All Chapters of When My Husband Chose His Ex: Chapter 111 - Chapter 120

-Daisy-Dahil may usapan na kami ni River tungkol sa proposal ko sa kanya, wala na akong dahilan para manatili pa rito nang matagal. Kaya pagkabalik ko sa room niya, agad kong inayos ang mga gamit ko at nag-book ng flight para bukas.Habang hinihintay ko si River, nagpasya muna akong manood ng movie para malibang. Pero matapos kong matapos ang isang pelikula, wala pa rin siya.Kaya nagpatuloy ako sa panonood. Hanggang sa makatatlo akong movie at hindi ko namalayang dumidilim na pala sa labas.Napatingin ako sa bintana at napabuntong-hininga. Nasaan na ba ang lalaking iyon?Wala akong choice kundi umorder na lang ng dinner. Habang kumakain, ilang beses din akong napapatingin sa pinto ng hotel room na para bang anumang oras ay bigla siyang papasok.Pero hindi siya dumating. Sa bandang huli, naupo ako sa couch at ipinagpatuloy ang panonood ng movie at hindi ko na namalayan kung kailan ako nakatulog.Kinabukasan pagmulat ko ng mga mata, puting kisame agad ang bumungad sa akin. Sandali ako

-Daisy-Pagpasok ko sa dining area, nakita ko silang lahat na nakaupo sa hapag-kainan at tahimik na kumakain ng almusal.Pero nang makita nila ako, bigla silang natigilan.Ibinaba ni Vince ang kutsara niya, at ang mommy naman niya ay napatingin sa akin mula ulo hanggang paa.Samantalang ang daddy niya ay nanatiling kalmado, na para bang wala siyang ginawang mali.“Bakit mo ako blinacklist?” diretso kong tanong kay Mr. Lawrence habang nanlilisik ang mga mata ko.Hindi man lang siya nag-abala na tumingin sa akin nang maayos.“At bakit hindi?” Kinuha niya ang baso niya at uminom bago muling nagsalita. “Lahat ng nalalaman mo, natutunan mo sa amin. We’re just protecting the company.”Napatawa ako nang walang saya. “Protecting the company?”“Daisy,” singit ni Vince. “Just forget your job. Dapat nasa bahay ka lang at inaalagaan ang asawa mo. Umuwi ka na sa bahay at ako na ang bahala sa’yo.”Hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Sa halip na sagutin siya, mapakla akong natawa.“Bakit hindi ang

-Daisy- Napatingin ako kay Rose. She was smiling. The kind of smile that screamed victory. Hindi ko na lamang sila pinatulan. “Daisy,” muling singit ni Rose habang nakangisi, “mas mabuti pang kunin mo na lang ang mga gamit mo rito.” Itinuro niya ang mga gamit kong nakakalat sa kalsada. “Baka madampot pa ang mga ‘yan kapag dumaan ang truck ng basura.” Nagtawanan pa sila bago nila ako iniwan at pumasok sa loob ng bahay. Isa-isa ko namang pinulot ang mga importanteng gamit ko at iniwan ang iba. Karamihan sa mga iyon ay mga regalong ibinigay sa akin ni Vince noong mga panahong akala ko ay mahal niya ako.Pagbalik ko sa bahay, diretso akong pumasok sa study room at itinambak dito ang mga gamit ko bago ako nagsimulang magtrabaho.I needed to keep myself busy. Kailangan kong ituon ang isip ko sa mga bagay na mahalaga. Hindi sa kanila, lalong hindi kay Vince. At lalong hindi sa mga masasakit na salitang binitiwan nila sa akin.Lumipas ang ilang oras. Tanghali na nang biglang may narinig

-Daisy-“Daisy…” Agad na namutla si Rose sa sinabi ko, at hindi niya alam kung paano magpapaliwanag. “Hindi ko talaga…”“We can revise it!” Biglang sumingit si Mr. Lawrence na halatang gustong pigilan ang sitwasyon bago pa ito tuluyang lumala.Napatingin ako sa kanya at bahagyang itinaas ang isang kilay ko. “Sa tingin mo, ganoon lang kadali iyon, Mr. Lawrence?”Napakurap siya sa sinabi ko. “Anong ibig mong sabihin?”“Mamaya na natin pag-usapan.” Sabi ko saka ako sumandal sa aking upuan at tumingin sa mga pagkaing isa-isang inilalapag ng mga waiter sa mesa. “The dishes are here. Kumain muna tayo. It’s your first time here, right?”“Oo naman,” mabilis na sagot ni Vince. “Ngayon lang kami nakapunta sa restaurant na ’to.”Kita ko ang pilit niyang pagiging kalmado, pero hindi niya maitago ang kaba sa mga mata niya.Bago pa man ako makapagsalita, biglang sumingit ang waiter na nagseserve ng pagkain. “Hindi po ba dito kayo nag-celebrate ng first wedding anniversary niyo, Sir Vince?” Biglang

-Daisy-“Anong gusto mo?” Tinaasan siya ng kilay ng sarili niyang ina. “Akala mo ba makakapagtago ka sa kanya habang panahon?”“Bakit hindi?” Ipinamulsa niya ang dalawang kamay. “Isa pa, puwede naman akong mag-file ng annulment namin ni Rose.”“Vince…” Nanginginig ang boses na tawag ni Rose. “Anong ibig mong sabihin? Kung kailan magiging dalawa na ang anak natin, saka mo ako hihiwalayan?”Agad siyang nilapitan ni Mrs. Lawrence. “Huwag kang mag-alala, iha.” Inalo niya si Rose bago sinamaan ng tingin ang anak. “Hinding-hindi ’yan gagawin ng asawa mo. Hindi puwedeng lumaki ang mga apo namin nang walang kumpletong pamilya!” “Ha!” Biglang napatawa si Vince, pero walang saya sa mukha niya. “Kayo ang may kasalanan ng lahat ng ito! Kung hindi niyo dinala sa bahay ang babaeng ’yan nang malaman niyong buntis siya at piniling buhayin ang anak niya, eh di sana walang problema ngayon!”Biglang natahimik ang buong pamilya. Pati si Rose ay napayuko.Bago pa man tuluyang makalabas ng restaurant si V