All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 131 - Chapter 140

-Daisy-Nagsimula na kaming kumain, pero hindi talaga ginalaw ni River ang fried chicken na nasa plato niya. Tahimik lang siyang nakaupo, at kinakain ang ibang putahe. Napailing ako bago kumuha ng dalawang chicken legs at inilagay ang mga iyon sa plato niya. “Ubusin mo ’yan. Sobrang sarap kaya niya.”Inirapan niya ako bago itinulak palayo ang plato niya at saka humalukipkip.Aba’t! Parang bata naman ’to! Nagtatantrum, ganern?Nilingon ko si Mr. Torres at napansin kong unti-unting nalungkot ang mga mata niya. Kanina lang ay masaya siyang nakikitang kasama kaming kumakain, pero ngayon ay para bang biglang nawala ang saya sa mukha niya.“It’s my fault,” mahina niyang sambit. “Hindi ko kayo dapat sinet-up para mag-dinner kasama ko. It’s just that…”Sandali siyang tumahimik at ibinaba ang tingin sa mesa.“I’ve been feeling so lonely lately. Hindi ako makatulog at hindi rin makakain. I’m really sorry.”Ginawa lang pala iyon ng daddy niya para magkaroon sila ng pagkakataong makasama ang isa

-Daisy-Nagpatuloy kami sa paghahalikan ni River, at naramdaman ko na rin ang pag-iinit ng katawan ko kaya hinila ko siya palapit s aakin para lumalim ang paghahalikan namin.Napaungol ako nang bigla na lamang siyang lumipat sa ibabaw ko nang hindi pinuputol ang paghahalikan namin. Nang ipasok niya ang dila sa loob ng bibig ko, agad ko siyang sinabayan, hanggang sa nagpapambuno na ang aming mga dila.Siya ang unang sumipsip ng dila ko, at napaliyad ako sa sobrang sarap. Ginaya ko ang ginawa niya, at siya naman itong napaungol nang malakas habang ikinikiskis din ang matigas niyang sandata sa ibabaw ko.“Daisy…” paungol niyang sambit sa pangalan ko. “I can’t take this anymore.”Bumaba ang mga labi niya sa leeg ko at napakagat-labi na lang ako nang magsimula siyang sipsipin ang pulso ko, at ang spot kung saan ako may kiliti.Pinigilan ko ang sarili kong mapahagikgik. Itinulak ko na lang ang ulo niya pababa at hindi ko na namalayang natanggal na pala niya ang mga butones ng suot kong polo

-Daisy-Pagbukas ko ng pinto ng kotse ni River, akala ko ay tuluyan na niya akong papababain. Pero bago pa man ako makalabas, bigla niya akong hinila pabalik.Napasinghap ako nang bigla akong mapaupo sa kandungan niya.“River!” mahina kong saway, sabay lingon sa paligid.Mabuti na lang talaga at heavily tinted ang mga salamin ng sasakyan niya. Kahit may mga dumaraang tao at sasakyan sa labas, hindi nila nakikita ang ginagawa namin sa loob.“Ano na naman?” kunwari ay iritableng tanong ko, pero hindi ko rin napigilan ang paglitaw ng ngiti sa mga labi ko. Sabi ko na nga ba’t lumalambot na ‘to sa akin eh.Instead na sumagot agad, tinitigan lang niya ako nang diretso. May kakaibang kislap sa kulay-abong mga mata niya na para bang may binabalak na naman siyang kalokohan.“You don’t want a goodbye kiss?” seryoso niyang tanong.“Ahm… ikaw. Gusto mo ba?” balik-tanong ko, at pilit pang pinapakalma ang sarili ko kahit alam kong kumakabog na naman ang dibdib ko.Hindi na siya nagsalita pa.Ipinul

-Daisy-Mabilis akong napatingala sa hagdan. “Okay.”Hindi na ako nag-aksaya pa ng oras. Dali-dali akong umakyat, ngunit habang ginagawa ko iyon ay hindi ko maiwasang pagmasdan ang paligid.Walang gaanong nagbago. Pareho pa rin ang mga kasangkapan, ang mga ilaw at kurtina. Pareho pa rin ang amoy ng bahay na minsan kong tinuring na tahanan.Pero may ilang bagay na agad kong napansin. Nawala na ang painting na sinira ko noon. Napahinto sandali ang mga mata ko roon.Napaltan na rin ang sofa na winakwak ko noong araw na tuluyan akong sumabog sa galit. Mukhang inayos muna ni Mrs. Lawrence ang lahat pagkatapos kong umalis.Pero kahit gaano pa nila pagandahin ang bahay na ito, hindi na nito mabubura ang mga nangyari sa loob nito.Pagdating ko sa dulo ng hallway, huminto ako sa harap ng pinto ng dati naming kwarto.Ilang segundo akong nakatayo roon bago ko itinulak pabukas ang pinto. Bumungad sa akin ang isang magulong silid. At doon ko nakita si Vince. Nakahandusay siya sa sahig.Lukot ang s

-Daisy-Namula ang mukha niya sa sinabi ko.“Isa pa,” dagdag ko, “hindi ko naman sinabi kay Vince na iligtas niya ako, ah?”Lahat sila ay natulala sa sinabi ko. Walang nakasagot.Bakit? Ginaya ko lang naman ang sinabi niya sa akin noon ah. Na hindi niya naman sinabing iligtas ko siya. So ngayon, ibinabalik ko iyon sa kanila para alam nila ang pakiramdam ko noong sinabi iyon ni Vince sa akin.Akala siguro nila, madali na naman nila akong matatakot o mamanipulahin dahil lang sa nangyari kay Vince. Never!Hindi na ako ang dating Daisy. Hindi na ako basta-basta magpapagamit sa kanila. Hindi na ako basta maniniwala sa mga luha at matatamis na salita nila.Wala nang sinabi pa sina ang mag-asawang Lawrence at Rose. Tumalikod na lamang sila at dumiretso sa kwarto ni Vince.Maya-maya, may dumating na mga pulis upang kunin ang statement ko. Isa-isa kong sinabi ang lahat ng naaalala ko.Kung saan ako nakatayo at kung paano mabilis na lumapit ang sasakyan sa kinaroroonan ko.Kung paano ako hindi