บททั้งหมดของ ปรารถนารัก คุณคู่หมาย: บทที่ 1 - บทที่ 3

บทนำ เสียงดนตรีคลาสสิคในจังหวะเบาและนุ่มนวลกำลังบรรเลงคลอไปทั่วทั้งห้องอาหารอันโอ่โถงของโรงแรมระดับห้าดาวอย่างโรงแรมดาราลัย แสงไฟนวลสีส้มสว่างจ้าเมื่อตัดกับผืนฟ้าสีนิลของยามราตรี เคล้าไปกับเสียงพูดคุยที่ไม่ดังนักของแขกแต่ละโต๊ะที่กำลังเพลิดเพลินไปกับรสชาติของอาหารตรงหน้า ยิ่งเมื่อได้ยินทำนองของดนตรีที่บรรรเลงไปในระหว่างกินด้วยแล้วนั้น อาหารรสเลิศตรงหน้าก็ดูจะมีรสโอชายิ่งขึ้นหลายเท่าและที่ขาดไม่ได้เลยสำหรับมื้ออาหารชั้นดี ราคาสูงแบบนี้ นั่นก็คือไวน์ดี ๆ สักขวด ทั้งวันนี้ก็เป็นวันธรรมดา ไม่ใช่วันหยุดหรือเทศกาลพิเศษใด ๆ งานจึงไม่ยุ่งมากเท่าที่ควร จนกระทั่งการปรากฏตัวของคนกลุ่มหนึ่งซึ่งดูจากภายนอกแล้วมีแนวโน้มว่าน่าจะเป็นนักธุรกิจ ชายหน้าเอเชียคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก โดยทั้งนี้ก็ไม่ลืมที่จะเปิดให้ชายฝรั่งสูงวัยในชุดสูทธุรกิจที่มีมาดแบบผู้นำตามพิมพ์นิยมที่ตอนนี้หน้าตาดูจะไม่ค่อยสบอารมณ์จากอะไรบางอย่างมาด้วย “สวัสดีค่ะ ห้องอาหารโรงแรมดาราลัย ยินดีต้

ตอนที่ 2 ห้องหมายเลข 9 “เห็นไหมล่ะ ฉันบอกแล้วว่าน้องหมอคนนี้แม่นมาก” เสียงเจื้อยแจ้วของเพื่อนสาวเอ่ยขึ้น ใบหน้ายิ้มแย้มเบิกบานเป็นจานเชิงหลังจากได้รับฟังเรื่องราวที่เกิดขึ้นจากโรสิตา “ก็แค่ไปคุยกันเท่านั้นเอง เธอล่ะก็ หมกมุ่นเกินไปแล้ว” มือบางหยิบเสื้อบนราวที่แขวนเรียงรายมาตัวหนึ่ง เป็นชุดกระโปรงสีชมพูหวานน่ารัก ค่อนข้างถูกใจเธอไม่น้อยมาดู ก่อนจะแขวนคืนแล้วดูตัวอื่น ๆ ในขณะที่อัญธิกาก็เอ่ยไปเรื่อย ๆ “ไม่แน่หรอก” “ก็ไม่แน่ไง ไม่แน่ว่าเขาอาจจะเป็นเนื้อคู่หรืออาจจะไม่ใช่ก็ได้” “โธ่ โรส เธอนี่ไม่โรแมนติคเอาซะเลย” หลังจากดูอะไรด้วยกันเพลิน ๆ ทั้งสองสาวก็ได้ของมากันอย่างคนละหน่อย โรสิตาเองก็เน้นดูพวกของสำหรับเตรียมการนัดดูตัว โดยมีเพื่อนสาวอย่างอัญธิกาคอยช่วยดูด้วย โดยหลังจากเลือกเสร็จ ทั้งสองสาวก็ตัดสินใจเดินออกจากตลาดเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่หน้าห้าง เพื่อไปหาอะไรกินกันในห้าง “แล้วคู่หมายเธอเนี่ย หล่อป่ะ” อัญธิกาว่าไปพลางขำกิกเพราะเขินที่พูดอะไรแบบนั้นออกไป “แล้วทำงานอะไร”