جميع فصول : الفصل -الفصل 57

ทางด้านเฟยซินเมื่อส่งเฟยหลิงไปโรงเรียนแล้ว เธอก็พาเด็ก ๆ ที่เหลือไปที่ตึกโรงงานเลี้ยงนกแอ่น เธอริเริ่มที่จะสร้างโรงอาหารให้พวกมันการเพิ่มผลผลิตแมลงรอบๆ บ้านนกแอ่นด้วยการปลูกพืชอายุสั้น ซึ่งใช้เวลาไม่นาน ให้ทันกับฤดูผสมพันธุ์และวางไข่ในรอบใหม่ ภายใน 1-2 เดือนเท่านั้น เช่น พืชผักสวนครัวที่แมลงศัตรูพืชชอบ ซึ่งไม่จำเป็นจะต้องพิถีพิถันอะไรมาก เพราะเราไม่ได้ต้องการผลผลิตของพืชผักเหล่านั้น แต่ต้องการผลผลิตแมลงมากกว่า เช่น ทำร่องสวน พรวนดิน โรยเมล็ดผักลงไป รดน้ำพอสมควร หรือเติมน้ำลงในร่องสวน และทำระบบสปริงเกอร์ แต่ที่สำคัญคือ ห้ามใช้ยาฆ่าแมลงปราบศัตรูพืชอย่างเด็ดขาด ทำเป็นระบบออแกนิคด้วยก็ยิ่งดี รังนกของเราก็จะเป็นรังนกออร์แกนิคไปในตัว เช่นปลูก ต้นทานตะวัน ผักกาดหอม ผักคะน้า ต้นหอม ผักชี ขึ้นช่าย ผักบุ้งจีน กวางตุ้ง แตงกวา หรือเมล็ดพันธุ์หลายๆอย่างโรยลงไป ผลผลิตของพืชเหล่านี้ จะสามารถผลิตแมลงเป็นแหล่งอาหารรอบ ๆ โรงงานได้นับร้อยกิโลกรัมภายในเวลา 1-2 เดือนเสร็จจากการเพาะปลูกก็เข้าไปเก็บกวาดมูลนกแอ่นที่ถ่ายลงมาด้านล่าง เธอใช้แผ่นพลาสติกรองอยู่ เพื่อสะดวกในการเก็บกวาด เมื่อว่างจากการดูแลโ

หลังจากกราบไหว้หลุมศพบนเขาเสร็จก็พาจางหย่งไปทำความรู้จักกับคนที่บ้านพอเป็นพิธี อย่างไรพวกเขาก็ยังเป็นญาติฝ่ายพ่อ คงจะตัดขาดอย่างที่ปากบอกคงไม่ได้ซะทีเดียว เพราะเลือดในกายก็ถือว่าเป็นคนแซ่หลิวอยู่กึ่งหนึ่ง แต่ก็จะไม่ไปยุ่งวุ่นวายมาก เพราะต่างคนก็ต่างใช้ชีวิตของตนเองไปกลับมาบ้านในครั้งนี้กลับแปลกไปจากเดิม เพราะได้การต้อนรับขับสู้เป็นอย่างดี อาจเป็นเพราะจางหย่งมาด้วยกระมัง กว่างฉินคงเล่าเรื่องของจางหย่งให้คนที่บ้านฟังหมดแล้ว คงจะมีความเกรงใจและเกรงกลัวเขาอยู่บ้าง เฟยซินเองก็ยังมีแก่ใจซื้อของเล็กๆ น้อยๆ เป็นของฝากมาฝากสกุลหลิวด้วยเช่นกันดูท่าว่าจางหย่งจะเข้ากับคุณย่าซิ่วอิงได้เป็นอย่างดี ส่วนเด็ก ๆ ทั้งสองคนก็กินขนม ผลไม้อยู่กับเขา“เมื่อกี้ เห็นอาหญิงไปไหว้หลุมศพพ่อกับแม่ด้วย อาหญิงไม่ได้มาที่นี่หรือคะ” เธอเอ่ยถามป้าสะใภ้“ไม่ได้มา ถ้ามาก็จะส่งข่าวมาบอกก่อนสิ ว่าแต่เธอเห็นจริง ๆ หรือ” หล่อนกระมิดกระเมี้ยนกระซิบกระซาบถามหลานสาวเสียงแผ่ว“เห็นจริง ๆ ค่ะ” ป้าสะใภ้เริ่มทำสีหน้าเลิ่กลั่ก กำลังคิดอยู่ว่า เรื่องที่เก็บงำไว้จะบอกหลานสาวดีไหม เฟยซินลอบสังเกตเห็นท่าทีที่เป็นพิรุธ จึงได้กร

“ตามเรามาเถอะค่ะ” เธอลากแขนกว่างจินเดินไปเรื่อย ๆ พร้อมกับจางหย่ง เฟยหลิง เฟยหลง เดินประกบตามมาติด ๆ จนมาโผล่ที่สถานีตำรวจ กว่างจินก็เริ่มลนลานเธอกลอกตาไปมาล่อกแล่ก หรือว่าหลานสาวจะรู้อะไรมาอย่างนั้นหรือ หล่อนเสียท่าให้คนพวกนี้แล้ว น่าจะคิดระวังตัวกว่านี้!“ธะ เธอ พาอา มาที่นี่ทำไมกัน” กว่างจินเอ่ยตะกุกตะกัก พร้อมจะสะบัดตัวพร้อมจะวิ่งหนีแต่ก็ถูกจางหย่งเข้ามาล็อกแขนไว้อีกด้าน พร้อมกับโดนหิ้วปีกเข้ามาในสถานีตำรวจ“ปล่อยฉัน! ปล่อยนะ!” ตำรวจเข้ามารับช่วงต่อเพื่อนำเธอไปสอบปากคำทันที ส่วนทุกคนรอฟังข่าวอยู่ข้างนอกอย่างใจจดใจจ่อไม่ยอมไปไหน เค้นสอบนานกว่าสามชั่วโมงปรากฏว่า สุดท้ายแล้วเธอยอมสารภาพมาในที่สุดว่าคนที่ฆาตกรรมพ่อแม่ของเด็ก ๆ ก็คือหยางฮุ่ยสามีของเธอนั่นเอง เธอยกฝ่ามือขึ้นมาปิดหน้าพร้อมกับปล่อยโฮออกมาเสียงดังย้อนไปวันเกิดเหตุ...‘พี่ฉีก่อนกลับบ้านแวะไปเก็บลูกพลับบนเขาให้เด็ก ๆ ก่อนนะ พวกเขาอยากกิน ป่านนี้คงจะสุกงอมเต็มต้นแล้วล่ะ’‘ได้จ้ะ’ กว่างฉียิ้มแก้มปริ ตอบภรรยาสุดที่รักเสียงหวานออดอ้อน สองสามีภรรยาเพิ่งกลับจากขายปลาได้ล็อตใหญ่ ก็เอาเรือเทียบท่าแล้วก็ขึ้นไปเก็บลูกพลับเพื่อ

เฟยซินต้องเข้าวิจัยทดสอบในห้องแล็บอีกมากมายกว่ารังนกจะออกมาเป็นผลิตภัณฑ์ตามแบบที่เธอต้องการและที่สำคัญทดสอบแล้วไม่มีอาการแพ้ ปลอดภัยต่อผู้ใช้ในทุกสภาพผิวเธอเลยตัดสินใจบินไปฮ่องกงพร้อมกับจางหย่ง เพราะไม่อยากไป ๆ มา ๆ และอยากทำให้สำเร็จลุล่วงโดยเร็ว ส่วนเด็กน้อยทั้งสองคนฝากหลันเยว่ให้ดูแลไปก่อน เฟยซินจ่ายเงินเป็นค่าจ้างให้เธอ เพราะเฟยหลิงเองก็ต้องเรียนหนังสือ และเธอก็ไม่สะดวกที่จะกระเตงเด็ก ๆให้พลอยลำบากไปด้วยนั่นเองเฟยซินเข้าห้องแล็บวิจัยพร้อมกับผู้เชี่ยวชาญเฉพาะทาง ร่วมเดือนกว่าจะได้ผลิตภัณฑ์เสริมความงามออกมาสามตัวในเซทคือมีเซรัมรังนก ครีมรังนก และมาสก์รังนก เธอตั้งชื่อแบรนด์ว่า 心心 XIN XIN ตามชื่อของเธอที่แปลว่าหัวใจ เพราะเธอทำมันมาจากใจนั่นเอง ผลิตภัณฑ์ของเธออยู่ภายใต้แบรนด์บริษัทของหยวนกรุ๊ป ส่วนแบ่งการตลาดเป็น 60/40 ซึ่งเธอจะได้ 60% จากยอดขายเธอเห็นว่าสมเหตุสมผลแล้วจึงตกลงตามนี้ ล็อตแรกผลิตขายออกมาขายเพียงหนึ่งพันชุดเท่านั้นในราคาชุดละ 600 หยวน เพื่อทดลองตลาดก่อน ปรากฏว่าขายหมดในเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง อาจเป็นเพราะทางหยวนกรุ๊ปทำการตลาดและโฆษณาผลิตภัณฑ์มาเป็นอย่า