All Chapters of CALLOUS GUY กับดักร้ายนายใจดำ: Chapter 41 - Chapter 48

KORBUA PART @KB UNIVERSITY “ดีใจด้วยอีกครั้งนะบัว ทีนี้บัวก็จะได้ไม่ต้องมานั่งอมทุกข์เหมือนกับที่ผ่านๆมาแล้ว” ญาดาบอกฉันระหว่างที่เรากำลังเดินลงบันไดมาที่ใต้ตึกหลังจากเลิกคลาสแล้ว วันนี้ฉันขอลีโอมาเรียน แล้วเขาก็ยอม เขาทำตามสัญญาที่ให้ไว้จริงๆนั่นแหละ เขากลับมาน่ารักเหมือนเดิมแล้วว่ามั้ย ฉันดีใจจัง อ้อ! จริงสิ เกือบลืมบอกไป ว่าเมื่อเช้าฉันเล่าทุกอย่างให้ญาดาฟังแล้ว ทั้งเรื่องที่ลีโอเอาฉันไปขังไว้ที่คอนโด รวมทั้งเรื่องที่ตอนนี้ฉันกับลีโอกลับมาคืนดีกันแล้ว“อืม ต้องขอบใจดามากๆเลยนะ ที่อยู่ข้างๆฉันตลอด ไม่ว่าจะทุกข์หรือสุข” ฉันตอบกลับไปอย่างซาบซึ้งใจ“ไม่เป็นไร ก็เราเพื่อนกันนี่ เออ ถ้างั้นฉันกลับก่อนนะ วันนี้เหมือนจะต้องเข้างานเร็วหน่อยอ่ะ บัวอยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย” “อืม ได้อยู่แล้ว ไม่มีปัญหา ฉันไม่ใช่เด็กๆแล้วซะหน่อย อยู่คนเดียวได้น่า ดาไม่ต้องเป็นห่วง แล้วอีกอย่าง เดี๋ยวลีโอก็คงมาแล้วล่ะ” ฉันบอกออกไป ญาดาจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง ส่วนเรื่องที่ว่าเดี๋ยวลีโอก็คงมาแล้ว ฉันไม่ได้โกหกหรอกนะ เพราะเมื่อเช้าตอนมาส่งฉันที่มหาลัย ลีโอเขาบอกว่าวันนี้ตอนเย็นเรียนเสร็จจะมารับ“โอเค ถ้างั้นฉันไปนะ เ

“แม่!!?” ลีโอหันไปแล้วอุทานออกมาด้วยความตกใจ ฉันเองก็ตกใจเหมือนกัน ไม่รู้ว่าแม่ของลีโอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง“ใช่ ฉันเอง” แม่ลีโอตอบแล้วขยับเท้าเข้ามาใกล้เราสองคนมากขึ้นอีกก้าว ก่อนจะมองจ้องเขม็งมาที่ฉัน“จำได้ว่าฉันสั่งจบงานเธอไปแล้วไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงยังมาเกาะแกะลูกชายฉันอยู่อีก หรือเธอคิดการใหญ่ อยากจะจับลูกชายฉันเพื่อหวังจะรวยทางลัด”“เอ่อ หนูเปล่านะคะ มันไม่ใช่อย่างนั้น หนูไม่ได้...”“ถ้าไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันอะไร ฉันมันผิดเองแหละ ที่เหมือนเอาชิ้นเนื้อไปป้อนเข้าปากผู้หญิงหิวโซอย่างเธอตั้งแต่แรก เธอถึงได้คาบไม่ยอมปล่อย ฉันมันไม่น่าเผลอลืมไปเลย ว่าลูกสาวไอ้คนขี้โกงอย่างเธอ สันดานมันก็คงไม่ทิ้งพ่อมา” แม่ของลีโอแทรกขึ้นมา และคำด่าทอต่อว่าพวกนั้นทำเอาฉันจุกจนพูดไม่ออก“แม่ ทำไมแม่พูดแบบนี้อ่ะ กอบัวไม่ใช่คนแบบนั้นนะครับ เธอไม่ได้มาเกาะแกะไม่ยอมปล่อยผม แต่เราสองคนคบกัน เรารักกัน” ลีโอพูดขึ้นมาเหมือนจะออกหน้ารับแทนฉัน และในขณะที่พูด เขาจับมือฉันไว้แน่นเหมือนต้องการจะบอกว่าฉันไม่ต้องกลัว เขาจะอยู่ข้างๆและคอยปกป้องฉันเอง“รักเหรอ อย่างแกเคยรักผู้หญิงคนไหนด้วยเหรอลีโอ ไม่หรอก แกไม่ได้รักผ

LEO PART ในที่สุดวันที่ผมไม่ได้รอคอยก็มาถึง ใช่ วันหมั้น!และจริงอยู่ ที่ผมยืนกรานว่าจะไม่หมั้น แต่ก็โดนแม่จับบังคับให้ใส่ชุดแล้วลากคอลงมานั่งแหมะอยู่ข้างล่างตรงห้องโถงที่ใช้จัดพิธีหมั้นจนได้ ตอนนี้พวกญาติผู้ใหญ่ที่สนิทๆกับพ่อแม่ผมก็เหมือนจะมากันหมดแล้ว ทั้งคนที่ผมรู้จักแล้วก็ไม่รู้จัก ส่วนพวกเพื่อนผม ทั้งไอ้แมค ไอ้อคินแล้วก็คนอื่นๆที่ค่อนข้างที่จะสนิทรวมทั้งไอ้เจมส์ด้วย ก็มากันแล้วเหมือนกัน สงสัยแม่จะจัดการชวนมาเองเสร็จสรรพ แล้วแบบนี้ผมจะทำยังไงดี ผมไม่อยากจะหมั้นเลย แต่เดี๋ยวนะ จะว่าไป ทำไมลิลลี่ยังไม่มา ทั้งๆที่เธอควรจะนั่งอยู่ตรงนี้ก่อนหน้าที่ผมจะ(โดนลากคอ)ลงมาแล้ว“มาแล้วค่ะ คนสำคัญมาแล้ว ขอโทษที่ให้รอนานนะคะ” เสียงนั้นจู่ๆก็ดังขึ้นมา ถ้าจำไม่ผิด มันคือเสียงของลิลลี่ และเสียงเธอทำให้ทุกคนต้องหันไปมองเป็นตาเดียวโดยอัตโนมัติรวมทั้งผมด้วย ก่อนภาพที่เห็นมันจะทำให้ผมอึ้งจนตาค้าง“กอบัว!?” ขาผมขยับพาตัวเองให้ลุกขึ้นยืนอย่างไม่ต้องสั่ง ถึงตอนนี้ยังไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลยด้วยซ้ำ ไม่แน่ใจว่าภาพที่ผมกำลังเห็นอยู่ตรงหน้ามันใช่ความจริงมั้ย หรือผมคิดถึงกอบัวมากไปจนเห็นภาพหลอนเข้าให้แล

1 ปีต่อมา...@P HOSPITAL “บัว เรามาทันเวลาใช่ป่ะ” พอมาถึงลานจอดรถของโรงพยาบาล ลีโอก็จอดรถแล้วหันไปถามคนเป็นภรรยา ตอนนี้เขากับเธอเรียนจบและแต่งงานกันเรียบร้อยแล้ว ที่สำคัญตอนนี้ กอบัวก็กำลังจะมีเบบี๋น้อยให้กับคนเป็นสามีแล้วด้วย แน่นอนว่าตอนที่ได้รู้ว่ากำลังจะได้เป็นพ่อคน ชายหนุ่มโคตรจะดีใจ และที่วันนี้เขากับเธอมาโรงพยาบาล ก็เพราะว่าหมอนัดมาตรวจครรภ์“อืม ทัน ทันเกินไปด้วยซ้ำ” เธอหมายถึงเขารีบพามาก่อนเวลาหมอนัดตั้งเยอะ เลยอดเหน็บสามีไปไม่ได้“ก็แหม คนมันกลัวเลทนี่นา เอาน่า มาเร็วก็ดีกว่ามาช้าไม่ใช่เหรอจ๊ะเมียจ๋าา”“ค่าา ถูกของผัวขาค่าา มาเร็วดีกว่ามาช้า งั้นไปกันเถอะค่าา เดี๋ยวจากเร็วจะกลายเป็าช้าเอานะค๊าา” กอบัวรับมุกแกมประชดประชันคนเป็นสามีก่อนจะเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินนำไป โดยที่มีลีโอเดินตามไปติดๆก่อนจะจับมือเมียสุดที่รักเอาไว้แล้วเดินไปด้วยกัน ส่วนเรื่องที่หยอกล้อแกมประชดกันเมื่อกี้นี้ มันก็เป็นเรื่องปกติธรรมดาไปแล้วสำหรับเธอกับเขา พูดง่ายๆว่าแค่หยอกล้อกันปกติ ไม่ได้โกรธหรือถือสาเอาความอะไรกัน“อ้าว!? ลีโอ! บัว!?” ระหว่างทางที่เดินไป จู่ๆผู้หญิงคนนึงที่เดินสวนมาก็ร้องทักทั้งคู่