All Chapters of Aşkın Son Durağı: Chapter 1 - Chapter 7

Hastane koridorunda yürürken gözyaşlarım durmadan akıyordu.Zihnimde yalnızca geçmişten kalan sahneler dönüp duruyordu.Annem, beni dünyaya getirirken yaşadığı doğum komplikasyonları nedeniyle hayatını kaybetmişti.O günden sonra ağabeyim Denton Grant ile babam beni hiç sevmedi.Benden yedi yaş büyük olan ablam Kelsey Grant'e ise adeta tapıyorlardı.Kelsey'nin on altıncı yaş günü için görkemli bir kutlama düzenlemiş, okuldan herkesi davet etmiş, hatta on katlı bir pasta bile yaptırmışlardı.Kelsey hastalandığında Denton ve babam sırayla başucunda beklerdi. Ama ben zatürre yüzünden hastaneye kaldırıldığımda, beni görmeye kimse gelmemişti.Annesinin ölümüne sebep olan benim gibi bir kızın sevgiyi hak etmediğini düşünürdüm.Sonra, Kelsey'nin on altıncı yaş günü kutlamasında beni havuza itmiş ve annemizi öldüren, kimsenin sevmediği çocuk olduğumu söyleyerek kahkaha atmıştı.Suda çırpınıyor, kenara ulaşmaya çalışıyordum. Ama arkadaşları beni tekrar tekrar suyun içine itiyordu.Tam

Onun ne kadar şefkatli davrandığını izlerken içimde acı bir his yükseldi.Bu kadar düşünceli olmayı, mutlaka Kelsey'yle ilgilene ilgilene öğrenmişti.Ona baktım ve kalsiyum tabletini yuttum."Uyudunuz mu?"diye seslendi Kelsey kapının dışından.İkimiz de cevap veremeden kapıyı itip açtı.Elinde bir şişe masaj yağı vardı. Yüzünde tatlı bir gülümseme belirmişti."Stephanie, hamilelik şişkinliğe yol açabilir. Yeni bir terapi tekniği öğrendim. Sana masaj yapayım."Kaşlarımı çattım ve başımı salladım.Kelsey'nin bana masaj yapmasına izin verecek kadar ona yakın hissetmiyordum."Tekniğime güvenmediğin için mi?"Kelsey kırılmış gibi göründü. Sonra acınası bir ifadeyle Edwin'e döndü. "Edwin, Stephanie'nin benden pek hoşlanmadığını biliyorum ama gerçekten kötü bir niyetim yok…"Edwin bana sıcak bir gülümseme verdi ve yanağımı hafifçe sıktı."Kelsey, burada kalmasının bizi rahatsız ettiğinden endişeleniyordu. Bu yüzden işe yarar bir şey yapmak istedi. Bırak sana masaj yapsın, olur mu?"

Hastanede Edwin bir anda, hiçbir sebep yokken yoğun bir kaygıya kapıldı.Bir bardak su doldururken eli titredi. Bardak elinden kayıp yere düştü ve paramparça oldu."Ne oldu? Elin mi yandı?"Kelsey telaşla yanına gelip endişeyle elini kontrol etti."İyiyim. Sadece elim titredi…" Edwin'in sesi huzursuzdu. "Nedenini bilmiyorum ama içimde kötü bir his var. Stephanie için endişeleniyorum. Eve gidip ona bakmam gerekiyor."Stephanie'nin yüzü Edwin'in zihninde bütün netliğiyle belirdi.Onu defalarca aradı ama hiçbir aramasına cevap vermedi."Lütfen gitme olur mu? Hastanede yapayalnızım. Korkuyorum…"Kelsey, gitmesini engellemek ister gibi elini tuttu.Stephanie'nin babası ve Denton kısa süre önce hastaneden ayrılmıştı.Edwin tereddüt etti."Peki. Biraz daha yanında kalacağım."Ondan sonraki her dakika Edwin için işkence gibiydi.Yerinde duramıyor, sürekli dalıp gidiyor, belli ki sinirleri son derece gergin görünüyordu.Edwin'i bu hâlde gören Kelsey, Stephanie'ye hakaret dolu birk

Bütün bunlar Kelsey'nin yalanları yüzünden olmuştu.O yalan söylemeseydi, Edwin onu benimle karıştırmazdı.Ve ben de kırılıp gidecek kadar incinmezdim."Stephanie gitti. Artık beni istemiyor. Şimdi mutlu musun?!"İşlerin kontrolden çıktığını gören Denton ile babam, Edwin'i durdurmak için hemen araya girdiler.Kelsey'nin hıçkırıkları dışında oda tamamen sessizliğe gömüldü.Üç adamın da gözleri dolmuştu.Yüzlerine pişmanlık ve acı kazınmıştı.Ne kadar zaman geçtiğini kimse bilmiyordu.Sonunda ilk konuşan Denton oldu.Ağlamaktan sesi kısılmıştı."Stephanie iyi mi? Yanıkları hâlâ acıyor mu?"Ona mesaj atmak istedi.Ama birdenbire, Stephanie'nin telefon numarasına bile sahip olmadığını fark etti."Edwin, dün Stephanie'ye tokat attım. Yüzündeki şişlik indi mi? Buz koydu mu?"Babam yeniden yıkıldı.Gerçeği öğrendiğinden beri yalnızca birkaç saat geçmişti ama sanki yıllarca yaşlanmış gibi görünüyordu.O gece Stephanie'nin yüzündeki o incinmiş, kalbi kırılmış ifadeyi durmadan g