All Chapters of My Ghost ผีในห้องนั้นของผม: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 21เจอแล้วกำไล?เสียงหายไปแล้วนี่และแล้วคนตัวเล็กก็ถูกดึงไปเห็นภาพที่ฝังใจอีกครั้งเพี๊ยะ!“ฉันผิดหวังในตัวแกมากนะ แค่ผิดเพศฉันก็แทบไม่อยากจะมองหน้าแกแล้ว แต่นี่แกกล้าไปพลอดรักกับไอ้ไพร่นี่กลางตลาดนัด แกจะให้ฉันกับพ่อแกเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” นำสีใสร่วงเผาะออกจากตาสวยหลังจากที่ล้มลงบนพื้นจากแรงที่กระทบลบงบนใบหน้าเมื่อเดินตลาดเสร็จปัถก็ได้เดินมาส่งมะลิที่บ้าน แต่ที่พวกเขาคาดไม่ถึงคือ แม่และพ่อของเขาที่ทำเหมือนว่าเขาไม่มีตัวตนหลังจากที่เขาได้รวบรวมความกล้าสารภาพว่าตัวเองชอบผู้ชายออกไปจะมายืนรอกันที่หน้าบ้านแล้วก็ไม่คิดเช่นกันว่ามือเรียวสวยที่ไม่เคยโอบกอดเขามาก่อนจะประทับลงมาบนหน้าของเขาอย่างรุนแรง“คุณแม่กลางไม่ได้ทำอย่างนั้นขอรับ กลางเพียงไปเดินตลาด” มะลิเอ่ยบอกความจริง“แล้วฉันจะเชื่ออะไรแกได้ นังจันทร์มันเป็นคนไปเห็น คนใช้ของหนูเล็กจะมาโกหกฉันทำไม”เขาไม่เคยคิดเลยว่าคำพูดของคนรับใช้ของน้องสาวจะมีน้ำหนักในใจของแม่มากกว่าคนที่เป็นลูกอย่างเขา

บทที่ 23สร้างร่างใช้เวลาเพียงไม่นานก็จัดทุกอย่างสำหรับทำพิธีพร้อมหมดแล้ว เพราะว่ากลิ่นจันทร์นั้นเตรียมวัตถุดิบไว้พร้อม เหลือแค่นำมาจัดเรียงและรอให้กัญจน์นำดอกคืนฟ้ากลับมาก็สามารถเริ่มพิธีได้ทันทีตอนนี้พระจันทร์สีเลือดใกล้จะเต็มดวงแล้วด้วยเสียงรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้าน และร่างสูงของกัญจน์เดินเข้ามาที่ลานพิธีพร้อมกับสิ่งสุดท้ายที่ต้องใช้“ได้ดอกคืนฟ้ามาแล้วเหรอครับ หากยากไหมครับพ่อ” ปรีดิวัฒน์ถามขึ้นเมื่อเห็นดอกไม้สีฟ้าในโหลแก้วสีใสที่กัญจน์ถือมา แถมดอกไม้ดอกนั้นยังมีละอองเรืองแสงฟุ้ง ๆ อยู่รอบดอกอีกด้วย ดูแฟนตาซีสุด ๆ“ถ้าสำหรับพ่อมันก็ไม่ได้ยากหรอก แต่คนทั่วไปก็จะมองไม่เห็น หรือเห็นเป็นดอกกล้วยไม้ธรรมดา”“จริงด้วยภายนอกเหมือนดอกกล้วยไม้ป่าเลย” ปรีมองพิจารณา“เพราะว่าพวกเรามีเซนส์กันทุกคน ที่เหลือก็ไม่ได้เป็นมนุษย์ถึงเห็นว่าเป็นสีฟ้ากับมีละอองจันทร์ล้อมรอบ ถ้าคนทั่วไปก็จะเห็นเป็นดอกกล้วยไม้สีม่วงธรรมดา ๆ เท่านั้น ที่สำคัญดอกคืนจันทร์จะเลือกคนที่จะปรากฏตัวให้เห็น หรือว่าจะท่องคาถาบังคับให้ปราก

บทที่ 24เช้าที่สดใสเวลาเกือบเช้า ความตึงเครียดที่เคยมีนั้นหายไปจนหมด ร่างสูงที่นอนกอดน้องมะลิมาทั้งคืนตื่นขึ้นมาก่อนแต่ก็ไม่ลุกไปไหน นอนมองหน้าคนรักที่แสนห่วงหา คนตัวเล็กที่ตกอยู่ในห้วงฝันจะไปเจออะไรมาบ้างนะ เขาเสียใจที่ตัวเองไม่รู้อะไรเลยปรัตถกรก้มลงจูบที่หน้าผากเนียน ตอนนี้ร่างกายของมะลินั้นมีความอุ่นขึ้นมาแล้ว แม้เราทั้งสองคนจะไม่ได้เป็นเหมือนมนุษย์ร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่มันก็เป็นเพียงความรู้สึกภายในเท่านั้น ภายนอกไม่มีใครมองออกแน่นอน“ฮึฮึ”คนที่โดนแอบจุ๊บหน้าผากหลุดหัวเราะออกมา แต่เมื่อปัถก้มลงไปดูก็เห็นว่าอีกคนนั้นแค่ละเมอ น่าเอ็นดู อย่างน้อยตอนนี้ก็น่าจะเป็นฝันดีคนพี่ปล่อยให้อีกฝ่ายนอนต่ออีกหน่อย ถ้าถึงเวลาอาหารแล้วอีกคนยังไม่ตื่นค่อยปลุกปัถกระชับอ้อมกอดอีกคนให้แน่นขึ้น ยิ่งมองเจ้ากระต่ายน้อยในอ้อมแขนก็ยิ่งเกิดความมันเขี้ยวอยากบีบเจ้าตัวน้อยเล่นเสียนี่ ให้ตายเถอะเขานี่บ้าไปแล้ว“อื้ออ”เมื่อการนอนถูกก่อกวนด้วยเจ้าของอ้อมกอดแกร่ง เจ้าตัวน้อยพยายามที่จะดิ้นให้หลุด แต่ก็ไม่สามาร

บทที่ 28ท่องโซเชียลอิชั้นชอบทุกเคอวยนั่นแหละค่ะเอาล่ะค่ะ วันนนี้อิชั้นจะมาเม้าแอคที่อิชั้นน้านนน ติดตามานานแล้ว คุณพี่เขาไม่ได้โชว์เคหรอกนะ เห็นแค่ขนมปังหกก้อนแล้วก็น้ำของคุณพี่เขาบ้าง แต่!!!! ที่ทำให้อิคนติดเคอวยอย่างอิชั้นเสียเงินให้เขาทุกเดือนเนี่ยก็เพราะว่าเสียงแหบพร่าเวลาพูดกับตอนครางนะคุณเอ้ยยยย ซี๊ดซ๊าดดดดเอาล่ะที่อิชั้นมาวันนี้เนี่ยไม่ใช่ว่าจะมาขายผัวทิพย์อะไรนะ วันนี้อิชั้นมาหาเพื่อร้องไห้ค่ะ ฮึก ฮื้อ ฟื้ด ๆ ฮึก ฮัก โฮก ผัวทิพย์ของอิชั้นและหลาย ๆ คนตอนนี้มีหวานใจแล้ว ที่สำคัญน้องเป็นปู้จาย จากภาพที่ผัวทิพย์ของอิชั้นลงมาวับ ๆ แวบ ๆ เนี่ย น้องขาวเนียนน้องตัวเล็ก น้องมุมิมาก อิชั้นที่กินช้างเข้าไปทั้งตัวจะเอาอะไรไปสู้คะ โอเคค่ะ ในเมื่อผัวบอกเรามาแบบนี้ เราจะเป็นแม่ของน้องให้แล้วกัน ไม่อยากพูดคำนี้เลยค่ะ แต่ว่าหน่มน้มน้องดีมัก รอเดือนหน้าไม่ไหวแล้ว #คุณTAPมีเมีย #คุณทัพมีเมียตอบกลับ-อิชั้นชอบทุกเคอวยนั่นแหละค่ะ 5555 คุณคะ ตกลงคุณจะร้องงไห้หรือว่าคุณจะเป็นมัมหมีน้องคะ แต่เราแอบรอเหมือนกันนี่เป็นชะนีที่ชอบคลิปช

บทที่ 29มะลิโดนพาเปลี่ยนเรื่องตลอดเลย“คนดีคะ อย่าร้องสิคะ ไหนดูซิใครทำคนเก่งของพี่ร้องไห้อีกแล้ว” ปัถนั่งพิงหัวเตียงแล้วยกน้องขึ้นมานั่งคร่อมตักกอดน้องไว้แล้วโยกตัวไปมาเหมือนปลอบเด็กเจ้าตัวเล็กก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีซบไหล่คนพี่ไว้เพื่อที่จะไม่ให้คนพี่เห็นน้ำตา เขาแค่เสียใจที่มีคนไม่ต้อนรับเขาเท่านั้น เมื่อเห็นข้อความเหล่านั้นแล้วมันทำให้เขารู้สึกเสียใจอยู่มาก เขาไม่อยากให้คนที่เข้ามาดูช่องพี่ปัถจะต้องผิดหวัง“เขาไม่อยากให้มีเราในคลิปของพี่มีคนพิมพ์มาเยอะเลย” เสียงอู้อี้ดังขึ้น“งั้นเหรอคะ แล้วมีคนชอบน้องไหมคะ มีคนชมหนูหรือเปล่าเอ่ย” ปัถพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“มีค่ะ”“แล้วมีเยอะไหมคะ”มะลิพยักหน้าแทนคำตอบ“แล้วอันไหนเยอะกว่ากันคะ”“ชอบเยอะกว่า” มะลิพูดไปตามที่เห็น“งั้นเหรอคะ แล้วเขาว่ายังไงกันบ้างคะ”“เขาก็บอกว่าหนูน่ารัก ว่าหนูขาวด้วย”“แล้วมียังไงอีกคะ”“ก็บอกว่าชอบที่มีหนูกับพี่ ชอบดูผู้ชายรักกัน เสียใจที่พี่มีแฟน แต่ว่าก็จะเป็นม