Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“อะไร” ภาคิณถามอย่างงง ๆ เมื่อกำลังจะซุกหน้าลงซอกคอหอม แต่โดนของขวัญจับใบหน้าเอาไว้ก่อน“ตอนนี้ขวัญเป็นต้มยำหรือยัง?”“…” ชายหนุ่มทำหน้างงหนักกว่าเดิม เมื่อได้ยินคำถามแปลก ๆ “มีคนบอกว่าขวัญเป็นแกงจืด เขาบอกว่าผู้ชายชอบกินต้มยำ แล้วตอนนี้ขวัญเป็นต้มยำหรือยัง?” เสียงหวานใสพูดเหมือนตัดพ้อ ทำหน้ารอลุ้นไปกับคำตอบของอีกฝ่ายพอพูดออกมาแบบนั้น ภาคิณก็พอจะจับใจความตามที่เธออยากจะสื่อได้ ของขวัญคงไปอ่านคอมเมนต์คนที่เข้าไปต่อว่าเธอในอินสตาแกรมมาแน่ ๆ นี่คงเป็นสาเหตุที่เธอจงใจออดอ้อนยั่วยวนกันในคืนนี้“แล้วแกงจืดมันไม่อร่อยตรงไหน” ภาคิณพูดพลางลูบหัวคนตัวเล็กเพื่อปลอบเธอไปด้วย“มีหลายคนบอก เขาบอกมันจืดชืด”“แต่ฉันชอบกินแกงจืดนะ ถึงจะรสชาติอ่อน ไม่จัดจ้าน แต่มันสามารถกินได้ทุกวัน ดีต่อสุขภาพด้วย กินแล้วไม่แสบท้องเหมือนต้มยำ” พูดจบก็ก้มจูบกลางหน้าผากคนใต้ร่างไปหนึ่งทีได้ยินภาคิณพูดแบบนั้นดวงตากลมโตก็วาววับเป็นประกาย ก่อนจะเริ่มถามต่อไม่หยุด“แล้วตอนนี้ขวัญเซ็กซี่หรือเปล่า” แทบหยุดหายใจระหว่างรอคำตอบ แต่แล้วก็ต้องหน้าเสีย เมื่อภาคิณกวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า เขาจ้องมองทุกสัดส่วนอย่างพิจารณา

สองวันผ่านไปหลังจากเดียน่าออกมาให้ข่าว ทางด้านของภาคิณก็ยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ ของขวัญอาจจะคิดเข้าข้างตัวเองมากเกินไป เพราะคำพูดที่เขาบอกว่าจะจัดการเอง เธอก็คิดว่าเขาคงจะออกมาพูดปกป้องเธอบ้าง แต่ก็ไม่…“พ่อหลับอยู่เหรอคะ” หญิงสาวถามผู้เป็นแม่ เมื่อเดินเข้าไปในห้องพักของผู้เป็นพ่อที่ป่วยหนัก“จ้ะ เพิ่งป้อนข้าวไปเมื่อกี้เอง ตอนนี้หลับไปแล้ว” มณฤดีชะโงกหน้ามองผ่านไปด้านหลังของลูกสาวเพื่อสอดส่องหาใครบางคน เมื่อไม่เจอจึงถามออกไป “ภาคิณไม่ได้มาด้วยเหรอลูก”“เขาติดธุระค่ะ แต่เขาฝากโสมมาให้ด้วยนะคะ” ของขวัญตอบออกไปยิ้ม ๆ เพื่อไม่ให้ผู้เป็นแม่สงสัย ทั้งที่จริงเมื่อกี้ก่อนลงจากรถเธอก็ชวนเขาเข้ามาด้วย แต่เขาบอกต้องรีบไปจัดการธุระด่วนทั้งที่วันนี้เป็นวันหยุด ซึ่งเธอก็ไม่รู้อีกนั่นแหละว่าธุระของเขาคืออะไร“งั้นเหรอ ตอนนี้ขวัญโอเคไหมลูกเรื่องข่าวนั่น” ผู้เป็นแม่จูงมือลูกสาวมานั่งคุยกันในห้องนั่งเล่น ถามไถ่ถึงปัญหาที่ลูกสาวกำลังพบเจอ“ขวัญโอเคค่ะ แม่ไม่ต้องห่วงนะ ขวัญคุยกับภาคิณแล้วมันไม่มีอะไรจริง ๆ ค่ะ” ถึงข้างในจะยังรู้สึกไม่ดีแค่ไหน แต่เพื่อความสบายใจของแม่เธอจำใจต้องโกหกคำโต“อย่าคิดมากนะ

เวลาหนึ่งทุ่มตรง…ณ งานแถลงข่าวของ เดียน่า นิสรา กับเรื่องราวที่กำลังเป็นประเด็นร้อนในโลกออนไลน์นักข่าว : เดียน่าได้ข่าวเรื่องที่คุณพ่อของภรรยาภาคิณเสียชีวิตไหมในวันนี้ไหม มีหลายคนมองว่าเดียน่าไม่ควรจะแถลงข่าววันนี้ คิดว่าไงคะ?“ก่อนอื่นก็ขอแสดงความเสียใจกับคุณของขวัญด้วยค่ะที่สูญเสียคุณพ่อในวันนี้ แต่วันนี้เดียลงตารางคิวงานไว้แล้ว เกรงว่าย้ายไปวันอื่นคิวงานจะไม่วางค่ะ จึงเลือกแถลงในวันนี้เลย”เดียน่าทำสีหน้าสลดเศร้าสร้อย ขณะพูดถึงข่าวการตายของพ่อศัตรูหัวใจนักข่าว : สรุปแล้วความสัมพันธ์ของเดียน่ากับภาคิณคือเป็นมากกว่าเพื่อนกันใช่ไหม?“เดียน่าต้องขอโทษที่ปิดบังความจริงกับทุกคนนะคะ ที่จริงแล้วเดียกับภาคิณเราเคยคบกันค่ะ แต่ภาคิณต้องแต่งงานกับอีกคน ทำให้ความสัมพันธ์เรามันคลุมเครือ ยอมรับค่ะว่าตอนนี้ก็ยังไปมาหาสู่กันอยู่”ดาราสาวตีหน้าเศร้า เริ่มเล่าความเท็จที่ได้วางแผนไว้ เธอยกมือไหว้เพื่อขอความเห็นใจนักข่าว : งั้นแสดงว่าตอนนี้เดียน่าแอบมีสัมพันธ์กับภาคิณลับหลังภรรยาเขาใช่ไหม?“…จะว่ายังไงดีล่ะคะ ที่จริงเดียกับภาคิณไม่เคยเลิกกันเลย เรารักกันมาตลอดแต่เพราะมีเหตุผลบางอย่างทำให้เราเปิดเผย

“ลมอะไรหอบมาล่ะ ร้อยวันพันปีไม่เห็นเคยมา” คำทักทายแรกจากภาคีย์ที่เอ่ยทักผู้เป็นน้องชาย“เรื่องที่เดียน่าตามกูไปเชียงใหม่ ฝีมือมึงใช่ไหม” ภาคิณถามเสียงแข็ง มองหน้าพี่ชายต่างแม่อย่างเอาเรื่อง“มึงคงตามสืบมาหมดแล้ว ก็รู้อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ” ภาคีย์เอนตัวพิงเบาะเก้าอี้ทำงาน สีหน้าไม่มีความทุกข์ร้อนใด ๆ“แล้วเรื่อง…” ภาคิณยังพูดไม่จบก็โดนวนกลับ“เรื่องอื่นกูไม่รู้...เรื่องนั้นกูแค่อยากแกล้งมึงเล่น ๆ” ภาคีย์รับพูดดักทาง สีหน้าที่เคร่งเครียดของน้องชายเดาได้ว่ามันคงกำลังพูดถึงเรื่องภาพหลุดกับดาราคนนั้น“มึงไม่ต้องมองหน้ากูแบบนั้น ถึงกูจะไม่ค่อยชอบขี้หน้ามึงเท่าไหร่ แต่กูก็ไม่ได้เลวขนาดนั้นนะเว้ย” ชายหนุ่มพูดต่อ เมื่ออีกคนยังจ้องหน้าเขม็งภาคีย์ยอมรับว่าตนไม่ได้ชอบหรือถูกชะตากับน้องชายต่างแม่คนนี้สักเท่าไหร่ แต่ก่อนอาจจะเคยเล่นมันแรงไปหน่อย แต่ตอนนี้พอโตขึ้นความคิดบางอย่างก็เลี่ยนไปบ้าง เขาไม่คิดจะเล่นวิธีสกปรกขนาดนั้น“กูจะแนะนำให้ในฐานะพี่ชาย เขาเล่นสกปรกขนาดนั้นมึงยังจะใช้วิธีขาวสะอาดไปทำไม” ภาคีย์เอ่ยแนะนำ เพราะช่วงหลังมานี้สีหน้าภาคิณดูคร่ำเครียดตลอดเวลา“โลกเรามันก็เทา ๆ แบบนี้แหละ ถ้ามึงอ

สายตาเหนื่อยล้าทอดมองวิวนอกหน้าต่างอย่างเหม่อลอย กระทั่งรถหยุดก็มีเสียงเรียกจากคนขับดึงสติหญิงสาวให้กลับมา“ถึงแล้วครับ คุณหนู” ของขวัญหันมองนอกหน้าต่างก็เห็นป้ายข้างถนนเขียนชื่อสถานที่ที่เธออยากจะมา “ลุงแอ๋งกลับบ้านไปหาป้าอ้วนเถอะค่ะ ขวัญขออยู่ที่นี่สักเดือน” หญิงสาวเอ่ยบอก“จะไม่เป็นไรเหรอครับคุณหนู ให้ผมไปรับยายอ้วนมาอยู่ด้วยไหม” หนุ่มใหญ่เอ่ยถามคุณหนูของตนออกไป“ไม่เป็นไรค่ะ ขวัญอยากพักผ่อนเงียบ ๆ คนเดียว”“งั้นถ้ามีปัญหาอะไร คุณหนูต้องติดต่อกลับมานะครับ”“ค่ะ อ๋อ… ลุงแอ๋งอย่าบอกคนอื่นนะคะว่าขวัญอยู่ที่ไหน” “ได้ครับคุณหนู”เมื่อพูดคุยกันเข้าใจ คนเป็นสารถีก็เดินลงไปขนกระเป๋าลงให้ ถึงจะแปลกใจและสงสัยที่คุณหนูของตนมาพักผ่อนคนเดียวโดยไร้แววสามี แต่ตัวเองเป็นคนผู้น้อย จึงไม่กล้าถามก้าวก่ายเรื่องของนายหญิงสาวยืนมองป้ายที่เขียนไว้ว่า ‘ริมน้ำอุ่น โฮมสเตย์’ ที่พักแห่งนี้เธอไปค้นเจอในอินเทอร์เน็ต เห็นว่าเป็นสถานที่ที่เงียบสงบ เหมาะแก่ใช้สำหรับพักใจ“สวัสดีค่า คุณของขวัญที่โทรมาจองไว้เมื่อเช้าใช่ไหมคะ” ของขวัญรีบยกมือไหว้ผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับแม่ที่เดินออกมาต้อนรับ“ใช่ค่ะ” ของขวัญส่ง