Mabuti na lang at wala masyadong tao sa hallway nang umakyat kami ni Caius sa kuwarto. My body was so weak, para akong lumangoy sa nang sobrang layo. My legs were numb, and I felt like a fragile glass ready to break at any minor impact.Nakapikit lang ako habang nakasandal ang ulo ko sa kaniyang dibdib habang naglalakad siya patungo sa silid namin. With every step he took, I could hear the beating of his chest—loud, clear, and oddly comforting.Dumilat ako nang kaunti at tiningala ang seryoso niyang mukha. Kanina lang ay inis na inis ako sa kaniya, ah? Ngayon naman, bakit parang...Hay nako, whatever, Addison! Huwag mo ngang traydurin ang sarili mo!"Oh my gosh! Where have you been, you two?!" eksaktong pagkabukas niya ng pintuan ay sinalubong agad kami ng sigaw ni Donya Emelda.Napalingon ako sa kaniya sa gulat. Caius stepped inside without breaking his stride, letting out a heavy, irritated sigh as if he was disappointed to see his mother waiting inside our private space. Halatang-h
Last Updated : 2026-10-14 Read more