All Chapters of ผีเสื้อขยับปีก: Chapter 61 - Chapter 70

วันนี้เป็นวันเสาร์ แก้มใสทำขนมจีนน้ำยาป่าเลี้ยงลูกน้อง หญิงสาวได้โทรมาแจ้งที่ออฟฟิศแล้วเพื่อคนงานจะได้ไม่ต้องเตรียมมือกลางวันมากิน พอเช้าตรู่วันเสาร์เธอกับแม่บ้านก็ให้ลูกน้องพาไปซื้อวัตถุดิบที่ตลาดเช้า ทั้งตีนไก่และปลานินขนาดตัวละโลกว่าเกือบ40ตัว ไหนจะเลือดกับลูกชิ้นปลาอีก ขนมจีนเธอก็ซื้อมา8เข่งใหญ่ เพราะนอกจากเลี้ยงลูกน้องแล้วเธอยังต้องนำไปฝากครอบครัวและญาติๆที่ดอนยายตาลฉัตรชัยได้จ้างแม่บ้านมาทำความสะอาดบ้านที่ชื่อนก เป็นเมียของนายยาวที่เป็นพนักงานเติมน้ำมันและยังพักอยู่ที่หอพักข้างปั้ม วันนี้มีแม่บ้านในปั้มมาช่วยอีกคน เพราะมีปลาหลายตัวต้องช่วยกันแกะเนื้อปลานินแล้วนำมาปั่นในเครื่องปั่น น้ำยาป่าตีนไก่วันนี้หญิงสาวทำขนาดหม้อแขกเพื่อจะได้เพียงพอต่อทุกคน"พี่นวลตักน้ำยาใส่หม้อแบ่งพร้อมขนมจีนไปตั้งแต่ละแผนกนะคะ ถ้าไม่พอมาเติมอีกได้ ผักแกล้มให้นกถือถานตามไปอีกคน บอกด้วยว่าไม่อิ่มเติมได้ตลอด"แก้มใสบอกพร้อมตักน้ำยาป่าตีนไก่ใส่หม้อแบ่ง นกแบ่งขนมจีนใส่จานและผักสด แก้มใสยังทำพริกทอดป่นอีกกระปุกใหญ่พอสองแม่บ้านยกขนมจีนไปด้านหน้าปั้มเธอก็เตรียมตักใส่หม้อเบอร์36แล้วขนมจีนอีกเข่ง เธอให้คนงานใน

รุ่งเช้าของอีกวัน แก้มใสก็นำกล้องถ่ายรูปมาขออณุญาตเจ้าแม่ไทรงามเพื่อถ่ายรูปท่านเมื่อคืนเธอได้ถ่ายรูปจอมพลกับจอมขวัญไว้หลายรูป แนนอนว่าน้องๆเธอก็พร้อมใจกันเป็นดาราหน้ากล้องพอถ่ายรูปเจ้าแม่แล้วก็แวะร้านล้างรูปนำฟิล์มไปล้างหลังจากส่งฟ้าใสที่โรงเรียน ตอนเย็นค่อยมารับรูป"แก้มใสถ่ายรูปเจ้าแม่ทำไมหรือครับ "ฉัตรชัยถามแฟนสาว ตอนนี้ขายหนุ่มเรียนจบแล้ว แต่ทุกเช้าเย็นก็ยังขับรถมารับแฟนสาวกับเพื่อนและน้องไปเรียนเช่นเดิม "แก้มใสจะเอารูปเจ้าแม่ให้พี่ทัพจ้ะ ดูเหมือนพี่ทัพจะมีเคราะห์เจ้าแม่จึงให้ไปถ่ายรูปท่านแล้วให้พี่ทัพพกติดตัวไว้จ้ะ""นำรูปถ่ายเจ้าแม่พกติดตัวได้ด้วยเหรอแก้มใส"ลูกหยีถามเพื่อนสาว"อื่อ..เจ้าแม่บอกแบบนั้นจ้ะ ตัวก็พกติดตัวด้วยสิ เดี๋ยวเค้าอัดรูปเพิ่ม นี้เรากะว่าจะเอาไปวางที่ปั้มด้วยนะ ท่านจะได้ช่วยคุ้มครองปั้ม อิอิ""เค้าเอาด้วย เค้าเอาสองรูปนะ ""อีกรูปจะให้มานิตใช่มั้ยจ้ะ""เกลียดจังคนรู้ทัน อิอิ"แล้วสองก็คุยกันไปตลอดทางจนถึงราชภัฏ "เจอกันตอนเย็นนะคะ"แก้มใสบอกลาแฟนหนุ่มแล้วเดินเข้าราชภัฏฉัตรชัยกลับมาที่ปั้มเพื่อดูแลกิจการปั้มน้ำมัน เขาเดินไปที่ฟาร์มเพื่อดูว่าสถานที่ว่าสะอาดเรีย

ฟ้าใสกับเทปใสพาจินนี้ไปหาฉัตรชัย ฉัตรชัยที่เห็นจินนี้เดิมต้วมเตี้ยมก็เอ็นดูจึงทำความรู้จัก ที่จริงชายหนุ่มเห็นหนูน้อยผ่านๆหลายครั้งแล้ว แต่ไม่มีโอกาสได้อุ้มเล่น"สวัสดีค่ะคนสวย ชื่ออะไรคะ"จินนี้ที่ไม่คุ้นหน้าก็เอาตัวหลบหลังฟ้าใส"พี่ชัยใจดีมาก จินนี้ไม่ต้องกลัวนะ"ฟ้าใสบอกหลานสาวตัวน้อย"นี้จ้า""ชื่อจินนี้เหรอค่ะ กี่ขวบแล้วค่ะ?"หนูน้อยจินนี้ชูนิ้วมาหนึ่งนิ้ว"จินนี้ขวบกับอีก...5เดือนค่ะ"ฟ้าใสนับนิ้วมือแล้วถึงตอบ"คนสวยให้อาอุ้มได้มั้ยค่ะ"ชายหนุ่มชวนหนูน้อยคุย จินนี้หันมองพี่ๆ เมื่อพี่ๆพยักหน้าก็หันไปพยักหน้าให้ ชายหนุ่มจึงอุ้มหนูน้อยใสชุดกระโปรงชมพูที่ตนพาคู่หมั้นไปซื้อให้หลานสาวตัวน้อยพอเดินมาถึงที่โต๊ะคู่หมั้ยก็ยิ้มทักทาย"พ่อกับแม่ไม่มาด้วยเหรอชัย"อำนวยถามคู่หมั้นลูกสาว จินนี้พอเห็นย่าจุรีก็เบี่ยงตัวออกเพื่อไปหาย่า "สวัสดีครับยายบังอร ลุงจงป้าจันหอม ป้ากันยา ป้าจำเนียน พ่อกับแม่จะมางานเย็นครับ "ทั้ง5มองชายหนุ่มที่แต่งตัวดี ไม่เหมือนแต่ก่อนที่แต่งเสื้อยืดกางเกงยีนเก่าๆ "ฉัตรชัยตอนนี้ทำงานอะไรเหรอ?หรือเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว"กันยาถามแฟนหลานสาว"ศักดิ์สิทธิ์เขาทำงานที่ปั้มครับ""อ้อ.

หลังเรียนจบ เพื่อนๆแต่ละคนก็เดินไปตามเส้นทางของตนเอง ลูกตาลกับปลาดาวได้สอบบรรจุเป็นครูประถมคนละจังหวัด ลูกตาลไปอยู่ที่เพรชบุรี ส่วนปลาดาวไปอยู่เมืองกาญฯ ลูกน้ำได้เป็นพยาบาลที่โรงพยาบาลรามา สุจิตได้เป็นนายร้อยตำรวจ อนุวัตสอบผ่านทหารเรือ กลมได้เป็นทนายความสมใจ ส่วนสายชลเรียนต่อปริญญาโท มานิตที่เรียนจบด้านเกษตรก็ได้เริ่มทำการขุดบ่อเลี้ยงปลา เขาได้ทำการศึกษาเรื่องการเลี้ยงปลาดุก ชายหนุ่มได้ใช้พื้นที่10ไร่ ริเริ่มการเลี้ยงปลาดุก ถ้ากิจการไปได้ดีถึงจะขยายเพิ่ม บิดามารดาก็ช่วยดูแลบ่อปลา แต่ทั้งสองก็ยังทำนาผัก จากที่เคยเลี้ยงในแม่น้ำก็ย้ายมาเลี้ยงในแปลงนาที่ขุดทำเป็นบ่อเลี้ยงผัก แบ่งบางส่วนให้ลูกชายทำฟาร์มเลี้ยงปลาดุก การเลี้ยงผักแบบนี้ทำให้การดูแลง่ายกว่า แถมยังเก็บผักได้มากกว่าด้วย สองคนผัวเมียวันๆเก็บผักไปขายถือว่าได้กำไรพอสมควร แต่สองคนผัวเมียก็ยังคงใช้ชีวิตตามปกติไม่ใช้จ่ายฟุ่มเฟือย เพราะตั้งใจว่าจะเก็บเงินไว้ให้ลูกชายแต่งสะใภ้ มานิตขอเวลาลูกหยีสองปี ทั้งคู่คิดว่าน่าจะพอสมทบค่าสินสอดให้ลูกสะใภ้ได้ ลูกหยีไม่ได้ทำงานที่ไหน แต่หญิงสาวทำขนมส่งตามร้านค้าและที่ปั้มน้ำมันฉัตรชัย แต่แค่นั้น

เรื่องคนดูแล ตอนแรกจันหอมจะรับหน้าที่ดูแลเฝ้าจอมทัพ แต่ด้วยจงกลัวไม่มีคนช่วยต้อนเป็ด ทำให้ที่สุดต้องเป็นจินดากับจินนี้ที่ต้องอยู่ดูแล จุรีจองห้องพิเศษให้เพื่อให้หลานๆได้อยู่สบายขึ้น "ทัพพักรักษาตัวดีๆนะลูก ไว้แม่มาเยี่ยมใหม่นะ"จันหอมบอกลูกชาย นางบังอรก็เอาสายสินผูกข้อมือให้หลานชายก่อนกลับ จุรีให้เงินหลานสะใภ้ไว้ติดตัวก่อนกลับพร้อมทั้งลงไปซื้อของใช้ส่วนตัวมาให้อีกด้วย"อีก2วันอามาใหม่นะ มีอะไรโทรกลับไปที่อู่ได้ตลอดนะลูก""จ้ะ"จงมองการกระทำของน้องสาวนิ่งๆ ชายวัยกลางคนกำลังคิดว่าหลังจากนี้ลูกชายต้องมาเป็นภาระให้ตนเองเลี้ยงดูก็รู้สึกไม่พอใจ "กูบอกตั้งแต่แรกแล้วว่าไม่ให้เป็นทหาร ทีนี้ต้องมาเป็นภาระให้กูต้องเลี้ยงดูอีก เลี้ยงมาเสียข้าวสุกจริงๆ""พี่จง..ถ้าไม่รู้จะพูดอะไรก็เงียบปากไปเลย บั่นทอนจิตใจคนเจ็บมัน"จุรีดุพี่ชายอย่างเหลืออด นางไม่คิดว่าพี่ชายจะเป็นคนเห็นแก่ตัวได้ขนาดนี้พอบ่ายคนมาเยี่ยมก็พากันกลับ จินดากับลูกสาวนั่งอยู่ข้างคนเจ็บตลอด จินนี้ที่เลยเวลานอนกลางวันก็เริ่มหาว จินดาจึงเทนมใส่ขวดให้ลูกสาวไปนอนดูดตรงโซฟา หนูน้อยเมื่อได้ขวดนมก็เดินไปนอนดูดอย่างว่าง่าย ผ่านไปไม่กี่นาทีก็หล