Alle Kapitel von การกลับเข้าวงการบันเทิงของอดีตไอดอลสาว: Kapitel 21 – Kapitel 30

ทุกสัมผัสของเขาเหมือนเปลวไฟที่จุดประกายความร้อนรุ่มให้ลามเลียไปทั่วร่าง ความรู้สึกแปลกแยกและหวาดระแวงที่มีต่อเขาละลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาอันบริสุทธิ์ที่ต้องการจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับผู้ชายคนนี้“อุ๊ย!”เขาจัดการกับอาภรณ์ชิ้นเดียวของเธออย่างรวดเร็ว ปลดปล่อยทรวงอกอวบอิ่มให้เป็นอิสระท่ามกลางสายน้ำ สองเต้าส่ายเด้งอยู่ในฝ่ามือหนาจนกระทั่งเขาจรดริมฝีปากลงมาครอบครองยอดถันด้วยริมฝีปากร้อนผ่าว ดูดดึงและขบเม้มจนเธอแอ่นกายเข้าหาเขาอย่างลืมอาย เสียงครางหวานเล็ดลอดออกมาจากลำคอไม่ขาดสาย ปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวเขาให้ลุกโชนยิ่งขึ้น“อ้าหอยกว้างๆ......ผัวจะเสียบเข้าไปแล้วนะ.....”“อื้ออออ คนบ้า!”ศรันย์จับเรียวขาข้างหนึ่งของวาดดาวขึ้นมาเกี่ยวเอวไว้ ทั้งที่ยังอยู่ในท่ายืน ก่อนที่เขาจะช้อนเอวสอดใส่เข้าไปในช่องทางซึ่งขมิบรอตั้งแต่เริ่มโดนปลุกเร้า ทำเอาหญิงสะดุ้งเมื่อท่อนเอ็นอุ่นๆ เสียบพรวดเข้าไปพร้อมๆ กับที่น้ำเย็นในสระทะลักเข้ารูเสียสาวของเธอบทเพลงแห่งความปรารถนาบรรเลงขึ้นอย่างดุดันและร้อนแรงท่ามกลางดวงจันทร์ แสงดาวและม่านราตรีผืนน้ำในสระไหวกระเพื่อมเป็นวงตามจังหวะรักที่หนักหน่วงและลึ

นามบัตรเคลือบด้านสีขาวนวลวางนิ่งอยู่บนโต๊ะกาแฟกระจกสีดำสนิท ตัวอักษรสีทองสลักชื่อ ‘ทัตกาล’ สะท้อนแสงไฟจากโคมระย้าคริสตัลบนเพดานเป็นประกายวับแวมราวกับเย้ยหยันอยู่ในที.... เกือบหนึ่งสัปดาห์เต็มที่ผ่านไปนับจากค่ำคืนอันเงียบงันที่ร้านอาหารบนยอดตึก แต่กระดาษสี่เหลี่ยมใบเล็กๆ ใบนี้กลับมีอำนาจตรึงสายตาและความคิดของวาดดาวไว้ได้อย่างน่าประหลาด มันไม่ต่างจากยาพิษในถ้วยแก้วเจียระไนงดงาม เป็นทั้งคำเชิญชวนและคำขู่คุกคามในเวลาเดียวกันเธอปล่อยให้นิ้วเรียวยาวของตนลากไล้ไปตามขอบคมของมัน สัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบที่แทรกซึมผ่านปลายนิ้วเข้ามาในร่างกาย เสียงหึ่งๆ ของเครื่องปรับอากาศและเสียงจราจรแผ่วเบาจากเบื้องล่างเป็นเสียงเดียวที่ทำลายความเงียบกริบภายในเพนท์เฮาส์หรู บรรยากาศระหว่างเธอกับศรันย์ตลอดหลายวันที่ผ่านมาตึงเครียดราวกับเส้นเชือกที่ขึงจนสุด เขาไม่ได้เอ่ยถึงนามบัตรใบนั้นอีกเลยแม้แต่คำเดียว แต่การมีอยู่ของมันก็เหมือนเงาดำที่ทาบทับอยู่เหนือทุกการกระทำ ทุกคำพูด ทุกสายตาที่มองกันและกัน เป็นการทดสอบที่ไร้เสียงซึ่งกัดกินความสงบสุขของเธอทีละน้อยวาดดาวถอนหายใจยาว เอนหลังพิงกับโซฟาหนังเนื้อนุ่มพลางยกมือขึ

มือของเขาไม่ได้อยู่เฉย เขากระชากชุดเดรสสายเดี่ยวของเธอขึ้นอย่างไม่ปรานีจนมันร่นไปกองอยู่ที่เอว ความเย็นของอากาศในห้องสัมผัสผิวเปลือยเปล่าของเธอจนขนลุกชัน แต่เพียงชั่วครู่ก็ถูกแทนที่ด้วยความร้อนจากฝ่ามือของเขาที่ลูบไล้ไปทั่วร่างกายอย่างหวงแหนและหยาบกระด้างในเวลาเดียวกัน…. เขาสัมผัสเธอเหมือนกำลังสำรวจทรัพย์สินของตัวเอง ตรวจสอบให้แน่ใจว่าไม่มีร่องรอยของคนอื่นหลงเหลืออยู่“ฮึก......เจ็บ!”นิ้วยาวใหญ่จ้วงแหกแคมหอยสาวจนหว่างขาของวาดดาวเจ็บจี๊ด เขาไม่ได้ลูบไล้อย่างทะนุถนอมเพื่อให้เธอเสียวซ่าน ไม่ได้ขยี้ตรงคลิตอริสหรือแย่จีสปอตเพื่อให้เธอมีความสุข แต่เขาจงใจแหกเครื่องเพศของวาดดาวแล้วราดวิสกี้พร้อมน้ำแข็งก้อนลงไปแทนการลงโทษประจานว่าเธอมันก็แค่นังร่านที่อ้าขาแอ่นหอยให้ผู้ชายไปทั่ว และมันสกปรกเสียจนเขาต้องแหกมันออกมาเพื่อชำระล้าง“หึ ก็แค่หอยเน่าๆ!”นี่ไม่ใช่การร่วมรัก แต่เป็นการตอกย้ำสิทธิ์ขาด ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและความหึงหวงที่แปรเปลี่ยนเป็นแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนหลังจากแหวกสำรวจทุกซอกทุกมุมจนแน่ใจว่าไม่มีร่องรอยของชายอื่น เขากระแทกกระทั้นเข้ามาในตัวเธออย่างรุนแรง ป

กลิ่นอับชื้นของคอนกรีตและไอเสียที่ยังคละคลุ้งในอากาศของลานจอดรถชั้นใต้ดิน แสงจากหลอดไฟฟลูออเรสเซนต์ที่ติดๆ ดับๆ เป็นบางดวงทอดเงาของเสาคอนกรีตต้นมหึมาให้ยาวเหยียดไปตามพื้นราวกับแขนของยักษ์.... วาดดาวเข็นรถเข็นสินค้าที่ล้อข้างหนึ่งฝืดจนส่งเสียงครูดไปกับพื้นผิวขรุขระดังแหลมเล็กบาดหู ถุงกระดาษสีน้ำตาลหลายใบที่บรรจุข้าวของเครื่องใช้สำหรับชีวิตใหม่ถูกวางซ้อนกันอยู่อย่างหมิ่นเหม่เธอบอกยกเลิกสัญญาเช่าคอนโดมิเนียมเก่าที่เคยอาศัยอยู่เพื่อไม่ให้ศรันย์ตามตัวเจอห้องชุดเล็กๆ ที่เธอเพิ่งเช่ายังคงมีกลิ่นสี แต่สำหรับเธอ มันคือกลิ่นของอิสรภาพที่หอมหวานยิ่งกว่าน้ำหอมราคาแพงใดๆเธอเดินมาหยุดอยู่ข้างรถยนต์คันเล็กของตัวเอง มือข้างหนึ่งล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพายเพื่อควานหากุญแจรถ เสียงหยดน้ำที่รั่วจากท่อไหนสักแห่งกระทบพื้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ก้องสะท้อนในความเงียบอันวังเวง เธอกดรีโมตปลดล็อก เสียงสัญญาณดังขึ้นสั้นๆ แหวกความเงียบงันชั่วครู่ ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับสู่สภาพเดิมวาดดาวกำลังจะเปิดประตูหลังเพื่อขนของเข้าไป แต่แล้วเส้นขนบนต้นแขนก็ลุกชันขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่มีสาเหตุ สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายที่มองไม่เห

ศรันย์พลิกร่างเธอให้หันมาเผชิญหน้า บังคับให้เธอมองลึกเข้าไปในดวงตาที่ลุกเป็นไฟของเขา มือใหญ่ข้างหนึ่งบีบเข้าที่ต้นแขนเธอแน่นจนเจ็บแปลบ ส่วนอีกข้างเลื่อนขึ้นมาเชยคางเธอขึ้น บังคับให้สบตากันตรงๆ“ทำไมต้องเป็นมัน....ทำไมต้องเป็นไอ้ทัตกาล!”“ฉันไม่เข้าใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร” เธอโกหก แต่เสียงที่สั่นเทาของเธอก็ฟ้องทุกอย่าง“อย่ามาโกหก!” เขาตวาดลั่น “ฉันรู้นะว่าเซ็นสัญญากับมันไปแล้ว! เธอหนีจากฉันไปหามันเนี่ยนะ.... คิดเหรอว่ามันจะให้อะไรเธอได้มากกว่าที่ฉันให้จริงๆ!”ความโกรธ ความเจ็บปวด และความรู้สึกเหมือนถูกหักหลังฉายชัดอยู่ในแววตาของเขา วาดดาวมองเห็นมันทั้งหมด แต่ความกลัวก็ยังมีมากกว่า เธอผลักเขาออกสุดแรง แต่เขากลับไม่ขยับแม้แต่น้อย“มันไม่เกี่ยวกับคุณ!”“ไม่เกี่ยวเหรอ!”เขากระชากเสียง ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะบดขยี้ลงมาบนปากของเธออย่างรุนแรงและป่าเถื่อน มันไม่ใช่จูบที่อ่อนหวาน แต่เป็นการลงทัณฑ์ที่เต็มไปด้วยความโกรธและแรงปรารถนาที่บิดเบี้ยว เขาสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธออย่างเอาแต่ใจ ดูดดึงและขบเม้มจนเธอได้รสคาวเลือดจางๆวาดดาวยังคงดิ้นรน น้ำตาไหลอาบแก้ม เธอทุบหลังเขา กรีดร้องประท้วงในลำคอ แต่