All Chapters of ไร่รักเรือนสวาท: Chapter 1 - Chapter 10

“อื้อ ชะ ช่วยด้วย ยะ อย่า คุณเป็นใครกัน”“ซี้ดด หอม อืมมม นุ่มนิ่มเหลือเกิน อ่าส์” มือหนาดึงทึ้งเสื้อผ้าไปพร้อมๆกับลูบไล้ทั่วกายของสาวน้อยในความมืดมิด“ยะ อย่าคะ อ๊ายยย” เธอกรี๊ดจนตาเหลือกเพราะความเจ็บแสบที่ร่างใหญ่ปริศนากำลังใช้นิ้วโจนจ้วงเข้ามาในร่องสวาทของเธอพรวดเดียว“อืม อวบอูม ซี้ดดด”“อ๊า เจ็บ อย่า อื้อ” จะร้องขอแค่ไหน ไอ้โจรสวาทคงไม่มีทางฟังเธอแน่ เพราะกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งตามตัวของมัน แถมน้ำเสียงที่พูดไม่รู้เรื่อง รับรู้ได้ว่า .. เธอคงไม่มีทางรอดแน่ร่างใหญ่ปริศนา ผละเธอออก แล้วโถมตัวเข้าหาเธอใหม่ พร้อมๆกับนำท่อนเอ็นถูๆไถๆ กับร่องทวารไล่ขึ้นมาถึงร่องสวาทของเธอ“ยะ อย่า นะ ฉันขอล่ะจ๊ะ อย่าทำอะไรฉัน”“ฮะ ฮ่า แฉะและฟิตขนาดนี้ อ่า ถ้าเอาดุ้นเสียบ คงมันส์น่าดู” เขาออกแรงจับร่างเล็กแยกขาเรียวออกแล้วแทรกสิ่งแปลกใหม่ในชีวิตของหญิงสาวพรวดด!!!“กรี๊ดดด” ท่อนเอ็นขนาดใหญ่จ้วงแทงเข้ามาในร่องสาวพรวดเดียวจนสุดลำ ส่งผลให้เธอกรี๊ดลั่น ส่ายหัวไปมา พร้อมทั้งใช้เท้าเล็กๆทั้งสอง พยายามถีบร่างใหญ่ที่คร่อมเธอไว้โดนเธอถีบออกจนร่างใหญ่ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะหงายเงิบนอนกองกับพื้นไม้เก่าๆสายป่านรีบลุกขึ

“หูยย ฉันไม่ไปได้มั้ยจ๊ะแม่”“นี่ ฉันเป็นแม่แกนะ อย่าให้โมโหสิ สั่งให้ยิ้มต้องยิ้มหวานๆเข้าใจมั้ย” แม่เลี้ยงกระซิบดุข้างใบหูหล่อนภูผาที่กำลังนั่งส่งสายตาหวานหยดกันกับแพรวพราว ลูกสาวร้านขายของขำในเมืองที่ทำหน้าที่ส่งเครื่องดื่มมายังงานเลี้ยง เธอเลยถือโอกาสมาขอดูบรรยากาศในงาน และที่สำคัญขอดูหน้าลูกเจ้าของไร่ให้เต็มๆตาสักทีเถอะ เห็นคนเขาลือกันให้แซดว่าหล่อน่ากินนัก เธอจึงเลือกใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นจนแทบจะเป็นกางเกงในกับเสื้อเปิดไหล่โชว์หน้าอกหน้าใจ เรียกสายตาหนุ่มๆในงานได้ดียิ่งนัก แถมคืนนี้เธอแกล้งทำเป็นเดินชนคุณภูผาจนเขาก็สนใจในตัวหล่อน มองแทบจะกลืนกินเธอแล้วในตอนนี้‘คืนนี้แหละ จะได้ชิมลิ้มรสคุณภูผาเสียที’ ยิ่งคิดเธอยิ่งขนลุกซู่ ภายในสั่นระริก อยากจะโผเข้าโรมรันฝรั่งหุ่นล่ำใบหน้าหล่อยิ่งนัก“อะแฮ่ม สวัสดีจ้านาย ฉันชื่อหวีนะจ๊ะ คืนนี้อยากจะแนะนำลูกสาวของฉันให้นายรู้จักจ๊ะ มันชื่อสายป่าน ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะจ๊ะนาย” ฉวีจีบปากจีบคอแนะนำลูกสาวที่กำลังบรรจงวางแก้วเครื่องดื่มลงช้าๆภูผาเพ่งพิศมองหญิงสาวตรงหน้าอย่างนึกรำคาญ หึ อุตส่าห์พามาประเคนถึงที่เลยหรือ ดูท่าแม่สาวคนนี้คงร่านน่าดู จริตจะก

“มึงอย่าถามเยอะได้มั้ยวะ เอาล่ะ เดี๋ยวพรุ่งนี้กูจะจัดการให้มึงเอง หยุดร้องไห้ได้แล้วกูรำคาญโว้ย”“ฮือๆ แล้ว แล้ว” เธอยืนร้องไห้ตัวสั่นชี้ไปยังเจ้านายหนุ่ม“เออ ให้นายเค้านอนอยู่ที่นี่แหละ มึงก็นอนๆไป คนเมาเขาคงไม่ตื่นขึ้นมาอีกหรอกน่า คงถึงเช้าล่ะนังป่าน” ฉวีตอบแบบไม่สนใจความรู้สึกของลูกเลี้ยงแม้แต่น้อย พรุ่งนี้เช้า เป็นได้เห็นดีกันแน่ๆฉวีและนายเชิดรอให้สายป่านหลับแล้วจึงรีบถ่ายรูปภูผาและสายป่านที่นอนเคียงข้างกันเอาไว้เป็นหลักฐานเพื่อจับภูผามาเป็นลูกเขยในวันพรุ่งนี้“จะรวยแล้วโว้ยนังหวี”แสงแดดจ้าสอดส่องลอดผ่านผนังไม้ผุกระทบกับเปลือกตาส่งผลให้คนที่นอนหลับยาวรู้สึกร้อนผ่าวจนต้องรีบลืมตาแล้วกระพริบตาถี่ๆอย่างเลี่ยงไม่ได้ ร่างใหญ่รีบลุกขึ้นนั่งทันใดขมับทั้งสองข้างปวดตุบๆรู้สึกหน้ามืดขึ้นมาทันที คงเพราะสาเหตุเกิดจากที่เมื่อคืนเขาล่นดื่มหนักไปหน่อยแถมลุงสมคิดยังเอาเหล้ายาดองชนิดดีกรีหนักมาให้เขาได้ลิ้มรสมันครั้งแรก เล่นทำเอาเขาไม่รู้ตัวเหมือนกันว่าขึ้นมานอนได้ยังไงกันแต่แล้วสายตาคมต้องตกใจกระทันหันจากที่คิดว่ากำลังนอนอยู่ในห้องของตนเองกลับต้องขยี้ตาเพื่อความแน่ใจอีกครั้ง“ที่ไหนวะ?” เขามอ

สายป่านนอนเขียนจดหมายถึงนทีในยามโพล้เพล้ เธออาบน้ำเตรียมเข้านอนแต่หัวค่ำ เพราะดูท่าแล้วคืนนี้ฝนตกหนักแน่ๆ วันทั้งวันเธอไม่ยอมออกไปไหน แม้แต่เพื่อนสนิทอย่างกำไรที่มาเยี่ยมเธอถึงเรือนเธอก็ไม่ยอมออกมาพบ สภาพจิตใจค่อนข้างแย่ และส่วนกลางกายที่เจ็บแปลบๆอยู่บ้างมันทำให้เธอไม่อยากออกไปพบผู้คนได้ในตอนนี้..สวัสดีค่ะคุณนที เห็นบอกว่างานเยอะใกล้จะสอบแล้วใช่ไหมคะ ขอให้ได้คะแนนดีๆนะ วันนี้มีเรื่องให้สมองคิดหนักหน่อย มันเหนื่อยจนแทบไม่อยากจะเผชิญหน้ากับผู้คน ป่านไม่รู้จะระบายให้ใครฟัง ขอโทษนะคะที่มีแต่เรื่องแย่ๆเล่าให้คุณนทีฟังอยู่เรื่อย ป่านเจ็บใจเหลือเกินค่ะ คิดถึงพ่อมากๆ อยากออกไปจากที่นี่ แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ ป่านมันโง่อย่างที่ใครต่อใครบอกจริงๆค่ะ เฮ้ออ เบื่อจังค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะคะ คนอย่างสายป่านไม่มีทางจะคิดสั้นหรือยอมแพ้ในโชคชะตาตัวเองแน่นอน .. คิดถึงนะคะ ว่างเมื่อไหร่ค่อยเขียนตอบก็ได้นะคะ^^เธอระบายความในใจบางส่วนผ่านทางจดหมายเตรียมส่งให้นทีพร้อมทั้งวาดรูปวิวที่นทีส่งมาให้ เธอใช้เพียงดินสอธรรมดาๆวาด การวาดรูปเป็นพรสวรรค์ของสายป่านซะจนนทีทึ่งและมักให้เธอวาดให้เขาอยู่บ่อยครั้งแอ๊ดดดดเสียงเ

ภูผาแอบมองใบหน้าหวานหยดที่กำลังหลับตาพริ้ม มือใหญ่ยังคงซุกซนลูบไล้ทั่วทั้งเรือนร่างนุ่มนิ่มบ้าจริง ทำไมเขาถึงไม่ยอมออกไปจากที่นี่เธอมีแรงดึงดูดที่ทำให้เขาอยากจะทำเธออีกรอบ และจะทำมันทั้งคืน เอาให้ฟ้าเหลืองกันไปข้างไวเท่าความคิดท่อนเอ็นที่สงบเริ่มแข็งขึ้นผงกหัว ทักทายกับปากทางสวาทหล่อนที่กำลังนอนหลับอยู่ เขากำลังลักหลับภูผายกขาทั้งสองขึ้นพาดบ่า เขารูดท่อนเอ็นขนาดเขื่องถูไถกับร่องเสียวที่กำลังบวมเป่งที่เกิดจากฝีมือเขา“ฉันจะเอาอีกรอบนะสายป่าน อ่าส์ แน่นอะไรอย่างนี้ อืมม เสียวหัวโว้ย”เสียงกระแทกกระทั้น สะโพกหนากระทบกับเนินเนื้อและหน้าท้องแบนราบเสียงดัง แข่งกับเสียงฝนพรำด้านนอกช่างเรียกอารมณ์ให้เขาอยากตักตวงความสุขจากร่างกายเธอเท่าทวียิ่งยามที่เขากระแทกในจังหวะเร็วๆมองหน้าอกขนาดใหญ่เกินตัวของเธอกระเพื่อมขึ้นลงจนมือหนาอดใจไม่ไหวเอื้อมไปกอบกุมบีบแน่นจนเนื้อนิ้มล้นแทรกช่องว่างของแต่ละนิ้วพั่บๆๆๆๆ“อืมมม เต็มไม้เต็มมือดี” ริมฝีปากหนาอดใจไม่ไหวจึงก้มลงดูดยอดปทุมถันสีชมพูพร้อมขบเม้มมันอย่างแรงด้วยความหมั่นเขี้ยว“อ่าส์ นังร่าน เธอทำฉันเสียวจนกู่ไม่กลับ”พั่บ...ร่างใหญ่โจนจ้วงหนักหน่วงอ