บุญจิ๋มมึงแค่ไหนแล้วที่จะได้ผัวหล่อแถมรวยขนาดนี้ห๊า”“ไม่ ไม่แม่ ป่าน ป่าน.."มึงหยุดพูดเลย ไหนมึงบอกอยากเรียนต่อ กูไม่มีปัญญาส่ง มึงก็ให้ผัวมึงส่งเสียสิ แถมแม่ผัวก็เมตตามึงอยู่ น้ำขึ้นให้รีบตักดั่งโบราณเขาบอกไว้ไงนังโง่ รีบๆกอบโกยซะก่อนเขาจะผลักไสมึงซะป่าน” เพราะตอนนี้ดูท่าคุณภูผาคงจะติดใจในข้าวใหม่ปลามันอย่างมันไม่น้อย มันต้องรีบๆโกยๆเงินก่อนที่เขาจะเบื่อมันเสีย“คนไม่ได้รักกันจะแต่งกันได้ไงจ๊ะแม่”“โธ่ อิป่าน กูก็ไม่ได้หวังจนถึงงานแต่งหรอกนะ เขาคงไม่คิดจะแต่งยกย่องให้มึงเป็นเมียตกเมียแต่งหรอก เขาแค่จำใจต้องรับผิดชอบ ก็อย่างนี้ไง กูถึงบอกให้มึงรีบๆโกยเงินมาให้เยอะที่สุด แล้วถึงวันนั้นกูสัญญาจะพามึงไปจากที่นี่แน่นอน"“ฮือๆๆ ฮึกๆๆ” น้ำตาลูกเลี้ยงสาวไหลลงหยดแหมะใส่ซองจดหมายของนทีที่ส่งมาให้เธอเป็นประจำ“มึงคิดถึงลูกเจ้าของไร่ฝั่งโน้นใช่มั้ยนังป่าน? ...มึงคิดดูดีๆนะ ต่อให้คุณนทีจะรักมึงแค่ไหน มึงคิดว่าครอบครัวฝั่งโน้นเขาจะยอมรับมึงเหรอป่าน ...เรามันจน เขาไม่มีทางจะรับมึงเข้าบ้านหรอกนังป่านเอ๊ย”"ฮือๆๆๆ”"แถมมึงก็ไม่ได้บริสุทธิ์ผุดผ่องเหมือนเดิมอีกแล้ว"ส่ายป่านได้แต่ก้มหน้าร้องไห้กำจดหม
Terakhir Diperbarui : 2026-08-26
