All Chapters of คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม: Chapter 1 - Chapter 9

บทที่ 1 คนงานใหม่ คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลมหาเศรษฐีประจำย่านนี้ เป็นที่โจษจันกันในหมู่คนหางานว่าไม่ต่างอะไรกับแดนนรกสำหรับคนรับใช้ ข่าวลือหนาหูเรื่องคนงานเก่าที่พากันลาออกเป็นว่าเล่นชวนให้ใครต่อใครพากันส่ายหน้า สาเหตุหลักไม่ใช่เพราะงานหนัก แต่เป็นเพราะความเอาแต่ใจและอารมณ์เหวี่ยงวีนของ “คุณหนูพลอย” ลูกสาวเจ้าของบ้านที่พร้อมจะระเบิดอารมณ์และตวาดใส่ทุกคนโดยไม่เลือกหน้าแม้จะสะดุดใจกับคำเตือนเหล่านั้น แต่สำหรับ “มายด์” เธอไม่มีทางเลือกมากนัก ในใจของหญิงสาววัยยี่สิบห้าปีมีแต่ภาพของแม่ที่นอนป่วยซมอยู่ที่บ้าน ความจำเป็นเรื่องค่ารักษาพยาบาลบีบคั้นให้เธอต้องก้าวข้ามความกลัว เพราะที่นี่ให้ค่าจ้างสูงถึงหลักหลายหมื่นบาท และหากผ่านงานครบสามเดือนก็จะได้เงินพิเศษเพิ่มขึ้นอีก เงินจำนวนนี้เปลี่ยนชีวิตครอบครัวเธอได้เลย ต่อให้คนรอบข้างจะเตือนด้วยความหวังดีว่าคุณหนูคนนี้ร้ายกาจแค่ไหน มายด์ก็บอกตัวเองซ้ำ ๆ ในใจว่าจะต้องอดทนให้ถึงที่สุด “คิดว่าจะทำไหวไหม”เสียงเข้มของหัวหน้าแม่บ้านเอ่ยถามขึ้น ทำลายความเงียบระหว่างที่กำลังพาร่างอวบอ้วนของมายด์เดินสำรวจไปตามโถงทางเดินกว้างขวางของบ้าน “ไหวค่ะ มายด์ทำได้แ

บทที่ 3 อาหารเช้า 🦪🔥 เพียงแค่วันแรกของการทำงาน มายด์ก็ถูกคุณหนูตัวร้ายล่วงเกินจนแทบเสียผู้เสียคน ภาพสัมผัสวาบหวามและเสียงดูดดึงนมจนล้นมือเมื่อวานที่ผ่านมายังคงตามมาหลอกหลอนจนสมองตื้อไปหมด หญิงสาวร่างอวบได้แต่ยืนเหม่อลอย ใบหน้าอวบอิ่มร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงจัดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ในครัวหรูหรา กลิ่นเนยและขนมปังปิ้งอบอวลไปทั่ว แต่กลับไม่ได้ช่วยให้เธอหลุดพ้นจากความฟุ้งซ่านได้เลย “มายด์ เป็นอะไรน่ะ หน้าแดงเชียว ป่วยหรือเปล่า” เสียงของ ‘พี่แก้ว’ เพื่อนคนงานร่วมบ้านเอ่ยทักขึ้นด้วยความสงสัยและเป็นห่วง มายด์สะดุ้งน้อย ๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “เอ่อ… เปล่า ไม่ได้เป็นไร” มายด์ละล่ำละลักปฏิเสธ สายตาหลุกหลิกไม่กล้าสบตาทว่าหญิงสาวตรงหน้ากลับหวังดี ยื่นมือหมายจะเข้ามาแตะที่หน้าผากเพื่อตรวจวัดอุณหภูมิไข้ “ทำอะไรกัน!!!” เสียงตวาดแหลมสูงและเต็มไปด้วยความไม่พอใจของพลอยดังลั่นขึ้นมาจากทางประตูครัวทันที ทำเอาคนงานทั้งสองคนสะดุ้งตัวโยน “เอ่อ… ไม่มีอะไรค่ะคุณหนู แก้วแค่เห็นมายด์หน้าแดง ๆ เล

บทที่ 5 เพื่อพี่คนสวยขา ภายในห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมืองที่อบอวลไปด้วยไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศและเสียงเพลงบรรเลงคลอเบา ๆ พลอยเดินนำลิ่วพาร่างอวบอ้วนของมายด์แวะเข้าประตูนู้นออกประตูนี้อย่างสนุกสนาน ของใช้จำเป็นสารพัดสิ่ง ตั้งแต่ครีมบำรุงผิวเกรดพรีเมียม น้ำหอมกลิ่นละมุน ไปจนถึงเสื้อผ้าชุดลำลองเนื้อผ้าดี ถูกเลือกซื้ออย่างรวดเร็วตามอารมณ์เอาแต่ใจของคุณหนูตระกูลรวย จนเวลานี้สองมืออวบของมายด์ต้องคอยถือถุงกระดาษแบรนด์ดังพะรุงพะรังเต็มไปหมด “คุณพลอยคะ… มายด์ว่าของพวกนี้มันเยอะเกินไปแล้วค่ะ” มายด์เอ่ยท้วงขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรงใจอย่างถึงที่สุด หญิงสาวร่างอวบหยุดเดินพลางก้มมองถุงในมือด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ เธอเพิ่งมาทำงานได้ไม่ทันไรแต่กลับได้รับสิ่งของมากมายขนาดนี้จากคนเป็นเจ้านาย “เอาไปเถอะน่า ของจำเป็นทั้งนั้นแหละ” พลอยหันกลับมาพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตามั่นใจและเอาแต่ใจฉายชัดเจน เธอไม่ได้รู้สึกเสียดายเงินทองเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย ขอแค่ได้ปรนเปรอคนตรงหน้าให้พึงพอใจก็พอ “ค่ะ…” มายด์รับคำเสียงอ่อย จำใจต้องสาวเท้าก้าวเดินตามหลังร่างเพรียวระหงไปตามโถงทางเดินกว้างขวางของห้างต่อ “ไปดูชุดชั้นใ

บทที่ 7 กินนม🍼🦪🔥 ริมฝีปากบางผละออกจากเรียวปากอวบอิ่ม ก่อนจะเลื่อนต่ำลงมาซุกไซ้ทรวงอกขนาดใหญ่ที่ล้นทะลักออกมาจากบราตัวเก่ง พลอยอ้าปากครอบครองยอดอกสีสด สลับดูดกลืนความนุ่มนวลจากเต้าซ้ายทีและขวาทีอย่างตะกละตะกลาม ออกแรงดูดเม้มสลับกับตวัดลิ้นรัวเร็ว ความต้องการในกายที่พุ่งสูงขึ้นทำให้เด็กสาววัยสิบแปดปีหมดความอดทน มือเรียวเล็กจัดการกระชากดึงเสื้อและชุดชั้นในของคนใต้ร่างออกอย่างแรงจนขาดวิ่นร่วงหล่นไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างอวบอัดเปลือยเปล่าที่กำลังสั่นสะท้านจากแรงอารมณ์ “ขาดหมดเลย… เดี๋ยวพลอยซื้อให้ใหม่นะคะ” พลอยกระซิบเสียงพร่า แววตาฉ่ำปรือจดจ้องความอวบอูมตรงหน้าด้วยความปรารถนาอันแรงกล้า เธอปัดเศษผ้าที่ขาดหลุดลุ่ยออกไปให้พ้นทาง “อ๊ะ…” มายด์ครางเสียงหลงเมื่อร่างเพรียวบางโน้มตัวลงมาหาเนื้อตัวเปลือยเปล่าของเธออีกครั้ง สัมผัสเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศปะทะผิวกายเพียงชั่วครู่ ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยความร้อนรุ่มจากริมฝีปากของคุณหนูตัวร้าย จ๊วบ… จ๊วบ… เสียงตวัดลิ้นและดูดดึงเนื้อนุ่มดังสลับกับเสียงหอบหายใจกระเส่าของคนทั้งคู่ พลอยตักตวงความฉ่ำหวานจากยอดอกอย่างเอาแต่ใจ ปลายลิ้นร้อนชื้น