Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

ตอนที่ 21 ช่วงทดลองก่อนเป็นแฟน ด้วยความช่วยเหลือจากทั้งไอศกรีมวานิลลารวมถึงนมชมพูเย็น ๆ หนึ่งแก้วเต็ม ๆ ทำให้ศิวดลรู้สึกดีขึ้นมาก แต่ในขณะเดียวกันกลับรู้สึกเลี่ยนขึ้นมาแทน อย่างในตอนนี้ที่ทั้งคู่มานั่งอยู่บริเวณศูนย์อาหารที่ผู้คนจอแจพอสมควรเนื่องจากเป็นเวลาอาหารเย็น อีกทั้งยังเป็นวันหยุดอีกด้วย “คุณไม่เป็นอะไรมากแล้วใช่ไหมคะ” คนต้นคิดถือถุงใส่หมูย่างพร้อมข้าวเหนียวมา สีหน้าในตอนนี้ดูจืดเจื่อนเจือด้วยความรู้สึกผิด เธอค่อย ๆ หย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้ตรงข้ามชายหนุ่มที่ดูดนมเย็นอยู่ “ดีขึ้นมากแล้วล่ะครับ ขอบคุณครับ” “อะ นี่ค่ะ หมูย่างข้าวเหนียว” “แล้วนี่ซื้อมาทำไมครับ” ศิวดลมองถุงอาหารที่วางตรงหน้าอย่างฉงน “ซื้อมาให้คุณไง คุณแทบไม่ได้กินอะไรเลยไม่ใช่หรือไง” มือเล็กหยิบเอาข้าวเหนียวจากในถุงขึ้นมา 1 ห่อ “กินเสียสิคะ” “ขอบคุณนะครับ” เมื่อเจอหมูย่างชิ้นโตหอมฉุยตรงหน้าประกอบกับที่ก่อนหน้านี้ไม่ได้กินอะไรนอกจากน้ำเป็นขวด ๆ หมูย่า

ตอนที่ 23 งานเลี้ยงรุ่น “คุณจีน่ายังไม่โอเคกับแบบที่เธอส่งไปอีกหรือ” อัญธิกาย่นคิ้ว มือที่กำลังจะหยิบหลอดใส่แก้วก็ชะงัก แววตาสงสัยเต็มประดา “ฉันว่าสวยมากแล้วนะ” “เหมือนช่วงนี้คุณเขาดูแปลก ๆ ไปยังไงไม่รู้สิ ตอนแรกก็ดูพอใจอยู่นะ ให้แก้อยู่ไม่กี่จุด แต่นี่มาให้แก้ใหม่หมด” “ตายล่ะ ไม่ต้องทำงานอื่นกันพอดี แล้วที่เขาต้องการน่ะมันเป็นในทางไหนล่ะ เผื่อฉันจะช่วยคิดด้วย” “จิตวิญญาณแห่งความหลงใหล สิ่งที่สื่อถึงความในใจของคนที่มีความรักต่อคนคนหนึ่ง” แล้วในตอนนั้นเอง เมื่อเอ่ยถึงตรงนี้ หญิงสาวรู้สึกคุ้น ๆ กับความหมายดังกล่าวอย่างไรชอบกล ความทรงจำบางอย่างก็ผุดขึ้นมาในหัว“อันที่จริง ส่วนตัวผม ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องของความลับของธรรมชาติเสียทั้งหมดหรอกครับ เพราะการจะทำไวน์ขึ้นมาสักขวด ไม่ใช่ว่าจะทำกันชุ่ย ๆ มั่ว ๆ ได้ แต่ต้องใช้ทั้งหัวใจและจิตวิญญาณใส่เข้าไปด้วยในระหว่างการหมักบ่มด้วยต่างหาก” “หัวใจและวิญญาณหรือคะ” “คนทำไวน์จะต้องมีความหลงใหลหรือภาษ

ตอนที่ 25 คำขาดของคุณยาย บรรยากาศที่บ้านสวนยายปั้นในตอนนี้ค่อนข้างอึมครึม ชวนอึดอัด มีเพียงเสียงนกร้องและเสียงเดินย่ำเท้าของคนงานในไร่เท่านั้นที่ดังมาเป็นระยะ ๆ มาขัดจังหวะความเงียบนี้ โรสิตาได้แต่นั่งก้มหน้า มือไม้ขยุกขยิกเข้ากัน ทั้งอับอายและรู้สึกผิดสารพัด ในขณะที่ศิวดลนั้นอดรนทนไม่ไหวกับความขุ่นเคืองใจที่เงียบงันแบบนี้ “งานนี้ผมผิดเองครับ” “มันก็ผิดด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ” สุ้มเสียงที่เคยอ่อนหวานมาคราวนี้กลับเข้มงวดขึ้น “โดยเฉพาะหนูนะ หนูโรส เราเป็นผู้หญิง ไปปล่อยเนื้อปล่อยตัวแบบนั้น เราเสียหายที่สุด รู้บ้างไหม” “หนูขอโทษค่ะ” เธอเองก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวแล้ว จึงพูดได้เพียงแค่นี้ “เหนือก็ด้วย ตัวก็โตกว่าเขา แทนที่จะให้เกียรติ แต่กลับใช้กำลังข่มเหงคนอ่อนแอกว่า แบบนี้ใช้ได้ที่ไหน ยายจำไม่ได้เลยนะว่าสั่งสอนหลานมาให้เป็นคนแบบนี้” “ผมขอโทษครับ” เขาเอ่ยเสียงอ่อย ๆ ตามหญิงสาว ทั้งนี้ยังได้แอบมองเธออยู่ห่าง ๆ ก็เห็นใบหน้างามที่หมองลง รู้สึกผิดขึ

ตอนที่ 27 อยู่กับปัจจุบัน เสียงลูกมะพร้าวกระทบกันลูกแล้วลูกเล่าถูกยกขึ้นรถบรรทุกคันใหญ่จากผู้ที่มารับซื้อในสวน มะพร้าวของสวนยายปั้นก็นับว่าเป็นอีกผลผลิตหนึ่งที่สร้างชื่อให้กับที่นี่ไม่น้อยเช่นกัน “ตายจริง นี่ทำไมหลานยังไม่ไปอาบน้ำแต่งตัว เดี๋ยวจะมีนัดถ่ายรูปพรีเวดดิ้ง ต้องไปรับหนูโรสอีกไม่ใช่หรือ” สีหน้ายายปั้นดูจะยุ่งเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพหลานที่เนื้อตัวมอมแมม “แล้วนี่ไปแอบปีนต้นมะพร้าวมาอีกใช่ไหม ถ้าตกขึ้นมา ขาแข้งหักจะว่ายังไง” “เดี๋ยว ๆ ใจเย็นครับ คุณยาย” ก่อนที่จะถูกร่ายยาวไปมากกว่านี้ ศิวดลจึงต้องไปห้ามผู้เป็นยายก่อน “คุณยายจำผิดวันแล้ว พรุ่งนี้ต่างหากล่ะครับ” “อ้าวเหรอ” ผู้สูงวัยกะพริบตาปริบ ๆ รู้สึกเหวอเล็กน้อย รู้สึกลังเล “นี่ยายจำวันผิดได้ยังไงกัน” “ครับ ผิดจริง ๆ ครับยาย” ศิวดลว่าพลางกลั้วขำ ก่อนจะหันมาพูดคุยกับคนงาน โดยหลังจากทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาก็ได้เดินมาหายายพร้อมกับยื่นกระดาษที่จดรายการรวมถึงเงินให้ “นี่ค่ามะพร้าวครับ เอ

ตอนที่ 29 ดั่งน้ำทิพย์ชโลมใจ “มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ ๆ” หลังจากประชุมเสร็จไม่นาน อัญธิกาก็โวยขึ้น ขณะที่โรสิตานั้นยืนนิ่งราวกับไร้วิญญาณ “ภาพที่เขาเอามาให้เราดู เป็นคนละภาพกับที่เธอส่งไปเลยนะ” “ใช่ เธอก็เห็นใช่ไหม แต่ไม่ว่าใครก็ไม่เชื่อฉันเลย” “เราลองไปดูที่ไฟล์ล่าสุดเถอะ” แต่เมื่อไปค้นดูไฟล์ที่หญิงสาวส่งให้จีริณล่าสุด กลับกลายเป็นว่าภาพล่าสุดที่เธอส่งไปนั้นเป็นโลโก้ที่คัดลอกมาจากโรงแรมดัง ลายน้ำของผู้ทำเด่นหรา “อะไรกันน่ะ ไฟล์ที่ฉันส่งไม่ใช่อันนี้นี่นา” สุดท้ายทั้งคู่จึงขอไปดูกล้องวงจรปิดในวันที่ส่งงาน แต่วันที่ในวันดังกล่าว ช่วงเวลาที่เธอส่งกลับถูกลบหายไปเสียดื้อ ๆ ไม่ว่าจะกรอกลับกี่รอบก็ตาม “นี่ก็แปลว่ามีคนแกล้งฉัน” สำหรับโรสิตาในตอนนี้ ไม่มีอะไรร้ายแรงเท่ากับการถูกพักงานด้วยข้อหาร้ายแรงนี้อีกแล้ว อีกทั้งหลักฐานที่จะพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตนก็ถูกลบทิ้งออกไปอย่างเป็นปริศนาอีกด้วย แถมงานที่ส่งคุณจีริณก็เป็นคนละงาน