Tous les chapitres de : Chapitre 71 - Chapitre 76

76

บทที่ 71 กินมังกรตัวใหญ่

“ปล่อยข้าลงเถิดเจ้าค่ะ ข้าอยากลิ้มลองรสชาติของท่านบ้าง”หวงเฟยเทียนค่อย ๆ ผ่อนร่างของนางให้รูดลงมาตามลำตัวแกร่ง จากนั้นจื่ออินก็ผลักเบา ๆ ให้เขานอนหงายราบลงไปบนโขดหินกว้าง นางโน้มกายลงไปพรมจูบไปทั่วใบหน้าหล่อเหลา ค่อย ๆ เลื่อนริมฝีปากลงมาดูดขบที่ลำคอสาก แล้วเลื่อนลงมาประกบจูบดูดยอดอกของเขา สลับเปลี่ยนซ้ายขวาอย่างเอาใจเรือนร่างของหวงเฟยเทียนเกร็งสะท้าน เสียวซ่านไปกับลีลารักอันจัดจ้านของพระชายาเอกของตนเอง“ท่านอ๋อง ท่านสามารถมอบน้ำรักให้ข้าได้กี่ครากันเจ้าคะ ข้าเป็นสตรีที่มีความต้องการสูงยิ่ง ท่านจะสามารถตอบสนองความต้องการของข้าได้ไหวหรือไม่”วาจาที่คล้ายกับการท้าทายนี้ ยิ่งปลุกเร้าความฮึกเหิมของบุรุษชาติทหารให้ลุกโชน“พวกเรามาคอยดูกัน ไม่แน่ว่าในวันพรุ่งนี้ เจ้าอาจจะลุกเดินไม่ไหวก็เป็นได้”นางตวัดปลายลิ้นเลียยอดอกของเขา สองนิ้วเรียวขยำยอดอกอีกข้างหนึ่ง บีบบี้จนเขาต้องส่งเสียงครางพร่าออกมา“ซี้ด พระชายาตัวดี เจ้าช่างชำนาญยิ่งนัก”“ข้าชอบดูดนมของสตรีมาตลอด ทว่ายามนี้เพิ่งล่วงรู้ว่ายอดอกของบุรุษก็มอบรสชาติที่เอร็ดอร่อยไม่แพ้กัน ยอดอกของท่านอ๋องอร่อยมากเจ้าค่ะ”นางใช้ลิ้นละเลงไล้เลียยอดอก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 72 ร่วมมือร่วมใจ

แสงจันทร์นวลกระจ่างสาดส่องลอดผ่านบานหน้าต่างไม้ฉลุลายเข้ามาในห้องโถงเรือนรับรอง กลิ่นกำยานหอมกรุ่นเคล้าคลึงไปกับไอสุราผลไม้รสเลิศที่เพิ่งถูกเปิดออกหวงเฟยเทียนและหยวนเปานั่งเคียงข้างกันบนเก้าอี้ไม้ตัวใหญ่ ทั้งสองกำลังยกจอกสุราขึ้นร่ำดื่ม ทว่าสายตาคมกริบของบุรุษทั้งคู่กลับมิได้จับจ้องอยู่ที่รสสุรา หากแต่ทอดมองไปยังสตรีร่างบอบบางที่นั่งกึ่งนอนเอนกายอยู่ตรงกลางโต๊ะตัวนั้นจื่ออินสวมใส่อาภรณ์ผ้าไหมเนื้อบางเบาสีกลีบบัว ร่มผ้าแทบมิอาจบดบังผิวพรรณขาวผ่องนวลเนียนไว้ได้เลยแม้แต่น้อย สาบเสื้อที่แหวกกว้างเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจ ยอดปทุมถันสีระเรื่อดุนดันเนื้อผ้าบางเบาชวนให้ลุ่มหลง ชายกระโปรงที่ร่นขึ้นสูงเปิดเปลือยเรียวขาขาวเนียนไปจนถึงโคนขาอ่อนนางยกจอกสุราขึ้นจิบช้า ๆ ก่อนจะส่งสายตาหยาดเยิ้มปนยั่วยวนให้แก่บุรุษทั้งสอง รสสุราที่แผ่ซ่านทำให้ใบหน้างามของจื่ออินขึ้นสีแดงระเรื่อ ยิ่งขับเน้นเสน่ห์อันร่านร้อนให้โดดเด่นยิ่งขึ้นหวงเฟยเทียนวางจอกสุราลงบนโต๊ะเสียงดังแผ่วเบา สายตาจับจ้องทรวดทรงของพระชายาเอกอย่างไม่อาจละสายตาได้ ชายหนุ่มเอื้อมมือหนาเข้าไปลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าบางเ
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 73 ในที่สุดก็ท้องแล้ว

ด้วยความร่วมมือร่วมใจอย่างเหนียวแน่นระหว่างหวงเฟยเทียนและหยวนเปา บัดนี้พระชายาจื่ออินจึงตั้งครรภ์มังกรได้เข้าสู่เดือนที่สาม ทว่าเรื่องราวที่สร้างความโกลาหลให้แก่จวนอ๋องก็คือ พระชายาจื่ออินกลับมีอาการแพ้ท้องอย่างหนักหน่วง โดยเฉพาะกับบุรุษเพศ นางไม่สามารถทนมองเห็นหน้าหรือเข้าใกล้ได้เลยแม้แต่ก้าวเดียวคราใดที่บุรุษก้าวล้ำเข้ามาในสายตา นางจะบังเกิดอาการวิงเวียนศีรษะ แน่นหน้าอก และอาเจียนอย่างรุนแรงทุกคราวไป หลังจากที่ไทเฮาทรงมีพระเมตตาส่งหมอหลวงหญิงมาคอยดูแลปรนนิบัติ องค์ฮ่องเต้ก็ทรงมีพระบรมราชโองการปล่อยตัวเผิงฝูหยาให้ออกจากวังหลวงตามที่เคยทรงรับปากเอาไว้ทั้งหวงเฟยเทียนและหยวนเปาในเวลานี้จึงหมดสิทธิ์เข้าพบหน้าพระชายาจื่ออินโดยสิ้นเชิง คนทั้งสองเป็นห่วงเป็นใยนางยิ่งนัก เพราะจนถึงบัดนี้ก็ยังไม่อาจล่วงรู้ได้แน่ชัดว่า แท้จริงแล้วสายเลือดในครรภ์ของพระชายาเป็นบุตรของใครกันแน่ ทว่าไม่ว่าทารกน้อยจะเป็นบุตรของผู้ใด พวกเขาก็ตั้งใจมั่นว่าจะร่วมกันฟูมฟักเลี้ยงดูจนเติบใหญ่เป็นยอดคนบุรุษทั้งสองทำได้เพียงเฝ้ารอดูอาการของนางอยู่ภายนอกเรือนนอน ต่างคนต่างเดินวนเวียนกระวนกระวายใจ กระทั่งหมอหลวงหญิงก้าวพ้
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 74 เผิงฝูหยาหวนคืน

รถม้าหรูหราของจวนอ๋องจอดเทียบรออยู่หน้าประตูวังหลวงตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งหวงเฟยเทียนและหยวนเปาต่างยืนรอรับเผิงฝูหยาด้วยตนเองอย่างใจจดใจจ่อ เมื่อร่างบอบบางในชุดผ้าไหมสีหวานก้าวพ้นประตูวังออกมา นางยอบกายคารวะตามมารยาทอย่างสงบนิ่ง ทว่าใบหน้างดงามที่เคยอ่อนหวานกลับแฝงความเย็นชาและแง่งอน คนทั้งสองรีบก้าวเข้ามาประคองร่างบางทันทีด้วยความร้อนรน“ฝูหยา เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง ในวังหลวงมีใครรังแกเจ้าหรือไม่” หวงเฟยเทียนเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใยนางส่ายหน้าเบา ๆ แต่ไม่ยอมเอ่ยคำใด หวงเฟยเทียนใจหายวาบ มือหนากระชับแน่นขึ้น “เจ้าไม่อยากพูดจากับพวกข้าแล้วหรือ”ความเงียบงันและท่าทีห่างเหินทำเอาหัวใจของบุรุษทั้งสองปวดแปลบ หยวนเปาจึงก้าวเข้ามาใกล้ สบสายตานางด้วยความจริงใจและเว้าวอน“ฝูหยา ข้าขอโทษที่เคยปิดบังเจ้า ข้าผิดไปแล้วจริง ๆ”หวงเฟยเทียนกลืนน้ำลายลงคอแล้วเอ่ยสำทับด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนลงอย่างที่ไม่เคยใช้กับผู้ใดมาก่อน “ข้าเองก็ต้องขอโทษเจ้า ข้ามันโง่เขลาและเห็นแก่ตัวนัก”นี่นับเป็นครั้งแรกที่พวกเขาเอ่ยเรียกขานนามจริงของนางอย่างเต็มปาก เผิงฝูหยาได้ยินแล้วความขุ่นเคืองในใจก็คลายลง
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 75 วาสนาไม่อาจแยก ตอนจบ

เผิงฝูหยาใช้ปากและลิ้นปรนเปรอแก่นกายใหญ่โตของคนทั้งสองอย่างสุดฝีมือ นางเลียวนรอบหัวบานหยาดเยิ้มของหวงเฟยเทียน ก่อนจะสลับไปอมรูดท่อนเนื้อดุนเส้นเลือดของหยวนเปาจนลึกถึงโคน สองมือเรียวรูดรั้งลำเอ็นควบคู่กันไปอย่างไม่ปล่อยให้ว่างเว้น บุรุษทั้งสองแหงนหน้าครางกระหึ่ม เสียวซ่านจนแทบจะระเบิดน้ำรักใส่ปากนางหวงเฟยเทียนทนความกระสันไม่ไหวอีกต่อไป เขาช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าของนางขึ้นมา วางทอดกายลงบนเตียงกว้างหนานุ่มกลางห้องนอนใหญ่ หยวนเปาก้าวตามขึ้นมาประกบติด ทั้งสามร่างแนบชิดไร้สิ่งใดขวางกั้นการบรรเลงเพลงรักบทสุดท้ายเริ่มต้นขึ้นอย่างแบบและเร่าร้อน หวงเฟยเทียนจับเรียวขาข้างหนึ่งของนางพาดขึ้นบนบ่าแกร่ง แล้วกดดันแท่งหยกมังกรยักษ์สอดใส่เข้าไปในช่องทางรักที่เปียกชุ่มและคับแน่นจนสุดโคนในคราวเดียว“ซี้ด อ๊า แน่นเหลือเกิน ฝูหยาของข้า!”“อ๊า ท่านอ๋อง แน่นไปหมดแล้วเจ้าค่ะ เสียวเหลือเกิน ซี้ด”ขณะที่หวงเฟยเทียนเริ่มขยับเอวสอบกระแทกกระทั้นเข้าออกเป็นจังหวะหนักหน่วง หยวนเปาก็คุกเข่าคร่อมอยู่เหนือศีรษะของนาง ส่งแก่นกายใหญ่โตเข้าไปในอุ้งปากของเผิงฝูหยา นางอ้าปากรับความใหญ่โตเข้าไปจนมิดลำ ลิ้นนุ่มตวัดเลียหัวบา
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More

บทที่ 76 ตอนพิเศษ เร่าร้อน4P

หวงเฟยเทียนก้าวลงจากรถม้าหลังจากเสร็จสิ้นการเข้าเฝ้าฝ่าบาทที่ท้องพระโรง ใบหน้าคมคายฉายแววผ่อนคลาย ขณะที่หยวนเปาก็เพิ่งควบม้ากลับมาถึงจวนหลังเสร็จภารกิจไปส่งบุตรชายตัวน้อยที่สำนักศึกษาหลวง ทั้งสองพบกันที่หน้าลานเรือนใหญ่ ทว่ากลับไร้วี่แววของภรรยาทั้งสองที่ควรจะออกมารอรับเหมือนทุกวัน“พวกนางหายไปที่ใด”เมื่อเอ่ยถามสาวใช้ประจำเรือน จึงได้ความว่าพระชายาเอกและพระชายารองพากันเข้าไปขลุกอยู่ในห้องปรุงเครื่องหอมท้ายเรือนสมุนไพร ทั้งยังสั่งการเด็ดขาดไม่ให้ผู้ใดเฉียดกรายเข้าไปรบกวนนานนับชั่วยามแล้วสองบุรุษสบสายตากันอย่างรู้ใจ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปาก พวกเขาก้าวเท้ายาวตรงไปยังเรือนสมุนไพรที่เงียบสงบ กลิ่นหอมหวานของดอกไม้นานาพรรณและกำยานกระตุ้นกำหนัดลอยอบอวลออกมาตามช่องลม หวงเฟยเทียนค่อย ๆ ผลักบานประตูไม้เปิดออกอย่างแผ่วเบาภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าทำเอาลำคอของสองบุรุษแห้งผาก เลือดในกายพลันสูบฉีดร้อนผ่าวกลางห้องอบอวลด้วยไอควันหอม ร่างผุดผ่องของสตรีทั้งสองเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์แม้แต่ชิ้นเดียว เผิงฝูหยากำลังนอนคว่ำหน้าอยู่บนฟูกหนา ข้อมือทั้งสองข้างถูกเชือกมัดไพล่หลังเอาไว้จื่ออินค่อย ๆ เลื่อนก
last updateDernière mise à jour : 2026-08-17
Read More
Dernier
1
...
345678
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status