"ไอ้ปืน มึงจะลีลาอีกนานไหมวะ พวกกูหิวเหล้าจะแย่อยู่แล้วเนี่ย นัดกันไว้ดิบดีว่าเลิกคลาสแล้วจะไปร้านเฮียโต้ง มึงมาเบรกหัวทิ่มแบบนี้ได้ไงวะ"เสียงโวยวายของวศินดังขึ้นทำลายความเงียบใต้ตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ ในขณะที่มือก็ยกขึ้นขยี้ผมตัวเองอย่างขัดใจ สายตาจับจ้องไปยังเพื่อนสนิทที่กำลังสะพายกระเป๋าเตรียมตัวจะเดินแยกไปอีกทาง"นั่นดิ กูอุตส่าห์เคลียร์คิวสาวๆเพื่อจะไปกินเหล้ากับพวกมึงเลยนะ มึงจะมาชิ่งหนีไปไหนวะไอ้ปืน" ศิลาสมทบขึ้นอีกคนพร้อมกับกอดอกทำหน้าเซ็งจัดปืนหรือหัวหน้าวงและมือกลองแห่งวงดนตรี ultra ประจำมหาวิทยาลัย ถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนจะหันมามองหน้าเพื่อนสนิททั้งสองคนอย่างเอือมระอา "กูไม่ได้จะชิ่ง แต่กูมีธุระด่วนจริงๆ อาจารย์ที่ปรึกษาวงเพิ่งโทรมาตามเมื่อกี้ บอกว่าให้กูรีบไปที่ห้องซ้อมเดี๋ยวนี้เลย""ไปทำไมวะ ร้อยวันพันปีไม่เห็นแกจะเรียกมึงด่วนขนาดนี้ หรือวงมึงไปทำเครื่องดนตรีคณะพัง?" วศินถามอย่างจับผิด"พังบ้าอะไรล่ะ!" ปืนสวนทันควัน"มึงก็รู้ว่าวงกูขาดนักร้องนำมาเป็นเดือนแล้ว ตั้งแต่ไอ้พี่เอกเรียนจบไป งานกิจกรรมมหาลัยก็จ่อคิวรออยู่เพียบ อาจารย์แกเลยไปเฟ้นหาช้างเผือกมาให้ แกบอกว่าได้ตัวน
ปรับปรุงล่าสุด : 2026-07-31
เข้าสู่ระบบ
