All Chapters of Return to Gear กฏของวิศวะคือไม่ยอมเป็นแฟนเก่า: Chapter 71 - Chapter 80

"เฮียพาซ้อมาเปิดตัวเหรอครับเนี่ย น่ารักซะด้วย" ช่างเครื่องคนหนึ่งเอ่ยแซวขึ้นมาลอยๆ"ซ้อบ้าอะไรล่ะ ตองยังไม่ใช่แฟนพี่เขาสักหน่อย" ใบตองรีบปฏิเสธเสียงหลงแต่โดนคนข้างๆสวนขึ้นมาเสียก่อน"เออ ว่าที่นายหญิงของพวกมึงเอง จำหน้าไว้ให้ดี ใครทำซ้อพวกมึงงอนกูไล่ออกยกแก๊งแน่" ฟินนิกซ์ประกาศกร้าวด้วยรอยยิ้มมุมปาก"รับทราบครับเฮีย พวกผมจะดูแลซ้ออย่างดีเลยครับ" เสียงโห่ร้องแซวกันดังลั่นสนามแข่งทำเอาใบตองอยากจะแทรกแผ่นดินหนี หญิงสาวพยายามบิดมือออกแต่ก็สู้แรงบีบของคนหน้ามึนไม่ได้เลยฟินนิกซ์พาเธอเดินขึ้นบันไดไปยังชั้นสองของอาคารซึ่งเป็นโซนวีไอพีสำหรับแขกคนสำคัญ ภายในห้องกระจกใสสามารถมองเห็นสนามแข่งรถเบื้องล่างได้อย่างชัดเจน บนโต๊ะกระจกตัวใหญ่มีอาหารจัดเตรียมไว้อย่างหรูหราพร้อมกับดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่"พี่ฟินน์ นี่มันอะไรกันคะ ทำไมต้องเล่นใหญ่ขนาดนี้ด้วย?" ใบตองมองบรรยากาศรอบห้องด้วยความตื่นตะลึง"ก็ฉลองที่เราได้กลับมาเป็นแฟนกันอีกครั้งไง พี่อยากให้ตองรู้จักโลกของพี่ในตอนนี้ โลกที่ไม่มีไอ้เด็กผู้ชายผอมแห้งตัวดำคนนั้นอีกแล้ว" เขาดึงเก้าอี้ให้เธอนั่งก่อนจะเดินไปนั่งฝั่งตรงข้าม"ตองไม่เคยรังเกียจพี่ตอนนั

มื้อเช้าจบลงที่ร้านโจ๊กชื่อดังหน้ามหาวิทยาลัย ฟินนิกซ์คอยดูแลเอาใจใส่ใบตองเป็นอย่างดี ทั้งตักหมูสับและตับชิ้นโตมาใส่ชามให้จนหญิงสาวต้องรีบร้องห้าม"พอแล้วพี่ฟินน์ ตองกินไม่หมดหรอก""กินเยอะๆสิ จะได้ตัวโตๆหน่อย พี่จับตรงไหนก็เจอแต่กระดูกทั้งนั้น""นี่พี่หาว่าตองผอมแห้งเหรอ?" ใบตองค้อนขวับ"เปล่าสักหน่อย พี่แค่เป็นห่วงสุขภาพตองต่างหาก อยากให้ตองแข็งแรง" ชายหนุ่มรีบแก้ตัวพร้อมกับส่งยิ้มประจบไปให้เมื่อเดินทางมาถึงคณะดุริยางคศิลป์ ใบตองก็ต้องเผชิญกับสายตากรุ้มกริ่มของเพื่อนสนิททั้งสองคนที่ยืนรออยู่หน้าตึก แอนและสาส่งยิ้มล้อเลียนมาให้ตั้งแต่เธอก้าวลงจากรถของพี่ว๊ากวิศวะสุดหล่อ"แหม มีสารถีสุดหล่อมาส่งถึงที่เลยนะเพื่อนตอง วันนี้พระอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตกหรือเปล่าเนี่ย" แอนเปิดฉากแซวเป็นคนแรก"สวัสดีครับน้องแอน น้องสา พี่ซื้อขนมร้านดังมาฝากด้วยนะ หวังว่าจะชอบกัน" ฟินนิกซ์เดินอ้อมรถมายืนเคียงข้างใบตองพร้อมกับยื่นถุงขนมใบใหญ่ให้สองสาว"โหย สายเปย์สุดๆไปเลยค่ะพี่ฟินน์ แบบนี้พวกหนูยอมยกเพื่อนให้เลย เอาไปดูแลได้เต็มที่เลยค่ะ" แอนรีบรับถุงขนมมาถือไว้ด้วยความรวดเร็ว"ยัยแอน ยัยสา พวกแกเห็นแก่ขนมแ

"น้องตองของพี่ฟินน์แต่งตัวเสร็จหรือยังครับ? แฟนคนนี้ยืนรอจนรากจะงอกเป็นต้นไม้ใหญ่แล้วนะ"เสียงทุ้มคุ้นหูที่ดังลอดเข้ามาทางช่องประตูห้องพักทำเอาคนที่กำลังส่องกระจกตรวจความเรียบร้อยของตัวเองอยู่ถึงกับชะงัก ใบตองถอนหายใจยาวก่อนจะเดินไปเปิดประตูพรวดออกไปวีนใส่ร่างสูงที่ยืนพิงกำแพงส่งยิ้มแฉ่งอยู่หน้าห้อง"รู้แล้วน่า! กำลังจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละ จะตะโกนทำไมเนี่ย คนอื่นเขาตื่นกันหมดแล้ว""ก็พี่คิดถึงแฟนไงครับ เมื่อคืนไม่ได้นอนกอดเลยฝันร้ายตั้งหลายรอบ" ฟินนิกซ์ทำหน้าหงอยแต่แววตากลับพราวระยับแฝงความเจ้าเล่ห์เอาไว้อย่างปิดไม่มิด"ใครแฟนพี่ ยังไม่ได้ให้สถานะสักหน่อย ขี้ตู่ตลอดเลย" ใบตองค้อนขวับพร้อมกับเดินเบี่ยงตัวหนีเพื่อจะลงบันได แต่ร่างหนากลับขยับมาขวางทางเอาไว้เสียก่อน"อ้าว วันก่อนยังยอมรับอยู่เลยนะ หรือว่าตองจะเบี้ยวพี่""ก็....บางมีพี่ฟินน์นั่นแหละอาจจะคิดไปเอง แฟนอะไร แค่จีบใหม่ก็พอมั้ง" หญิงสาวเชิดหน้าขึ้นพยายามซ่อนรอยยิ้มที่มุมปาก"ให้จีบใหม่อะไรกัน คนเขาจูบจองมัดจำไปตั้งหลายรอบแล้วนะ แบบนี้เขาเรียกแฟนแล้วครับคนดี ยอมรับมาเถอะน่าว่าตองก็หลงเสน่ห์พี่จนโงหัวไม่ขึ้นแล้วเหมือนกัน""พี่ฟิน

ตลอดมื้ออาหารเช้าใบตองต้องคอยรับมือกับความกวนประสาทและความคลั่งรักของฟินนิกซ์ที่ขยันหยอดคำหวานและหาเรื่องแต๊ะอั๋งเธออยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นการเนียนจับมือตอนส่งแก้วน้ำ หรือการแกล้งเอาคางมาเกยไหล่เธอเวลาที่เธอเผลอ แม้ว่าเธอจะคอยบ่นคอยว่าแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าลึกๆ แล้วเธอมีความสุขมากแค่ไหนที่มีเขาอยู่ใกล้ๆแบบนี้ เมื่อถึงเวลาต้องแยกย้ายกันไปเรียน ฟินนิกซ์ก็เดินมาส่งใบตองถึงหน้าห้องเรียนพร้อมกับทำหน้าหงอยราวกับลูกสุนัขโดนทิ้ง "เดี๋ยวเที่ยงนี้พี่มารับไปกินข้าวนะ ตองห้ามหนีไปกินกับคนอื่นเด็ดขาด" "เที่ยงนี้ตองนัดแอนกับสาไว้แล้วค่ะ พี่ฟินน์ไปกินกับเพื่อนพี่เถอะ" "งั้นพี่จะมากินด้วย พี่ทนคิดถึงตองตั้งหลายชั่วโมงไม่ไหวหรอกนะ ขอพี่มานั่งมองหน้าตองตอนกินข้าวก็ยังดี" "คนบ้า เอาแต่ใจที่สุดเลย ตามใจพี่ฟินน์ก็แล้วกัน แต่ถ้าเพื่อนตองแซวพี่ฟินน์ห้ามโกรธนะ" "เพื่อนแฟนก็เหมือนเพื่อนพี่แหละครับ พี่ไม่โกรธหรอก ตั้งใจเรียนนะครับคนเก่ง" ชายหนุ่มยกมือขึ้นลูบผมหญิงสาวเบาๆ ก่อนจะทำท่าจะโน้มหน้าลงมาหอมแก้มแต่ใบตองรู้ทันจึงรีบยกหนังสือขึ้นมาบังไว้ได้ทัน "ตรงนี้หน้าห้องเรียนนะคะพี่ฟินน์ กลับไปเรียนไ

รอเพียงไม่นานฟินนิกซ์ก็กลับมาพร้อมกับชามก๋วยเตี๋ยวสองใบ เขาเลื่อนชามที่มีเส้นเล็กน้ำใสไปตรงหน้าใบตองก่อนจะจัดการดึงตะเกียบและช้อนออกจากซองพลาสติกแล้วเช็ดด้วยทิชชู่อย่างสะอาดสะอ้านส่งให้หญิงสาว"ขอบคุณค่ะ ทำตัวเป็นป๋าบุญทุ่มตลอดเลยนะ""พี่เป็นแฟนครับ ไม่ใช่ป๋าบุญทุ่ม เรียกใหม่ให้ชื่นใจหน่อยสิ""ไม่เรียก กินข้าวไปเลยค่ะพูดมากเดี๋ยวสำลักนะ" หญิงสาวก้มหน้าก้มตาคีบเส้นก๋วยเตี๋ยวเข้าปากเพื่อหนีความเขินระหว่างที่ทุกคนกำลังจัดการกับอาหารตรงหน้า ฟินนิกซ์ก็ขยันสร้างความรำคาญปนน่ารักด้วยการคีบเนื้อไก่ชิ้นสวยจากชามของตัวเองไปใส่ชามของใบตองอยู่เรื่อยๆ"พี่ฟินน์ พอแล้วค่ะ ตองกินไม่หมดหรอก ชามตองจะล้นแล้วนะ""กินเยอะๆสิครับ แก้มตองจะได้ยุ้ยๆ น่าหยิก พี่ชอบให้ตองกินเก่งๆ แบบนี้แหละน่ารักดี""แต่ตองอิ่มแล้วจริงๆนะ พี่ฟินน์เอาคืนไปเลย" หญิงสาวพยายามคีบเนื้อไก่กลับไปคืนแต่ชายหนุ่มกลับยกชามหนี"ถ้าตองคีบมาคืน พี่จะป้อนตองด้วยปากแทนนะ เอาไหมล่ะ?"คำขู่หน้าตายทำเอาใบตองชะงักตะเกียบในมือทันที เธอตวัดสายตาขุ่นขวางใส่คนกวนประสาทแต่ก็ยอมกินเนื้อไก่ชิ้นนั้นเข้าไปอย่างเสียไม่ได้ ฟินนิกซ์ยิ้มกว้างอย่างพอใจพล