All Chapters of ดอกไม้ร่วงโรยยากจะรั้งฤดูใบไม้ผลิไว้ได้: Chapter 21 - Chapter 22

พูดจบ ซ่งเจาหนิงก็หันหลังเดินจากไป แต่กลับชนเข้ากับแผ่นอกอันกว้างของใครบางคนพอดีเฉิงเหวินยวนยิ้มบาง ๆ ก่อนรับของในมือของซ่งเจาหนิงไป“ไปกันเถอะ เวลาเหลือน้อย”เขา...ได้ยินที่เธอพูดงั้นหรือซ่งเจาหนิงนิ่งอึ้งไปทั้งคน ปล่อยให้เฉิงเหวินยวนพาเธอขึ้นรถรถเคลื่อนตัวอย่างนุ่มนวล ซ่งเจาหนิงประหม่าจนไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าอึดอัดอยู่นาน กว่าจะรวบรวมความกล้าพูดออกมาได้ “คุณ...คุณหมอเฉิง คุณ...มาตั้งแต่เมื่อไหร่”น้ำเสียงของเฉิงเหวินยวนอ่อนโยนดุจหยก“คำพูดเมื่อกี้ของคุณ ผมได้ยินทั้งหมด”ซ่งเจาหนิงชะงักลมหายใจ “ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น”“แต่ฉันหมายความแบบนั้น”เฉิงเหวินยวนเอ่ยขัด น้ำเสียงจริงจังและจริงใจ“ผมอยากคบกับคุณ อยากสร้างความสัมพันธ์ดี ๆ ที่มุ่งไปสู่การแต่งงาน ไม่ใช่แค่อารมณ์ชั่ววูบ”“เจาหนิง ผมรู้ว่าคุณเคยเจ็บปวดมา แต่ผมไม่เหมือนลู่ซูฮั่น เมื่อผมเลือกคุณแล้ว ในชีวิตผมก็มีแค่คุณ ผมไม่มีความสัมพันธ์วุ่นวายกับผู้หญิงคนอื่น และไม่มีใครอยู่ในใจ ผมจะดูแลลูกของคุณเหมือนเป็นลูกของตัวเอง”“คุณจะให้โอกาสเราได้ทำความรู้จักกันไหม ถ้าเราเข้ากันได้ ผมจะยื่นเรื่องขอแต่งงาน แล้วแต่งงานกับคุ