All Chapters of The CEO's Little Matchmaker: Chapter 81 - Chapter 90

Lumipas ang hapon nang napakapayapa. Matapos ang nakatutuwang eksena sa kusina noong umaga, sinigurado ni Alessandro na makakapagpahinga nang husto si Celestine. Ngunit habang natutulog ang kanyang asawa, hindi tumigil ang utak at mga kamay ni Alessandro. Kahit busy siya sa pag-aalaga sa mga kakaibang cravings ni Celestine at sa pagiging hands-on na ama kay Sophia, may isang bagay na hindi nakakalimutan si Alessandro: si Celestine ay ang babaeng pinaliligiran niya ng buong kaluluwa at pagnanasa. At para kay Alessandro, ang pagbubuntis ng asawa ay hindi dahilan upang lumamig ang romantikong apoy sa pagitan nilang dalawa. Alas-sais na ng gabi nang magising si Celestine. Sa ibabaw ng kanyang nightstand, may nakalapag na card na may nakasulat na pamilyar na penmanship ng kanyang asawa: “Wear your most comfortable dress, sweetheart. I’m taking you out tonight. Just you and me.” Sa tabi ng sulat ay may nakapatong na silk dress na kulay-emerald green, malambot iyon, hindi masikip sa k

Tahimik at pormal na pumasok sina Alessandro at Celestine sa malawak na playroom ni Sophia nang sumapit ang hapon. Naka-de-kuwatro sa sahig ang limang taong gulang na bata, seryosong-seryoso sa pag-aayos ng kaniyang mga stuffed toys habang mahigpit na hawak ang isang maliit na clipboard at pambatang crayon. "Gentlemen, line up!" maotoridad na utos ni Sophia sa kaniyang tatlong dambuhalang Teddy Bears, dalawang Barbie dolls, at sa kaniyang alagang Pomeranian na si Croissant, bagong bigay na pet ng lola Geraldine nito na nakatunganga lang sa kaniya habang nakalabas ang dila. "We are having a quarterly performance review! Mr. Fluffy, your eye contact is weak. Zero promotion for you." Napaubo nang mahina si Alessandro habang nakatayo sa may pintuan, nakapamaywang habang nakatingin sa kaniyang anak na tila isang miniature version ng kaniyang sarili kapag nasa boardroom. "Ahem. Sophia?" Mabilis na napatingin si Sophia sa door at agad na napatalon sa tuwa nang makita ang kaniyang mga magul

Naging tahimik at payapa ang mga sumunod na linggo. Unti-unti nang nasasanay si Sophia sa kaniyang bagong buhay sa St. Jude International Academy. Bawa't hapon, pag-uwi nito ay punong-puno ang bahay ng kaniyang mga kuwento tungkol sa kaniyang mga nakalaro, sa kaniyang paboritong guro, at sa mga painting na ibinabandera niya sa door ng refrigerator. Subalit sa kabila ng kaayusang ito, may isang tahimik na panganib na dahan-dahang lumalapit. Nasa gitna si Alessandro ng isang napakahalagang boardroom meeting sa kaniyang headquarters sa lungsod. Nakatayo siya sa dulo ng mahabang glass table, malamig ang titig, habang ipinapaliwanag ang isang multi-billion acquisition deal sa harap ng kaniyang board of directors. Ang dating maawain at nakikipaglarong ama sa bahay ay tuluyan nang napalitan ng isang walang kaawa-awang negosyante na kinatatakutan ng lahat. "The numbers for the third quarter are unacceptable," malamig at garalgal na pahayag ni Alessandro. "If the management team cannot del

Hinawakan ni Celestine ang kamay ni Alessandro na malamig, bahagyang nanginginig, at tila puno ng takot na pilit nitong itinatago. Alam niya sa kaibuturan ng kanyang puso na may tinatago ang asawa niya. One thing about Alessandro, kapag may bagay na labis siyang ikinababahala, kahit gaano niya pa ito sikaping itago, his face always finds a way to betray him. "Alessandro, titigan mo nga ako," pabulong ngunit buong-tatag na utos ni Celestine, bahagyang hinihigpitan ang hawak sa mga daliri ng asawa. "Alam kong may mabigat na nangyayari. Nakikita ko sa mga mata mo. Huwag mo akong protektahan sa pamamagitan ng pagtatago ng katotohanan. Mas lalo lang akong mag-aalala kung aalis ka nang may dinadalang lihim." Napayuko si Alessandro, hindi kayang tiisin ang tapat at nag-aalalang titig ng asawa. Nanginig ang kaniyang mga balikat habang dahan-dahang lumuhod sa gilid ng kama upang magpantay ang kanilang mga mukha. "Celestine, yung pinsan ko si Alejandro," garalgal na simula ni Alessandro, pili

Ang mga sumunod na oras pagkadating nila sa mansiyon ay parang isang maingat at striktong military operation. Bago pa man makatapak ang paa ni Celestine sa malaking wooden door ng kanilang tahanan, pinalibutan na ang buong compound ng napakaraming armadong guards. Bawat sulok ng bakod, bawat bintana, at kahit ang mga pasilyo sa loob ay may nakatayong mga lalaking naka-tactical gear. Ipinagbawal din ni Alessandro ang pagbubukas ng malalaking kurtina sa sala at sa kanilang silid upang masigurong walang anumang anggulo mula sa labas na pwedeng matutukan ng kahit sino. Maski ang paglalakad ni Celestine papunta sa kainan ay kailangang inaalalayan niya. Sa kabilang banda, bagaman nae-estres si Celestine sa matinding paghihigpit at trauma ng kaniyang asawa, pinilit niyang intindihin ito. Alam niyang sariwa pa sa isip ng lalaki ang madugong nangyari kay Isabella. Ngunit nang sumapit ang gabi, nagkaroon ng panibagong problema, isang problemang hindi napaghandaan ng kahit sinong armadong g