ทันทีที่พูดจบลีโอก็พุ่งเข้ามาจูบฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว จูบของเขาป่าเถื่อนดุดันรุนแรงและหิวกระหาย ไร้ซึ่งความปรานีอย่างถึงที่สุด ความโหดร้ายนี้มันเปรียบเสมือนหอกแหลมที่พร้อมจะทิ่มแทงและฉีกกระชากวิญญาณฉันออกจากร่างซะให้ได้“อือ อื้อ! ลีโอ! ปล่อย ปล่อยฉัน!” ฉันพยายามขัดขืนทุบตีจนสามารถเบี่ยงหน้าให้หลบพ้นจากจูบป่าเถื่อนของเขามาได้ ก่อนจะพยายามผลักร่างเขาออก แต่มันก็ช่างยากเย็นเหลือเกิน ตัวหนาๆหนักๆของเขาไม่ยอมขยับเขยื้อนออกห่างฉันเลย“ปล่อยเหรอ ฝันไปเหอะ” เขาบอกแล้วทำท่าจะพุ่งเข้ามาจูบฉันอีกครั้ง แต่คราวนี้ฉันหลบทันก่อนจะใช้จังหวะที่เขาเผลอผลักเขาออกจนได้ และแน่นอนว่าฉันไม่รอช้าที่จะก้าวไปที่ประตู“จะไปไหน!”“ว้าย!” ลีโอคว้าฉันไว้ทันก่อนดึงตัวฉันกลับไปยันกับผนังไว้ได้อีกรอบ“ปล่อยนะลีโอ ปล่อย!”“ไม่ปล่อย! ฉันไม่มีทางปล่อยเธอให้กลับไปหาไอ้เหี้ยเจมส์หรอก ไม่มีทาง!”“อื้อ!” ลีโอพุ่งเข้ามายัดเยียดจูบป่าเถื่อนให้ฉันอีกครั้ง คราวนี้เขากอดรัดฉันแน่นยิ่งกว่าเก่าจนฉันแทบจะขยับตัวไม่ได้ ทำได้แค่จิกเนื้อที่ต้นแขนเขาเท่าที่เรี่ยวแรงฉันพอจะมี แต่มันก็เหมือนว่าเขาจะไม่สะทกสะท้านกับสิ่งที่ฉันพยายามตอบโต้
Last Updated : 2026-09-22 Read more