My Ghost ผีในห้องนั้นของผม

My Ghost ผีในห้องนั้นของผม

last updateLast Updated : 2026-08-09
By:  Black Rose in the forestUpdated just now
Language: Thai
goodnovel16goodnovel
Not enough ratings
14Chapters
19views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ไม่รู้ว่านานแค่ไหนที่บ้านที่เขาอยู่กลายเป็นตึก ห้องที่เขาเคยอยู่กลายเป็นห้องของคนอื่น มีคนผลัดเปลี่ยนกันมาอยู่เรื่อยๆ เขาพูดก็ไม่มีใครฟัง เขาเล่นด้วยก็ไม่มีใครเล่นกับเขา จนชายคนหนึ่งย้ายเข้ามา

View More

Chapter 1

บทนำ ห้องที่ 3013

บทนำ

ในห้องสี่เหลี่ยมที่มีการจัดตกแต่งอย่างดี มีความทันสมัยห้องมีความสะอาดหมดจด มีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอยู่เสมอ ห้องห้องนี้เป็นหนึ่งในห้องของคอนโดใจกลางเมืองที่สร้างมากว่าหนึ่งร้อยปีหากนับรวมไปถึงการเริ่มต้นด้วยห้องเช่าเล็ก ๆ เท่านั้น

ที่ดินใจกลางเมืองผืนนี้เป็นที่ดินตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวธรรมดา แล้วแปรเปลี่ยนมาเป็นห้องเช่า และกลายมาเป็นคอนโดชื่อดังใจกลางเมืองในปัจจุบัน

คอนโดนี้มีเหล่าคนดัง และมีชื่อเสียงในด้านต่าง ๆ อาศัยอยู่จำนวนมาก เพราะเรื่องความปลอดภัยของที่นี่ขึ้นชื่อเป็นอย่างมาก อีกทั้งราคาค่อนข้างที่จะสูง และแต่ละคนที่เข้าอยู่นั้นส่วนใหญ่จะซื้อถาวรเลย

แต่จะมีอยู่ห้องหนึ่งที่ยังไม่มีใครซื้อสักที มีผู้คนมากมายตบเท้าเข้ามาเพื่อที่จะเช่าอยู่แต่เพียงไม่นานก็จะย้ายออกไปแม้จะยังอยู่ไม่ครบสัญญาก็ตาม หลายคนยอมที่จะทิ้งเงินมัดจำที่สูงลิบลิ่วแล้วย้ายออกในวันถัดมาเลยก็มี

จนเริ่มมีข่าวลือกันทั่วทั้งคอนโดว่าห้องนั้นมี ผี เรื่องเล่านั้นมาจากผู้ที่ย้ายออกไปนั่นเองเพราะส่วนใหญ่คนที่เข้ามาเช่าคอนโดแห่งนี้จะเป็นการแนะนำต่อ ๆ กันมาของผู้ที่มาซื้ออยู่

แต่ก็ยังเป็นที่ถกเถียงกันว่าที่ห้องนี้นั้นมีผีจริงหรือไม่ ถ้าหากมีจริงทำไมที่ห้องอื่น ๆ ภายในคอนโดนี้ไม่มีใครเคยเจอ

ผู้ที่เคยเช่าห้องนี้นั้น เล่าต่อกันมาว่าเวลาที่พวกเขาอยู่ในห้องจะรู้สึกถึงการจ้องมองตลอดเวลา บางครั้งหน้าต่าง หรือประตูห้องก็เปิดเอง บางครั้งก็มีกลิ่นหอมแปลก ๆ ไร้ที่มาอบอวลไปทั่วห้อง ซึ่งมันหอมมากจนเวียนหัวไม่สามารถที่จะอยู่ในห้องต่อได้ ซึ่งกลิ่นนั้นมักจะมาในวันพระหรือวันพระใหญ่

บางคนก็จะเจอกับของในห้องที่ตกเองบ่อย ๆ ตกโดยไร้ซึ่งการปะทะกับสิ่งใดทั้งสิ้น การเปิดปิดเองของเครื่องใช้ไฟฟ้า หรือแม้แต่บางครั้งโทรศัพท์ที่เลื่อนดูอยู่ดี ๆ ก็หยุดชะงักหรือเลื่อนกลับเองโดยที่พวกเขาไม่ได้เลื่อนเลยสักครั้ง

บางคนนั้นถึงกับรู้สึกถึงลมที่ผ่านตัวไป ทั้ง ๆ ที่ห้องนั้นได้ปิดประตูหน้าต่างหมดแล้วก็ตาม

แม้เรื่องราวที่เล่าต่อกันมาจะเป็นแบบนั้น แต่ก็มีคนที่ไม่เชื่อก้าวเท้าเข้ามาเช่าอยู่เรื่อย ๆ เพราะที่นี่เป็นคอนโดที่ทำเลดีมากที่สุดที่หนึ่งเช่นกัน

การเข้ามาเช่าห้องนี้ดำเนินวนไปอย่างนี้ จนการเปลี่ยนแปลงเดินทางมาถึง การเข้าซื้อห้องนี้อย่างถาวรโดยการมาดูห้องเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ไม่มีการทดลองหรือลองเช่าดูก่อน เรื่องนี้สร้างความแตกตื่นให้กับผู้อาศัยรายอื่น ๆ เป็นอย่างมาก เพราะอยากรู้ว่าใครจะล้างอาถรรพ์ห้องนั้นได้ อีกทั้งการซื้อขายนั้นเสร็จสิ้นเป็นเดือนแล้วแต่ก็ยังไม่มีใครเห็นคนเข้ามาอยู่ในห้องนั้นเลย

ไอ้ห้อง 3013 นั่นน่ะ

เฮ้อออออ เหงาจังไม่มีใครมาเล่นด้วยเลย พอเราเล่นด้วยก็ร้องแต่ผี ๆๆๆๆๆ แถมยังไม่มีใครคุยกับเราซักคน

ถึงตอนนี้เราจะเข้าใจแล้วว่าเราเป็นสิ่งที่ทุกคนเรียกว่าผี แต่เราไม่มีเพื่อนเล่นนี่นา พอเราเล่นด้วยทุกคนกลับกลัวเราไปกันหมด แล้วไอ่ผีเนี่ยมันน่ากลัวมากเลยเหรอ

เห็นคนหล่อ ๆ ที่มาดูห้องล่าสุดบอกว่าจะมาอยู่ไม่ใช่เหรอ ทำไมยังไม่มาอีก เราเหงานะ รีบมาซักทีสิ

TBC.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
14 Chapters
บทนำ ห้องที่ 3013
บทนำ ในห้องสี่เหลี่ยมที่มีการจัดตกแต่งอย่างดี มีความทันสมัยห้องมีความสะอาดหมดจด มีแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดอยู่เสมอ ห้องห้องนี้เป็นหนึ่งในห้องของคอนโดใจกลางเมืองที่สร้างมากว่าหนึ่งร้อยปีหากนับรวมไปถึงการเริ่มต้นด้วยห้องเช่าเล็ก ๆ เท่านั้น ที่ดินใจกลางเมืองผืนนี้เป็นที่ดินตกทอดจากรุ่นสู่รุ่น เดิมเคยเป็นที่อยู่อาศัยของครอบครัวธรรมดา แล้วแปรเปลี่ยนมาเป็นห้องเช่า และกลายมาเป็นคอนโดชื่อดังใจกลางเมืองในปัจจุบัน คอนโดนี้มีเหล่าคนดัง และมีชื่อเสียงในด้านต่าง ๆ อาศัยอยู่จำนวนมาก เพราะเรื่องความปลอดภัยของที่นี่ขึ้นชื่อเป็นอย่างมาก อีกทั้งราคาค่อนข้างที่จะสูง และแต่ละคนที่เข้าอยู่นั้นส่วนใหญ่จะซื้อถาวรเลย แต่จะมีอยู่ห้องหนึ่งที่ยังไม่มีใครซื้อสักที มีผู้คนมากมายตบเท้าเข้ามาเพื่อที่จะเช่าอยู่แต่เพียงไม่นานก็จะย้ายออกไปแม้จะยังอยู่ไม่ครบสัญญาก็ตาม หลายคนยอมที่จะทิ้งเงินมัดจำที่สูงลิบลิ่วแล้วย้ายออกในวันถัดมาเลยก็มี จนเริ่มมีข่าวลือกันทั่วทั้งคอนโดว่าห้องนั้นมี ผี เรื่องเล่านั้นมาจากผู้ที่ย้ายออกไปนั่นเองเพราะส่วนใหญ่คนที่เข้ามาเช่าคอนโดแห่งนี้จะเป็นการแนะนำต่อ ๆ กันมาของผู้ที่มาซื้ออยู่ แต่ก
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 1 ห้องทั้งสวยทั้งน่ารัก
บทที่ 1 ห้องทั้งสวยทั้งน่ารัก เช้าวันนี้เป็นวันที่ไม่สดใสสำหรับชายหนุ่มตัวเล็กที่นั่งหงอยอยู่บนเตียงเอาซะเลย เวลาล่วงเลยมาเป็นเดือนแล้ว แต่ห้องนี้กลับมีเพียงเขาคนเดียว เหมือนกลับไปช่วงแรกที่บ้านเรียนไทยของเขาถูกซ่อมแซมจนสุดท้ายถูกรื้อ และมีการสร้างสิ่งปลูกสร้างทับลงที่ตรงนี้ ที่เขามารู้ทีหลังว่าสิ่งนี้เรียกว่าคอนโด เขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่นี่มานานแค่ไหน แต่คงนานพอที่เขาจะลืมชื่อตัวเอง หรือเขาอาจจะลืมทุกอย่างตั้งแต่ต้นแล้วก็ได้ เขาอยู่ที่ห้องนี้โดยที่มีผู้คนผลัดเปลี่ยนมาอยู่เป็นเพื่อนเขาเป็นประจำ แต่ละคนไม่เคยอยู่นานเลย ไม่รู้ว่าเพราะเขาเล่นไม่สนุกหรืออย่างไร หลัง ๆ เขาเลยหาอะไรมาเล่นด้วยบ่อยขึ้น และหาการเล่นที่หลากหลายมากขึ้น แต่พอเขาเล่นด้วยมากเท่าไร เพื่อน ๆ แต่ละคนกลับย้ายออกเร็วกว่าเดิม เขางงมากๆ ทำไมไม่มีใครอยู่กับเขานาน ๆ เลย หลายคนยังเรียกเขาว่าผีอีก ผีคืออะไรเขายังไม่รู้เลยแต่คงจะน่ากลัวมากแน่ เพราะแต่ละคนดูหวั่นเกรง แต่ถ้าเขาไม่เล่นด้วยเขาก็ไม่มีอะไรทำนี่ เขาออกไปจากห้องนี้ไม่ได้นี่นา แกร็ก มาแล้วๆ มาแล้วแน่เลย ผู้ชายคนนี้เป็นคนล่าสุดที่เข้ามาในห้อง และบอกว่าจะซื้อห้
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 2 กินข้าวกัน
บทที่ 2กินข้าวกันเมื่อจัดห้องเสร็จเขาก็เตรียมของสำหรับการทำอาหาร ปัถทำอาหารเป็นตั้งแต่เด็กเพราะป๊าเป็นคนสอน ป๊าของเขาทำอาหารเก่งมาก แต่ที่เก่งกว่าคงเป็นการทำให้พ่อของเขาหลง หึหึเขาสั่งซื้อของสดมาแล้วอีกเดี๋ยวก็คงถึง เมนูวันนี้เป็นเมนูธรรมดา ๆ ที่สามารถทำกันได้ทั่วไปง่าย ๆ อย่างแกงมัสมั่นกับไข่เจียว อุปกรณ์ต่าง ๆ ค่อนข้างพร้อมกริ๊งงง กริ๊งงงเสียงโทรศัพท์สายตรงจากห้องรับรองด้านล่าง สงสัยว่าวัตถุดิบที่เขาสั่งคงจะมาแล้ว เขาหยิบเงินและคีย์การ์ดเพื่อเตรียมตัวไปรับของ[สวัสดีครับห้อง 3013 คุณได้มีการสั่งของไหมครับ ตอนนี้มีของมาส่งจากร้าน...ครับ]“ผมสั่งไว้ครับ เดี๋ยวผมลงไปเอาครับ ขอบคุณครับ”[โอเคครับ สวัสดีครับ]แกร๊กร่างสูงเปิดประตูเพื่อไปรับของข้างล่าง“คุณปัถไปไหนครับ” เมื่อเจ้าของร่างโปร่งแสงได้ยินเสียงประตูก็รีบลอยออกมาทันที“เดี๋ยวพี่ไปรับของข้างล่างนะคะ น้องจัสมิน”“โอเคคค รีบมานะ เอ๊ะพูดกับน้องจัสมินอีกแล้ว เราเผลอตอบตลอดเลย ฮึ” ร่างโปร่งทำหน้าบู้บี้งอน ๆ“เดี๋ยวพี่รีบกลับมาครับ ไปเอาของข้างล่างนี่เอง ไม่นานครับ” ว่าแล้วก็ปิดประตูหลังจากที่เดินออกจากห้องไปเฮ้อออ เขาเหงามากเล
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 3 หน้าร้อนไปหมดแล้ว! (เซ็กซี่เล็กน้อย)
บทที่ 3หน้าร้อนไปหมดแล้ว! (เซ็กซี่เล็กน้อย)หลังจากที่ล้างจานและอุปกรณ์ต่าง ๆ เสร็จแล้ว ก็ได้เข้ามานั่งดูหนังข้างจัสมิน เมื่อหนังจบเขาก็เตรียมตัวทำงานของตัวเองให้ห้องนอน“จัสมินคะพี่จะไปทำงานในห้อง เราอยากไปดูพี่หรือเปล่าคะ เผื่อเราจะทำด้วยกันในอนาคตไงคะ”“อยาก ๆๆๆ ว่าแต่งานอะไรเอาตุ๊กตาไปทำได้ด้วยเหรอครับ” เขาแปลกใจมาก มันมีงานที่ให้ตุ๊กตาทำได้ด้วยเหรอเนี่ย ต้องไปศึกษาซะแล้ว ว่าแต่ต้องไปศึกษาที่ไหนอ่ะอ๋อ ก็ตามพี่ปัถไปไงล่ะ เจ้าเซ่อเอ๊ยร่างโปร่งแสงเคาะหัวตัวเองเบา ๆปรัตถกรอุ้มตุ๊กตากระต่ายเข้าไปในห้องแล้วไปวางไว้หน้าโต๊ะคอม ที่มีการจัดเตรียมทุกอย่างให้เหมาะกับการทำงานของเขาไว้แล้วโต๊ะคอมวางอยู่ทางด้านข้างของเตียงบนโต๊ะมีกล้องขนาดใหญ่ตั้งอยู่และมีโน้ตบุ๊กวางอยู่ข้างกัน และมีไมค์ที่เป็นไมค์ ASMR มีเสื้อผ้าที่เตรียมไว้สำหรับการออกกล้องในวันนี้“น้องรอตรงนี้นะคะ เดี๋ยวพี่เปลี่ยนชุดก่นอนะครับ พี่ต้องถ่ายคลิปไว้ลงพรุ่งนี้”“โอเคเรารอ”ร่างโปร่งแสงนั่งอยู่บนโต๊ะคอมข้างตุ๊กตากระต่าย มองไปรอบ ๆ ห้อง เขาไม่ได้เข้ามาในห้องนี้บ่อยนัก เขามักวนเวียนอยู่ข้างนอกมากกว่า เพราะว่าเขาไม่อยากรุกล้ำคว
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 4 ผีอำ!
บทที่ 4ผีอำ!หลังจากที่วางสายเขาก็แอบไม่มีอารมณ์ทำงานนิดหน่อย งั้นวันนี้ลงแค่บทแล้วกัน“วันนี้แค่นี้แล้วกันค่ะ เดี๋ยวพี่ถ่ายคลิปพรุ่งนี้แล้วกันนะคะ”“โอเค ตามใจพี่เลย เรายังไงก็ได้อยู่แล้ว”“หึหึ ค่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปอาบน้ำก่อนน้องจะนอนในห้องกับพี่ไหมคะ”“นอนได้เหรอ ปกติเราไม่เคยนอนนะ เราไม่เคยง่วงเลย”“งั้นเดี๋ยวพี่อาบน้ำก่อนนะคะเรารอพี่ที่เตียงแล้วกันนะ เดี๋ยวพี่มากล่อมนอนค่ะ”เมื่อพูดจบปรัตถกรก็เข้าไปอาบน้ำในห้องน้ำไป เขาเลยไปนอนกลิ้งบนเตียง แต่ครั้งนี้แปลกไป ปกติเวลาที่เขานอนกลิ้งที่เตียงโซฟาหรือพื้น เขาใช้การลอยไปใกล้ที่สุด แต่ละครั้งไม่เคยรู้สึกถึงสัมผัสเลยสักครั้ง แต่ครั้งนี้เหมือนว่าหลังเขาจะสัมผัสกับเตียงเลย เขาเลยลองนอนลงไปอีกครั้ง เพราะครั้งแรกนั้นเขาเด้งตัวขึ้นมาด้วยความตกใจว่าแต่มันแปลกตั้งแต่เขาได้กลิ่นอาหารแล้วหรือเปล่า เขาไม่เคยได้กลิ่นอาหารมาก่อน ที่สำคัญยังกินได้อีกด้วย จากนั้นเขาก็ยังสามารถสัมผัสเตียงได้งั้นเหรอ แปลก แปลกมาก มันเกิดขึ้นจากอะไรกัน หรือว่า เพราะเขาสวมบทเป็นจัสมินเหรอ หรือว่า หรือว่า ไม่รู้แล้วนึกไม่ออก แต่สัมผัสนุ่มนิ่มของเตียงนี่ดีจังน้า ร่างโปร่งแสง
last updateLast Updated : 2026-08-05
Read more
บทที่ 5 งานของพี่ปัถ (มีฉากเรทเล็กน้อย)
บทที่ 5งานของพี่ปัถ (มีฉากเรทเล็กน้อย)“ไงคะ หนูจะยืนมองอยู่อย่างนั้นเหรอคะ”กล้องที่จับมาที่คอลงไปถึงช่วงตัวของร่างสูง ที่ใส่เสื้อเชิ้ตดำปลดกระดุมสามเม็ดแหวกจนเห็นอกขาว ตาของร่างสูงจ้องไปที่เจ้ากระต่ายน้อยที่อยู่หลังกล้องมือหนาดึงสายตาของร่างโปร่งแสงหลังกล้อง ลูบจากอกลงไปที่สิ่งที่แข็งตัวอยู่ใต้กางเกงสแล็ก แม้ในกล้องจะไม่เห็น แต่กระต่ายตัวขาวที่นั่งตรงหน้าเขาเห็นแน่นอน มือหนานวดคลำกลางกายของตัวเองจนมันยิ่งแข็งเหมือนจะทะลุกางเกงออกมาเจ้ากระต่ายตัวหอมไม่สามารถละสายตาออกจากสิ่งที่มือหนาทำอยู่ได้เลย ร่างหนายิ้มมุมมากเมื่อเห็นว่าเจ้าตัวเล็กเริ่มไล้มือที่ตัวเองตามเขา“มองขึ้นมาหน่อยดีไหมคะ ตาหนูมันกำลังมองอะไรอยู่คะ แล้วนั่นมือหนูทำอะไรคะ”ร่างโปร่งแสงสะดุ้งเฮือกแล้วรีบเอามือจากกางเกงของตัวเอง เขาไม่รู้ตัวเลยว่ามือมันเลื้อยไปตามตัวเขาเมื่อไหร่ บรรยากาศมันพาไปจริง ๆ ทั้งแสงสีส้มสลัว กลิ่นหอมของสิ่งที่พี่ปัถจุด ทั้งตัวของพี่ปัถเอง เขาก็ไม่รู้ว่าทำไมพี่ปัถถึงดึงดูดเขาได้ขนาดนี้ เขารู้สึกถึงความสนิทใจกับพี่
last updateLast Updated : 2026-08-06
Read more
บทที่ 6 อยากไปเที่ยว
บทที่ 6 อยากไปเที่ยว “ชักสิคะ ทำเหมือนที่หนูเคยเห็นพี่ทำ” สิ้นเสียงมือเรียวก็ชักขึ้นลงดังภาพที่เคยเห็นและเคยทำกับตัวเอง เมื่อมือหนึ่งเริ่มขยับชักขึ้นลงให้คนตัวสูง มืออีกข้างหนึ่งเลื่อนไปเพื่อขยับของตัวเองไปด้วย สิ่งที่อยู่ในมือเขานั้นใหญ่มากเมื่อเทียบกับของตัวเอง แถมมันยังกระตุกไม่หยุดอีกด้วย “เดี๋ยวพี่ทำให้ค่ะ” มือใหญ่เอื้อมมือไปจับแกนกายเล็กแทนมือสวย “ซี๊ดด เสียวจังพี่ปัถ” เมื่อมือหนาเริ่มขยับตามจังหวะของคนตัวเล็กที่ชักรูดท่อนลำของเขา เจ้าผีน้อยก็ร้องครางด้วยความเสียว “หนู อ่าส์ ซี้ดดพูดคะหน่อยค่ะ พูดหางเสียงแบบที่พี่พูด” “อื้ออ พี่ปัถคะ อืออ แบบนี้เหรอ” “อื้มมม ใช่ค่ะ เด็กดี” เมื่อได้ยินเจ้ามะลิเรียกแบบนั้น อารมณ์ก็พุ่งสูงขึ้นไปอีก ปัถใช้มือข้างที่ไม่ได้ใช้งานเกี่ยวเอวของอีกคนให้มาชิดกัน แล้วร่างสูงก็รวบท่อนเอ็นสองลำเข้ามาไว้ด้วยมือเดียว แล้วรูดขึ้นลงด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น ก่อนที่ทั้งคู่จะแตกออกมาพร้อมกัน คนตัวเล็กเมื่อเสร็จสมรอบสองเป็นที่เรียบร้อยก็รู้สึกหมดแรง ปรัตถกรจึงช้อนอุ้มเจ้ามะลิมาชำระร่างกายใต้ฝักบัวอีกครั้งก่อนพาออกไปเช็ดตัวที่ห้องนอน หลังจากนั้น
last updateLast Updated : 2026-08-06
Read more
บทที่ 8 ลองชุดกระต่าย NC จุ๊บจิ๊บ
บทที่ 8 ลองชุดกระต่าย NC จุ๊บจิ๊บ ความสนุกสนานตื่นเต้นทำให้เขาลืมไปว่า ที่เขากำลังลองอยู่นั้น น้องปรีจะยกให้เขา ตอนนี้เขาและพี่ปัถกำลังขนเสื้อผ้าที่มีเยอะมาก ๆ ขึ้นมาบนห้อง ขนาดเขาบอกว่าไม่ต้องให้ทั้งหมด น้องปรีก็มาทำหน้าหงอยใส่แล้วบอกว่าไม่เอาไปหมดแสดงว่าไม่ชอบที่เขาเลือกให้ใช่ไหม สุดท้ายเขาก็ต้องพากันขนขึ้นมา ซึ่งนี่ก็รอบสุดท้ายน้องปรีเลยไม่ขึ้นมาด้วย “น้องปรีให้เรามาเยอะเกินไปหรือเปล่าพี่ปัถ นี่มันใส่ได้เป็นปีเลยนะ” “หึหึ แล้วทำไมเราไม่ปฏิเสธไปล่ะคะ” “ก็น้องปรีจะเศร้านี่นา” “มะลิครับ น้องปรีเป็นนักแสดงนะครับ” อีกทั้งเมื่อกี้ที่แสดงว่าน้อยอกน้อยใจนั่นไม่เนียนด้วยซ้ำ แต่น้องมะลิคงยังไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลยเชื่อเสียสนิทใจ “นักแสดงคืออะไรครับ” “นักแสดงก็คือ เหมือนคนที่น้องดูในหนังไงคะ เขาจะเล่นเป็นคนอื่นทั้งสีหน้าอารมณ์ ความรู้สึก” “จริงเหรอ น้องจะอยู่ในจอเหมือนที่เราเคยดูเหรอ ว้าว เก่งจัง” “จริงค่ะ เดี๋ยว
last updateLast Updated : 2026-08-07
Read more
บทที่ 7 เลือกชุดกับน้องปรี
บทที่ 7 เลือกชุดกับน้องปรี “สะ สวัสดีครับพี่กำแพง” มะลิจ้องไปที่คนที่พี่ปัถบอกว่าเป็นพี่กำแพง แต่จะเรียกว่าคนได้ไหมนะ เพราะอีกฝ่ายนั้นเข้ามาจากทางหน้าต่าง ร่างตรงหน้าเหมือนเด็กอายุ 7 ขวบ ใส่ชุดหมีที่มีหมวกเป็นหูหมีแสนน่ารัก น่าเอ็นดูเสียจริง ดูแก้มยุ้ย ๆ นั่นสิ “สวัสดีจ่ะน้องมะลิจ๋า นี่ของจ่ะ ที่พ่อจ๋าให้พี่มาส่ง” มะลิมองของที่มือเล็กจ้อยส่งมาให้ เหมือนว่าจะเป็นขวดอะไรซักอย่าง ลักษณะคล้ายของโบราณลวดลายสวยงาม “น้ำหอมเหรอครับพี่กำแพง” ปัถมองขวดน้ำหอมทรงกลมสีดำที่มีลวดลายที่พ่อของเขาออกแบบมาเป็นพิเศษ “ใช่แล้ว พ่อจ๋าบอกว่า ให้พรมแล้วออกจากบ้านได้จ้า งั้นพี่กำแพงขอไปหาน้องปรีก่อนนะจ๊ะ พี่กำแพงคิดถึง” หลังจากนั้นร่างของเด็กน้อยน่ารักก็หายออกไปจากห้อง “พี่ปัถ พี่กำแพงเป็นผีเหรอ แล้วทำไมเรียกพี่กำแพงล่ะ พี่เขาเหมือนน้องมากกว่าอีก” “จะเรียกว่าผีก็ได้ค่ะ พี่กำแพงเป็นกุมารที่พ่อพี่เลี้ยงไว้น่ะค่ะ ที่เรียกว่าพี่ เพราะว่าพ
last updateLast Updated : 2026-08-07
Read more
บทที่ 10 คุณก็เป็นได้นะคนมีมารยาทอ่ะ
บทที่ 10คุณก็เป็นได้นะคนมีมารยาทอ่ะ“ปัถสัญญากับเราได้หรือไม่ว่าจะกลับมาหาเรา” มือขาวกุมมือสีแทนจากการทำงานตากแดดฝนมานานเอาไว้แน่น“กระผมสัญญา หากวันใดที่กระผมสร้างความมั่นคงได้มากกว่านี้ เราจะได้รักกัน”“ตอนนี้เราก็รักกันหนาปัถ เราไม่ได้สนใจเรื่องฐานะใด ๆ เลย”“แต่ครอบครัวของคุณหนูมะลิหาได้คิดบบนั้นไม่ ไม่ต้องห่วงนะขอรับ มีคนติดต่อให้กระผมเข้าไปทำงานในเมืองหลวง ที่ทำงานใหญ่โตไม่นานกระผมจะกลับมา”“ปัถ ต้องเขียนจดหมายมาหาเราบ่อยๆ นะ” มะลิมองคนตรงหน้าด้วยใบหน้าเศร้า“ขอรับ กระผมต้องไปแล้ว เมื่อถึงกระผมจะรีบส่งจดหมายมาให้คุณหนูทันที”ร่างบางพุ่งเข้าไปสวมกอดร่างกำยำด้วยความห่วงหา เหตุใดครอบครัวของตนต้องมาวัดความเป็นคนด้วยฐานะ หากไม่ใช่เพราะครอบครัวเขา เราสองคนคงได้รักกันง่ายกว่านี้“รีบกลับมานะพี่ปัถ กลับมาหาน้อง”เฮือก“พี่ปัถ!”“ชู่วว คนดีเป็นอะไรคะ” ปัถปลอบคนในอ้อมแขนที่อยู่สะดุ้งเฮือกขึ้นมา“เราเห็นภาพอะไรไม่รู้ในหัว เราไม่เคยเป็นมาก่อนเ
last updateLast Updated : 2026-08-08
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status