มุมมองของอบิเกล“เอาล่ะ เล่ามาได้แล้ว” เซดีคาดคั้นทันทีที่เรากลับเข้ามาในแผนกบัญชีซึ่งอย่างน้อยก็รู้สึกปลอดภัยกว่า “ทำไมเธอถึงไปอยู่ในห้องทำงานของซีอีโอ แล้วทำไมถึงใส่เสื้อสูทของเขาอยู่” เธอชี้ไปยังเสื้อสูทราคาแพงที่ยังคลุมอยู่บนไหล่ฉันฉันทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ วางกระเป๋าลงบนโต๊ะเสียงดังตุ้บ “เรื่องมันยาว เลขาของเขา ลีอาห์น่ะ เธอเกิดหึงขึ้นมาแล้วก็เลยหาเรื่องฉันในห้องเตรียมอาหาร”ดวงตาของเซดีเบิกกว้าง “นี่คือเหตุผลที่เธอดูเหมือนลูกหมาตกน้ำสินะ แล้วมีเสื้อผ้าสำรองมาเปลี่ยนหรือเปล่า”ฉันส่ายหน้าอย่างหมดอาลัยตายอยาก“แล้วจะทำยังไงกันดี” เธอถามอย่างกังวล สีหน้าเริ่มจริงจังขึ้น “นี่มันเป็นเรื่องแล้วนะอบิเกล ฉันว่าคุณซัมเมอร์ฟิลด์สนใจเธอจริง ๆ เขาปฏิบัติกับเธอเป็นพิเศษชัดเจนเลย”“หวังว่าจะไม่ใช่แบบนั้นนะ” ฉันพึมพำ “บางทีเขาอาจทำแบบนี้กับพนักงานใหม่ทุกคนก็ได้”เซดีมองฉันด้วยสายตาที่บอกชัดว่าฉันช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน “แต่มีอย่างหนึ่งที่ฉันสังเกตเห็น... ทำไมเธอกับเขาถึงใส่แหวนเหมือนกัน นี่เป็นเรื่องบังเอิญเหรอ”เลือดในกายฉันเย็นเฉียบ ฉันก้มมองแหวนแต่งงานที่ไม่เคยถอดออกได้ตามสัญชาตญาณ ก่อน
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
