ไร่รักเรือนสวาท

“อื้อ ชะ ช่วยด้วย ยะ อย่า คุณเป็นใครกัน”

“ซี้ดด หอม อืมมม นุ่มนิ่มเหลือเกิน อ่าส์” มือหนาดึงทึ้งเสื้อผ้าไปพร้อมๆกับลูบไล้ทั่วกายของสาวน้อยในความมืดมิด

“ยะ อย่าคะ อ๊ายยย” เธอกรี๊ดจนตาเหลือกเพราะความเจ็บแสบที่ร่างใหญ่ปริศนากำลังใช้นิ้วโจนจ้วงเข้ามาในร่องสวาทของเธอพรวดเดียว

“อืม อวบอูม ซี้ดดด”

“อ๊า เจ็บ อย่า อื้อ” จะร้องขอแค่ไหน ไอ้โจรสวาทคงไม่มีทางฟังเธอแน่ เพราะกลิ่นแอลกอฮอล์คละคลุ้งตามตัวของมัน แถมน้ำเสียงที่พูดไม่รู้เรื่อง รับรู้ได้ว่า .. เธอคงไม่มีทางรอดแน่

ร่างใหญ่ปริศนา ผละเธอออก แล้วโถมตัวเข้าหาเธอใหม่ พร้อมๆกับนำท่อนเอ็นถูๆไถๆ กับร่องทวารไล่ขึ้นมาถึงร่องสวาทของเธอ

“ยะ อย่า นะ ฉันขอล่ะจ๊ะ อย่าทำอะไรฉัน”

“ฮะ ฮ่า แฉะและฟิตขนาดนี้ อ่า ถ้าเอาดุ้นเสียบ คงมันส์น่าดู” เขาออกแรงจับร่างเล็กแยกขาเรียวออกแล้วแทรกสิ่งแปลกใหม่ในชีวิตของหญิงสาว

พรวดด!!!

“กรี๊ดดด” ท่อนเอ็นขนาดใหญ่จ้วงแทงเข้ามาในร่องสาวพรวดเดียวจนสุดลำ ส่งผลให้เธอกรี๊ดลั่น ส่ายหัวไปมา พร้อมทั้งใช้เท้าเล็กๆทั้งสอง พยายามถีบร่างใหญ่ที่คร่อมเธอไว้โดนเธอถีบออกจนร่างใหญ่ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะหงายเงิบนอนกองกับพื้นไม้เก่าๆ

สายป่านรีบลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแล้วจุดไฟตะเกียงขอมองดูหน้าไอ้โจรที่กำลังนอนแน่นิ่งเพราะความเมา

“คุณภูผา???!!!”

.........................................

เหตุการณ์ก่อนหน้า

.....ช่วงนี้เรียนหนักหน่อย จึงเขียนได้ไม่เยอะ ที่นี่ยังอากาศดีเหมือนเดิม นึกถึงอากาศร้อนๆที่บ้านเรานะ คิดถึงบ้านจะแย่แล้ว พี่ป่านล่ะ ตอนนี้คงสบายดีใช่มั้ย เอาไว้กลับไปจะไปเล่นน้ำตกท้ายไร่ด้วย อ้อ วันนี้เอารูปสวยๆของที่นี่มาอวดเหมือนเดิมครับ คิดถึงนะ หวังว่าสักวันจะพาสายป่านมาเที่ยวที่นี่ด้วยกันครับ...

(จดหมายจาก นที)

ตุ๊บบบ!!!

เสียงตะกร้าเสื้อผ้าใบใหญ่กระทบพื้นแคร่เสียงดัง

“นังป่าน จะให้กูเรียกมึงกี่ครั้ง ห๊ะ ไปซักผ้าเดี๋ยวนี้”

“เมื่อวานหนูซักแล้วไงจ๊ะแม่” ใบหน้าหวานที่กำลังนั่งอ่านจดหมายจากนทีหนุ่มรุ่นน้องลูกชายเจ้าของไร่ข้างๆส่งมาให้แทบทุกอาทิตย์ และยังมีกองหนังสือพิมที่สายป่านเก็บมาจากเรือนใหญ่มาอ่าน เธอเงยหน้ามองแม่เลี้ยงที่ยืนเท้าสะเอวพร้อมจ้องหน้าดุใส่เธอ

“มึงแหกตาดูสิ อีป่าน เนี่ยๆๆ มันล้นตะกร้าอยู่แล้ว เนี่ย กูซื้อเสื้อมือสองมาจากตลาดในเมืองไว้ลองเลือกใส่ในวันงานเลี้ยงพรุ่งนี้ มึงรีบๆเอาไปซักให้กูเลยนะ"

“จ๊ะแม่” เธอก้มหน้ายอมอย่างว่าง่าย หอบตะกร้าใบใหญ่เดินไปยังลำธารใสสะอาด รีบๆซักผ้าให้แม่ก่อนที่พระอาทิตย์จะตกดินเสียก่อน เพราะกลางค่ำกลางคืนแถวนี้มีสัตว์เลื้อยคลานชอบออกมานัก

................

“ป่ะ ลุงสมคิด มืดแล้ว รีบกลับกัน”

ภูผา ลูกชายเจ้าของไร่องุ่น ที่เพิ่งกลับจากฝรั่งเศสได้เกือบเดือนหลังจากที่เลิกรากับแฟนสาวที่คบกันมานาน เขาจึงใช้ที่นี่เป็นที่พักผ่อนใจ พร้อมๆกับขอพักงานที่ช่วยพ่อบริหารโรงแรมหรูมาหาแม่ เพราะท่านทั้งสองได้แยกกันอยู่มาตั้งแต่เขายังเด็ก สาเหตุที่แยกทางกัน เกิดจากความเจ้าชู้ของบิดาของเขาที่ทำให้มารดารับไม่ได้จึงต้องกลับมาอยู่ที่เมืองไทย พร้อมๆกับสายธาร น้องสาวของเขา ส่วนเขาอยู่กับพ่อที่ฝรั่งเศส และได้แวะเวียนมาหาแม่อยู่บ่อยๆ แต่ครั้งนี้อาจจะนานหน่อย เพราะเขาเริ่มเบื่อหน่ายความวุ่นวายทางนั้น จึงขอมาช่วยงานในไร่สักพักใหญ่

ใบหน้าหล่อเหลาบนหลังม้าดูสง่างามน่าเกรงขาม เหลือบหันไปมองที่ลำธารเล็กมองเห็นหญิงสาวนุ่งกระโจมอกกำลังนั่งอาบน้ำบนโขดหิน อวดหน้าอกตูม จนเขาแทบอ้าปากค้าง

‘ไม่น่าเชื่อว่าที่นี่จะมีสาวงามขนาดนี้’

ผิวขาว ร่างอ้อนแอ้นอรชร กำลังลูบไล้ผิวผุดผ่องไปมา ช่างสวยงามราวกับนางไม้ก็ไม่ปาน

“นั่นใครน่ะ?”

“ออ นั่น นังสายป่าน ลูกนังฉวี แม่ครัวของที่นี่ครับ นังป่านมันเป็นคนงานที่นี่ ทำหน้าที่ในไร่บ้างช่วยงานในครัวบ้าง ที่พักมันอยู่เรือนไม้เล็กๆ ใกล้ๆลำธารนี่แหละครับ”

‘เป็นสาวเป็นแส้ ทำไมถึงได้มาอาบน้ำโจ่งแจ้งขนาดนี้’

“ป่ะ กลับกัน” ภูผาส่ายหัวไปมา พร้อมดึงเชือกควบม้ากลับไปยังเรือนใหญ่   

“รีบอาบรีบกลับเรือนได้แล้วนังป่าน นี่ก็จะค่ำแล้ว เดี๋ยวงูเงี้ยวเขี้ยวขอจะกัดมึงเอา” สมคิดที่รับหน้าที่เป็นลูกน้องคนสนิทของภูผา ตะโกนบอกสาวใช้คราวลูก ก่อนจะควบม้าตามเจ้านายหนุ่มไป

“หือ??? จ๊ะ” สายป่านรีบดึงผ้าถุงขึ้นปกปิดหน้าอกทันที หลังจากเพิ่งพบเห็นผู้มาใหม่ เป็นชายทั้งสองที่กำลังนั่งบนหลังม้า คนแรก ลุงสมคิด คนนี้เธอรู้จักดี ส่วนอีกคน เธอไม่เคยเห็นมาก่อน

สายตาคมเฉี่ยว มองเธอด้วยหางตา ก่อนจะควบม้าไป ร่างใหญ่ทะมึน ใบหน้าคมเข้มแบบนี้ ต้องเป็น คุณภูผา ลูกชายของคุณทัศนา เจ้าของไร่ที่นี่เป็นแน่ เพราะเธอเคยได้ยินบรรดาสาวใช้คนงานพากันลือให้หนาหูว่าลูกชายนายหญิงท่านหล่อเชียว ก็หล่อจริงๆแหละ..

แต่ดูน่ากลัวชะมัด...