Tous les chapitres de : Chapitre 51 - Chapitre 60

บุรุษทั้งสองยังคงสลับสับเปลี่ยนรุมล้อมสตรีตรงหน้า ทั้งหวงเฟยเทียนและหยวนเปาประกบเข้าหาทั้งด้านหน้าและด้านหลัง ลูบไล้เฟ้นคลึงเรือนร่างของนางอย่างถวิลหา สองมือหนาบดขยี้เต้านมอวบอิ่มและร่องเนื้อสีแดงฉ่ำที่หอมกรุ่น รั้งดึงเรือนร่างบางไปมาจนนางสั่นคลอนลี่หนิงหนิงปรารถนาจะเอ่ยปากนึกดุบุรุษทั้งสอง ทว่าความเสียวซ่านกลับทำให้ริมฝีปากสั่นระริก ทำได้เพียงส่งเสียงครางพร่าในลำคอ ยินยอมให้พวกเขาเชยชมเรือนร่างตามใจชอบหยวนเปากอดรัดนางไว้แน่นจากทางด้านหน้า วงแขนกำยำสอดสลักคล้องบ่าบางทั้งสองข้าง ก่อนจะก้มลงซุกไซ้ปลายลิ้นบดขยี้ซอกคอหอมกรุ่น ขณะเดียวกัน หวงเฟยเทียนซึ่งอยู่ทางด้านหลังได้ช้อนจับเรียวขาทั้งสองของนางยกขึ้นจนเรือนร่างน้อยลอยคว้าง เนินเพศอวบใหญ่โหนกนูนลอยเด่น หญิงสาวส่งเสียงร้องด้วยความตกใจเกรงว่าจะร่วงตกลงมา“กลัวตกรึ เช่นนั้นก็รัดเอวข้าไว้แน่น ๆ ดูสิว่าแก่นกายข้าจะแทงทะลวงร่องเนื้อแน่น ๆ ของเจ้าได้ลึกถึงเพียงใด”อ๋องหนุ่มรีบมอบหลักยึดเหนี่ยวให้นางทันใด ด้วยการสอดใส่แก่นกายใหญ่โตเข้าสู่ร่องเนื้อที่เปียกชุ่ม สองมือจับต้นขาแน่น ขยับบั้นเอวบดขยี้ตอกอัดเข้าหาอย่างหนักหน่วง ลี่หนิงหนิงเสียวซ่าน

พระชายาถูกอาหลันก้มลงดูดนมแล้วตวัดลิ้นเลียยอดถันจนร่างกายเกร็งกระตุก ภาพอันเร่าร้อนตรงหน้ากระตุ้นให้น้ำหวานของลี่หนิงหนิงไหลเอ่อล้นออกมาจนเปียกชุ่ม ในสมองของนางยามนี้เกิดความปรารถนาอยากลองสัมผัสรสรักเช่นนั้นดูบ้างนางยืนนิ่งมองดูภาพราคะเบื้องหน้า ท่ามกลางความเงียบสงบ มือน้อยยกขึ้นบีบขยำเต้าอกของตนเองเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว“อ๊า เสียว ซี้ด เสียวเหลือเกิน”นางมองสตรีทั้งสองสลับกันร้องครางและเสพสังวาสกันจนกระทั่งปลดปล่อยน้ำหวานแตกกระจาย งิ้วราคะบทนี้จึงจบลง ลี่หนิงหนิงถอนหายใจยาวออกมาจื่ออินถอนแก่นกายจำลองออกจากช่องรัก อาหลันก้มลงเลียร่องเนื้อฉ่ำหวานให้พระชายาอย่างหิวกระหาย“ซี้ด ทำข้าเสียวอีกแล้วอาหลัน ชอบร่องเนื้อของข้าหรือ เจ้าติดใจช่องรักของข้าแล้วใช่หรือไม่ อาหลัน ติ่งตรงนั้น เลียเน้น ๆ ข้าจะเสร็จอีกแล้ว”จากนั้น จื่ออินจึงหันใบหน้ามาทางลี่หนิงหนิง พร้อมกับแย้มยิ้มยั่วเย้า“หนิงหนิง เจ้ามานี่สิ มาให้ข้าดูดนมหน่อย”ลี่หนิงหนิงส่ายหน้าปฏิเสธ“ข้ามาเพราะอยากทราบความจริง มิได้มาเพราะอยากร่วมรักกับท่าน”จื่ออินครางหัวเราะในลำคอ นิ้วเรียวยาวสะกิดผลักอาหลันออก ก่อนจะตวัดขาลงจากเตียง เดินเปลือย

จื่ออินเอ่ยเสียงเย็น ก่อนขยับปากขึ้นไปดูดเต้านมอวบอิ่มล้นปากของนางอย่างเมามันจื่ออินใช้เนินเพศของนางบดเสียดสีกับเนินเพศอวบใหญ่ของลี่หนิงหนิง เครื่องเพศจำลองยักษ์สอดคาอยู่ในช่องรักร้อนของลี่หนิงหนิงและอีกด้านหนึ่งก็สอดคาอยู่ในช่องรักของจื่ออิน ยามนี้ลี่หนิงหนิงได้สัมผัสความรู้สึกแปลกใหม่ ยามเมื่อเนินเพศอวบอัดเสียดสีเข้าหากัน มอบความรู้สึกนุ่มนวล แปลกใหม่ และดึงดูดใจ ยามที่ติ่งเนื้อเสียวซ่านบี้ถูเข้าหากัน ยิ่งทำให้นางเสียวซ่านสุขสมยิ่งนัก“ซี้ด อ๊าดีเหลือเกินเจ้าค่ะ ซี้ด เสียว อูย ติ่งเสียวบี้เข้าหากันแบบนี้ อ๊า ข้าไม่เคยเสียวเช่นนี้มาก่อนเลย ซี้ด”“ยามที่เต้านมใหญ่ ๆ สัมผัสชนกันดีหรือไม่ เจ้าชอบหรือไม่ ยอดอกของเจ้าชูชันเช่นนี้ คงชอบมากใช่หรือไม่ ลี่หนิงหนิง เจ้าช่างเป็นสตรีที่ยั่วเย้ายิ่งนัก เจ้าถูกใจข้าเหลือเกิน”“ซี้ด พระชายา ข้าเสียว เสียวร่องเนื้อ เสียวติ่งเสียว เสียวยอดอกเจ้าค่ะ เสียวไปหมดทั้งตัวแล้ว”“อ๊า ซี้ด ลี่หนิงหนิง ข้าจะกินนมของเจ้า ข้าชอบเต้านมขาว ๆ ล้นมือของเจ้านัก”สตรีทั้งสองต่างขยับสะโพกกระแทกเครื่องเพศจำลองเข้าหากัน พร้อมเสียดสีร่องเนื้ออวบอูมของกันและกันอย่างเร่าร

จื่ออินเชื่อมั่นว่าตนเองตัดสินใจถูกต้องแล้ว ทว่าหยวนเปากลับเอ่ยขัดขึ้น“ต่อให้คนพวกนั้นถูกลงโทษแต่ก็ยังเอาชีวิตรอดได้ ทว่าหากเจ้าส่งนางให้ฝ่าบาทแล้ว นางจะไม่อาจก้าวออกจากวังหลวงได้อีกตลอดชีวิต ฐานะเดิมของนางคือพระสนมของฝ่าบาท เจ้าก็รู้ว่าฝ่าบาทลุ่มหลงหญิงงามเพียงใด ต่อให้เป็นสนมของบุตรชายหากพระองค์ต้องการก็ไม่เคยปล่อยมือ แล้วเจ้าคิดว่าลี่หนิงหนิงที่งดงามเพียงนั้นจะรอดพ้นฝ่าบาทหรือ”“ข้าจะเป็นคนพานางออกมาเอง”หยวนเปาแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ“เจ้ารู้จักตัณหาของบุรุษน้อยเกินไป เจ้าจะทำอย่างไรจึงจะช่วยนางออกมาได้”จื่ออินเชื่อมั่นในความสามารถของตนเอง นางลุกขึ้น เดินเข้าไปหาหยวนเปาอย่างเชื่องช้า นางยื่นมือไปลูบไล้แผงอกกำยำของเขาด้วยความปรารถนา ก่อนจะก้มลงประทับจุมพิตที่ลูกกระเดือกของเขาอย่างนุ่มนวลหยวนเปายังคงมีสีหน้าเรียบเฉย เขาจับเรือนร่างเล็กของนางไว้แล้วผลักออกเบา ๆ ฝ่ามือแข็งแรงยังคงเกาะกุมไหล่บอบบางของนางไว้แน่นเพื่อไม่ให้นางขยับเคลื่อนไหว“ในที่สุดเจ้าก็ยอมสัมผัสข้าแล้ว” จื่ออินเอ่ยด้วยดวงตาสุกใส“เจ้าบอกมา จะช่วยนางได้อย่างไร”“หากเจ้าสัญญากับข้าว่า ต่อไปพวกเราจะเป็นสามีภรรยาที่รักใ

กว่าที่หวงเฟยเทียนและหยวนเปาจะล่วงรู้ว่าจื่ออินโกหกเรื่องส่งเผิงฝูหยาเข้าเฝ้าฝ่าบาท เมื่อเขารีบร้อนกลับมาถึงจวนอ๋องก็ไม่พบแม้แต่เงาร่างของจื่ออินแล้ว มีเพียงสาวรับใช้ประจำตัวของนางที่คุกเข่าลงแจ้งความว่า พระชายาได้เดินทางเข้าวังหลวงเพื่อไปพำนักอยู่ในตำหนักของไทเฮาสักหลายวัน“นางกล้าดีอย่างไรมาหลอกลวงข้า!”หวงเฟยเทียนรู้สึกเสียหน้าเป็นอย่างมาก ทว่าในขณะเดียวกันกลับบังเกิดความรู้สึกสนใจในตัวจื่ออินอย่างประหลาดเขาไม่เคยคิดมาก่อนว่านางจะเป็นสตรีที่เฉลียวฉลาดล้ำลึกปานนี้ หยวนเปาที่ยืนอยู่ข้างกายจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเคร่งเครียด“ท่านอ๋อง พระชายาต้องซุกซ่อนลี่หนิงหนิงเอาไว้ในตำหนักไทเฮาอย่างแน่นอนขอรับ”“น่าจะเป็นเช่นนั้น”“ท่านอ๋อง พวกเราคงต้องยอมรับความจริงแล้ว ยิ่งไม่อาจปฏิเสธได้ว่ามีเพียงจื่ออินเท่านั้นที่จะช่วยนางให้พ้นภัยได้”พวกเขาทั้งสองคนย่อมรู้ดีว่าองค์ฮ่องเต้ทรงเป็นผู้ที่มัวเมาในกามารมณ์เพียงใด ขอเพียงถูกพระทัย ต่อให้เป็นภรรยาของเหล่าขุนนาง พระองค์ก็ไม่เคยละเว้น กระทั่งพระชายาของท่านอ๋องหลายคนยังต้องถวายตัวเข้าปรนนิบัติอย่างจำใจมาแล้ว ลี่หนิงหนิงจึงไม่อาจหลีกเลี่ยงภัยคุกคามนี้ได้