Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 37

ตอนที่ 30 คำตอบในใจที่เริ่มไม่เหมือนเดิม เสียงนกร้องคลอมากับสายลมที่พัดใบไม้บนยอดต้นให้ปลิวไสวดังมาเป็นระยะ ๆ กลิ่นข้าวต้มหมูหอมกรุ่นน่ากินโชยมาทำเอาท้องของคนที่กินอะไรแทบไม่ลงมาหลายวันถึงกับร้องลั่นออกมาเลยทีเดียว โรสิตาเองเมื่อได้เปลี่ยนบรรยากาศจากห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ มาสูดอากาศบริสุทธิ์ในบ้านสวน ความหนักอึ้งในใจ ถึงจะไม่หายแต่ก็พอจะลืมไปได้ชั่วคราว “อย่าได้เสียอกเสียใจไปเลยนะ หนูโรส ตราบใดที่เราไม่ได้ทำอะไรผิดอย่างที่เขาว่า” หญิงชราเลื่อนชามข้าวต้มมาให้หญิงสาวคราวหลานที่วันนี้มาร่วมดูความเรียบร้อย ก่อนที่งานแต่งงานจะมาถึง “ตอนนี้หนูมืดแปดด้านไปหมดเลยค่ะ คุณยาย ไม่รู้ว่าจะหาหลักฐานอะไรมาสู้เลย” “โรสไม่ถูกกับใครหรือเปล่า” ศิวดลที่นั่งข้าง ๆ เอ่ยถาม “ไม่มีนะคะ โรสไม่ได้มีศัตรูที่ไหนเลย” “น่าแปลกจังเลย” เขาพึมพำกับตนเองพลางนึกว่านี่ก็คล้าย ๆ กับกรณีของตนอย่างบอกไม่ถูก “ทุกอย่างจู่ ๆ ก็เป็นแบบนี้ โดยไม่มีเหตุผล มันเป็นไปไม่ได้เลย เว้นเสียแต่ว่าเราจะมีศั

ตอนที่ 32 เหลือเพียงความรู้สึกแบบฉันมิตร ในตอนนั้นทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก โรสิตาได้แต่มองภาพตรงหน้าเขม็ง ทั้งร่างชาวาบ ในขณะที่รณภพก้าวเข้าไปหาคุณจีริณอย่างไว “โรส มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดเลยนะ ผมอธิบายได้” “นี่ถ้าฉันไม่เรียกคุณไว้ก่อน อะไร ๆ คงจะไปไหนต่อไหนแล้วล่ะมั้งคะ” หญิงสาวพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ น้ำเสียงหวานนั้นมึนตึงอย่างรู้สึกได้ชัด แต่ในเมื่อนี่เป็นหนทางที่เธอเลือกแล้ว ทุกอย่างก็ต้องดำเนินต่อไปให้ปกติที่สุด “ฉันมาตามคุณไปยืนรับแขกหน้างาน ตอนนี้แขกใกล้จะมากันแล้ว แค่นี้ล่ะค่ะ ขอโทษที่มารบกวนเวลา” “รอผมด้วยสิครับ โรส” เจ้าบ่าวรูปหล่อก้าวไปหาเจ้าสาวอย่างไวจนเกือบล้ม มือหนายกชายกระโปรงเธอขึ้น ก่อนจะเดินตามไปติดๆ “โรสครับ คุณจีริณเพียงแค่มาแสดงความยินดีกับผม แล้วก็มากอดแสดงความยินดีเท่านั้นเองนะครับ” โรสิตานึกฉุน ก็ภาพตรงหน้าที่เห็นเมื่อครู่ เล่นกอดกันกลมเสียขนาดนั้น จนเมื่อศิวดลเห็นว่าคนข้าง ๆ ไม่พูดอะไรจึงเอื้อมมือไปจับมาประคอง แต่ก็ถูกสะบัดออก “โธ่ โรสครับ”

ตอนที่ 34 วันวุ่น ๆ ของคู่ข้าวใหม่ปลามัน “โอย ๆ อูย” “เจ็บหรือครับ” “เบา ๆ หน่อยสิคะ” “แบบนี้ได้ไหมครับ” “ค่ะ แบบนั้นล่ะค่ะ” โรสิตาหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้ม ทั้งยังรู้สึกสบายตัวมากขึ้นหลังจากได้ความช่วยเหลือจากศิวดลที่มีน้ำใจเข้ามานวดหลังให้เธอที่กำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมฯ “ฉันรู้สึกผิดเหมือนกันนะนี่ที่มัวแต่ทำงานจนลืมดูแลคุณไปแบบนี้” เธอเองก็รู้สึกกระดากใจไม่น้อย เพราะงานที่ติดพันมาก่อนแต่งงานตรงนี้ทางลูกค้าก็เร่งเข้ามาเหมือนกัน แถมเขายังต้องตื่นแต่เช้าทุกวันเพื่อไปทำงาน ทั้งงานสวนและงานที่โรงแรม แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ยังหาเวลามาดูแลเธอเล็ก ๆ น้อย ๆ จนได้ “คิดมากน่ะ โรส คุณเองก็งานยุ่ง ผมก็เข้าใจ” แล้วก็เหมือนกันกับในคืนที่ผ่าน ๆ มา ศิวดลยังคงจับจ้องเธอโดยมีหมอนข้างเป็นอุปสรรคคั่นกลาง สำหรับเขา นี่เป็นความรู้สึกที่ทรมานเหลือเกิน ‘เอาเถอะ นี่ต้องเป็นการรอคอยที่คุ้มค่ามากแน่ ๆ’

ตอนที่ 36 ข่าวลือ การประชุมได้รับการจัดขึ้นในช่วงเย็นหลังเลิกเรียน โดยผู้ที่เป็นโต้โผในการประชุมในเรื่องสำคัญแบบนี้ก็ไม่ใช่ใครนอกจากรองผอ.อย่างชลันผู้ซึ่งมีหน้าที่รับผิดชอบในส่วนของกิจกรรม “ที่เรียกมาประชุมวันนี้เพราะผมมีเรื่องจะแจ้งให้ทราบครับ เรื่องที่จะแจ้งก็คือมีผู้ใหญ่ท่านหนึ่งสนใจสนับสนุนทุนการศึกษาให้กับเด็ก ๆ โดยมีเงื่อนไขว่า…” ที่ระเบียงชานหน้าบ้านในยามค่ำคืนเดือนเพ็ญ พระจันทร์ดวงโตส่องสว่างไปทั่วบริเวณชานโล่งจนโรสิตาต้องเขยิบโต๊ะออกมาตรวจงานนักเรียนเพื่อชมบรรยากาศที่งดงามของธรรมชาติในคืนนี้ สายลมอ่อนพลิ้วปลิวต้องผิวกายบางเบายิ่งเป็นการเพิ่มสุนทรียารมณ์ได้เป็นอย่างดี “ไม่ไปทำในบ้านหรือครับ โรส เดี๋ยวจะไม่สบายเอานะ” ศิวดลในชุดนอนตัวหนาเดินออกมาหาพร้อมกับถามอย่างเป็นห่วง “ก็อากาศดี ๆ หาไม่ได้ในกรุงเทพฯ แบบนี้ ไม่เก็บเกี่ยวเอาไว้ก็น่าเสียดายแย่นี่นา” จะว่าไป ยิ่งเวลาผ่านไป ความเจ็บช้ำจากเรื่องที่ถูกพักงานอย่าง