Share

บทที่ 1 คนงานใหม่

last update Tanggal publikasi: 2026-09-12 23:52:50

บทที่ 1 คนงานใหม่

คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลมหาเศรษฐีประจำย่านนี้ เป็นที่โจษจันกันในหมู่คนหางานว่าไม่ต่างอะไรกับแดนนรกสำหรับคนรับใช้ ข่าวลือหนาหูเรื่องคนงานเก่าที่พากันลาออกเป็นว่าเล่นชวนให้ใครต่อใครพากันส่ายหน้า

สาเหตุหลักไม่ใช่เพราะงานหนัก แต่เป็นเพราะความเอาแต่ใจและอารมณ์เหวี่ยงวีนของ “คุณหนูพลอย” ลูกสาวเจ้าของบ้านที่พร้อมจะระเบิดอารมณ์และตวาดใส่ทุกคนโดยไม่เลือกหน้าแม้จะสะดุดใจกับคำเตือนเหล่านั้น แต่สำหรับ

“มายด์” เธอไม่มีทางเลือกมากนัก ในใจของหญิงสาววัยยี่สิบห้าปีมีแต่ภาพของแม่ที่นอนป่วยซมอยู่ที่บ้าน ความจำเป็นเรื่องค่ารักษาพยาบาลบีบคั้นให้เธอต้องก้าวข้ามความกลัว เพราะที่นี่ให้ค่าจ้างสูงถึงหลักหลายหมื่นบาท และหากผ่านงานครบสามเดือนก็จะได้เงินพิเศษเพิ่มขึ้นอีก เงินจำนวนนี้เปลี่ยนชีวิตครอบครัวเธอได้เลย ต่อให้คนรอบข้างจะเตือนด้วยความหวังดีว่าคุณหนูคนนี้ร้ายกาจแค่ไหน มายด์ก็บอกตัวเองซ้ำ ๆ ในใจว่าจะต้องอดทนให้ถึงที่สุด

“คิดว่าจะทำไหวไหม”เสียงเข้มของหัวหน้าแม่บ้านเอ่ยถามขึ้น ทำลายความเงียบระหว่างที่กำลังพาร่างอวบอ้วนของมายด์เดินสำรวจไปตามโถงทางเดินกว้างขวางของบ้าน

“ไหวค่ะ มายด์ทำได้แน่นอนค่ะ”มายด์รีบหันไปตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น สายตามุ่งมั่นสบตาผู้พูดเพื่อยืนยันความตั้งใจจริง

“ก็ดี แล้วนี่อายุเท่าไหร่ล่ะ ตอนที่คุณนายถาม ฉันยุ่ง ๆ เลยไม่ทันได้ฟัง” หัวหน้าแม่บ้านถามพลางกวาดสายตามองคนงานใหม่

“ยี่สิบห้าค่ะ”

“อืม... คุณพลอยเธออายุสิบแปด อีกไม่กี่เดือนก็สิบเก้าแล้ว แต่เป็นคนอารมณ์ร้อนมาก ถ้านอบน้อมและทนมือทนเท้าเธอได้ คุณนายท่านพร้อมจะจ่ายไม่อั้นและเพิ่มเงินพิเศษให้เธอแน่”

“ค่ะ มายด์จะอดทนให้มากที่สุดค่ะ” หญิงสาวรับคำ นึกเตรียมใจรับมือกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต

“ดีแล้ว จำได้หมดแล้วใช่ไหมว่าห้องไหนเป็นห้องไหน” หัวหน้าแม่บ้านหยุดเดินแล้วหันมาสำรวจความเรียบร้อยของเธออีกครั้ง

“จำได้หมดแล้วค่ะ” มายด์พยักหน้ารับอย่างสุภาพ

“นี่ก็ใกล้เวลาที่คุณพลอยจะกลับจากโรงเรียนแล้วละ เธอไปเตรียมน้ำอุ่นรอไว้ในห้องน้ำของคุณหนูได้เลย”

“ได้ค่ะ เดี๋ยวมายด์จัดการให้ตอนนี้เลยค่ะ”

เมื่อได้รับคำสั่ง ร่างอวบอ้วนในชุดฟอร์มคนงานใหม่ก็รีบสาวเท้าก้าวตรงไปยังห้องนอนส่วนตัวของคุณหนูพลอยทันที ในหัวคอยทบทวนแผนผังบ้านและหน้าที่ที่ต้องทำ หัวใจดวงน้อยเต้นระทึกด้วยความตื่นเต้นและหวั่นใจกับสิ่งที่กำลังจะได้เจอในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า

…

ภายในโถงกลางของคฤหาสน์ตกแต่งอย่างหรูหรา บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดขึ้นมาทันตาเมื่อเสียงรถยนต์หรูแล่นเข้ามาจอดที่หน้าประตู เหล่าคนรับใช้ต่างพากันเดินไปยืนเข้าแถวเรียงหนึ่งอย่างรู้หน้าที่ มายด์ที่เพิ่งลงมาจากชั้นบนรีบก้าวเข้าไปยืนต่อท้ายแถว เธอประสานมือไว้ข้างหน้าพลางสูดหายใจเข้าลึก ๆ หัวใจเต้นรัวด้วยความประหม่า

ไม่กี่อึดใจ ประตูบานใหญ่ก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของคุณหนูพลอยร่างเพรียวระหงในชุดยูนิฟอร์มโรงเรียนอินเตอร์ชื่อดังเดินนําเข้ามา ผิวขาวจัดของเธอขับให้ใบหน้าดื้อรั้นนั้นดูโดดเด่น ท่าทางการเดินที่มั่นใจและสายตาที่กวาดมองไปรอบ ๆ ทำเอาคนรับใช้เก่า ๆ ถึงกับต้องก้มหน้าหลบตา

แต่แล้วฝีเท้าเรียวก็หยุดชะงักลงตรงหน้าคนงานใหม่ สายตาคมกริบไล่มองร่างอวบอ้วนของมายด์ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างเปิดเผย

“มาใหม่เหรอ”น้ำเสียงใสแต่แฝงความหยิ่งยโสเอ่ยถามขึ้นตรง ๆ พลอยกอดอก มองหญิงสาวรุ่นพี่ที่เอาแต่ยืนก้มหน้านิ่งด้วยความสนใจ

“ค่ะ” มายด์ขยับปากตอบเสียงแผ่ว พยายามเก็บอาการเขินและความตื่นตระหนก

“อืม... พลอยขอนะคะคุณแม่”พลอยละสายตาจากคนตรงหน้าชั่วคราว แล้วหันไปพูดกับมารดาที่เพิ่งเดินตามเข้ามาติด ๆ น้ำเสียงของเด็กสาวเปลี่ยนเป็นออดอ้อนเอาแต่ใจทันทีตามประสาลูกคุณหนูที่ถูกตามใจมาตั้งแต่เด็ก

“เราจะเอาไปทำอะไร คนงานคนอื่นที่เป็นงานมากกว่านี้ก็มีเยอะแยะ” คุณนายของบ้านเอ่ยท้วงพลางขมวดคิ้ว มองมาทางมายด์ด้วยสายตาเรียบนิ่ง

“พลอยอยากได้คนนี้ค่ะ ให้ไปดูแลพลอยคนเดียว” พลอยยังคงยืนยันคำเดิม สายตาจับจ้องไปที่ร่างอวบอ้วนของมายด์อีกครั้งอย่างมีเลศนัย

“แม่ว่าเลือกคนอื่นดีกว่านะ คนนี้ดูซุ่มซ่าม ขัดหูขัดตาเราเปล่า ๆ” คนเป็นแม่พยายามปราม เพราะรู้ดีว่าลูกสาวขี้เหวี่ยงแค่ไหน

“ไม่ค่ะ พลอยจะเอาคนนี้ อวบ ๆ แบบนี้น่ารักดีค่ะ”

คำพูดตรงไปตรงมาของคุณหนูพลอยทำเอามายด์หน้าขึ้นสีด้วยความอายและทำตัวไม่ถูก เธอได้แต่บิดมือตัวเองไปมา ส่วนพลอยยิ้มมุมปากอย่างพอใจเมื่อเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

“ตามใจจ้ะ... เอา มายด์ ตามคุณพลอยขึ้นไปดูแลบนห้องโน้นไป” เมื่อขัดใจลูกสาวไม่ได้ คุณนายจึงหันมาสั่งงานคนงานใหม่แทน

“ค่ะ คุณนาย”มายด์รับคำสั่งด้วยความรู้สึกกึ่งโล่งใจกึ่งหวาดหวั่น เธอก้มหน้าต่ำจนชิดอก ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตากับสายตาเจ้าเล่ห์ของคุณหนูวัยสิบแปดปี ก่อนจะค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินตามหลังร่างเพรียวบางของคุณพลอยที่เดินนำลิ่วขึ้นบันไดไปยังห้องนอนส่วนตัวอันเงียบเชียบชั้นบน

เสียงประตูห้องนอนบานใหญ่ปิดลงเบา ๆ แต่กลับทำให้มายด์รู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก ภายในห้องนอนกว้างขวางของคุณหนูพลอยตกแต่งอย่างหรูหราทันสมัย ทว่ากลับเงียบเชียบจนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศทำงาน มายด์ขยับไปยืนประสานมืออยู่กลางห้อง สายตาก้มมองพื้นพรมเนื้อนุ่มเพื่อรอฟังคำสั่งจากคนเป็นเจ้านายคนใหม่ด้วยความประหม่า

“ถอดเสื้อผ้าให้พลอยหน่อย”

น้ำเสียงราบเรียบแต่เต็มไปด้วยคำสั่งเอ่ยขึ้น พลอยขยับไปยืนตรงหน้าคนงานใหม่ทันทีพร้อมกับกางแขนออกเล็กน้อย

“ได้ค่ะ”

มายด์รับคำแผ่วเบา เธอสูดหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อลดความตื่นเต้น ก่อนจะค่อย ๆ ยื่นมือที่สั่นน้อย ๆ ออกไปช่วยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตนักเรียนของคนตัวเล็กกว่าอย่างเบามือ ด้วยระยะห่างที่ใกล้กันมาก ทำให้มายด์ได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากผิวกายของเด็กสาววัยสิบแปดปีลอยมาเตะจมูก

“อายุเท่าไหร่” พลอยเอ่ยถามทำลายความเงียบ สายตาคมจ้องมองใบหน้าอวบอิ่มของคนที่กำลังก้มหน้าก้มตาแกะกระดุมให้เธออย่างไม่ละสายตา

“ยี่สิบห้าค่ะ” มายด์ตอบโดยที่ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาสบตาด้วย

“มีแฟนไหม” คำถามส่วนตัวที่หลุดออกมาจากปากคุณหนูทำเอาคนงานใหม่ชะงักมือไปเล็กน้อย

“เอ่อ... ไม่มีค่ะ” มายด์ตอบอ้อมแอ้ม นึกแปลกใจอยู่ไม่น้อยที่เด็กสาวถามเรื่องแบบนี้ตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน

“อืม... รู้ใช่ไหมว่าพลอยเป็นคนยังไง” พลอยถามต่อ มุมปากหยักลึกขึ้นเป็นรอยยิ้มบาง ๆ เมื่อเห็นท่าทางลนลานของอีกฝ่าย

“พอทราบค่ะ” มายด์พยักหน้ารับเบา ๆ นึกถึงคำเตือนของหัวหน้าแม่บ้านเรื่องอารมณ์ร้ายของคุณหนูตรงหน้า

“ถ้ารู้ก็อย่าขัดใจ” น้ำเสียงนั้นแฝงความจริงจังและเอาแต่ใจอย่างชัดเจน จนมายด์สัมผัสได้ถึงแรงกดดันเล็ก ๆ

“ค่ะ” หญิงสาวร่างอวบรับคำอย่างนอบน้อม เธอรูดซิปกระโปรงนักเรียนของพลอยลงอย่างระมัดระวังจนมันหลุดร่วงลงไปกองที่พื้น เหลือเพียงคนตัวเล็กในชุดชั้นในลูกไม้สีหวานที่ขับให้ผิวขาวเนียนดูน่ามองยิ่งขึ้น

“เตรียมน้ำยัง” พลอยถามพลางหมุนตัวเดินนำไปยังหน้าประตูห้องน้ำ

“เตรียมแล้วค่ะ” มายด์รีบเดินตามไปตอบติดๆ

“ไปอาบน้ำกับพลอยหน่อย”

ประโยคชวนตกใจนั้นทำเอามายด์เบิกตากว้าง หัวใจกระตุกวูบด้วยความคาดไม่ถึง เธอหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีเมื่อคิดภาพตาม

“ไม่ดีมั้งคะ... พอดีดิฉันตัวใหญ่” มายด์ละล่ำละลักปฏิเสธ สายตากวาดมองรูปร่างอวบอ้วนของตัวเองสลับกับร่างกายเพรียวบางสมส่วนของคุณหนูด้วยความไม่มั่นใจ

“แทนตัวเองว่ามายด์ดิ พลอยชอบ” พลอยหันกลับมาสั่ง สายตาจับจ้องที่ริมฝีปากของคนงานใหม่ราวกับกำลังออกคำสั่งที่ต้องปฏิบัติตามอย่างไม่มีเงื่อนไข

“ค่ะ?... มันจะดีเหรอคะ แทนว่าพี่จะดีกว่าไหมคะ” มายด์เสนออ้อมแอ้ม เพราะคิดว่าอายุของตนเองมากกว่าอีกฝ่ายอยู่หลายปี

“ไม่ พลอยอยากให้แทนว่ามายด์” เด็กสาวกอดอก ยืนยันคำเดิมด้วยสีหน้าจริงจัง

“คุณพลอย... ถ้าคนอื่นได้ยินเข้าจะคิดว่าพี่ตีตัวเสมอนายนะคะ” มายด์พยายามอธิบายด้วยเหตุผล เพราะกลัวเรื่องกฎระเบียบของบ้าน

“อย่าขัดได้ไหม” พลอยกดเสียงต่ำลง สายตาจ้องเขม็งคล้ายจะเริ่มอารมณ์เสียที่ถูกขัดใจ

“ก็ได้ค่ะ” สุดท้ายมายด์ก็ต้องเป็นฝ่ายยอมศิโรราบให้ความเอาแต่ใจนั้นเพื่อตัดปัญหา

“ถอดเสื้อผ้า” พลอยย้ำคำสั่งเดิมพลางชี้มาที่ชุดฟอร์มคนงานของมายด์

“เอ่อ... ไม่ดีมั้งคะ มายด์ไม่เคยอาบน้ำกับใครเลย เอาอย่างนี้ดีไหมคะ เดี๋ยวมายด์อาบให้คุณพลอยเองค่ะ” หญิงสาวร่างอวบพยายามต่อรอง ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอายกึ่งประหม่าที่จะต้องมาเปลื้องผ้าต่อหน้าเด็กสาวรุ่นน้อง

“หึหึ อายเหรอ” พลอยหัวเราะในลำคออย่างชอบใจเมื่อเห็นท่าทางประหม่าจนทำตัวไม่ถูกของคนงานใหม่ สายตาเจ้าเล่ห์ไล่มองร่างกายอวบอัดซ่อนรูปใต้ร่มผ้าอย่างนึกสนุก

“ค่ะ” มายด์ยอมรับเสียงอ่อย ก้มหน้ามองพื้นเพื่อหลบสายตาซุกซนคู่จัดนั้น

“งั้นรออยู่ข้างนอก เดี๋ยวเราอาบเอง” พลอยบอกปัด ก่อนจะหมุนตัวเดินเข้าห้องน้ำไป ทิ้งไว้เพียงเสียงหัวใจของมายด์ที่ยังเต้นรัว

“ค่ะ” มายด์ลอบถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกที่รอดตัวไปได้ในคราวนี้ แต่ในใจกลับยังรู้สึกหวั่น ๆ กับท่าทีแปลก ๆ ของคุณหนูพลอยอยู่ดี

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 6 งอน💢

    บทที่ 6 งอน💢 มื้อค่ำในวันนั้น บรรยากาศภายในคฤหาสน์หรูเต็มไปด้วยความตึงเครียด เมื่อคุณหนูพลอยไม่ยอมลงมาร่วมโต๊ะอาหารตามเวลาปกติ สาวใช้หลายคนผลัดกันขึ้นไปตามด้วยความหวาดหวั่น แต่กลับถูกเสียงตวาดลั่นไล่ตะเพิดกลับลงมาหมด แม้กระทั่งคนที่พยายามยกถาดอาหารขึ้นไปเสิร์ฟให้ถึงห้องนอน ก็ถูกคุณหนูตัวร้ายปัดจนถาดอาหารเททิ้งเลอะเทอะไม่เหลือชิ้นดี ท่าทางหัวเสียอย่างรุนแรงของคุณหนูทำเอาเหล่าแม่บ้านพากันส่ายหน้าด้วยความระอา ก่อนจะพร้อมใจกันหันมามองที่คนงานใหม่อย่างเธอเป็นตาเดียว “มายด์ เหลือแค่เธอคนเดียวแล้วละ คนอื่นเดินเข้าใกล้ห้องนอนก็โดนคุณพลอยไล่ตะเพิดออกมาหมดแล้ว” หัวหน้าแม่บ้านเอ่ยขึ้นพลางถอนหายใจยาว แววตาส่งความหวังทั้งหมดมาที่ร่างอวบ “แล้วมายด์จะรอดไหมล่ะคะป้า คนอื่นยังโดนขนาดนั้นเลย” มายด์ละล่ำละลักบอกด้วยความตื่นตระหนก หัวใจดวงน้อยเต้นรัวด้วยความกังวล เพราะรู้ดีแก่ใจว่าสาเหตุที่เด็กสาวอารมณ์ร้ายขนาดนี้เป็นเพราะใคร “เอาเถอะน่า ลองดูสักตั้ง เหลือเธอคนเดียวแล้วที่ยังไม่ได้ขึ้นไป” พี่สาวคนงานอีกคนช่วยคะยั้นคะยอพลางส่งถาดอาหารชุดใหม่มาใส่มืออวบ “ก็ได้ค่ะ…” มายด์จำใจรับคำสั้น ๆ เธอสูดหายใจเข

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 5 เพื่อพี่คนสวยขา

    บทที่ 5 เพื่อพี่คนสวยขา ภายในห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมืองที่อบอวลไปด้วยไอเย็นจากเครื่องปรับอากาศและเสียงเพลงบรรเลงคลอเบา ๆ พลอยเดินนำลิ่วพาร่างอวบอ้วนของมายด์แวะเข้าประตูนู้นออกประตูนี้อย่างสนุกสนาน ของใช้จำเป็นสารพัดสิ่ง ตั้งแต่ครีมบำรุงผิวเกรดพรีเมียม น้ำหอมกลิ่นละมุน ไปจนถึงเสื้อผ้าชุดลำลองเนื้อผ้าดี ถูกเลือกซื้ออย่างรวดเร็วตามอารมณ์เอาแต่ใจของคุณหนูตระกูลรวย จนเวลานี้สองมืออวบของมายด์ต้องคอยถือถุงกระดาษแบรนด์ดังพะรุงพะรังเต็มไปหมด “คุณพลอยคะ… มายด์ว่าของพวกนี้มันเยอะเกินไปแล้วค่ะ” มายด์เอ่ยท้วงขึ้นด้วยน้ำเสียงเกรงใจอย่างถึงที่สุด หญิงสาวร่างอวบหยุดเดินพลางก้มมองถุงในมือด้วยความรู้สึกอึดอัดใจ เธอเพิ่งมาทำงานได้ไม่ทันไรแต่กลับได้รับสิ่งของมากมายขนาดนี้จากคนเป็นเจ้านาย “เอาไปเถอะน่า ของจำเป็นทั้งนั้นแหละ” พลอยหันกลับมาพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตามั่นใจและเอาแต่ใจฉายชัดเจน เธอไม่ได้รู้สึกเสียดายเงินทองเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย ขอแค่ได้ปรนเปรอคนตรงหน้าให้พึงพอใจก็พอ “ค่ะ…” มายด์รับคำเสียงอ่อย จำใจต้องสาวเท้าก้าวเดินตามหลังร่างเพรียวระหงไปตามโถงทางเดินกว้างขวางของห้างต่อ “ไปดูชุดชั้นใ

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 4 บนรถ🦪🔥

    บทที่ 4 บนรถ🦪🔥 หลังจากทำความสะอาดและจัดกระเป๋านักเรียนเสร็จเรียบร้อย มายด์ก็เดินตามลงมาส่งคุณหนูพลอยขึ้นรถไปโรงเรียนเหมือนคนงานคนอื่น ๆ ทันทีที่รถหรูเคลื่อนตัวพ้นรั้วคฤหาสน์ หญิงสาวร่างอวบก็รีบสาวเท้าก้าวตรงไปยังห้องพักคนงานของตัวเองทันที เธอจัดการถอดชุดฟอร์มที่เปียกชื้นและอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวสวาททิ้งลงตะกร้า ก่อนจะก้าวเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายใหม่ สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยลดทอนความร้อนรุ่มบนผิวกาย แต่กลับไม่สามารถลบเลือนความเสียวซ่านที่ยังฝังลึกในใจออกไปได้เลย ตลอดทั้งวัน มายด์พยายามก้มหน้าก้มตาทำงานบ้านตามหน้าที่ปกติเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปจนใกล้ถึงช่วงเย็น ซึ่งเป็นเวลาเลิกเรียนของคุณหนูตัวร้าย หัวใจดวงน้อยก็เริ่มกลับมาเต้นผิดจังหวะด้วยความวิตกกังวลอีกครั้ง และความกลัวของเธอก็เป็นจริง เมื่อหัวหน้าแม่บ้านเดินแกมรีบเข้ามาหาเธอในห้องครัว “มายด์ เดี๋ยวแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วขึ้นรถไปกับตาสมนะ ไปรับคุณพลอยที่โรงเรียน” คำสั่งนั้นทำเอามายด์ชะงักมือจากผ้าเช็ดโต๊ะทันที ใบหน้าอวบอิ่มซีดเผือดลงเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนก “เอ่อ… ทำไมมายด์ต้องไปด้วยล่ะคะป้า” มายด์

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 3 อาหารเช้า 🦪🔥

    บทที่ 3 อาหารเช้า 🦪🔥 เพียงแค่วันแรกของการทำงาน มายด์ก็ถูกคุณหนูตัวร้ายล่วงเกินจนแทบเสียผู้เสียคน ภาพสัมผัสวาบหวามและเสียงดูดดึงนมจนล้นมือเมื่อวานที่ผ่านมายังคงตามมาหลอกหลอนจนสมองตื้อไปหมด หญิงสาวร่างอวบได้แต่ยืนเหม่อลอย ใบหน้าอวบอิ่มร้อนผ่าวและขึ้นสีแดงจัดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ในครัวหรูหรา กลิ่นเนยและขนมปังปิ้งอบอวลไปทั่ว แต่กลับไม่ได้ช่วยให้เธอหลุดพ้นจากความฟุ้งซ่านได้เลย “มายด์ เป็นอะไรน่ะ หน้าแดงเชียว ป่วยหรือเปล่า” เสียงของ ‘พี่แก้ว’ เพื่อนคนงานร่วมบ้านเอ่ยทักขึ้นด้วยความสงสัยและเป็นห่วง มายด์สะดุ้งน้อย ๆ พยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ “เอ่อ… เปล่า ไม่ได้เป็นไร” มายด์ละล่ำละลักปฏิเสธ สายตาหลุกหลิกไม่กล้าสบตาทว่าหญิงสาวตรงหน้ากลับหวังดี ยื่นมือหมายจะเข้ามาแตะที่หน้าผากเพื่อตรวจวัดอุณหภูมิไข้ “ทำอะไรกัน!!!” เสียงตวาดแหลมสูงและเต็มไปด้วยความไม่พอใจของพลอยดังลั่นขึ้นมาจากทางประตูครัวทันที ทำเอาคนงานทั้งสองคนสะดุ้งตัวโยน “เอ่อ… ไม่มีอะไรค่ะคุณหนู แก้วแค่เห็นมายด์หน้าแดง ๆ เล

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 2 ขอดูดหน่อย🍼🔥

    บทที่ 2 ขอดูดหน่อย🍼🔥 เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับไอละอองน้ำอุ่นที่โชยออกมาลอยอบอวลในอากาศ พลอยเดินก้าวออกมาโดยมีเพียงผ้าขนหนูผืนนุ่มพันรอบอก ร่างกายเพรียวบางขาวจัดมีหยดน้ำเกาะพราวตามผิวเนียน มายด์ที่ยืนรออยู่ข้างเตียงกว้างรีบขยับตัวเข้ามายืนนอบน้อมพร้อมก้มหน้าลงต่ำทันทีตามสัญชาตญาณ ทว่าสายตาเจ้าเล่ห์ของคุณหนูตัวเล็กกลับจับจ้องไปที่เนินเนื้ออวบอัดที่ดันเสื้อฟอร์มคนงานจนแน่นตึงอย่างไม่วางตา “มายด์หน้าอกเท่าไหร่” คำถามขวานผ่าซากที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาว ทำเอาคนงานใหม่ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าอวบอิ่มร้อนผ่าวขึ้นมาจนถึงใบหู “เอ่อ… จำเป็นต้องบอกด้วยเหรอคะคุณพลอย” มายด์ละล่ำละลักถามกลับเสียงแผ่ว พลางขยับมือขึ้นมาประสานกันไว้ข้างหน้าคล้ายจะช่วยบดบังทรวดทรงอวบใหญ่ของตัวเองด้วยความประหม่า “อยากรู้ บอกหน่อยไม่ได้หรือไง” พลอยสาวเท้าก้าวเข้าไปหาจนระยะห่างลดน้อยลง สายตาคมกริบไล่มองหน้าอกหน้าใจของร่างอวบอย่างเปิดเผยและเอาแต่ใจ “สี่สิบหกค่ะ…” มายด์จำใจต้องกระซิบตอบเสียงเบาราวกับยุงบิน เธอก้มหน้าชิดอกด้วยความอายจัดจนไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า “อืม… เต็มไม้เต็มมือดี” พลอยพึมพำในลำคอ ส

  • คุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม   บทที่ 1 คนงานใหม่

    บทที่ 1 คนงานใหม่ คฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลมหาเศรษฐีประจำย่านนี้ เป็นที่โจษจันกันในหมู่คนหางานว่าไม่ต่างอะไรกับแดนนรกสำหรับคนรับใช้ ข่าวลือหนาหูเรื่องคนงานเก่าที่พากันลาออกเป็นว่าเล่นชวนให้ใครต่อใครพากันส่ายหน้า สาเหตุหลักไม่ใช่เพราะงานหนัก แต่เป็นเพราะความเอาแต่ใจและอารมณ์เหวี่ยงวีนของ “คุณหนูพลอย” ลูกสาวเจ้าของบ้านที่พร้อมจะระเบิดอารมณ์และตวาดใส่ทุกคนโดยไม่เลือกหน้าแม้จะสะดุดใจกับคำเตือนเหล่านั้น แต่สำหรับ “มายด์” เธอไม่มีทางเลือกมากนัก ในใจของหญิงสาววัยยี่สิบห้าปีมีแต่ภาพของแม่ที่นอนป่วยซมอยู่ที่บ้าน ความจำเป็นเรื่องค่ารักษาพยาบาลบีบคั้นให้เธอต้องก้าวข้ามความกลัว เพราะที่นี่ให้ค่าจ้างสูงถึงหลักหลายหมื่นบาท และหากผ่านงานครบสามเดือนก็จะได้เงินพิเศษเพิ่มขึ้นอีก เงินจำนวนนี้เปลี่ยนชีวิตครอบครัวเธอได้เลย ต่อให้คนรอบข้างจะเตือนด้วยความหวังดีว่าคุณหนูคนนี้ร้ายกาจแค่ไหน มายด์ก็บอกตัวเองซ้ำ ๆ ในใจว่าจะต้องอดทนให้ถึงที่สุด “คิดว่าจะทำไหวไหม”เสียงเข้มของหัวหน้าแม่บ้านเอ่ยถามขึ้น ทำลายความเงียบระหว่างที่กำลังพาร่างอวบอ้วนของมายด์เดินสำรวจไปตามโถงทางเดินกว้างขวางของบ้าน “ไหวค่ะ มายด์ทำได้แ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status