Semua Bab ไร่รักเรือนสวาท: Bab 21 - Bab 30

“พี่เอ็มม่ากลับแล้วค่ะ ต้องให้ธารอธิบายมั้ยคะ ว่าเพราะอะไร”ภูผายกมือเชิงบอกให้น้องสาวหยุดพูด มือหนาเกาหัวแหงกๆ ขบคิดชั่วครู่พอเข้าใจสถานการณ์ได้ดี แม่น้องสาวตัวดีของเขาคงพาเอ็มม่าไปหาเขาถึงเรือนสายป่านเป็นแน่“พี่รู้แล้ว” เขาเดินผ่านน้องสาวตัวดีไป แต่เธอกลับดึงเขาไว้อีก“หยุดเลยนะพี่ผา นึกยังไงถึงได้ไปขลุกอยู่กับนังนั่นคะ”“ธาร รอบนี้ได้กระเป๋าจากเอ็มม่าไปกี่ใบล่ะ”“อย่าดูถูกธารนะคะ แค่ตังค์ซื้อกระเป๋าแพงๆ ธารมีปัญญาหรอก จะซื้อสักกี่ใบขนหน้าแข้งก็ไม่ร่วง”“เปล่า พี่หมายถึงรุ่นลิมิเตดอิดิชั่น ใบหลายสิบล้านน่ะ ...กี่ใบ??”“เรื่องของธาร”ภูผาส่ายหัวไปมาอย่างเหนื่อยใจ คนเราต้องมีเงินมีของแลกเปลี่ยนใช่ไหม ถึงได้รับการยอมรับและยกย่อง คุณค่าของคนกลับถูกสิ่งของมีค่าบดบัง แทนที่จะมองเข้าไปข้างในแก่นแท้ของจิตใจถึงเขาจะเกลียดสายป่านที่คิดจะจับเขาก็จริง แต่เขาก็ไม่ได้นึกรังเกียจที่เธอจนเลยสักนิดเขาแค่เกลียดเธอเป็นอีกคนที่มองคุณค่าของคนทางวัตถุ ชื่อเสียง และเงินทอง...........................................อีกไม่กี่วันแล้วที่สายป่านจะได้ไปเรียนเธอจึงขออนุญาตแม่บ้านให้กำไรไปเป็นเพื่อนเธอเลือกซ

ในคืนพระจันทร์เต็มดวง อากาศเย็นลงเมื่อเริ่มดึกสงัด ยังมีหญิงชายคู่หนึ่งบนเรือนเก่าท้ายไร่ที่เพิ่งล้มลงที่นอนพักกายาคลายความเมื่อยล้าหลังจากการเผด็จศึกรักหักโหมเสร็จสิ้นเมื่อครู่ ภูผาดึงผ้าห่มผืนบางมาคลุมกายล่อนจ้อนให้แก่หญิงสาวสายป่านเหนื่อยจนไม่มีเรียวแรงจะใส่เสื้อผ้าทั้งที่ตั้งใจจะห่อคลุมกายไว้หลังจากที่โดนร่างใหญ่ตักตวงจากเธอไปสามยกเจ้าของไร่หนุ่มค่อยๆเคลื่อนกายออกจากเธอดึงแขนเล็กที่โอบกอดหน้าอกล่ำออกช้าๆ เขาเดินออกมาสูดอากาศรับลมเย็นๆด้านนอกตรงชานเรือน ใส่เพียงกางเกง ท่อนบนโชว์ซิกแพคกับแขนล่ำสุดเซ็กซี่ ใช่ ที่นี่ไม่มีแอร์ หรือแม้กระทั่งไฟฟ้า เขายังสงสัยว่าเธออยู่ที่นี่ได้ยังไงกัน อาจจะเพราะความเคยชินและชีวิตที่เลือกไม่ได้ เขาผู้เกิดมาบนกองเงินกองทองเพิ่งได้สัมผัสกับคำว่าร้อนก็ตั้งแต่ได้มารู้จักกับเธอที่นี่แหละ แต่สาวเจ้าผู้ยังนอนหลับปุ๋ยอยู่ในห้องกลับรู้สึกหนาวควานหาผ้าห่มมาคลุมกาย กลางดึกในทุกๆครั้งที่เขาเข้ามาหาเธอได้ยินเธอบอกว่าพรุ่งนี้เธอต้องไปเข้าเรียนมหาลัยวันแรก มันทำให้เขานอนไม่หลับ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน เขานั่งมองเธอที่หลับตาพริ้มอยู่อย่างนั้นได้สักพัก สายตาคมกวาดตามองรอ

ส่วนมืออีกข้างบีบนวดนมตัวเองสลับข้างไปมาอย่างเสียวซ่านแจ๊ะๆๆๆๆเธอเร่งสาวนิ้วเข้าออกเร็วขึ้นเป็นเท่าตัวเมื่อน้ำในร่องเสียวใกล้จะแตกออกมา"อื้อๆ อี๊ แปะๆๆ" เธอกระตุกแรงสี่ห้าครั้งแล้วตบโหนกอีกทีดึงนิ้วทั้งสามออก"อ่าส์ นอนสบายตัวแล้วคืนนี้ อีหวีเอ๊ย"ฉวีใช้กางเกงในเช็ดคราบตามรูเสียว ตามขา แล้วเช็ดบนแคร่ ก่อนจะค่อยๆใส่เสื้อผ้าเดินถือกางเกงในขึ้นเรือนไปอย่างอารมณ์ดี...................................ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของสายป่านเสมือนโลกใบใหม่ที่นำพาความสุขพร้อมอนาคตที่ชัดเจนกว่าแต่ก่อนมาก เธอเรียนเอกศิลปะและการออกแบบ เพราะเป็นสิ่งที่ชอบ สายป่านไปเรียนได้หนึ่งอาทิตย์แล้วและตั้งแต่วันที่เธอเปิดเทอมวันแรกเธอยังไม่เจอภูผาอีกเลย แต่ก็พอได้ยินกำไรบอกมาว่าที่ไร่มีงานยุ่งอาจจะเป็นเพราะเขาคงเหนื่อยจึงไม่ได้มาหาเธอที่เรือนกระมังมหาวิทยาลัยอยู่ห่างจากไร่20กว่ากิโลเมตร สายป่านเดินทางโดยรถโดยสารประจำทางทุกวัน เมื่อเลิกเรียนเธอจะรีบขึ้นรถให้ทันเพราะคิวสุดท้ายจะหมดประมาณห้าโมงเย็นวันนี้มีกิจกรรมรับน้องจนถึงค่ำโดยที่ทางรุ่นพี่ไม่ได้แจ้งเอาไว้ล่วงหน้าเมื่อกิจกรรมเลิกเธอได้แต่ยืนกดมือถือพยายามโทรห

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่น แข่งกับเสียงสายฝนที่ตกลงมาเหมือนกำลังร้องไห้เป็นเพื่อนเธอ แม้จะอยู่ใต้ร่มไม้ใหญ่ก็ใช่ว่าจะช่วยหลบฝนได้มากนัก เพราะยังคงมีละลองฝนที่สาดซัดเข้ามาจนเธอรู้สึกหนาว บวกกับเสียงฟ้าร้องที่เปรียบเสมือนเขาผู้เกรียวกราด ร่างบางบอนอ้าขารอรับการสอดใส่จ้วงแทงโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งครั้งแล้วครั้งเล่า ร่างกายสั่นเทิ้มหน้าอกกระเพื่อมโผล่ออกจากเสื้อนักศึกษาศีรษะเล็กส่ายไปมาผมเผ้ากระเซิงเสื้อผ้าเปรอะเปื้อนโคลนตมเต็มไปหมด เอวสอบเนื้อแน่นหน้าท้องแบนราบทาบทับร่างนุ่มนิ่มขาวผ่องที่กำลังนอนอ่อนระทวยโดยมีกลางกายทั้งสองยังเชื่อมต่อกันพร้อมการเคลื่อนไหวที่เป็นจังหวะพั่บ พั่บ พั่บ พั่บ“อ๊า สายป่าน ซี้ดด” ใบหน้าหล่อเข้มเหยเกสูดปากครางเพราะความเสียว แต่สาวใต้ร่างเอาแต่ทำตาเหม่อลอย เขาจึงดึงเธอลุกขึ้นนั่งจับขาเรียวทั้งสองข้างขึ้นพาดลำแขนแกร่ง ท่านี้มันช่างจ้วงแทงได้ลึกที่สุดจนเขารู้สึกคับแน่นข่มความเสียวไว้ไม่ไหวจนปล่อยเสียงครางต่ำออกมาเป็นระยะๆ หลืบร่องในกายสาวกระตุกบีบรัดเขาหลายรอบจนท่อนเอ็นแกร่งเริ่มทนไม่ไหว กระแทกใส่ไม่ยั้งกระทั่งปลดปล่อยน้ำกามสีขุ่นในกลางกายเธอเปรี้ยงงงง!!!!!!!!

“อืม น้ำเธอ อืม สายป่าน” เขาสบตากับเธอไม่กี่วินาทีเธอกลับรีบหลับตาปี๋เพราะไม่กล้าสบสายตาเยิ้มจากเขา“ป้อนแบบนี้ คาบไว้ แล้วฉันจะกิน” เขานำองุ่นมาจ่อริมฝีปากให้เธอแล้วสอนลีลารักแปลกใหม่จนเธอขนลุกซู่สายป่านคาบมันไว้ไม่นานริมฝีปากได้รูปรีบงาบงับองุ่นจากเธอพร้อมทั้งดูดดื่มลิ้นหวานพัลวัน“อืม หวาน”สักพักใบหน้าคมคายเลื่อนลงมาเจอแอ่งน้ำหวานที่ไหลเยิ้มเต็มกลีบกุหลาบงาม ลิ้นร้ายเข้าไปฉกเกี่ยวกระหวัดทักทายร่องเสียวของสายป่านจนเธอเผลอร้องครางเสียงหลง“อืม หวาน สายป่าน หยิบองุ่นทั้งจานมาให้ฉัน” เธอเอื้อมมือไปหยิบจานอย่างยากลำบาก เพราะกลางกายสาวโดนเขารุกรานอย่างหนัก“อะ อื้อ อ๊า คุณภูผา อืม เดี๋ยวจานหล่นแตก”“ที่จะแตก เป็นตรงนี้มากกว่า” เขายังคงใช้ลิ้นสาละวนอยู่อย่างนั้น สายป่านพยายามหยิบจานกระทั่งนำมันมาวางไว้บนที่นอน“อืม สายป่าน เอามาวางไว้บนตัวเธอ เร็ว” เสียงแหบพร่าปนคำสั่งบอกกับเธอ แรกๆเธอเก้ๆกังๆ แต่พอได้โดนเขาดูดเม็ดติ่งจึงรีบทำตามอย่างว่าง่าย“อูยยย สะ เสียว” เธอนำจานองุ่นมาวางไว้บนหน้าท้องแบนราบรอรับคำบัญชาจากเจ้าของไร่“อ้าไว้อย่างนี้นะ อืม เชื่อฉัน เธอจะเสียวที่สุด สายป่าน” เขาจับขาเธ