All Chapters of ร่ายรักเหนือผืนทราย : Chapter 31 - Chapter 40

ข่าวการเข้าพิธีวิวาห์ของรัชทายาทและซารอแพร่มาไกลถึงอัลบราบา มันคือความตั้งใจที่จะให้เรื่องราวถูกถ่ายทอดผ่านคาราวานสินค้าจากชนเผ่าต่าง ๆ ในทะเลทราย รัชทายาทได้มอบของขวัญให้แก่พระชายาด้วยการออกกฎไม่ให้คนในนครหลวงติดต่อกับคนในเขตอัลบราบาเพราะได้เคยกระทำการดูหมิ่นพระชายาเอาไว้ ซึ่งถือเป็นความผิดร้ายแรง แท้จริงก็เพียงเพื่อปิดหูปิดตาคนในนครหลวง สร้างความเกลียดชังที่มีต่อซีรีนและอันวารให้มากขึ้น ซีรีนนั่งฟังชารีฟรายงานต่ออันวารอย่างสงบ บ่อยครั้งที่คอยแอบมองว่าสามีตนมีอาการอย่างไรกับสิ่งที่ชารีฟกำลังพูด อันวารดูเข้มขรึมขึ้นกว่าปกติ เขาดูครุ่นคิดจนแสดงออกชัดเจน ซีรีนคิดว่าอันวารคงเสียใจที่พี่ซารอแต่งงาน เธอได้แต่เงียบไม่กล้าออกความคิดเห็น บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอึดอัด ซีรีนอยากจะพาตัวเองออกจากตรงนี้ แต่กลับไม่มีความกล้ามากพอที่จะลุกจากเก้าอี้ไประหว่างมื้ออาหาร “ดูทำหน้า” อันวารช้อนสายตามองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม “อยู่กับฉันนี่มันเป็นยังไง เธอถึงต้องทำหน้าเหมือนกำลังฝืนกลืนยาพิษ ทั้งที่วิ่งตามมาถึงนี่เอง”ตลอดหลายวันที่ผ่านมาเขาก็เห็นซีรีนอยู่กับคนอื่นอย่างปกติ เธอยังยิ้มและหัวเราะต่า

ในขณะที่อันวารพยายามมองหาซีรีนก็มีชายผู้หนึ่งท่าทางไม่น่าไว้ใจเดินออกจากการร่วมพิธี อันวารเดินตามไปพร้อมกับองครักษ์ทั้งสอง ท่าทางของชายคนนั้นดูมีพิรุธเป็นอย่างมาก ทั้งสามคนเดินตามมาติด ๆ แต่อยู่ ๆ เขาก็หายไป“ไปดูที่บ่ออาบน้ำ” อันวารเริ่มกังวลว่าซีรีนจะมีภัย เพราะเธอแตกต่างจากคนที่นี่ และไม่อาจปฏิเสธได้ว่าความงามของซีรีนเป็นที่ต้องตาของใครหลายคน หากไม่มีสถานะภรรยาเขาคุ้มครอง ที่นี่ดูจะอันตรายสำหรับซีรีนไม่น้อย ทั้งสามคนแยกกันไปคนละทาง เพียงครู่เดียวเสียงฟาฮัดหวีดแหลมอยู่บนท้องฟ้า ในขณะที่อันวารและองครักษ์มุ่งไปยังทิศทางที่ฟาฮัดอยู่ ชายคนดังกล่าวก็รู้ตัวแล้วว่าเจ้าของเหยี่ยวอยู่ไม่ไกลจากที่นี่ และเขาเองต้องรีบหนีเพื่อเอาชีวิตรอด“อู้...” อามีนตกใจเมื่อมือใหญ่ของใครบางคนยื่นมาปิดปากเธอ จากนั้นก็ถูกรวบตัวเอาไว้ หญิงสาวพยายามดิ้นรนแต่ก็สู้แรงของอีกฝ่ายไม่ได้“ปล่อยนะ...ไอ้...” บ้า กลืนลงในคออย่างรวดเร็ว เมื่อหันมาพบว่าคนที่พาตัวเธอมาคือซัลวา และคนที่ยืนน่ากลัวอยู่คืออันวาร “ใครให้มาที่นี่” “นายท่าน อย่าลงโทษคุณหนูเลยนะคะ มีคนชนคุณหนูอาหารหกใส่ตัวจนเลอะ แล้วก็เริ่มคัน คุณหนูเลยต้องรีบมาล

“คุณหนู นายท่านให้คนเอายามาให้อีกแล้วค่ะ เมื่อไหร่จะหยุดให้คุณหนูกินยานี้สักที นายท่านไม่รู้เหรอคะว่ามีผลยังไง”“ถึงรู้แต่เขาจะสนใจเหรอ ไม่เป็นไรหรอก”ซีรีนรับถ้วยยามาดื่ม รสชาติของมันทั้งขมและเหม็นเขียว แต่ในเมื่อเป็นคำสั่งเธอเองก็ต้องทำตาม“นายท่านแค่เข้าใจฉันผิด ถ้าวันหนึ่งท่านรู้ความจริงก็คงไม่เป็นแบบนี้”“ค่ะ แต่ถ้านายท่านรับคนอื่นเข้ามาปรนนิบัติเพิ่ม คุณหนูของอามีนคงไม่ต้องกินยาบ่อย ๆ แต่นั่นแหละค่ะ อาจจะลำบากกว่ากินยาก็ได้”อามีนพูดก็ถูก หากวันหนึ่งเขารับใครสักคนเข้ามา ซีรีนคงไม่ต้องดื่มยานี้ แต่มันก็คงต้องแลกกับชีวิตที่ไม่รู้ว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป เพราะประเพณีวัฒนธรรมของดูบีอา ภรรยาก็คือสมบัติของสามี ไม่ได้มีชีวิตเพื่อตัวเองเหมือนในประเทศไทยที่เธอเคยไป ที่นั่นผู้หญิงมีสิทธิ์เลือกชีวิตในแบบของตัวเอง ซีรีนหวังว่าจะมีสักวันที่เธอได้เลือกแบบนั้นบ้าง“คุณหนู อามีนมีบ้านแล้วนะคะ”“ยังไงเหรอ”“นายท่านยกบ้านพี่ซัลวาให้อามีน แล้วให้ไปอยู่กับพี่เสาหินชารีฟค่ะ”ซีรีนพยักหน้ารับ แต่ท่าทางของเธอดูไม่สดใสเอาเสียเลย จะว่าไปความสดใสของเธอก็หายไปตั้งแต่วันนั้นแล้ว อามีนคุกเข่าลงนั่งข้าง ๆ แล้วก

ในดินแดนที่ร้อนระอุ ซีรีนได้รับอนุญาตให้ไปที่อื่นได้มากขึ้นยกเว้นเขตเหนือของอัลบราบา ที่เธอเพิ่งมารู้ทีหลังว่าอันวารสั่งห้ามผู้หญิงทุกคนไม่ใช่แค่เธอ เพราะที่นั่นคือศูนย์กลางการค้าและการทหารของอัลบราบา ผู้คนมากมายผ่านไปมาตั้งแต่คาราวานเร่ร่อนจนกระทั่งชาวต่างชาติที่ข้ามชายแดนเข้ามา ที่นั่นจึงอันตรายสำหรับผู้หญิงในความคิดของอันวาร“นายท่านถูกมนตร์ดำครอบงำอีกแล้วเหรอคะ”ซีรีนเอ่ยถามคนที่กำลังซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาซอกคอของเธอ “ทำไม รึเธอจะขัดใจฉัน...เมื่อวานฉันยังไม่เอาเรื่องเธอนะ สั่งห้ามแล้วว่าให้อาบน้ำที่บ้าน”ซีรีนไม่ได้รับอนุญาตให้ไปอาบน้ำข้างนอกเช่นคนอื่น ทุกวันจะมีคนนำน้ำมาเติมให้ถึงบ้าน แต่เพราะรู้สึกเบื่อจึงได้แอบหนีไปเล่นน้ำที่บ่อเล็กอีกฝั่งของโอเอซิสที่มีไว้สำหรับอาบโดยเฉพาะ “ท่านทำโทษฉันไปแล้วค่ะ”“ที่ริมโขดหินนั้นเหรอหรือ...”“ห้ามพูดค่ะ”“ทำไมล่ะ” จมูกโด่งยังคงคลอเคลียอยู่กับพวงแก้มเนียนของซีรีนไม่ยอมห่าง “ฉันจะเงียบปากแล้ว”ก็เพราะเธอขัดคำสั่งหนีไปเล่นน้ำที่บ่ออาบน้ำ เมื่ออันวารรู้เข้าก็กลายเป็นเรื่องใหญ่ สั่งปิดทางเข้าออกทั้งหมดห้ามทุกคนเข้าใกล้ เมื่อตามมาถึงเขาควรพาเธอกลับบ

ซีรีนลืมตาขึ้นมาในตอนเช้า ที่นอนข้างกายยังอุ่นไม่ได้เย็นชืดเหมือนที่ผ่านมา แสดงว่าอันวารลุกจากไปได้ไม่นาน ซีรีนลุกขึ้นมาจัดการตัวเองแล้วลงไปด้านล่าง นาเดียและเรอาเตรียมอาหารให้เธอตามคำสั่งของนายท่าน ทำให้อามีนยิ้มแก้มแทบปริ อันวารเพิ่งออกไปและสั่งห้ามทุกคนทำอะไรเสียงดังจนรบกวนการนอนของซีรีน ทั้งยังสั่งให้คนเตรียมอาหารให้คุณหนูของเธออีก ถือเป็นสัญญาณที่ดี หญิงสาวทั้งสามนางยืนขวยเขินตัวบิดเมื่อคิดจินตนาการสิ่งที่ทำให้เช้าวันนี้เปลี่ยนไป แม้จะไม่เคยผ่านการมีครอบครัวและไม่รู้ว่ามันเป็นเช่นไร แค่ความคิดและจินตนาการก็พาให้ทั้งสามคนร้อนวูบวาบไปทั้งใบหน้า “เมื่อคืนเรอาเห็นนายท่านไปขอที่โกนหนวดจากพี่ชารีฟ” เรอายืนบิดแล้วจึงพูดต่อ“เสร็จแล้วจึงมาที่นี่”ซีรีนหยุดมือที่จะส่งเนื้อนุ่มเข้าปาก ภาพเมื่อคืนผุดขึ้นมาให้รู้สึกปั่นป่วนที่ช่องท้อง ไม่รู้สึกระคายกับตอหนวดแข็ง ๆ ทั้งยังนุ่มนวลกว่าทุกครั้ง เสียงกระซิบพร่าของเขายังติดตรึงยากจะลืม ซีรีนก้มหน้ากินต่อข่มเก็บอาการเอาไว้ เมื่อคืนเขาอ่อนโยนมาก ซีรีนรู้สึกวาบหวามที่ท้องน้อยขึ้นมาเมื่อนึกถึง “คุณนายครับ นายท่านให้มาเชิญคุณนายครับ” ชายในชุดนักรบอั