All Chapters of Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า: Chapter 81 - Chapter 86

"ตอง ทำไมยังไม่ลงมาอีก หืม?" ฟินนิกซ์กรอกเสียงลงไปในสายโทรศัพท์หลังจากยืนรอคนตัวเล็กที่หน้าหอพักมาเกือบครึ่งชั่วโมงแล้ว ปกติแฟนสาวของเขาไม่ใช่คนตื่นสายหรือผิดนัด ยิ่งวันนี้เธอมีเรียนเช้าด้วยแล้วยิ่งแปลกไปใหญ่"อือ พี่ฟินน์ ตองปวดหัว" เสียงหวานที่เคยเจื้อยแจ้วบัดนี้แหบพร่าและเบาหวิวราวกับเสียงกระซิบ"ตองเป็นอะไร!? ปวดหัวมากไหม? ร้องไห้หรือเปล่าเนี่ย?" ร่างสูงเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อจับน้ำเสียงสั่นเครือของอีกฝ่ายได้ "ประตูห้องล็อกไว้ไหม? เดี๋ยวพี่ขึ้นไปหาเดี๋ยวนี้แหละ""ประตูไม่ได้ล็อก ตองลุกไปล็อกไม่ไหว""รอพี่แป๊บเดียวนะตอง ห้ามลุกเดินไปไหนเด็ดขาดเข้าใจไหม"ชายหนุ่มรีบตัดสายแล้วสาวเท้ายาวๆวิ่งขึ้นบันไดหอพักไปอย่างรวดเร็วโดยไม่รอลิฟต์ หัวใจของเขาเต้นรัวด้วยความเป็นห่วง เมื่อมาถึงหน้าห้องพักคุ้นตาก็ถือวิสาสะบิดลูกบิดประตูเข้าไปทันที ภาพที่เห็นทำเอาหัวใจคนเป็นแฟนแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างเล็กของใบตองนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ใบหน้าหวานที่เคยสดใสบัดนี้ซีดเผือดและมีเหงื่อผุดซึมตามไรผม"ตอง!" ฟินนิกซ์รีบปรี่เข้าไปทรุดตัวลงนั่งข้างเตียง ฝ่ามือหนาทาบลงบนหน้าผากมนเพื่อวัดอุณหภูมิ

"พี่ฟินน์ขึ้นมานอนบนเตียงด้วยกันไหมคะ นั่งตรงนั้นเดี๋ยวก็ปวดหลังหรอก" คำเชิญชวนแสนซื่อของใบตองทำเอาฟินนิกซ์ถึงกับชะงัก ชายหนุ่มมองใบหน้าหวานที่โผล่พ้นผ้าห่มออกมาด้วยแววตาไม่อยากเชื่อ"ตองชวนพี่ขึ้นเตียงเหรอ แน่ใจนะ พี่เป็นผู้ชายนะตอง ไม่กลัวพี่ทำหน้ามืดหรือไง""ก็ตองเห็นพี่ฟินน์นั่งเก้าอี้แข็งๆมาตั้งแต่เช้าแล้วนี่นา อีกอย่างตองป่วยอยู่ พี่ฟินน์คงไม่ใจร้ายรังแกคนป่วยหรอกใช่ไหมคะ? หรือถ้าพี่ฟินน์ไม่อยากนอนก็ไม่เป็นไรนะ""ใครบอกไม่อยากนอน ขยับไปเลยครับพี่จะนอนกอดแฟน" ฟินนิกซ์รีบแทรกตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มผืนเดียวกันอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มรั้งร่างบางเข้ามาไว้ในอ้อมแขนอย่างระมัดระวังไม่ให้เธอกระทบกระเทือนมากนัก ความอบอุ่นจากร่างกายของเขาส่งผ่านเสื้อผ้ามาถึงตัวของเธอช่วยบรรเทาอาการหนาวสั่นจากพิษไข้ได้เป็นอย่างดีใบตองขยับตัวซุกเข้าหาแผงอกกว้างอย่างคุ้นเคย กายเฉพาะตัวของฟินนิกซ์ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยและผ่อนคลาย มือหนาลูบไล้เส้นผมยาวนุ่มของเธออย่างกล่อมเกลา"นอนซะนะคนดี พี่อยู่ตรงนี้แล้ว ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น""พี่ฟินน์""หืม ว่าไงครับปวดหัวตรงไหนหรือเปล่า?""เปล่าค่ะ ตองแค่มีความสุขจังเลยที่ลืม

"เธอไม่มีอะไรเทียบตองได้เลยสักนิด ตองน่ารัก ตองนิสัยดี ตองไม่เคยทำตัวน่ารำคาญวิ่งตามผู้ชายที่เขามีเจ้าของแล้วแบบที่เธอกำลังทำอยู่""ที่สำคัญคือพี่รักตอง รักแค่คนเดียวและจะไม่มีวันเหลียวแลคนอื่น ชัดเจนพอไหม ถ้าชัดแล้วก็ไสหัวไปไกลๆ พี่จะกินขนมกับแฟน"ใบตองนั่งฟังคำสารภาพรักที่แสนจะฮาร์ดคอร์ของแฟนหนุ่มด้วยหัวใจที่เต้นแรง แม้จะรู้สึกหมั่นไส้คนตรงหน้าแค่ไหนแต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะแอบซ่อนรอยยิ้มเขินอายเอาไว้ ฟินนิกซ์ปกป้องเธอเสมอไม่ว่าจะอยู่ต่อหน้าใคร เขาไม่เคยปล่อยให้ใครมาหยามเกียรติเธอได้เลยสักครั้งยิ้มกระทืบเท้าด้วยความขัดใจเมื่อรู้ตัวว่าพ่ายแพ้อย่างราบคาบ หญิงสาวตวัดสายตาอาฆาตใส่ใบตองอีกครั้งก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกส้นสูงออกจากร้านไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คู่รักนั่งมองตามด้วยความเหนื่อยหน่าย"ให้ตายสิ ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญชะมัด ตื๊ออยู่ได้ไม่รู้จักจบจักสิ้น" ฟินนิกซ์บ่นอุบอิบพร้อมกับยกมือขึ้นนวดขมับตัวเอง"เสน่ห์แรงนักนะพ่อคุณ มีสาวมาตามตื๊อถึงคาเฟ่เลย คงจะภูมิใจสิท่า" ใบตองแกล้งแหย่พร้อมกับตักสมูทตี้เข้าปากร่างสูงหันขวับมาจ้องหน้าคนรักทันที แววตาดุดันเมื่อครู่แปรเปลี่ยนเป็นเจ้าเล่ห์พราวระย