(Lana POV)Natigilan ako, kalahati: hubad, ang damit ni Adrian ay dumudulas pababa sa aking mga braso. Nagsimulang kumabog ang puso ko. Sa loob ng isang segundo, walang gumalaw sa amin.Pagkatapos ay pumwesto si Adrian sa harap ko, pinoprotektahan ako gamit ang tahimik at marahas na dating parang pangalawang balat niya. "Dito ka lang," sabi niya sa mahina at maingat na boses. "Huwag kang gagalaw. Kahit isang pulgada."Ibinuka ko ang bibig ko, pero tumatawid na siya sa silid. Kalmado. Nakapokus. Na parang inaasahan niya.Isa pang katok. Mas malakas na ngayon. "Buksan mo itong pinto, Adrian!" Isang boses ng lalaki, paos at masyadong pamilyar. Hindi ko ito makilala, pero sumisikip ang tiyan ko.Kinapa ni Adrian ang drawer sa tabi ng kama at kinuha ang isang kamiseta. Itim. Nakabutones hanggang leeg. Sinulyapan niya ako. "Isuot mo 'to." Inihagis niya ang isa sa kanyang malinis at puting kamiseta papunta sa kama. "At huwag mong makita."May isinuksok siya sa likod ng sinturon niya. Baril?
最後更新 : 2026-08-11 閱讀更多