All Chapters of บอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก: Chapter 11 - Chapter 20

“พี่นิรันดร์เป็นคนอนุญาตให้หนูทำงานเองนะคะ แม่” ญาดาพูด พยายามปกป้องตัวเอง“หรือว่าเธอเป็นหมัน?” วารีนถามตึก!ญาดาที่ได้ยินแบบนั้นก็หันไปทันที หัวใจของเธอเจ็บแปลบ ใครกันล่ะที่ไม่อยากมีลูก แต่ถ้ายังไม่ถึงเวลาของมัน จะให้ทำยังไงได้?“ฉันไปตรวจมาแล้วค่ะ ฉันก็ปกติดี พี่” ญาดาตอบอย่างหนักแน่นสายตาของญาดาเหลือบไปทางนิรันดร์ที่กำลังยุ่งอยู่กับการยื่นธนบัตรใบละแสนรูเปียห์หลายใบให้หลานชาย อธิปขอเงิน บอกว่าจะเอาไปซื้อเกมเพลย์สเตชัน 4และความจริงแล้วคนที่มีปัญหาคือนิรันดร์ จากผลตรวจที่หมอบอก อสุจิของนิรันดร์ส่วนใหญ่ผิดปกติและอ่อนแอมาก ความสามารถในการเคลื่อนตัวเพื่อไปปฏิสนธิก็ช้ามากถึงขั้นที่หมอบอกว่าโอกาสที่ญาดาจะตั้งครรภ์มีต่ำกว่าสองเปอร์เซ็นต์ แต่ก็ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้และการตั้งครรภ์ก็ไม่ใช่เรื่องที่จะเร่งกันได้“ข้ออ้างทั้งนั้น เธอจะบอกว่านิรันดร์เป็นหมันงั้นเหรอ?” วารีนถามอย่างเหน็บแนม“ฉันไม่ได้พูดแบบนั้นค่ะ พี่”“นิรันดร์เล่าให้พวกเราฟังหมดแล้ว เขาบอกว่าเธอนั่นแหละที่ท้องยาก แถมเธอยังเอาแต่บ่นทุกวันอีก!”ญาดานิ่งเงียบ เธอเพียงส่ายหน้า ไม่คิดเลยว่านิรันดร์จะโยนความผิดมาให้เธ

“เธอเป็นอะไรของเธอเนี่ย? อย่ามากล่าวหากันมั่ว ๆ!” นิรันดร์พูดอย่างหงุดหงิด พลางลุกขึ้นยืน และทิ้งญาดาไว้ในความเงียบ“ฉันไม่ได้กล่าวหา เมื่อคืนพี่เรียกชื่อเธอจริง ๆ” ญาดาตอบ“อย่าดึงคนอื่นเข้ามาเกี่ยวกับเรื่องในบ้านของเรา!”นิรันดร์ออกจากบ้านไปโดยไม่บอกลาตอนที่ญาดามาถึงบริษัท เธอเห็นนิรันดร์กับอุทิตา เตรียมตัวจะออกไปตรวจดูวัสดุที่โครงการในเมืองแล้ว ตามผลการประชุมเมื่อไม่กี่วันก่อนที่มีข้อร้องเรียนเข้ามาหลายเรื่องเกี่ยวกับวัสดุที่ไม่พอ“อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณญาดา” อุทิตาทักทายอย่างเป็นมิตร“อรุณสวัสดิ์ค่ะ” ญาดาตอบพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยนถึงในใจของเธอจะแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อเห็นภาพนั้น แต่เธอก็จะยังคงเป็นมืออาชีพไกลออกไป จักรีกำลังรอเธออยู่หน้าลิฟต์“หน้าคุณเป็นอะไร?” จักรีถามญาดาที่เดินก้มหน้ามาตลอด พยายามกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหลออกมา ที่นี่คือบริษัทเธอจะไม่เอาปัญหาส่วนตัวมาปนกับงาน และในทางกลับกัน เธอก็จะพยายามทำตัวให้เป็นมืออาชีพ“คุณจักรี?”“อ้าว แล้วคุณคิดว่าใครล่ะ? นิรันดร์เหรอ?” จักรีแกล้งถามพลางหัวเราะ“ไม่ตลกเลยค่ะ”“ก็ผมไม่ใช่นักแสดงตลกนี่”ญาดามาถึงเกือบสายแล้ว เพราะเธอ

“เธอแค่ต้องบอกคุณจักรีว่าอย่าโทษฉันก็พอ!” นิรันดร์ตวาดขึ้นอีกครั้งญาดาล้มตัวนอนหันหลังให้นิรันดร์ เธอรู้สึกขี้เกียจเถียงกับสามีเต็มทีแล้ว“ได้ยินไหม?” นิรันดร์ถาม พลางดึงตัวญาดาให้หันมาเผชิญหน้ากับเขา“ฉันจะไม่ยุ่งเรื่องงานของพี่ค่ะ รวมถึงเรื่องที่จะให้ไปบอกคุณจักรีด้วย ทำตามขั้นตอนไปเถอะ ถ้าผิดก็แค่ยอมรับผิดไปสิคะ” ญาดาตอบพลางถอนหายใจหนัก“ช่วยสามีตัวเองมันผิดตรงไหนกัน!”“จำไว้นะพี่ พี่เองไม่ใช่เหรอที่ไม่อยากให้ใครรู้ว่าเราเป็นสามีภรรยากัน”“คุณจักรีไม่เหมือนกัน! เขารู้แล้วว่าเธอเป็นเมียฉัน ถ้าฉันต้องการ ฉันก็ยกเลิกอนุญาตให้เธอทำงานได้ ฉันจะให้เธอลาออก!” นิรันดร์ตอบอย่างไม่ยอมแพ้“ก็ทำสิคะ พี่”นิรันดร์มองญาดาอย่างไม่อยากเชื่อ ภรรยาของเขาเริ่มกล้าตอบโต้เขาแล้ว และตอนนี้กลับเป็นเขาเองที่กลัวว่าญาดาจะลาออกจริง ๆ“ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะ ญาดา”“ค่ะ ฉันก็เหมือนกัน”สุดท้ายนิรันดร์ก็เงียบไป เขากลับไปวุ่นอยู่กับโทรศัพท์อีกครั้ง ไม่นานนัก เขาก็ลุกขึ้นลงจากเตียง“ฉันจะไปค้างบ้านเพื่อน เห็นเธอแล้วหงุดหงิดที่เดี๋ยวนี้เอาแต่เถียง!” เขาบ่น พลางคว้าแจ็กเกตและหยิบกุญแจรถ ก่อนจะออกไปญาดายั

ตอนที่ญาดากำลังจะออกไปทำงาน จู่ ๆ เธอก็ต้องตกใจเมื่อแม่สามีมาถึงบ้าน"แม่..." ญาดาทัก"เธอกำลังจะไปทำงานแล้วเหรอ?" ศิริถาม"ค่ะ แม่""นิรันดร์อยู่ไหน?""พี่นิรันดร์เพิ่งออกไปทำงานต่างจังหวัดค่ะ" ญาดาตอบ พลางเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมืออยู่หลายครั้งศิริเดินเข้ามาในบ้าน แล้วนั่งลงในห้องรับแขกอย่างไม่รู้สึกผิด ทั้งที่เห็นชัด ๆ ว่าญาดากำลังจะไปทำงานแล้ว"เงินล่ะ?" ศิริถามหลังจากผ่านไปครู่หนึ่งญาดาขมวดคิ้ว "เงินอะไรคะ แม่?""แม่โทรหานิรันดร์แล้ว ขอให้เพิ่มเงินซื้อรถมอเตอร์ไซค์ให้วารีน เงินขาดอยู่อีกสิบล้านรูเปียห์" ศิริตอบญาดายังคงเงียบ ไม่รู้เมื่อคืนเธอฝันอะไรไว้ ถึงทำให้การเจอบททดสอบหลังเงินเดือนออกครั้งแรกโหดขนาดนี้"นิรันดร์บอกว่าเงินอยู่กับเธอ" ศิริพูดต่อ"หนูไม่มีค่ะ แม่" ญาดาตอบ"พูดง่ายดีนะว่าไม่มี คนที่ทำงานน่ะลูกชายฉันนะ""แม่คะ ทุกเดือนพี่นิรันดร์ก็ให้แม่สามล้านรูเปียห์อยู่แล้วนะคะ ไม่มีเงินเหลือแล้วค่ะ เรามีค่าใช้จ่ายต้องจ่ายอีกเยอะ แม่" ญาดาพยายามอธิบาย"เธอจะมาคิดเล็กคิดน้อยกับแม่เหรอ เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าใครเป็นคนคลอดและเลี้ยงนิรันดร์มา? เธอน่ะเพิ่งมารู้จักเขาตอ

“ที่รัก ของเธอยังคับมากเลยนะ” จักรีชมญาดาไม่ได้ตอบ เธอมองออกไปข้างนอก มองทะเลและสายฝน เพราะม่านถูกปล่อยให้เปิดเอาไว้จักรีกอดญาดาจากด้านหลัง มือของเขาบีบเนินนุ่มทั้งสองบนอกของญาดา หัวนมของเธอแข็งชันขึ้นมาญาดาหนีบขาเข้าหากัน แน่นอนว่าสัมผัสของจักรีทำให้เธอมีอารมณ์ขึ้นมาอีกครั้ง แม้ว่าวันนี้เธอจะถึงจุดสุดยอดไปแล้วสองครั้งก็ตามญาดายังคงเงียบ ดื่มด่ำกับอ้อมกอดของจักรี รับรู้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของผู้ชายคนนั้นที่อยู่ใกล้ใบหูของเธอ สัมผัสจากปลายนิ้วของเขาอ่อนโยนมาก บีบและเล่นกับยอดอกของเธอ ราวกับกำลังอ่านทุกอณูผิวของเธอด้วยความระมัดระวัง จักรีไม่รีบร้อน เขาปฏิบัติกับญาดาราวกับเธอเป็นสิ่งที่เปราะบางและล้ำค่าในเวลาเดียวกัน“ญาดา ขออีกครั้งได้ไหม?” เขากระซิบ น้ำเสียงนั้นสั่นพร่าเพราะความรู้สึกที่เขาเก็บกดมานานญาดาหลับตาลง ปล่อยให้ตัวเองจมดิ่งไปกับความใกล้ชิดที่ยิ่งทับถมขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับทั้งห้องแคบลงจนเหลือเพียงพวกเขาสองคน ทุกการลูบไล้ทำให้ลมหายใจของเธอเป็นจังหวะ แต่ลึกขึ้น และทุกการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของจักรีนำพาคลื่นความอุ่นซ่านที่ค่อย ๆ แผ่ซ่านไปกึ่งกลางร่างกายของเธอญาดาหันกลับมา สาย