All Chapters of Trapped in the Arms of a Playboy Billionaire : Chapter 11 - Chapter 20

Dahil sa sinabi niya, mas lalo pang umalab ang pagnanasa ko at umasa akong itutuloy niya na. Kaya naman laking gulat ko nang bigla siyang tumigil sa ginagawa at mabilis na umalis sa kaniyang pagkakadagan sa akin!Napadilat agad ako at binalot ng galit ang mukha habang sinusundan siya ng tingin. Umupo siya sa gilid ng kama, inaayos ang aking sarili habang humihinga nang malalim."That's enough for tonight. You're drunk, Addison. Let's save the rest for next time... kapag nasa tamang wisyo ka na at hindi dahil sa epekto ng alak, 'kay?"Alam mo 'yung pakiramdam na sa-success ka na eh? 'Yung nandoon ka na sa dulo, konting-konti na lang, pero bigla siyang aatras at iiwan kang nakabitin?! Right after I released all those embarrassing shits?! Hayop na lalaki ito!**************"Ma, give us time. I promise we'll visit you soon... Yes... Oh, please, Mama! Stop badgering us."Naalimpungatan ako sa isang malalim at baritonong boses. Tumama ang sinag ng araw sa aking mukha kaya naman agaran ak

"Aalis na ako! Uuwi na ako sa amin!" natataranta kong sambit habang parang baliw na luminga-linga sa paligid, naghahanap ng gamit ko o kahit anong pwedeng maisuot para makatakas.Narinig kong nagpakawala si Caius ng isang malalim at kalmadong buntong-hininga. Bago pa man ako makahakbang palayo sa mesa, mabilis niyang hinarangan ang tanging daanan ko—dahilan para bumunggo ang mukha ko sa matigas niyang dibdib. Walang sabi-sabi na hinawakan niya ako nang mahigpit sa aking baywang gamit ang kaniyang dalawang kamay, kinukulong ako sa kaniyang posisyon."Saan ka uuwi, Addison?" tanong niya, seryoso ang boses.Tiningala ko siya nang may inis habang pilit na kumakawala sa kaniyang pagkakahawak, kaso unti-unti rin akong natigil dahil sa bigat ng tanong niya.Tama nga naman siya. Saan nga ba ako uuwi? I couldn't go back to Lucian's place dahil tapos na kami, at lalong hindi ako pwedeng bumalik sa bahay ni Mommy dahil itataboy niya lang ako. Sa mental facility kaya muna ako matutulog kasama si

Narinig ko ang malakas at madramang singhot ng iyak sa kabilang linya dahil sa sinabi ni Caius. Mas lalo kong sinamaan ng tingin ang lalaking nasa harapan ko. But Caius only looked back at me with a completely bored expression, as if this dramatic behavior wasn't new to him at all. "Why are you so cruel and heartless to me, Cai? Don't you miss your poor mother at all? I am alone and lonely in this big mansion... Please, son..." hikbi pa ng donya sa kabilang linya, parang iiyak na talaga.I felt a sudden pang of sympathy inside my chest. Napalunok ako. Kahit papaano ay nanay pa rin niya 'yon. Mabilis na umiling si Caius habang nakatingin sa akin, as if he knew exactly what soft-hearted things were running through my mind right now. "And please... bring your beautiful new wife with you, son. I want to see her," dugtong pa ng kaniyang ina, biglang nawala ang iyak sa huling salita.Bago ko pa mapigilan ang sarili ko, tuluyan nang humakbang si Caius palapit sa akin. Walang pasabi niyang

"I'm sorry, hija. I didn't get to come to your sudden wedding," taimtim na paghingi ng paumanhin ni Donya Emelda. Nasa malawak na patio kami ngayon ng mansiyon habang nagtsa-tsaa. Caius wasn't with us. Matapos ang nakakatuwang bangayan nilang mag-ina kanina sa dining hall, tuluyan ngang napasunod si Caius ng kaniyang Ina. He looked so annoyed and grumpy while we were eating, lalo na nang pilitin siyang umupo sa kabesera palayo sa akin, kaya naman hindi ko mapigilang mapangiti ng patago kanina."Ayos lang po iyon," mahina kong sagot sabay lunok ng tsaa. Sa totoo lang, hindi ko alam kung anong dapat kong mararamdaman. Our wedding was a massive scandal, and I felt like it wasn't something to be proud of or celebrated. Besides, the everyone knew who the true groom was supposed to be—his nephew, Lucian.Dahan-dahang ibinaling ni Donya Emelda ang kaniyang mukha sa akin, seryoso ang ekspresyon. "It's not just a wedding, Addison! It's my son's wedding! Kung hindi lang talaga nagmatigas 'y

Para akong nawalan ng hininga nang makita ang madilim niyang mukha. His aura screams danger!I was about to open my mouth to explain when he suddenly reached my elbow gently, but with a firm grip that left no room for arguments, and carried me over his shoulder without a single word. Hindi pa man tuluyang nakakatayo si Logan mula sa putikan ay tinalikuran na siya ni Caius at mabilis na naglakad paalis doon.I kept my mouth shut while he walked heavily towards the mansion. Pinagtitinginan kami ng mga trabahanteng nadadaanan namin sa farm. Siguro ay nagtataka sila sa ganoong posisyon namin, at lalo na sa dumi ng aking damit. Pero wala siyang pakialam sa mga iyon.Tinitigan ko ang gilid ng kaniyang mukha mula sa aking posisyon. Ang kaniyang panga ay paulit-ulit na umiigting sa pagpipigil ng galit. I bit my lips, feeling the heavy tension building up between us.Umakyat agad siya sa pangalawang palapag ng mansiyon nang makapasok kami sa loob. Malalaki at mabibilis ang kaniyang mga hakbang