนไปกินข้าวเย็นที่บ้าน แต่ธามไม่รับสาย น้ำตาลเลยไปหาธามที่โรงบาล เห็นธามรีบร้อนขับรถออกมาพอดี น้ำตาลเลยขับตามธามมา” เธออธิบายจนละเอียด“อ่อ งั้นเหรอ”“อืม ไปกันเถอะ ป๊าม้ารอนานแล้ว”“แต่ฉันต้องไปส่งเจ้าขาก่อน”“เอ่อ พี่หมอคะ ไม่เป็นไรหรอกค่ะ เจ้าขากลับเองได้ค่ะ พี่หมอรีบไปเถอะ ให้ผู้ใหญ่รอนานคงไม่ดีหรอกค่ะ” ฉันบอกไปตามความจริง อีกอย่างคือฉันกลัวด้วยว่า ถ้าให้พี่หมอธามรอไปส่งฉัน เดี๋ยวพี่สายฟ้าจะมาเห็นพี่หมอธามเข้าแล้วพาลโกรธขึ้นมาอีก ฉันไม่อยากให้พี่สายฟ้ากลับไปเป็นคนใจร้ายคนนั้น “จริงอย่างที่เจ้าขาบอก ขอบใจนะเจ้าขาที่เข้าใจ”“ค่ะ พี่น้ำตาล” “เจ้าขา แต่พี่..”“ไม่เป็นไรจริงๆค่ะพี่หมอ พี่หมอไปเถอะค่ะ ขืนช้ากว่านี้ เดี๋ยวพี่หมอจะกลายเป็นเด็กไม่น่ารักในสายตาผู้ใหญ่เอานะคะ”“นี่ขู่พี่เหรอ โอเค งั้นพี่ไปก็ได้ งั้นเอาไว้พี่โทรหานะ”“ค่ะ สวัสดีค่ะพี่หมอ สวัสดีค่ะพี่น้ำตาล” ฉันยกมือไหว้ทั้งสองคน ท

คู่หมั้นธาม? หมายถึงคู่หมั้นไอ้หมอเหี้ยนั่นอะเหรอ‘คู่หมั้น?’‘ใช่ พูดตรงๆคือว่าที่เมีย และฉันไม่ต้องการให้ผู้หญิงคนไหนมาเข้าใกล้ว่าที่สามีฉันทั้งนั้น และฉันแน่ใจ ว่ายัยเด็กเจ้าขาอะไรนั่นคงเป็นผู้หญิงของนาย นายถึงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟขนาดนี้ ที่เห็นคนของนายกำลังยืนอี๋อ๋ออยู่กับผู้ชายคนอื่น ซึ่งความรู้สึกก็คงไม่ต่างกับฉัน เราต่างคนก็ต่างหวงของของตัวเอง เพราะฉะนั้นที่ฉันตัดสินใจเข้ามาหานายก่อน แทนที่จะตรงเข้าไปแยกสองคนนั้นออกจากกันทันทีที่ตามธามมาถึงที่นี่ เพราะฉันต้องการให้นายดูแลคนของตัวเองดีๆ อย่าปล่อยให้มายุ่งกับผัวชาวบ้านเขาแบบนี้อีก ธามกับฉัน เรากำลังจะแต่งงานกัน แต่การที่ธามยังเป็นห่วงยัยเด็กนั่นอยู่ มันทำให้ฉันรู้สึกไม่โอเค ในใจเขา ในทุกความรู้สึกของเขา มันควรจะมีแค่ผู้หญิงคนเดียว คือฉัน!’‘…’ ได้ยินแบบนั้นแล้ว ผมถึงกับพูดไม่ออก ได้แต่ยืนกำหมัดแน่น รู้สึกเหมือนโดนไม้หน้าสามตีลงกลางแสกหน้า รู้สึกเหมือนเป็นผู้ปกครองที่ไม่อบรมสั่งสอนเด็กในปกครองของตัวเองให้ดี ปล่อยให้ไปทำเรื่องงามหน้า ถึงได้โดนตามมาถอนหงอกอย่างไม่คิดไว้หน้าแบบนี้‘ฉันพูดตรงๆขนาดนี้ นายคงเข้าใจนะ ว่านายควรจะดูแลเด็กนายด

วันต่อมาที่ฝึกงาน“สัส มึงจะเป็นแบบนี้อีกนานแค่ไหนวะ ทะเลาะกันก็เคลียร์ดิ ปล่อยไว้แบบนี้ก็มีแต่จะเสียใจนะ มันไม่ได้อะไรขึ้นมา มันมีแต่จะเจ็บ”“…” ไอ้พวกนี้มันกรอกหูผมทุกวัน ตั้งแต่วันนั้นมา แต่ผมก็แค่ใช้วิธีเดิม คือเดินหนีออกมานิ่งๆ ไม่พูดไม่โต้ตอบอะไร ถ้าไม่จำเป็น“เชี่ยสายฟ้า มึงอย่าเดินหนีพวกกูดิ เฮ้ สัส ถ้ามึงรักเจ้าขา มึงควรจะไปคุยกันให้เข้าใจนะ ไม่ใช่ปล่อยให้มันเป็นแผลเรื้อรังแบบนี้ มึงเคยบอกกูไม่ใช่เหรอ ตอนกูกับน้ำมนต์ทะเลาะกัน แล้วทำไมมึงกลับเป็นแบบนี้ซะเองวะ”กึก!ผมหยุดเดิน แต่ไม่ได้หันหลังไปมองไอ้คชากับไอ้สามตัว “เพราะกรณีกูกับมึงไม่เหมือนกัน มึงกับน้ำมนต์รักกัน แต่กูไม่ กูไม่ได้รักผู้หญิงคนนั้น กูไม่มีวันรักผู้หญิงที่เป็นฆาตกรฆ่าน้องกู” ผมพูดนิ่งๆ และยังคงไม่คิดจะหันกลับไปมองพวกมัน“มึงแน่ใจเหรอว่ามึงไม่ได้รัก”“แน่ใจ”“ไม่ มึงกำลังหลอกตัวเอง พวกกูรู้ว่าความจริงมึงรักเจ้าขา แต่ทุกวันนี้มึงกำลังหลอกตัวเอง และพวกกูจะถามจนมึงยอมรับความจริงไอ้สัส ยังไงมึงก็หลอกตัวเองไม่ได้ตลอดไปหรอก”“…” คราวนี้ผมไม่พูดอะไรทั้งนั้น แต่เดินหนีออกมาเลย ปล่อยให้พวกมันเพ้อของพวกมันไป เพ้อในสิ่งท