Todos los capítulos de The Billionaire I Met in Paradise: Capítulo 41 - Capítulo 50

"Baka masanay naman ako niyan, Engineer Valerio," panunukso ni Jaime habang pinagmamasdan ang maingat na paglalagay ni Tristan ng pagkain sa kanyang plato.Inangat ni Tristan ang kanyang tingin mula sa plato at binigyan ang doktora ng isang napakatamis at makahulugang ngiti."Mas okay nga 'yun kung sakali man," malambing na wika ni Tristan, nakatitig nang diretso sa mga mata ng dalaga. "At least sanay ka nang nasa tabi mo ako palagi."Natigilan si Jaime at halos mabilaukan sa sariling laway sa bilis ng tibok ng kanyang puso. Agad niyang kinuha ang baso ng mango juice at uminom doon para itago ang matinding pag-init ng kanyang mga pisngi."Napakakapal talaga ng mukha mo, Valerio," irap ni Jaime, sabay subo ng kaunting omelette. "Isang araw ka pa lang magaling sa allergy mo, nagpapakawala ka na agad ng mga ganiyang banat.""Hindi 'yun banat, Jaime," seryosong correction ni Tristan habang pinapanood ang bawat galaw ng dalaga. "Kapanatagan ang nararamdaman ko kapag kasama kita. At kung pa

Napatingin naman si Jaime sa sarili niyang suot. Totoo namang maiksi ang shorts niya at litaw ang makinis niyang baywang dahil sa cropped top, pero nasa isla sila."Summer eh," mabilis na depensa ni Jaime, pilit na itinatanggi ang pag-iinit ng kanyang mga pisngi sa pagkapit ng binata. "Saka mas okay pa nga 'tong suot ko kumpara sa mga turista rito, 'no. Tingnan mo nga sa paligid mo."Nilingon naman ni Tristan ang paligid gaya ng sinabi ng dalaga. At totoo nga—dahil malapit lang ang kapehan sa sikat na beachfront at mga hotel ng bayan, karamihan sa mga babaeng naglalakad at nakapila ay nakasuot lang ng two-piece bikini na pinatungan ng manipis na cover-up. Ang iba naman ay sobrang iiksi ng shorts at naka-bra o bikini top na lang habang komportable at walang pakialam na nag-iikot sa bayan.Ibinalik ni Tristan ang tingin kay Jaime. Napabuntong-hininga siya, ngunit sa halip na bumitaw ay mas lalo pa niyang hinigpitan ang pagkakapit sa baywang ng doktora at inilapit ito lalo sa kanyang kat

"Sige… pero sa ngayon, dito muna tayo," wika ni Jaime, sabay bahagyang hila sa kamay ni Tristan para muli itong mapaupo.Napatingin si Tristan sa dalaga, bahagyang nagulat ngunit mabilis ding lumabas ang isang malambing at taos-pusong ngiti sa kanyang mga labi. Umupo siyang muli sa katapat nitong upuan, hindi pumipiglas sa hawak at mas lalo pang isiniksik ang kanyang mga tuhod sa tuhod ni Jaime sa ilalim ng maliit na mesa."Dito muna tayo?" panunukso ni Tristan. Bumaba ang boses habang nakatitig nang malalim sa mga mata ng doktora. "Gusto mo lang akong makasama nang mas matagal dito sa kapehan, eh. Umamin ka nga, Boss Doc."Napairap si Jaime ngunit hindi na nag-abalang bawiin ang kanyang kamay. Isinandal niya ang kanyang likod sa upuan at dahan-dahang hinipan ang ilang strand ng buhok na humaharang sa kanyang mukha dahil sa sariwang hangin ng isla."Gusto ko lang i-enjoy 'yung kape at 'yung hangin," sagot ni Jaime, bagama't may kaunting ngiti na gumuhit sa kanyang mga labi. "Masyado k

Pagdating sa tapat ng motor, mabilis na sumakay si Tristan sa Ducati Scrambler habang hawak ang dalawang helmet. Hinubad niya ang sa kanya para maisuot muna ni Jaime. Inabot ni Tristan ang helmet ng dalaga at dahan-dahang ipinasok ito sa ulo ni Jaime. Habang iniaayos niya ang strap sa ilalim ng baba ng doktora, napansin niyang nakayuko lang ito at umiiwas ng tingin. Bahagyang namumula ang magkabilang pisngi ni Jaime hanggang sa kanyang mga tainga. "Kinikilig ka ba?" nakatutuksong tanong ni Tristan nang mapansin ang kakaibang katahimikan at pamumula ng dalaga. "Ha?? Hindi, ah!" mabilis at medyo pasigaw na tanggi ni Jaime habang mabilis na inangat ang tingin at inirapan ang binata. "Napakayabang mo talaga!" Natawa nang malakas si Tristan sa pilit na pagtatatawang doktora. Sa halip na i-lock agad ang strap ng helmet, bahagya siyang yumuko para pantayan ang nakatingalang mukha ni Jaime habang nasa loob ito ng helmet. "Hindi raw…" pabulong na panunukso ni Tristan, may pilyong n

Habang dahan-dahang lumulubog ang araw at binabalot ng malamig na simoy ng hangin ang tahimik na baybayin, lalong humigpit ang pagsandal ni Jaime sa balikat ni Tristan. Ang kulay kahel at lilang liwanag sa kalangitan ay tila gumuhit ng isang panaginip na ayaw na niyang gisingin.Inabot ni Tristan ang kamay ng dalaga na nakapatong sa buhanginan at dahan-dahan itong pinagdaop sa sarili niyang mga daliri."Alam mo, Jaime…" pabulong na pauna ng bilyonaryo, ang boses ay naging napakalambing at punong-puno ng katapatan. "Noong mga unang araw na napadpad ako rito sa Siargao, akala ko para lang sa negosyo at sa bagong resort ang lahat. Pero nung gabing nakita kitang naglalakad sa dalampasigan… na-realize kong may mas malalim pa lang dahilan kung bakit ako narito."Bahagyang inangat ni Jaime ang kanyang ulo mula sa balikat ng binata at tumingin sa mga mata nito. "Ano namang dahilan?"Ngumiti si Tristan at dahan-dahang iniharap ang buong katawan sa dalaga. Inabot niya ang magkabilang pisngi ni