ลู่หวยตอบรับคำขอของระบบ ยามที่ดวงตะวันยังไม่ทันคล้อยต่ำ ขันทีข้างกายเขาก็มาเชิญระบบให้ย้ายฝีเท้าไปยังตำหนักเย็นข้าเดินตามรอยเท้าระบบไปเงียบ ๆ อาณาบริเวณของตำหนักเย็นนั้นรกร้างวังเวง ยามปกติแทบไม่มีผู้ใดย่างกรายมา ตัวข้าที่อยู่ในร่างวิญญาณจึงมองเห็นเหล่าวิญญาณอาฆาตที่ดิ้นรนไขว่คว้าหาทางหลุดพ้นได้อย่างชัดเจนเป็นพิเศษพวกนางถูกจองจำอยู่ในวังหลังอันกว้างใหญ่ ยามมีชีวิตไม่อาจก้าวออกไปได้ชั่วชีวิต ครั้นสิ้นใจดวงวิญญาณก็ยังถูกกักขังไว้ที่นี่อย่างแน่นหนาข้าอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวาดกลัวอยู่ลึก ๆ หากระบบไม่เข้ามาสวมรอยแทนร่างข้า ท้ายที่สุดแล้วข้าจะกลายเป็นหนึ่งในวิญญาณเหล่านี้หรือไม่ลู่หวยมาถึงก่อนพวกเราก้าวหนึ่ง เพียงไม่กี่วันที่ไม่ได้พบหน้า เขากลับซูบผอมลงไปถนัดตา ใบหน้าซีดเซียวอิดโรยอย่างเห็นได้ชัดทว่าไม่รู้ว่าเป็นข้าที่คิดไปเองหรือไม่ ข้าสัมผัสได้ว่าสายตาของเขามองทะลุผ่านระบบ และตกลงบนร่างวิญญาณของข้าอย่างจัง“เจ้ามาแล้ว”น้ำเสียงของลู่หวยแหบพร่าเล็กน้อย เขาหลุบตาลงพลางผลักบานประตูตำหนักเย็น เอ่ยเสียงแผ่วเบาว่า “สวีอวี่โหรวอยู่ด้านใน”ระบบพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย แล้วก้าวเท้าเดินเข้า
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
