บทที่ 2 ขอดูดหน่อย🍼🔥

บทที่ 2 ขอดูดหน่อย🍼🔥

เสียงประตูห้องน้ำเปิดออกพร้อมกับไอละอองน้ำอุ่นที่โชยออกมาลอยอบอวลในอากาศ พลอยเดินก้าวออกมาโดยมีเพียงผ้าขนหนูผืนนุ่มพันรอบอก ร่างกายเพรียวบางขาวจัดมีหยดน้ำเกาะพราวตามผิวเนียน มายด์ที่ยืนรออยู่ข้างเตียงกว้างรีบขยับตัวเข้ามายืนนอบน้อมพร้อมก้มหน้าลงต่ำทันทีตามสัญชาตญาณ ทว่าสายตาเจ้าเล่ห์ของคุณหนูตัวเล็กกลับจับจ้องไปที่เนินเนื้ออวบอัดที่ดันเสื้อฟอร์มคนงานจนแน่นตึงอย่างไม่วางตา

“มายด์หน้าอกเท่าไหร่”

คำถามขวานผ่าซากที่หลุดออกมาจากปากเด็กสาว ทำเอาคนงานใหม่ถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ใบหน้าอวบอิ่มร้อนผ่าวขึ้นมาจนถึงใบหู

“เอ่อ… จำเป็นต้องบอกด้วยเหรอคะคุณพลอย” มายด์ละล่ำละลักถามกลับเสียงแผ่ว พลางขยับมือขึ้นมาประสานกันไว้ข้างหน้าคล้ายจะช่วยบดบังทรวดทรงอวบใหญ่ของตัวเองด้วยความประหม่า

“อยากรู้ บอกหน่อยไม่ได้หรือไง” พลอยสาวเท้าก้าวเข้าไปหาจนระยะห่างลดน้อยลง สายตาคมกริบไล่มองหน้าอกหน้าใจของร่างอวบอย่างเปิดเผยและเอาแต่ใจ

“สี่สิบหกค่ะ…” มายด์จำใจต้องกระซิบตอบเสียงเบาราวกับยุงบิน เธอก้มหน้าชิดอกด้วยความอายจัดจนไม่กล้าสบตาคนตรงหน้า

“อืม… เต็มไม้เต็มมือดี” พลอยพึมพำในลำคอ สายตาเป็นประกายวับวาวด้วยความพึงพอใจเมื่อได้ยินขนาดที่เกินตัวของอีกฝ่าย

“อะไรนะคะคุณพลอย” มายด์ทวนคำด้วยความงุนงง เพราะได้ยินเสียงพึมพำไม่ชัดเจนนัก

“เปล๊า…” พลอยลากเสียงสูงพลางแกล้งทำเป็นไขสือ ก่อนจะขยับเข้าไปใกล้ร่างอวบอ้วนจนได้กลิ่นแป้งเด็กอ่อน ๆ จากตัวมายด์ เด็กสาวเงยหน้าขึ้นสบตาแล้วพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

“อยากดูดนม”

“ห๊ะ!!”

คำพูดตรงไปตรงมานั้นทำให้มายด์อุทานออกมาเสียงหลง หัวใจกระตุกสั่นรัวด้วยความช็อกชวนหน้ามืด ทว่ายังไม่ทันที่คนงานใหม่จะได้สติ คุณหนูตัวร้ายที่เห็นท่าทางลนลานจนหน้าดำหน้าแดงของมายด์ก็รีบพูดขัดขึ้นมาเสียงดังเพื่อกลบเกลื่อนรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของตัวเอง

“อยากกินนม! ไปเอาขึ้นมาให้หน่อยดิ!” พลอยขึ้นเสียงสั่งพลางกอดอก แววตาฉายแววขบขันที่ได้แกล้งปั่นหัวคนซื่อจนหัวหมุน

“อ๋อ… ได้ค่ะ! รอสักครู่นะคะคุณพลอย เดี๋ยวมายด์รีบลงไปเอามาให้เดี๋ยวนี้เลยค่ะ!”

มายด์รีบพยักหน้ารับคำสั่งอย่างลนลาน ร่างอวบอ้วนหมุนตัววิ่งหน้าตั้งออกจากห้องนอนไปทันทีด้วยความโล่งอกที่ตัวเองเข้าใจความหมายผิดไปเอง โดยที่ไม่รู้เลยว่าสายตาคมกริบของคุณหนูพลอยยังคงมองตามสะโพกผายอวบอัดนั้นไปด้วยความกระหายอยากอย่างแท้จริง

เมื่อบานประตูห้องปิดลงจนความเงียบเข้าปกคลุมห้องนอนกว้างขวางอีกครั้ง พลอยที่ยืนกอดอกอยู่ก็หลุดขำออกมาเบา ๆ ท่าทางตื่นตูมจนลนลานของมายด์เมื่อครู่นี้ช่างดูซื่อจนน่ารังแก เด็กสาวหมุนตัวเดินไปทรุดตัวนั่งลงบนขอบเตียงคิงไซส์เนื้อนุ่ม แผ่นหลังเพรียวบางเอนกายพิงหัวเตียงหรูหราอย่างสบายอารมณ์

สายตาคมกริบยังคงจับจ้องไปยังทิศทางของประตูห้อง ทว่าในหัวกลับไม่ได้มีภาพแก้วนมสดที่สั่งให้ไปเอาแม้แต่น้อย

‘สี่สิบหก...’

ตัวเลขขนาดหน้าอกหน้าใจที่อีกฝ่ายกระซิบอ้อมแอ้มบอกเมื่อครู่ยังคงดังสะท้อนอยู่ในความทรงจำ พลอยยกมือขึ้นลูบริมฝีปากของตัวเองเบา ๆ พลางนึกถึงทรวดทรงอวบอัดที่ซ่อนอยู่ใต้ชุดคนงานตัวหนานั่น ขนาดยังไม่ได้ถอดออก ผิวขาว ๆ กับเนื้อล้น ๆ คู่นั้นยังดูเด่นชัดจนน่ามันเขี้ยว

เด็กสาวได้แต่คิดในใจด้วยความกระหายอยาก ผิวกายของเธอเริ่มร้อนรุ่มขึ้นมาเพียงแค่จินตนาการถึงภาพที่ว่าร่างอวบอ้วนขาวผ่องของมายด์จะต้องมานอนบิดเร้าอยู่ใต้ร่างของเธอ คอยรองรับอารมณ์และเสียงครางออดอ้อนเพราะสู้แรงเด็กอายุสิบแปดไม่ได้ พลอยก็ยิ่งทวีความต้องการมากขึ้นเป็นเท่าตัว

‘อยากจะขย้ำให้จมเตียงเลยคอยดู…’

คุณหนูตัวร้ายเหยียดยิ้มมุมปาก สายตาฉายแววเจ้าเล่ห์ ค่ำคืนนี้ยาวนานพอที่จะทำให้คนซื่อบื้อแบบมายด์ได้รู้ว่า คำว่าอยากดูดนมที่เธอพูดออกไปเมื่อครู่ มันไม่ได้หมายถึงนมสดในแก้วเลยแม้แต่นิดเดียว ‘ยินดีต้อนรับสู่บ้านหลังใหม่นะ... พี่มายด์’

…

ไม่นานนัก เสียงฝีเท้าหนัก ๆ ที่พยายามลงน้ำหนักให้เบาที่สุดก็ดังขึ้นแผ่ว ๆ ก่อนประตูห้องนอนจะถูกเปิดออกเบา ๆ มายด์ประคองถาดเงินที่มีแก้วนมสดอุ่น ๆ กับแก้วน้ำส้มคั้นแช่เย็นมาให้เลือก หญิงสาวร่างอวบสูดหายใจเข้าเพื่อปรับสีหน้าให้เป็นปกติ หลังจากที่แอบไปยืนกุมแก้มระบายความเขินอายอยู่ข้างล่างมาพักใหญ่

“มาแล้วค่ะคุณพลอย” มายด์เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางเดินนอบน้อมเข้าไปหาคนตัวเล็กที่นอนเหยียดกายอยู่บนเตียง

“เอามาสิ” พลอยเอ่ยเสียงเรียบ สายตาพราวระยับจับจ้องไปที่ดวงตาซื่อ ๆ ของรุ่นพี่อย่างมีแผนการในใจเธอยื่นมือออกไปทำท่าจะรับแก้วนมจากถาด

ทว่าในจังหวะที่ปลายนิ้วสัมผัสกัน คุณหนูตัวร้ายกลับแกล้งปล่อยมือออกเสียดื้อ ๆ พร้อมกับ

ปัดแก้วเบา ๆ

“โอ๊ะ… ขอโทษทีมายด์!”

เสียงอุทานแสร้งทำเป็นตกใจของพลอยดังขึ้น พร้อมกับของเหลวสีขาวอุ่น ๆ ที่ราดรดลงบนหน้าอกอวบอัดของมายด์เข้าอย่างจัง นมสดไหลซึมผ่านเนื้อผ้าเสื้อฟอร์มคนงานจนเปียกชุ่ม แนบเนื้อผ้าเข้ากับผิวจนเห็นสัดส่วนโค้งเว้าและบราเซียสีหวานซ่อนอยู่รำไร ความอุ่นของนมตัดกับแอร์ในห้องทำเอามายด์สะดุ้งเฮือก

“เอ่อ... ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวมายด์ขอตัวไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ” มายด์รีบบอกด้วยความลนลาน ใบหน้าแดงซ่านด้วยความอาย เธอรีบวางถาดลงบนโต๊ะข้างเตียงแล้วทำท่าจะหมุนตัวเดินออกจากห้องทว่ามือเรียวเล็กแต่กลับมีแรงไม่น้อยของพลอยกลับคว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเธอแล้วออกแรงดึงเข้าหาตัวอย่างแรง

“โอ๊ะ… พรึ่บ!”

ด้วยความที่ไม่ทันตั้งตัว ประกอบกับน้ำหนักตัวที่มากทำให้มายด์เสียหลักล้มคว่ำลงไปบนเตียงนุ่มขนาดใหญ่ทันที ร่างอวบอ้วนจมลงไปกับฟูกหนา โดยมีร่างเพรียวบางของคุณหนูพลอยตามขึ้นมาคร่อมทับเอาไว้ทันควัน

“คุณพลอย... ที่นอนจะเปื้อนนะคะ ปล่อยมายด์ก่อนค่ะ” มายด์ละล่ำละลักบอกด้วยความตื่นตระหนก หัวใจเต้นรัวโครมครามจนแทบจะทะลุออกมานอกอก พยายามจะดันตัวลุกขึ้นแต่ก็ไม่กล้าออกแรงกระแทกคุณหนูตัวเล็ก

“ไม่เป็นไร... เดี๋ยวเราจะเช็ดให้”

พลอยกระซิบเสียงพร่า สายตาคมกริบจดจ้องหยดน้ำนมที่เปรอะเปื้อนอยู่บนอกเสื้อของคนใต้ร่างอย่างกระหาย นิ้วเรียวสวยค่อย ๆ ลากไล้ไปตามแนวผ้าที่เปียกชุ่ม ลูบผ่านความหยุ่นหยาดของหน้าอกขนาดสี่สิบหกเบา ๆ จนมายด์ขนลุกซู่

“เอ่อ... คุณพลอย ไม่เป็นไรค่ะ มายด์เช็ดเองได้” มายด์พยายามประท้วง เสียงเริ่มสั่นพร่าเมื่อสัมผัสวาบหวามเริ่มทวีความรุนแรง

“อยู่เฉย ๆ... พลอยจะทำความสะอาดให้”

พูดจบ คุณหนูเอาแต่ใจก็ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธอีก ใบหน้าสวยก้มลงไปประชิดอกเสื้อที่ชุ่มน้ำนม ลิ้นเล็ก ๆ ตวัดเลียชิมความหวานมันของนมสดผ่านเนื้อผ้าบางเบาจนชุ่มชื้น สัมผัสอุ่นชื้นที่กดเน้นลงมาทำเอาคนใต้ร่างเบิกตากว้าง

“อื้อ... คุณพลอย อย่าค่ะ... อ้ะ” มายด์ครางประท้วงในลำคอ ร่างกายอวบอัดเริ่มบิดเร้าด้วยความรัญจวนใจอย่างไม่เคยพบเจอมาก่อน

“ขอดูดหน่อยได้ไหม...” พลอยเงยหน้าขึ้นมาสบตา แววตาฉ่ำปรือแฝงความเว้าวอนทว่าก็เต็มไปด้วยความเอาแต่ใจ

“เอ่อ... ไม่ดีมั้งคะ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นเข้า...” มายด์ยังคงพยายามใช้เหตุผลอ้าง แม้สมองจะเริ่มขาวโพลนไปหมดแล้วก็ตาม

“ไม่มีใครเห็นหรอก ล็อกห้องแล้ว” พลอยบอกปัดเสียงแผ่ว ก่อนจะเลื่อนมือมาบีบเฟ้นทรวงอกอวบอิ่มผ่านเนื้อผ้าหนัก ๆ

“อ๊ะ...”

มายด์แทบจะกลั้นหายใจ ร่างกายชาวาบเมื่อฝ่ามือเล็ก ๆ คลึงเคล้นเนื้อนุ่มหยุ่นซ้ายทีขวาทีอย่างเมามัน แรงบีบเคล้นทำเอาเนื้ออวบทะลักตามง่ามนิ้ว

“ใหญ่จัง... อืม...” พลอยครางในลำคออย่างพึงพอใจ ทั้งบีบเฟ้นทั้งก้มลงไปไซ้ดมกลิ่นกายผสมกลิ่นน้ำนมอย่างหลงใหล ก่อนที่มือซุกซนจะสอดเข้าไปใต้เสื้อ รูดรั้งบราเซียสีหวานตัวเก่งของคนงานใหม่ออกให้พ้นทาง

ในที่สุด ทรวงอกอวบอิ่มขาวผ่องขนาดมหึมาก็ปรากฏแก่สายตา ยอดอกสีชมพูหวานชูชันท้าทายสายตาด้วยความเสียวซ่าน พลอยไม่รอช้า รีบก้มลงไปครอบครองความหวานนั้นทันที

แผล่บ… แผล่บ…

เสียงความฉ่ำชื้นยังคงดังระงมอยู่บนเรือนร่างอวบอัด พลอยละเลียดชิมความหวานมันของนมสดที่ผสมปะปนไปกับกลิ่นผิวกายสาวอย่างไม่รู้เบื่อ ลิ้นร้อนชื้นค่อย ๆ ลากไล้ผ่านร่องอกอวบอิ่ม ย้ายจากทรวงอกข้างหนึ่งไปอีกข้างหนึ่งอย่างเชื่องช้า ทว่าเน้นย้ำทุกสัมผัสจนผิวขาวผ่องขึ้นสีระเรื่อ ในขณะที่ปากกำลังเพลิดเพลินอยู่กับยอดอกสีหวานอีกข้าง มือเรียวเล็กก็ทำหน้าที่ขยำขยี้เนื้อนุ่มหยุ่นฝั่งตรงข้ามอย่างเมามัน แรงบีบเฟ้นจนเนื้อล้นทะลักตามง่ามนิ้วทำเอามายด์สติกระเจิดกระเจิง

“อื้อ… คุณพลอย… อ๊ะ… อื้อ…”

มายด์ได้แต่ส่งเสียงร้องครางกระเส่าอย่างหมดทางสู้ ร่างอวบอ้วนบิดเร้าไปมาบนที่นอนนุ่ม ใบหน้าซุกไซ้ลงกับหมอนใบโตเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทั้งตัว พลอยผละริมฝีปากออก จากยอดอกที่ตอนนี้เปียกชุ่มและชูชันสู้ลิ้น เด็กสาวเงยหน้าขึ้นมองคนใต้ร่างด้วยสายตาฉ่ำปรือ แววตามั่นใจและเจ้าเล่ห์ทอดมองใบหน้าอวบอิ่มที่แดงซ่านจนถึงลำคอ

“เสียวไหม…” พลอยกระซิบถาม เสียงพร่าเล็กลงด้วยแรงอารมณ์ที่เริ่มจุดติด

“ค่ะ… เสียวค่ะ…” มายด์ตอบรับเสียงแผ่ว ละล่ำละลักบอกไปตามความจริงเพราะสมองไม่รักดีถูกความวาบหวามเข้าครอบงำจนหมดสิ้น

“เคยมีใครทำแบบนี้ไหม” นิ้วเรียวยังคงวนลูบรอบฐานอกราวกับกำลังเค้นเอาคำตอบ

“ไม่เคย… ไม่เคยค่ะ…” หญิงสาวรุ่นพี่ส่ายหน้าไปมาบนหมอน ดวงตาปรือปรอยมองคุณหนูตัวเล็กที่กำลังคุมเกมทุกอย่างอยู่บนตัวเธอ

“อืม… เด็กดีจัง แบบนี้อย่าให้ใครทำนอกจากพลอยนะ”คำสั่งแกมขู่ที่เต็มไปด้วยความขี้หวงส่งออกมาพร้อมรอยยิ้มมุมปาก พลอยโน้มตัวลงไปกระซิบชิดใบหูขาว ขบเม้มติ่งหูแผ่วเบาจนมายด์สะดุ้งเฮือก

“ค่ะ…” มายด์รับคำอย่างว่าง่ายในเวลานี้ เธอไม่มีแรงพอกล้าที่จะขัดใจคนเอาแต่ใจตรงหน้าได้เลย

“ดีค่ะ พูดง่ายเชื่อฟังแบบนี้…” พลอยเอ่ยชม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความพึงพอใจที่สามารถควบคุมพี่สาวร่างอวบคนนี้ได้

“คุณพลอย… อื้อ…” มายด์พยายามจะเอ่ยท้วงเมื่อความเย็นของแอร์กระทบกับผิวเนื้อที่เปียกชุ่ม ทว่าคำพูดกลับถูกกลืนหายไปในลำคอ

“ชู่ว์… นอนครางอย่างเดียวค่ะ ขอพลอยดูดนมที่หกก่อน”

พลอยใช้นิ้วชี้แตะที่ริมฝีปากของมายด์เบา ๆ เป็นสัญญาณให้เงียบ ก่อนจะก้มหน้าลงไปหาความนุ่มหยุ่นขนาดใหญ่ตรงหน้าอีกครั้ง ลิ้นชื้นตวัดเลียคราบนมสดที่ยังคงหลงเหลืออยู่ตามผิวเนียนละเอียด ทั้งดูดดึงและขบเม้มจนเกิดเสียงเฉอะแฉะน่าอาย

“อ๊ะ… อ๊า…”

มายด์ได้แต่แอ่นอกรับสัมผัสจาบจ้วงนั้น มืออวบขยำผ้าปูเตียงแน่นจนแทบฉีกขาด ปล่อยให้คุณหนูตัวร้ายตักตวงความหวานจากร่างกายของเธอตามใจชอบ โดยที่ไฟราคะในห้องนอนหรูนี้เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น

แผล่บ… จ๊วบ…

เสียงริมฝีปากและลิ้นร้อนที่พัวพันอยู่กับยอดอกอวบอิ่มยังคงดังสะท้อนก้องห้องนอนอันเงียบเชียบ พลอยใช้ลิ้นเลียตวัดเก็บกลืนหยดนมสดทุกหยาดหยดที่เปรอะเปื้อนอยู่บนผิวขาวจัดของคนใต้ร่างอย่างใจเย็น เธอละเลียดชิมซ้ายทีขวาทีจนกระทั่งมั่นใจว่าเนื้อนวลขนาดสี่สิบหกนิ้วนั้นสะอาดสะอ้านและเปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายของเธอแทนน้ำนมไปเสียแล้ว ถึงได้ยอมผละริมฝีปากออกอย่างนึกเสียดาย

พลอยยืดตัวขึ้นนั่งขัดสมาธิบนเตียง สายตาคมกริบกวาดมองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ ยอดอกสีหวานของคนงานใหม่ตอนนี้บวมเจ่อและชูชันสู้ลมแอร์อย่างน่ารังแก ผิวขาว ๆ ขึ้นรอยแดงจาง ๆ จากแรงบีบเคล้นของมือเธอ

“อืม… สะอาดแล้ว” พลอยเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าสายตายังคงพราวระยับจับจ้องไม่ละไปไหน

มายด์ที่เพิ่งหลุดพ้นจากพันธนาการวาบหวามรีบยกมือขึ้นกอดอกตัวเองเอาไว้ทันที ร่างอวบอ้วนสั่นเทาด้วยความเสียวซ่านที่ยังคงตกค้าง ใบหน้าอวบอิ่มแดงซ่านจนถึงลาดไหล่ เธอหอบหายใจกระเส่า พยายามรวบรวมสติที่กระเจิดกระเจิงให้กลับคืนมา

“ไปแต่งตัวใหม่ได้แล้วไป… แล้วรีบกลับขึ้นมาหาพลอยนะ”

คุณหนูตัวร้ายสั่งเสียงใสพลางขยับตัวลุกขึ้นยืน นุ่งผ้าขนหนูให้เข้าที่เข้าทางก่อนจะเดินแยกไปอีกทาง ทิ้งให้พี่สาวร่างอวบได้มีโอกาสหายใจหายคอ

“ค่ะ… คุณพลอย”

มายด์รับคำเสียงสั่นเครือ เธอลนลานลุกขึ้นจากเตียง จัดแจงดึงบราเซียสีหวานและเสื้อฟอร์มที่เปียกชุ่มขึ้นมาบดบังร่างกายอันเปลือยเปล่าอย่างรีบร้อน มายด์ก้มหน้าก้มตาไม่กล้าแม้แต่จะหันไปมองคุณหนูคนสวย ขาอวบก้าวฉับ ๆ ออกจากห้องนอนหรูตรงไปยังห้องพักคนงานของตัวเองทันที ในหัวสมองขาวโพลนมีแต่ความรู้สึกสับสนปนเป ทั้งอับอาย ทั้งวาบหวาม และตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า… ชีวิตการทำงานที่คฤหาสน์หลังนี้ คงไม่ได้เหนื่อยแรงกายอย่างที่คิด แต่มันต้องเหนื่อยรับมือกับความเอาแต่ใจอันแสนร้ายกาจของคุณหนูพลอยอย่างแน่นอน