Hindi agad gumalaw si Mara.Nakatayo lamang siya sa tabi ni Adrian habang ang hangin mula sa umiikot na blades ng helicopter ay patuloy na humahampas sa kanilang mga damit. Ang mga dahon sa paligid ay nagliliparan, ang ilang upuan sa veranda ay bahagyang gumagalaw, at ang mga staff na kanina ay abala sa kanilang trabaho ay nagsimula nang magsilayo upang bigyan ng puwang ang mga taong kakababa lamang mula sa helicopter.Ngunit sa gitna ng lahat ng ingay, isang bagay lamang ang malinaw na naririnig ni Mara.Ang sariling tibok ng puso niya.Mahigpit pa rin ang hawak ni Adrian sa kamay niya.Hindi iyon karaniwang hawak.Hindi iyon tulad ng mga pagkakataong naglalakad sila sa palengke at baka mawala siya sa dami ng tao, o kapag tinutulungan siya nitong bumaba sa bangka, o kapag nagbibiro silang parang matagal nang mag-asawa kahit pareho nilang alam kung gaano kasimulang lahat.Ngayon, parang kumakapit si Adrian sa kanya dahil siya lamang ang bagay sa paligid na alam niyang ligtas.At hindi
Última actualización : 2026-09-13 Leer más