“ขอโทษนะครับพี่แทน...” น้ำเสียงทุ้มต่ำกดลึกและเย็นเยียบจนน่าขนลุก “พอดี 'แฟนผม' เขามีธุระด่วนต้องไปเคลียร์กับผม... ตอนนี้ และ เดี๋ยวนี้!”พูดจบ ชีต้าห์ก็ไม่รอให้อีกฝ่ายได้ปฏิเสธหรือตั้งตัว เขาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเล็กของ นิริน ออกแรงกระชากเพียงนิดเดียว ร่างบางก็ปลิวหวือหลุดจากการควงแขนพี่แทน มาปะทะเข้ากับแผงอกกว้างของเขาทันที“อ๊ะ! ไอ้ต้าห์! ปล่อยนะ! ฉันจะไปคุยงานกับพี่แทน แกจะมาลากฉันทำไม!”นิรินแหวใส่ พยายามสะบัดมือออก แสร้งทำเป็นโวยวายทั้งที่ในใจลึกๆ แอบสะใจที่เห็นไอ้เด็กเปรตหน้าตึงเป็นตูดและหึงจนควันออกหู“คุยงานหรือคุยอะไร! ไปกับมันเหรอ? ฝันไปเถอะเจ้!” ชีต้าห์ตวาดเสียงสั่น ไม่สนมารยาทหรือสายตาใครหน้าไหนทั้งสิ้น เขาช้อนร่างบางของนิรินขึ้นอุ้มพาดบ่าอย่างง่ายดายราวกับเธอเป็นปุยนุ่น!“กรี๊ด! ปล่อยนะไอ้เด็กบ้า! คนมองเต็มไปหมดแล้ว ฉันใส่กระโปรงอยู่นะ อายเขา!” นิรินดิ้นขลุกขลัก ทุบหลังเขาดังอั้ก ๆ แต่ชีต้าห์กลับก้าวเดินดุ่ม ๆ ตรงไปที่ลานจอดรถอย่างไม่สะทกสะท้าน มือหนาของเขาตีเข้าที่สะโพกผายอย่างไม่เบานัก เป็นการปราม ทิ้งให้พี่แทนและแก๊งเด็กปีหนึ่งยืนอ้าปากค้างอยู่เบื้องหลัง ลืมภาพรุ่น
Last Updated : 2026-08-20 Read more