บทที่ 4 บนรถ🦪🔥

บทที่ 4 บนรถ🦪🔥

หลังจากทำความสะอาดและจัดกระเป๋านักเรียนเสร็จเรียบร้อย มายด์ก็เดินตามลงมาส่งคุณหนูพลอยขึ้นรถไปโรงเรียนเหมือนคนงานคนอื่น ๆ ทันทีที่รถหรูเคลื่อนตัวพ้นรั้วคฤหาสน์ หญิงสาวร่างอวบก็รีบสาวเท้าก้าวตรงไปยังห้องพักคนงานของตัวเองทันที เธอจัดการถอดชุดฟอร์มที่เปียกชื้นและอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวสวาททิ้งลงตะกร้า ก่อนจะก้าวเข้าห้องน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายใหม่ สายน้ำเย็นฉ่ำช่วยลดทอนความร้อนรุ่มบนผิวกาย แต่กลับไม่สามารถลบเลือนความเสียวซ่านที่ยังฝังลึกในใจออกไปได้เลย

ตลอดทั้งวัน มายด์พยายามก้มหน้าก้มตาทำงานบ้านตามหน้าที่ปกติเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง ทว่าเมื่อเวลาล่วงเลยไปจนใกล้ถึงช่วงเย็น ซึ่งเป็นเวลาเลิกเรียนของคุณหนูตัวร้าย หัวใจดวงน้อยก็เริ่มกลับมาเต้นผิดจังหวะด้วยความวิตกกังวลอีกครั้ง และความกลัวของเธอก็เป็นจริง เมื่อหัวหน้าแม่บ้านเดินแกมรีบเข้ามาหาเธอในห้องครัว

“มายด์ เดี๋ยวแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วขึ้นรถไปกับตาสมนะ ไปรับคุณพลอยที่โรงเรียน”

คำสั่งนั้นทำเอามายด์ชะงักมือจากผ้าเช็ดโต๊ะทันที ใบหน้าอวบอิ่มซีดเผือดลงเล็กน้อยด้วยความตื่นตระหนก

“เอ่อ… ทำไมมายด์ต้องไปด้วยล่ะคะป้า” มายด์ละล่ำละลักถามกลับเสียงแผ่ว ในใจเริ่มคิดเตลิดเปิดเปิงไปถึงเรื่องเมื่อเช้า

“คุณหนูสั่งเจาะจงมาน่ะสิ… นี่เราไปทำอะไรขัดใจให้คุณหนูไม่พอใจหรือเปล่า” หัวหน้าแม่บ้านขมวดคิ้วถามพลางจับผิด ยิ่งเห็นท่าทางเลิกลั่กของคนงานใหม่ก็ยิ่งสงสัย

“เปล่าค่ะป้า มายด์ไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ” มายด์รีบปฏิเสธพัลวัน ก้มหน้าหลบสายตาคมกริบของหัวหน้าคนงานเพื่อปกปิดความลับน่าอาย

“เออ ๆ ปกติคุณหนูก็ไม่เคยสั่งให้พวกเรานั่งรถไปรับนะ ขี้รำคาญจะตายไป แต่ช่างเถอะ… วันนี้เห็นคุณนายบอกว่าคุณหนูจะแวะห้างต่อ คงอยากให้เราไปช่วยถือของพะรุงพะรังนั่นแหละ” หัวหน้าแม่บ้านสรุปเอาเองเสร็จสรรพเพื่อตัดบท

“ค่ะ…” มายด์รับคำเสียงอ่อย รู้ดีว่าไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธความต้องการของคุณหนูเอาแต่ใจได้

“ไป ๆ อย่ามัวแต่ลีลา ตาสมสตาร์ทรถรออยู่ข้างนอกแล้ว”

“ค่ะป้า มายด์จะรีบไปเดี๋ยวนี้ค่ะ”

มายด์ได้แต่เก็บความไม่เข้าใจและกังวลใจเอาไว้ลึก ๆ เธอรีบจัดการสำรวจความเรียบร้อยของชุดฟอร์มคนงานตัวใหม่ ก่อนจะเดินก้าวขาอวบ ๆ ออกไปที่หน้าคฤหาสน์ รถตู้คันใหญ่สีดำสนิทจอดรออยู่แล้ว มายด์เอื้อมมือเปิดประตูสไลด์บานเลื่อนออกแล้วก้าวขึ้นไปนั่งประจำที่ตรงเบาะหลังสุด

ภายในรถตู้ถูกตกแต่งใหม่อย่างหรูหรา เบาะหนังแท้ตัวใหญ่หนานุ่ม แอร์เย็นฉ่ำเปิดทิ้งไว้จนเย็นเยียบ บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัด มีเพียงเสียงเพลงสากลคลอเบา ๆ จากวิทยุด้านหน้า มายด์เอนหลังพิงเบาะพลางทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างรถที่ติดฟิล์มดำมืดสนิทจนคนภายนอกไม่มีทางมองเห็นข้างใน ในใจได้แต่ภาวนาขอให้การเดินทางไปรับคุณหนูพลอยในครั้งนี้ เป็นเพียงแค่การไปช่วยถือของธรรมดา ๆ อย่างที่หัวหน้าแม่บ้านบอกจริง ๆ

รถตู้คันหรูเคลื่อนตัวฝ่าการจราจรมาจอดสนิทอยู่ที่บริเวณหน้าประตูทางเข้าของโรงเรียนอินเตอร์ชื่อดัง มายด์นั่งรออยู่เบาะหลังด้วยความกระสับกระส่าย รอไม่ถึงสิบห้านาที บานประตูสไลด์ก็ถูกเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของร่างเพรียวระหงในชุดนักเรียน คุณหนูพลอยก้าวขึ้นมาบนรถ ท่าทางเหนื่อยล้าจากการเรียนเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ทันทีที่สายตาคมกริบเหลือบมาเห็นคนงานใหม่นั่งอยู่

“มานั่งนี่สิมายด์ ขยับมานั่งข้าง ๆ พลอย”

น้ำเสียงทรงอำนาจสั่งขึ้นทันควัน พลอยขยับตัวไปนั่งประจำเบาะยาวตัวใหญ่ มายด์ขยับตัวตามคำสั่งอย่างเลี่ยงไม่ได้ หัวใจเต้นตึกตักด้วยความกลัว ทันทีที่ประตูปิดลง

พลอยก็เอื้อมมือไปกดปุ่มสั่งการตรงแผงควบคุมเบาะอย่างรวดเร็ว แผ่นกระจกทึบแสงบานใหญ่ค่อย ๆ เลื่อนขึ้นมาจากขอบเบาะ กั้นขวางระหว่างห้องโดยสารตอนหน้าของตาสมขับรถกับพื้นที่ส่วนตัวด้านหลังจนมิดชิด ความเงียบงันและบรรยากาศแอร์เย็นเฉียบปกคลุมพวกเธอสองคนไว้ในโลกส่วนตัวทันที

“คุณพลอยจะทำอะไรคะ”

มายด์ถามเสียงสั่นเครือ แววตาเลิกลั่กด้วยความตื่นตระหนกเมื่อจู่ ๆ ร่างเพรียวบางของคุณหนูคนสวยกลับทรุดตัวลงไปนั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นพรมหนานุ่มของรถ ก่อนจะใช้มือเรียวเล็กจับขาอวบทั้งสองข้างของเธอให้แยกออก แล้วแทรกตัวเข้ามาอยู่ตรงกลางระหว่างเรียวขาของเธออย่างจงใจ

“คิดถึงพลอยไหมคะคนสวย…”

พลอยเงยหน้าขึ้นมาสบตา น้ำเสียงใสออดอ้อนระคนเจ้าเล่ห์ มือเรียวเริ่มลูบไล้ต้นขาอวบอัดผ่านเนื้อผ้าฟอร์มคนงานหนา ๆ ขึ้นมาจนถึงเกือบโคนขา

“ไม่ค่ะ… มายด์ทำงานบ้านแทบไม่ได้หยุดเลยค่ะ ไม่มีเวลาคิดถึงหรอกค่ะ” มายด์ตอบอ้อมแอ้มพยายามก้มหน้าหลบสายตาหยาดเยิ้มคู่นั้น ใบหน้าอวบอิ่มร้อนผ่าวจนแทบจะระเบิด

“พลอยเสียใจนะเนี่ย… เอาไว้พลอยย้ายไปอยู่คอนโด มายด์ต้องไปอยู่กับเรานะ อีกไม่นานเราก็จะเรียนจบแล้ว” พลอยบดเบียดร่างกายเข้าหาซอกขาอวบแน่นขึ้นไปอีก แววตาดื้อรั้นฉายแววจริงจังแกมบังคับ

“มายด์แล้วแต่คุณนายเลยค่ะ แล้วแต่เจ้านายจะสั่ง” มายด์ตอบแบ่งรับแบ่งสู้ตามสถานะคนงาน

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา เดี๋ยวพลอยจะขอคุณแม่เอง ท่านตามใจพลอยอยู่แล้ว” พลอยยกยิ้มมุมปากอย่างมั่นใจในอำนาจของตัวเอง

“ค่ะ… แต่มายด์ว่าคุณพลอยลุกออกมาจากตรงขาก่อนเถอะนะคะ มันไม่เหมาะ” มายด์พยายามขยับขาหนี แต่อีกฝ่ายกลับกอดรัดสะโพกอวบของเธอไว้แน่น

“เมื่อเช้าพลอยยังกินหอยมายด์ไม่อิ่มเลยนะ… เรียนทั้งวันเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว ขอเติมพลังหน่อยได้ไหมคะ คนสวย… เดี๋ยวพลอยพาไปเดินซื้อของที่ห้าง”

คำพูดหยาบโลนตรงไปตรงมาทำเอามายด์ก้มหน้ามุดชิดอกด้วยความอายจัด ร่างกายอวบสั่นเทิ้มเมื่อนึกถึงรสสัมผัสชวนสยิวกิ้วใต้กระโปรงเมื่อตอนเช้า

“มายด์กลัว… มายด์กลัวตาสมได้ยินค่ะคุณพลอย” มายด์กระซิบกระซาบเตือนเสียงเครือ ละล่ำละลักบอกความกังวล สายตากระแวงมองไปยังกระจกกั้นสีทึบ

“มายด์ก็อย่าร้องเสียงดังดิคะ พลอยจะเลียให้เบาที่สุดเลย… มายด์ก็แค่แอ่นหอยให้พลอยเลียก็พอ”

“คุณพลอย…” มายด์อุทานเสียงแผ่ว นึกไม่ถึงว่าเด็กสาวจะพูดจารัญจวนใจชวนสยิวได้หน้าตาเฉยขนาดนี้

“ได้ไหมคะคนสวย… พลอยเหนื่อยมากเลยนะ ไม่มีแรงเดินห้างแล้วเนี่ย”พลอยส่งเสียงกระเง้ากระงอด พลางทำตาโตอ้อนวอนแสร้งน่าสงสารเหมือนลูกแมวตัวเล็ก ๆ ช้อนสายตาคมกริบมองชวนให้ใจอ่อน

“ก็ได้ค่ะ…”

สุดท้ายมายด์ก็ต้องพ่ายแพ้ให้แก่ลูกอ้อนและความเอาแต่ใจของคุณหนูพลอย หญิงสาวร่างอวบถอนหายใจยาว พลางขยับก้นอวบหนาให้เดินหน้ามาอยู่ที่ขอบเบาะหนังแท้ ทิ้งเรียวขาอวบอ้วนแยกออกกว้างขึ้นตามความต้องการของคนตัวเล็กที่คุกเข่ารอท่าอยู่เบื้องล่างด้วยหัวใจที่เต้นระทึกโครมครามจนแทบทะลุอก

เมื่อคนพี่ก้าวขาเปิดทางให้ด้วยอาการจำยอม คุณหนูตัวร้ายก็ไม่รอช้า มือนุ่มรีบรวบชายกระโปรงทำงานตัวยาวของมายด์ให้เลิกขึ้นมา

กองไว้ที่เอวอวบหนาทันที พลอยจับจ้องกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายตัวใหม่ที่ตอนนี้เริ่มซึมซับหยาดน้ำหวานจากความตื่นเต้น นิ้วเรียวสวยเกี่ยวขอบกางเกงในแล้วออกแรงดึงรั้งจนหลุดพ้นจากข้อเท้าอวบอย่างรวดเร็ว ก่อนจะโยนมันทิ้งไปข้างตัวอย่างไม่แยแส

ความงดงามชวนฝันของกลีบกุหลาบงามอวบอูมขาวผ่องปรากฏแก่สายตาในระยะประชิด ภายในพื้นที่แคบเบื้องล่างโชยไปด้วยกลิ่นอายสาวแสนหวาน พลอยสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะค่อย ๆ โน้มใบหน้าสวยเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไออุ่นที่แผ่ออกมา

ริมฝีปากบางแตะแต้มลงบนยอดเกสรสีหวานเบาๆ ชิมความฉ่ำชื้นคราวแรกอย่างทะนุถนอม

แผล่บ…

“อื้อออ…!”

มายด์สะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังอวบอัดหนีบเข้ากับเบาะหนังหนานุ่ม เธอรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาตะปบปิดปากตัวเองไว้แน่นเพื่อกั้นเสียงครางรัญจวนใจ รสสัมผัสลิ้นที่แตะลงมาอย่างเชื่องช้าแต่นุ่มนวลผิดกับเมื่อตอนเช้า ทำเอาความเสียวซ่านแล่นริ้วขึ้นมาจนท้องน้อยบิดเกร็ง ขาอวบสั่นพั่บ ๆ ทว่ากลับหลีกหนีไม่ได้ เพราะมีร่างเพรียวบางของคุณหนูคอยประคองกอดรัดสะโพกผายของเธอไว้เป็นหลักยึด

พลอยเงยหน้าขึ้นสบตาคนพี่ที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำ น้ำตาคลอเบ้าด้วยความเสียวจัด นิ้วมืออวบที่ปิดปากตัวเองสั่นระริก คุณหนูตัวร้ายเหยียดยิ้มชอบใจก่อนจะก้มลงไปซุกไซ้ใบหน้าเข้าหาความนุ่มหยุ่นตรงหน้าอีกครั้ง คราวนี้เธอส่งลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียวนรอบกลีบกุหลาบงามหนักหน่วงขึ้น สลับกับดูดดึงเม็ดกระสันจนเกิดเสียงฉ่ำแฉะเบา ๆ อบอวลอยู่ในห้องโดยสารตอนหลังที่ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง ปล่อยให้มายด์ได้แต่เคลิบเคลิ้มและจิกมือตัวเองแน่นเพื่อซ่อนความสยิวกิ้วไม่ให้ตาสมที่อยู่ข้างหน้าจับสังเกตได้เลยสักนิด

จ๊วบ… แผล่บ…

เสียงสูดปากและตวัดลิ้นพัวพันกับความฉ่ำแฉะยังคงดังแผ่วเบาอยู่เบื้องล่าง พลอยทวีความรุนแรงในการดูดเม้มกลีบเนื้ออวบอูมหนักสลับเบาอย่างเอาแต่ใจ ปลายลิ้นร้อนชื้นบดขยี้ลงบนเม็ดทับทิมสีหวานที่บวมเป่งสู้ลิ้นระรัว จนในที่สุด ร่างอวบอ้วนของมายด์ก็กระตุกเกร็ง แผ่นหลังแอ่นหยัดขึ้นจากเบาะหนัง ท้องน้อยบิดเกร็งจนถึงขีดสุดก่อนจะปลดปล่อยน้ำหวานสีใสไหลทะลักออกมาเยิ้มเต็มเรียวปากและใบหน้าสวยของคุณหนูตัวร้าย

“อ๊ะ… อ๊า… พอแล้วค่ะคุณพลอย… พอแล้วค่ะ…” มายด์ละล่ำละลักบอกเสียงสั่นเครือ หอบหายใจกระเส่าพลางค่อย ๆ ลดมือที่ปิดปากลง ใบหน้าอวบอิ่มแดงก่ำจนชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อจากความเสียวซ่าน

พลอยผละใบหน้าออกมาจากความนุ่มหยุ่น เธอยืดตัวขึ้นเล็กน้อย ทอดสายตามองดูผลงานของตัวเองที่เปียกชุ่มไปด้วยน้ำรักสีใสฉ่ำวาว มุมปากหยักลึกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

“เสียวเหรอคะคนสวย…” พลอยกระซิบถามพลางเอื้อมมือไปลูบต้นขาอวบที่ยังคงสั่นริกๆ ไม่หาย

“ค่ะ… เสียวค่ะ…” มายด์ตอบรับเสียงแผ่ว ก้มหน้าลงต่ำด้วยความอายจัดจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

“น่ารักจัง… คืนนี้ไปนอนกับพลอยนะ” คุณหนูวัยสิบแปดเอ่ยชวน เสียงใสแฝงความขี้หวงและต้องการครอบครองอย่างชัดเจน

“จะดีเหรอคะคุณพลอย… มายด์เพิ่งมาทำงานใหม่ ถ้าขึ้นไปนอนบนห้องคุณหนูคนอื่นน่าจะมองว่าไม่เหมาะนะคะ” มายด์พยายามปฏิเสธด้วยความกังวล นึกถึงกฎระเบียบและสายตาของคนงานคนอื่นในบ้าน

“แล้วมายด์ไม่คิดถึงพลอยเหรอคะ…” พลอยพูดพึมพำ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นออดอ้อนพลางช้อนสายตาคมกริบคู่สวยขึ้นมองสบตาพี่สาวร่างอวบตรงๆ ราวกับกำลังตัดพ้อ

“ไม่ค่ะ…” มายด์ตอบอ้อมแอ้มหลบสายตาพิฆาตนั่น

“พูดแบบนี้ พลอยเสียใจนะคะ” เด็กสาวแกล้งทำหน้าบึ้งตึง คิ้วสวยขมวดเข้าหากันทันทีตามประสาเด็กเอาแต่ใจ

“คุณพลอยคะ… เราเพิ่งรู้จักกันเองนะคะ” มายด์อธิบายด้วยเหตุผล หวังให้คุณหนูตัวร้ายลดความเอาแต่ใจลงบ้าง

“ก็ใช่… แล้วมายด์ไม่ชอบพลอยหรือไงล่ะ” พลอยรุกไล่คำถามฉับพลัน จ้องลึกเข้าไปในดวงตาซื่อ ๆ ของคนงานใหม่

“มายด์… มายด์ไม่รู้ค่ะ มายด์ไม่เคยคบผู้หญิงมาก่อนเลย” มายด์สารภาพความจริงเสียงแผ่ว ใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะกับคำถามตรงไปตรงมานั้น

“แล้วผู้ชายล่ะคะ เคยคบบ้างไหม” พลอยถามต่อด้วยความอยากรู้อยากเห็น สายตาสำรวจใบหน้าหวานของคนพี่อย่างตั้งใจ

“ไม่ค่ะ… มายด์ไม่เคยคบใครเลยค่ะ” มายด์ส่ายหน้าเบาๆ

“หูย… อยู่รอดมาได้ยังไงจนอายุยี่สิบห้าคะเนี่ยคนสวย” พลอยอุทานออกมาขำ ๆ นึกทึ่งในความซื่อบริสุทธิ์ของคนตรงหน้า

“มายด์เป็นห่วงแม่ค่ะ วัน ๆ เลยทำแต่งานหาเงินอย่างเดียว ไม่เคยคิดเรื่องพวกนี้เลยค่ะ” มายด์ตอบตามความจริง นึกถึงภาพแม่ที่นอนป่วยอยู่ที่บ้าน ความตั้งใจเดียวก่อนหน้านี้คือทำงานหาเงินเท่านั้น

“น่าสงสารจังคนสวยของพลอย… เอาเป็นว่าเดี๋ยวพลอยพาไปซื้อของนะ อยากได้อะไรบอกเลย” พลอยเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง แววตาฉายความเอ็นดูอย่างปิดไม่มิด

“ไม่เป็นไรค่ะคุณพลอย มายด์เกรงใจค่ะ มายด์เป็นแค่คนงาน” มายด์รีบปฏิเสธพัลวัน

“นะ… ให้พลอยพาไปซื้อนะ”

คุณหนูตัวร้ายไม่ฟังคำทัดทาน เธอเอื้อมมือลงไปหยิบกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายของมายด์ขึ้นมาสวมใส่ให้เข้าที่ตามเดิมอย่างเบามือ ทว่าก่อนจะผละออก พลอยกลับก้มใบหน้าลงไปกดจูบเบา ๆ บนเนินเนื้ออวบอูมผ่านเนื้อผ้าชั้นในหนึ่งทีจนมายด์สะดุ้งเฮือกด้วยความวาบหวาม ก่อนที่ร่างเพรียวบางจะขยับตัวลุกขึ้นมานั่งบนเบาะหนังข้าง ๆ กันตามปกติ

“แล้วแต่คุณพลอยเลยค่ะ…” มายด์ได้แต่ทอดถอนใจยอมจำนนต่อความดื้อรั้นนั้น

“ไม่ต้องเรียก ‘คุณพลอย’ ได้ไหมล่ะ เรียกพลอยเฉย ๆ ก็พอ” เด็กสาวหันมาสั่งแกมขอร้อง สายตาเป็นประกายคาดหวัง

“ไม่ดีค่ะ เดี๋ยวคุณนายมาได้ยินจะว่าเอาว่ามายด์ตีตัวเสมอนาย” มายด์แย้งเสียงแข็งเพราะกลัวเรื่องใหญ่

“โอเค ๆ… พลอยตามใจมายด์ก็ได้” พลอยยักไหล่อย่างยอมผ่อนปรนให้เป็นครั้งแรก รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าสวยเมื่อเห็นคนพี่แอบโล่งอก

“ค่ะ…” มายด์รับคำเบา ๆ พลางพยายามจัดแจงเสื้อผ้าและกระโปรงของตัวเองให้เรียบร้อยที่สุดเพื่อซ่อนร่องรอยเปียกชื้น

ไม่นานนัก รถตู้คันหรูก็เลี้ยวเข้าสู่พื้นที่ของห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ก่อนจะจอดสนิทลงตรงบริเวณจุดวนรับส่งผู้โดยสาร บรรยากาศความวุ่นวายภายนอกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น แต่ในใจของมายด์กลับยังคงสั่นไหวกับเรื่องราวร้อนแรงบนรถที่เพิ่งผ่านพ้นไปเมื่อครู่ไม่หาย