Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

เสียงประทัดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตรอกฉางอัน สีแดงมงคลถูกประดับประดาตั้งแต่หัวถนนลากยาวไปจนถึงหน้าคฤหาสน์สกุลหลิน บรรยากาศภายนอกเต็มไปด้วยความชื่นมื่นของชาวบ้านที่มารอชมขบวนรับเจ้าสาวที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบทศวรรษ แน่ล่ะสิ นี่คืองานมงคลสมรสพระราชทานระหว่าง หลินโหรวโหรวคุณหนูรองสกุลหลินผู้เลอโฉม กับ

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านบานหน้าต่างกระดาษกรุลายดอกเหมยเข้ามาภายในห้องหออันหรูหราของจวนอัครเสนาบดี บนเตียงไม้สลักหลังใหญ่ ร่างเพรียวบางในชุดซับในสีขาวกำลังนอนขดตัวเป็นก้อนกลมอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอบ่งบอกว่าเจ้าตัวกำลังหลับสนิท ทว่าคิ้วเรียวสวยที่ขมวดเข้าหากันแน่นและริมฝีปาก

จ้าวเยว่ที่กำลังถือม้วนไม้ไผ่ ลอบมองกิริยาท่าทางที่เปลี่ยนไปของคนข้างกาย รอยยิ้มพึงพอใจจุดขึ้นที่มุมปาก "ฮูหยิน เจ้าฝนหมึกได้ยอดเยี่ยมมาก น้ำหนักมือดุดัน หนักแน่น ราวกับบัณฑิตหนุ่มที่เตรียมตัวสอบจอหงวนก็มิปาน ไม่เสียทีที่เป็นบุตรีตระกูลหลิน" จ้าวเยว่แกล้งชมเสียงเรียบ หลินเซียวชะงักมือทันที แท่งห

"ท่านพี่ ข้ากลัวเหลือเกินเจ้าค่ะ" ฮูหยินหลินสะอื้นไห้ ซบหน้าลงกับไหล่สามี "ป่านนี้เซียวเอ๋อร์ของพวกเราจะเป็นตายร้ายดีอย่างไรบ้างก็ไม่รู้ โดนจับได้แล้วโดนทรมานอยู่ในคุกใต้ดินของจวนอัครเสนาบดีหรือเปล่าก็ไม่รู้ โธ่ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของข้า ทำไมต้องมารับเคราะห์แทนน้องสาวด้วย" "ทำใจดีๆ ไว้เถิดฮูหยิน"

หากการกลับบ้านเดิมคือฝันร้าย การต้องแต่งกายเป็นสตรีเข้าไปร่วมงานเลี้ยงในเขตพระราชฐานก็คือนรกขุมที่สิบแปด สำหรับหลินเซียว หลังจากผ่านพ้นธรรมเนียมหุยเหมินมาได้ไม่กี่วัน ราชโองการจากในวังก็ถูกส่งมายังจวนอัครเสนาบดี ฮ่องเต้ทรงจัดงานเลี้ยงฉลองเทศกาลชมบุปผาในอุทยานหลวง และแน่นอนว่าขุนนางระดับสูงทุกนายต้