Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 20

เมื่อเดินทางมาถึงจวนของหวงเฟยเทียน ลี่หนิงหนิงถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออกด้วยความตกใจ เพราะนางเพิ่งได้ล่วงรู้ความจริงอันยิ่งใหญ่เกี่ยวกับตัวตนของเขาหวงเฟยเทียนผู้นี้มิใช่คุณชายธรรมดาสามัญ ทว่าเขาเป็นถึงท่านอ๋องผู้มีอำนาจล้นฟ้า และหยวนเปาที่ติดตามคอยคุ้มครองนางมาตั้งแต่อยู่บ้านหลังเล็กต่างอำเภอนั้น ก็เป็นถึงองครักษ์ขั้นหนึ่งในวังหลวง ผู้ได้รับพระราชทานอภิสิทธิ์ให้เข้าออกวังหลวงได้โดยไม่ต้องปลดอาวุธสิ่งที่ทำให้นางรู้สึกสะเทือนขวัญและปั่นป่วนในใจยิ่งกว่านั้น คือการได้รู้ว่าหวงเฟยเทียนยังมีพระชายาประทับอยู่ในจวนแห่งนี้อีกหนึ่งคน พระชายาเอกผู้ทรงอำนาจและมีสิทธิ์ขาดปกครองคนทั้งจวนลี่หนิงหนิงถูกพาตัวไปจัดให้อาศัยอยู่ที่เรือนข้างติดกับเรือนใหญ่นอนของหวงเฟยเทียน ซึ่งเดิมทีเป็นเรือนของสาวใช้ข้างห้องหรือสตรีอุ่นเตียง ทว่าการตกแต่งประดิดประดอยภายในกลับหรูหราเพียบพร้อมยิ่งกว่าเรือนของพระชายาเสียอีก ทว่าลี่หนิงหนิงกลับไม่รู้สึกคุ้นเคยกับห้องอันกว้างขวางแห่งนี้เลยแม้แต่น้อย นางไม่มีสิ่งของใดติดกายมา นอกจากเสื้อคลุมขนจิ้งจอกตัวใหญ่ที่คุณชายหวงมอบให้ กระทั่งอาภรณ์ติดกาย นางก็มีเพียงชุดที่สวมใส่อยู่เพีย

ประตูห้องนอนถูกเปิดออกและปิดลงอย่างรวดเร็ว ภายในห้องมีเพียงแสงเทียนริบหรี่ ทว่าแสงสว่างเพียงน้อยนิดกลับสาดส่องกระทบร่างเปลือยเปล่าอันยั่วยวนกำหนัดของสาวงามได้อย่างชัดเจนเสียงครางหวานหูพร้อมกับภาพอันยั่วยุตรงหน้า ส่งผลให้บุรุษผู้ที่เพิ่งเร้นกายเข้ามาใหม่ ดึงแก่นกายใหญ่โตของตนเองออกมา เขายืนแอบอิงอยู่ในมุมมืด รูดรั้งท่อนเนื้อแข็งชันไม่หยุด พลางหาจังหวะขยับกายเข้าไปใกล้นางทีละน้อย"ซี้ด อา แทงแรงๆ เจ้าค่ะ ข้าเสียว อื้อ จะเสร็จแล้วเจ้าค่ะ ได้โปรดเถิดท่านอ๋อง""ครางให้ดังกว่านี้ หากเสียวก็ครางออกมาให้ดังกว่านี้อีก"สิ้นเสียงคำสั่ง สะโพกหนาขยับซอยเข้าออกไม่ยั้ง สองมือบีบขยำทรวงอกอวบที่ห้อยระย้าลงมาตามท่วงท่าการคลาน แล้วเฟ้นเค้นรุนแรงลี่หนิงหนิงร้องซี้ดเสียงหลง "อ๊า จะเสร็จแล้ว อ๊า ท่านอ๋องเจ้าขา จะเสร็จแล้ว"บุรุษที่แอบเข้ามาในเงามืด จ้องมองช่องทางรักของนางที่กำลังถูกท่านอ๋องกระแทกกระทั้นอย่างหนักหน่วงเขายื่นมือออกไปช่วยบีบยอดอกและขยำเต้างามของนางแรงขึ้นด้วยความกระสัน ใจจริงเขาอยากจะกระแทกแก่นกายเข้าไปในกายนางใจจะขาด ทว่าท่านอ๋องกลับยินยอมให้ทำเพียงแค่จับต้องลูบไล้เท่านั้น เขาหลงใหลนาง อ

ช่วงสายของวัน หลังจากช่วยชีวิตคนและได้รับการดูแลต้มน้ำแกงบำรุงจากสาวใช้ผู้นั้น ลี่หนิงหนิงก็นั่งผิงไฟอยู่หน้าเตาถ่านอุ่น พลางจิบชาร้อนที่สาวใช้อีกคนนำมาปรนนิบัติรับใช้ในยามนั้นเอง สตรีสาวร่างเพรียวจากตำหนักของพระชายา ก็ก้าวเท้าเข้ามาพบนาง พร้อมกับเอ่ยเสียงเรียบ "พี่สาว พระชายาให้ข้ามาเชิญท่านไปพบ"ลี่หนิงหนิงขมวดคิ้วมุ่น นางเองก็ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียคนหนึ่งของท่านอ๋อง ทว่าก็นับเป็นเพียงเมียไร้สถานะ เป็นแค่สตรีอุ่นเตียง การถูกภรรยาพระราชทานผู้มีอำนาจเรียกหา ย่อมทำให้นางรู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่งทว่านางไม่มีเหตุผลอันใดจะปฏิเสธได้ ในเมื่อสตรีนางนั้นมีเบื้องหลังเป็นถึงพระญาติขององค์ฝ่าบาท ตัวนางยามนี้ยังจำสิ่งใดไม่ได้ จึงจำเป็นต้องระมัดระวังตัวและเอาชีวิตรอดให้ดีที่สุด"ให้ข้าแต่งกายใหม่เสียก่อนเถิด"สาวใช้ช่วยลี่หนิงหนิงสวมใส่ชุดใหม่ เพราะปกตินางคุ้นชินกับการสวมเพียงเสื้อคลุมขนสุนัขจิ้งจอกตัวเดียว เพื่อเตรียมความพร้อมสำหรับร่วมรักกับท่านอ๋องตามคำสั่งอันเด็ดขาดของเขานางก้าวเท้าเดินตามบ่าวผู้นั้นไปยังตำหนักในจวนอ๋อง มันเป็นตำหนักของพระชายาที่ใหญ่โตโอ่อ่าและงดงามวิจิตร จนลี่หนิงหนิงต้องตกตะลึ

หลายวันต่อมา ลี่หนิงหนิงก็ถูกจับตัวมาโดยที่ไม่รู้ตัวอีกแล้ว แม้ว่าตั้งแต่วันนั้น พระชายาจะถูกท่านอ๋องห้ามแตะต้องลี่หนิงหนิงโดยไม่ขออนุญาตเขาก่อนก็ตามแต่เพราะหลงใหลในตัวของหลี่หนิงหนิงจนไม่อาจห้ามปรามตนเองได้ แม้ว่าต้องวางยาสลบนางและพาตัวมาจากเรือนโดยที่นางไม่รู้ตัวพระชายาก็ยินดีทำแม้ว่านางจะหวาดกลัวเขาอยู่บ้าง แต่ความต้องการของจื่ออินก็ล้นเหลือจนไม่อาจอดทนได้อีกต่อไปเมื่อท่านอ๋องไม่อยู่นางจึงลงมือวางยาสลบและพาคนมาบำเรอกามของตนเองยามที่ลี่หนิงหนิงค่อยๆ ปรือเปลือกตาตื่นฟื้นคืนสติขึ้นมาอีกครั้งภายในห้องอันเงียบสงบ นางก็ต้องสะดุ้งตกใจสุดขีด เมื่อพบว่าเรือนร่างอันเปลือยเปล่าไร้สิ่งปกปิดของตนเอง กำลังถูกพันธนาการขึงไว้ด้วยเชือกปานเส้นใหญ่สีแดงสดอย่างแน่นหนา เส้นเชือกตึงเปรี๊ยะมัดรัดรึงท่อนแขน ขา และลำตัวทุกสัดส่วนจนแนบชิดติดกับแท่นเตียงหรูหรา และที่สำคัญยิ่งไปกว่านั้นคือ ในยามนี้นางสิ้นไร้ซึ่งอาภรณ์ผืนใดปกปิดกายแม้แต่ชิ้นเดียว ผิวเนื้อเนียนละเอียดต้องสัมผัสกับอากาศเย็นเยียบจนเกิดระลอกขนลุกซู่ไปทั่วสรรพางค์กายนางพยายามกลอกสายตาจ้องมองไปรอบห้องด้วยความสับสน ฉงนใจ เบื้องหน้าของนางนั้น ปร

"อา น้ำหวานของเจ้าที่ติดมากับโยนีปลอมช่างหวานยิ่งนัก น้ำมากถึงเพียงนี้ เจ้าคงเป็นสตรีมัวเมาในสวาทแน่ๆ ซี้ด อาหลัน พอได้แล้ว ข้ายังไม่อยากปลดปล่อยน้ำรัก ยามนี้ข้าอยากให้ลี่หนิงหนิงเป็นผู้ทำให้ข้าเสียมากกว่า"อาหลันจำต้องผละลิ้นออกอย่างเสียดาย นางใช้หลังมือเช็ดคราบน้ำหวานที่ริมฝีปาก จ้องมองจื่ออินด้วยสายตาละห้อย นัยน์ตาคู่สวยฉายแววเว้าวอน นางยังอยากลิ้มชิมรสต่อ อยากบำเรอสวาทให้จื่ออินเสร็จสมมีความสุข ทว่าจื่ออินกลับไม่ใส่ใจในสีหน้าหรือความรู้สึกของนางเลยสักนิดอาหลันมอบความรักและความซื่อสัตย์ให้จื่ออินหมดหัวใจ ยอมทำตามคำสั่งทุกอย่างไม่ว่าเรื่องนั้นจะเลวร้ายเพียงใด ทว่าจื่ออินกลับมองอาหลันเป็นเพียงคู่ขาระบายอารมณ์และองครักษ์ผู้ซื่อสัตย์เท่านั้น จื่ออินไม่เคยคิดจะมอบหัวใจหรือความรักจริงแท้ให้แก่ผู้ใดสายตาของพระชายาจับจ้องไปที่ทรวงอกคู่งามของลี่หนิงหนิงที่กำลังยกขึ้นลงตามจังหวะการหายใจหอบ ท่อนขาของนางเปียกฉ่ำยามเกิดความต้องการสวาทพุ่งสูงจนไม่อาจควบคุม"ยอดอกของเจ้าเป็นเม็ดงามน่ามอง ข้าพิศมองแล้วยังอยากนำร่องรักของข้าไปเสียดสีกับเต้าทรวงของเจ้าเสียจริง"กล่าวจบ พระชายาก็แยกท่อนขาออกกว้าง น