Trapped in the Arms of a Playboy Billionaire

"S-sir C-caius..."Nang lingunin ko siya ay naaninag ko nang malinaw ang kanyang mukha. He looked at me with nothing but cold, piercing eyes. Napalunok ako. Pakiramdam ko ay lumiit ako lalo dahil sa hitsura kong basang-basa."I said, get in," ulit niya. Walang emosyon ang boses niya pero ramdam ang awtoridad na hindi pwedeng baliin.Nilingon ko muna ang bahay bago ko siya binalikan ng tingin. My breathing was starting to fail. Kanina ko pa nararamdaman ang pamilyar na pagsisikip sa dibdib ko, pero ngayon ko lang napansin na literal na akong nawawalan ng hangin."A-ayos lang po ako, Sir. Dito lang po a-ako. I'll just..." Nilunok ko ang laway na bumara sa lalamunan ko at pilit na huminga nang malalim. "...I'll just wait until he lets me in, Sir."Napahawak ako sa aking puso. Sobrang sakit. Wala nang hanging pumasok sa mga baga ko! Inaatake na ako ng hika.Nabigla ako nang marahas niyang hilahin ang aking braso at ipinasok ako sa passenger seat ng kanyang sasakyan. Hindi ako makapags

Dalawang araw na ang lumipas matapos ang gabing iyon. Sa loob ng dalawang araw, wala akong ibang ginawa kundi ang pumasok sa trabaho, magpakaubos sa mga papeles, at pilit na kalimutan ang lahat ng nangyari. Hindi ako umuwi sa bahay nina Lucian, at lalong hindi ako tumapak sa poder ng pamilya ko. Nag-book ako sa isang simpleng hotel malapit sa opisina at doon pansamantalang nanirahan.Bukas na ang araw ng kasal. Kaya naman hindi na ako nabigla nang makita ko ang pamilyar na pigura ni Mommy na naghihintay sa lobby ng hotel pagkalabas ko pa lang ng elevator.Nang magtagpo ang mga mata namin, mabilis siyang lumakad palapit sa akin. Walang sabi-sabi na hinablot nang marahas ang aking braso at pilit akong hinila pabalik sa loob ng elevator."To your room, now!" utos niya, gigil ang boses habang nakatingin sa mga tao sa lobby na para bang nandidiri siya na makita kaming magkasama sa ganoong pampublikong lugar.Nanginginig kong pinindot ang button patungo sa palapag ng kuwarto ko. Nang maka

Halos magkaparehas ang reaksyon naming apat. Lahat kami ay napako sa aming kinatatayuan habang nakatitig sa lalaking katabi ko ngayon.He said what? His bride?"U-Uncle, hindi ko alam na may side ka palang joker!" pilit na tawa ni Lucian. Nanginginig ang kaniyang boses, at ramdam ang takot habang seryoso lang siyang tinitigan ng kaniyang tito.Ang mukha naman ni Mommy ay halos hindi na mapinta sa galit. She looked absolutely mad, pero alam kong hindi para kay Caius ang galit na iyon kundi para sa akin. Dahan-dahan niyang ipinaling ang kaniyang nagniningas na mata sa akin, para bang ako ang may kasalanan ng lahat."Caius! Stop this nonsense right now! You're playing your dirty, twisted games again!" singhal naman ng Mama ni Lucian, pulang-pula ang mukha sa kahihiyan at inis.Caius, on the other hand, calmly and ruthlessly stared at them. Parang wala siyang narinig na kahit anong reklamo."I'm serious," panimula ni Caius, isang mapanganib na ngisi ang sumilay sa kaniyang labi. "Mama wa

"Do you need anything, Addison?"Dahan-dahan kong nilingon si Caius sa aking tabi. Ang madidilim at malalalim niyang mga mata ay nakatuon sa akin, pilit na binabasa ang bawat emosyong naglalaro sa mukha ko.Umiling ako at mabilis na umiwas ng tingin. "Wala naman," tanging sagot ko sa isang mahinang boses.Malaki talaga ang naging epekto sa akin ng mga huling salitang binitawan ni Mommy. Iyon ang pinakamatinding dagok na natanggap ko. Alam ko namang hindi niya ako minahal bilang anak niya mula noon, pero iba pala ang sakit kapag narinig mo mismo na hinangad niyang mawala kami ni Daddy. Ibig sabihin ba niyon... kailanman ay hindi niya rin minahal si Daddy?Pakiramdam ko ay isang malaking kasinungalingan ang buong buhay ko.Nagpakawala si Caius ng isang malalim na buntong-hininga bago sumandal sa kaniyang upuan.Nasa VIP table kami sa unahan ng engrandeng ballroom, tinatanaw ang mga elitistang tao sa paligid na abala sa pakikipag-usap at pagsasayaw. Inuwi na rin si Daddy kanina lang pag