รักจำฝังใจ のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

สองสัปดาห์ก่อนหน้านี้…“วันๆ แกนี่มันหาแต่เรื่อง เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวเป็นหมาบ้าสักทีฮะ!” เสียงไพศาลตวาดลูกชายเจ้าปัญหาดังสนั่นไปทั่วห้องทำงานภายในบ้านเนื่องจากเมื่อวานได้รับจดหมายจากทางโรงเรียน เรื่องพฤติกรรมฉาวโฉ่มีเรื่องชกต่อยของลูกชายคนเล็ก“แกจะทำให้ฉันขายหน้าไปถึงไหนฮะ ทำไมไม่เอาอย่างตาภาคีย์บ้าง”ลูกคนเล็กเอาแต่สร้างชื่อเสียให้กับวงศ์ตระกูล ต่างจากพี่ชายลิบลับ รายนั้นไม่เคยมีเรื่องฉาวให้คนเป็นพ่อทุกข์ใจเลย “ถ้าเอาอย่างไอ้คีย์ งั้นผมคงต้องเล่นยาด้วยแล้วล่ะ” ได้ฟังสิ่งที่พ่อพูดแล้วอยากจะหัวเราะให้ฟันร่วง ไอ้ภาคีย์มันดีแค่ต่อหน้าแต่ลับหลังอีกอย่าง เหล้า ยา การพนัน มันเอาหมด เคยบอกไปหลายครั้งแต่พ่อกลับไม่เคยเชื่อ“แกอย่ามาปากพล่อย! พี่ชายแกเป็นเด็กดีมาแต่ไหนแต่ไร” ไพศาลเลือดขึ้นหน้า ตวาดด่าลูกชายปากพล่อย เด็กขี้อิจฉาชอบใส่ร้ายป้ายสีพี่ชายภาคิณเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก หลังจากพามารตีภรรยาอีกมาเปิดตัวพร้อมกับลูกชาย ภาคิณก็ทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา“ถ้าแกยังทำแบบนี้อีกฉันตัดเงินแกแน่ รถฉันก็จะยึดคืน” “พูดจบแล้วใช่ไหม งั้นผมขอตัว” เด็กหนุ่มวัยห้าวหาญในสภาพชุดเครื่องแบ

ผ่านไปแล้วกับพิธีแต่งงานลวงโลก…งานเช้าถูกจัดขึ้นตามขนบธรรมเนียมประเพณีไทย ล่วงเลยมาถึงช่วงเย็นมีการจัดงานแบบสากล และมีปาร์ตี้หลังจบพิธีภายในโรงแรมที่ใช้จัดงาน รวมถึงจะเป็นเรือนหอของบ่าวสาวในคืนแรกหลังเป็นสามีภรรยาหลังจากสิ้นสุดพิธีการก็ถึงเวลาส่งตัวคู่บ่าวสาวเข้าห้อง การส่งตัวเข้าห้องหอมีเพียงคนสนิทเท่านั้น มีเพียงญาติของทั้งสองฝ่ายและเพื่อนสนิทห้องนอนสวีทรูม มีเตียงนอนขนาดคิงไซซ์ถูกโปรยด้วยกลีบกุหลาบแดงเป็นรูปหัวใจ กลิ่นจากเทียนอโรม่าหอมตลบอบอวลไปทั้งห้อง ยิ่งเพิ่มให้บรรยากาศดูโรแมนติกความเงียบภายในห้องทำให้บรรยากาศอึดอัด ของขวัญเกิดอาการประหม่าเมื่ออยู่ในห้องสองต่อสองกับภาคิณ“คิณ…จะอาบน้ำเหรอ” หญิงสาวถามสามีหนุ่มหมาด ๆ ออกไป เมื่อเห็นอีกฝ่ายถอดสูทอยู่บริเวณหน้าห้องน้ำ ไม่รู้สมองคิดอะไรอยู่ถึงอยากจะชวนเขาคุย“อืม ทำไม…เธออยากให้ฉันทำอะไร” ของขวัญยืนตัวเกร็งยิ่งกว่าเดิม เมื่ออีกฝ่ายเดินเข้ามาใกล้ สายตากรุ้มกริ่มเจ้าเล่ห์มองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า“ปะ…เปล่า” เธอเบือนหน้าหลบเล็กน้อย เพราะเขายื่นหน้าเข้ามาใกล้จนรู้ได้ถึงลมหายใจอุ่นที่มีกลิ่นแอลกอฮอล์ปนอยู่“หึ!” ภาคิณหัวเราในลำคอเล

แสงแดดช่วงสายสาดกระทบแยงตา หญิงสาวตื่นขึ้นด้วยอาการงัวเงียสะลึมสะลือ เธอหรี่ตาลงหลบแสงจากหน้าต่างบานใหญ่“ตื่นแล้วเหรอ” ภาคิณในสภาพผ้าเช็ดตัวพันรอบเอว ยืนมองสาวบนเตียง เขาเป็นคนเปิดผ้าม่านออกเอง เพราะต้องการปลุกคนขี้เซา“คิณ…” เสียงเล็กติดแหบเอ่ยเรียกชื่อเบา ๆ พอเห็นใบหน้าอีกฝ่าย เรื่องราวเมื่อคืนก็หลั่งไหลเกิดเป็นภาพในหัวเมื่อคืนเรามีอะไรกัน…อย่างดุเดือดเลยด้วย เมื่อคืนอารมณ์มันพาไป แต่พอมีสติดีแบบนี้แล้วรู้สึกอายชะมัดจะกล้าสู้หน้าเขาได้ไงเนี่ย!“รีบลุกไปอาบน้ำ วันนี้เรามีนัดจดทะเบียน” น้ำเสียงเรียบนิ่งต่างจากเมื่อคืน ทำเอาของขวัญหน้าจ๋อยสิ่งที่เขาแสดงออกกับเธอเมื่อคืน คงทำไปตามอารมณ์สินะ พอได้สิ่งที่ต้องการแล้วก็กลับมาเย็นชาเหมือนเดิมของขวัญข่มความน้อยใจเอาไว้ ค่อย ๆ ยันตัวลุกนั่ง ไม่ลืมดึงผ้าห่มปกปิดหน้าอกไว้ด้วยเพราะทั้งร่างเธอตอนนี้เปลือยเปล่าไร้อาภรณ์อย่างที่ภาคิณบอก วันนี้เรามีนัดจดทะเบียนสมรสกัน คนที่คอยวางแผนวันเวลาให้ก็หนีไม่พ้นคุณย่า“โอ๊ย!” พอก้าวขาจะลงจากเตียงก็ต้องร้องด้วยความเจ็บ เธอขยับตัวเร็วไปทำให้ส่วนกลางกายเจ็บแปล๊บ เหมือนมีไฟแล่นผ่านช่วงท้องน้อยรู้ว่าสาเหตุค

“น้องขวัญคบกับพี่นะคะ พี่ชอบน้องขวัญมานานแล้ว” เสียงทุ้มนุ่มหวานเอ่ยบอกสาวน้อยหน้าตาน่ารัก กุมฝ่ามือเล็กจ้องมองอย่างสื่อความหมายไม่ปล่อยเวลาให้ยืดยาว หลังจากพยายามพูดคุยกับเธอผ่านโลกออนไลน์มาสักพัก วันนี้ภาคีย์ตัดสินใจเริ่มแผนการปั่นประสาทน้องชายต่างแม่เล่น อยากเห็นมันดิ้นทุรนทุรายขาดใจตายเร็ว ๆ“แต่ว่าขวัญ…” สาวน้อยใจเต้นแรงกับคำที่ไม่คิดว่าจะได้ยิน ชายหนุ่มรุ่นพี่ที่เธอแอบชอบมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้นปีที่สอง เขากำลังเอ่ยปากขอเธอเป็นแฟนใจหนึ่งก็อยากจะตอบตกลงเพราะเธอก็รู้สึกปลาบปลื้มเขาอยู่ไม่น้อย แต่อีกใจก็มีใบหน้าหงอย ๆ ของภาคิณลอยเข้ามาในหัว ‘ขวัญอย่ารักมันได้ไหม’ ประโยคที่ภาคิณมักจะข้อร้องอ้อนวอนเธอ“พี่รู้ว่าขวัญก็ใจตรงกันกับพี่ ไม่ต้องคิดเรื่องอื่น ใช้แค่ความรู้สึกตัวเองก็พอ” สีหน้าลังเลของสาวตรงหน้า ภาคีย์ดูออกไม่ยาก เธอกำลังสองจิตสองใจเพราะเรื่องของไอ้ภาคิณคนมีประสบการณ์อย่างเขาไม่รอช้า ใช้คำพูดหว่านล้อมสาวน้อย ประคองใบหน้าสวยขึ้นสบตา ใช้คำพูดแสนหวานล่อลวง“พี่รักน้องขวัญจริง ๆ นะคะ เรื่องภาคิณเดี๋ยวพี่จะช่วยพูดด้วยอีกแรง ขวัญไม่ต้องห่วง”ของขวัญจ้องลึกในดวงตาดำขลับ ความอ่อนประ

“ปล่อยนะ! พี่คีย์อย่านะ…” ของขวัญดิ้นหนีสุดชีวิต แต่แรงอันน้อยนิดของเธอไม่อาจสู้แรงผู้ชายวัยกำดัดได้ขณะที่ฝ่ามือหยาบกร้านพยายามจะล่วงล้ำไปยังจุดสงวน ของขวัญอาศัยจังหวะที่ภาคีย์มัวแต่ถอดเสื้อผ้า เธอใช้แรงเฮือกสุดท้ายถีบเข้าหน้าท้องของอีกฝ่ายเต็มแรง จนเขากระเด็นหงายหลังไปชนประตูรถอีกฝั่งหญิงสาวตื่นกลัวรีบเปิดประตูลงจากรถอย่างรวดเร็ว เธอวิ่งเข้าไปยังร้านกาแฟใกล้ ๆ แถวนั้น เอาตัวเองไปอยู่ในจุดที่มีผู้คนพลุกพล่าน ทำให้ภาคีย์ไม่สามารถตามเข้าไปหาได้ของขวัญตกใจกลัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอไม่คิดไม่ฝันว่าภาคีย์จะกล้าบังคับขืนใจกัน ที่ผ่านมาชายหนุ่มทำตัวสุภาพกับเธอมาโดยตลอดเรื่องราวที่เกิดขึ้นในวันนั้นของขวัญเก็บเงียบไม่ได้บอกใครแม้แต่กับภาคิณ เพราะตอนนี้อยู่ในช่วงสอบช่วงสุดท้ายของชีวิตมัธยมปลาย เธอไม่อยากให้เรื่องนี้เข้าไปกวนใจอยากให้ภาคิณมีสมาธิกับการสอบให้มากที่สุด จึงทำทุกทางเพื่อให้เขาสบายใจ เพราะภาคิณนั้นดีใจมากเมื่อรู้ว่าเธอเลิกกับภาคีย์ไปแล้ว เขาสัญญาว่าจะตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมสอบ“เอ้า ชน! ในที่สุดก็เรียนจบแล้วโว้ยยย” เสียงยานคางจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ของมาร์กี้ดังลั่นห้อง “อ้อ! ฉลอง