All Chapters of เด็กเปรตของเจเจ้ วัยรุ่น 18++: Chapter 11 - Chapter 20

 การเดินทางกลับจากเกาะร้างเต็มไปด้วยความทุลักทุเลและเสียงบ่นระงมของเหล่านักศึกษาที่เพิ่งผ่านพ้นนาทีเฉียดตายมาหมาด ๆ ทว่าสำหรับนิริน บรรยากาศรอบตัวกลับดูเงียบงันและตึงเครียดอย่างประหลาด บนรถตู้ปรับอากาศของมหาวิทยาลัยที่กำลังมุ่งหน้ากลับหอพัก นิรินพยายามนั่งตัวลีบติดกระจก ทำทีเป็นหลับตาพักผ่อนเพื่อหลีกเลี่ยงการตอบคำถามของกิ่งที่นั่งอยู่เบาะหน้า แต่ปัญหาคือ... ที่นั่งข้าง ๆ เธอ ดันเป็น 'ไอ้เด็กเปรต' ตัวต้นเหตุที่ทำให้หัวใจเธอปั่นป่วนไม่หยุด! ชีตาห์นั่งอยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำตัวใหม่ที่ทีมกู้ภัยเตรียมมาให้ ชายหนุ่มเอนหลังพิงเบาะอย่างสบายใจ หลับตาฟังเพลงจากหูฟัง ดูเผินๆ เหมือนเด็กปีหนึ่งธรรมดาที่กำลังเหนื่อยล้า ทว่า... ความจริงแล้ว มือหนาของเขาที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อแจ็กเกตตัวโคร่งที่คลุมตักของทั้งคู่อยู่ กำลังสอดประสานเข้ากับมือเล็กของนิริน บีบเคล้นและลูบไล้หลังมือเธออย่างเอาแต่ใจ! นิรินพยายามจะชักมือกลับเป็นรอบที่สิบ แต่ชีตาห์ก็ยิ่งกระชับฝ่ามือแน่นขึ้น นิ้วโป้งสากลากไล้ไปตามซอกนิ้วของเธออย่างอ้อยอิ่ง ทำเอานิรินหน้าร้

"ไอ้เด็กเปรต... หยุดนะ... พี่ต้องทำงาน..." นิรินเสียงสั่นพร่า สรรพนามที่ใช้เริ่มเปลี่ยนไปตามอารมณ์ที่ถูกปลุกเร้า มือข้างหนึ่งจิกพนักวางแขนแน่น ส่วนมืออีกข้างต้องพยายามจับเมาส์เพื่อไม่ให้หน้าจอตัดต่อดับลง แต่มีหรือที่หมาป่าหิวโซจะยอมหยุด ชีต้าห์ใช้ปลายนิ้วเกี่ยวขอบกางเกงขาสั้นเนื้อนิ่มของเธอแล้วรั้งมันให้ร่นลงไปกองที่หน้าขา เผยให้เห็นชั้นในตัวจิ๋วสีดำที่ปกปิดความลับอันแสนหวานเอาไว้ชายหนุ่มไม่รอช้า เขาใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางเกี่ยวขอบลูกไม้บางเบานั้นให้รั้งไปด้านข้าง ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปประชิดกับความอ่อนนุ่มที่เริ่มเปียกชื้น!"อ๊ะ! ต้าห์!" นิรินสะดุ้งสุดตัว ยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแน่นจนแทบกลั้นหายใจ เมื่อปลายลิ้นร้อนชื้นของชายหนุ่มตวัดไล้ลงบนรอยแยกของกลีบกุหลาบอย่างแม่นยำ! สัมผัสเปียกแฉะและร้อนระอุที่จู่โจมอย่างกะทันหันทำเอานิรินสมองขาวโพลนชีต้าห์กวาดชิมความหอมหวานอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นสากตวัดรัวสลับกับการดูดดึงยอดเกสรที่ไวต่อความรู้สึกอย่างช่ำชองและเอาแต่ใจ นิรินต้องเกร็งหน้าท้องจนปวดหนึบ ร่างกายแอ่นหยัดขึ้นจากเบาะเก้าอี้ตามสัญชาตญาณความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูขุมขน"อื้อ... อึก..

"เออ! ฉันหึง! พอใจหรือยัง! ฉันหึงที่แกไปยิ้มให้คนอื่น หึงที่แกทำตัวเหมือนเด็ก ๆ ที่พร้อมจะไปหาสาว ๆ วัยเดียวกันเมื่อไหร่ก็ได้!" นิรินตะเบ็งเสียงกลับ ก่อนจะเม้มปากแน่น เมื่อรู้ตัวว่าเผลอพูดความในใจออกไปจนหมด ชีต้าห์นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนที่แววตาเกรี้ยวกราดจะแปรเปลี่ยนเป็นความล้ำลึกที่ยากจะคาดเดา ชายหนุ่มค่อย ๆ ปลดเนกไทนักศึกษาของตัวเองออกช้า ๆ พันมันไว้รอบฝ่ามือหนา"หึงก็คือหึง... แต่การที่เจ้ไปควงแขนผู้ชายคนอื่นประชดผม มันต้องโดนลงโทษ!" ชีต้าห์รวบข้อมือทั้งสองข้างของนิรินขึ้นเหนือศีรษะ ชายหนุ่มใช้เนกไทเส้นนั้นมัดข้อมือของเธอเข้าด้วยกันอย่างแน่นหนา แต่ไม่เจ็บจนเกินไป นิรินเบิกตากว้าง พยายามดิ้นรนแต่ก็สู้แรงคนตัวโตไม่ได้ เขาจัดการอุ้มร่างของเธอไปโยนลงบนเตียงกว้าง ก่อนจะตามขึ้นมาคร่อมทาบทับ กักขังเธอไว้ภายใต้ร่างกำยำอย่างสมบูรณ์แบบ"ต้าห์... แกจะทำอะไร ปล่อยนะ!" นิรินใจเต้นรัว สัมผัสได้ถึงความอันตรายที่แผ่ออกมาจากตัวเขา บทลงโทษในแบบฉบับของชีต้าห์ไม่เคยปรานีเธอเลยสักครั้ง"ทำโทษเด็กดื้อไงครับ... วันนี้ผมจะรีดเค้นคำสารภาพจากปากเจ้ให้หมด ว่าเจ้ขาดผมไม่ได้... และเจ้เป็นของผมคนเดียว!" ชีต

ท้องฟ้าเหนือกรุงเทพมหานครในช่วงเย็นวันศุกร์สิ้นเดือนแปรสภาพเป็นสีเทาหม่น เมฆดำทะมึนลอยต่ำปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ ก่อนที่หยาดฝนเม็ดใหญ่จะเทกระหน่ำลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตา เสียงฟ้าร้องครืน ๆ สลับกับฟ้าแลบแปลบปลาบราวกับพายุเข้า สร้างความโกลาหลให้กับผู้คนที่เพิ่งเลิกงานนิรินในวัยยี่สิบสามปีเต็ม ก้าวเข้าสู่ชีวิตการเป็นสาวออฟฟิศอย่างเต็มตัว หญิงสาวยืนกอดอกอยู่ใต้ชายคาหน้าตึกสำนักงานใจกลางเมืองย่านอโศก วันนี้เธออยู่ในชุดทำงานที่ดูโตขึ้นและเซ็กซี่อย่างเป็นธรรมชาติ เสื้อเชิ้ตผ้าซาตินสีครีมเนื้อนิ่มที่ปลดกระดุมคอออกสองเม็ดเพื่อความสบาย จับคู่กับกระโปรงทรงสอบสีดำเข้ารูปผ่าข้างที่เน้นสัดส่วนโค้งเว้า และรองเท้าส้นสูงสีนู้ดที่บัดนี้ถูกถอดเปลี่ยนเป็นรองเท้าแตะชั่วคราวเพราะกลัวเปียกน้ำฝนการจราจรบนถนนเบื้องหน้ากลายสภาพเป็นอัมพาตโดยสมบูรณ์ ไฟท้ายสีแดงของรถยนต์ทอดยาวเหยียดจนไม่ขยับ นิรินถอนหายใจเฮือกใหญ่ด้วยความเหนื่อยล้าจากการประชุมกับลูกค้าที่ลากยาวมาทั้งวัน มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดูหน้าจอแชตที่เพิ่งเด้งข้อความล่าสุดจาก 'ไอ้เด็กเปรต' ซึ่งตอนนี้เลื่อนขั้นเป็นนักศึกษาปี 3 เต็มตัว แต่ก็ยังคงทำตัวเป

แสงแดดสีส้มอมแดงในยามเย็นสาดส่องกระทบตัวตึกคณะนิเทศศาสตร์ นิรินในชุดพนักงานออฟฟิศสุดเนี้ยบ กำลังก้าวลงจากรถแท็กซี่ที่มาส่งถึงหน้าคณะ วันนี้เธอเคลียร์งานเสร็จเร็วกว่าปกติ จึงตั้งใจจะมาเซอร์ไพรส์ 'แฟนเด็ก' ที่เพิ่งขึ้นปี 3 หมาด ๆ ซึ่งไลน์มาบอกว่ากำลังนั่งทำโปรเจกต์กลุ่มอยู่ใต้ตึกตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา แม้เธอจะก้าวเข้าสู่วัยทำงานและมีภาระหน้าที่รับผิดชอบมากขึ้นจนแทบไม่มีเวลาพักผ่อน แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับชีต้าห์ก็ยังคงราบรื่น (แม้จะมีตีกันบ้างตามประสาคนปากแข็ง) ชีต้าห์เติบโตขึ้นมาก เขาทำหน้าที่แฟนได้ดีเยี่ยมจนไร้ที่ติ คอยขับรถรับส่งเธอไปทำงานเสมอ แต่วันนี้... นิรินอยากจะเป็นฝ่ายมาหาและเอาใจเขาบ้างหญิงสาวเดินกึ่งวิ่งเข้าไปที่ลานม้าหินอ่อนใต้ตึกคณะด้วยรอยยิ้มบาง ๆ บนใบหน้า แต่ทว่า... รอยยิ้มที่เตรียมมาเซอร์ไพรส์กลับต้องค่อย ๆ หุบลงและเลือนหายไป เมื่อสายตาของเธอปะทะเข้ากับภาพบาดตาบาดใจที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลนักที่โต๊ะม้าหินอ่อนตัวใหญ่ ชีต้าห์ในชุดนักศึกษาที่พับแขนเสื้อขึ้นลวก ๆ โชว์มัดกล้ามเนื้อแขนแกร่งที่ดูเป็นผู้ใหญ่เต็มตัว กำลังนั่งเป็นจุดศูนย์กลางของกลุ่มรุ่นน้องปีหนึ่ง และที่นั่งเ