Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

Pagkapasok na pagkapasok ni Damian sa bahay, dumiretso siya sa ikalawang palapag. Kahit binati siya ni Aling Victoria, hindi man lang niya ito pinansin. Diretso siyang pumasok sa kanyang silid at malakas na isinara ang pinto. Mas mabilis ang tibok ng kanyang puso, at sa bawat pintig nito ay tila muling bumabalik sa kanya ang alaala ang mga bagay na matagal na niyang ibinao.Ang masasakit na alaala ng nakaraan na matagal niyang itinago ay walang muling nag-flashback sa kanyang isipan. Mabilis niyang ginulo ang kanyang buhok, at pilit na inaalis ang mga larawang sunod-sunod na pumapasok sa kanyang isip.Stanley Ramirez.Marinig lamang niya ang pangalan ni Stanley ay umiinit na ang kanyang dugo. Magmula pa noong magkaklase sila, si Stanley na ang karibal niyang nakikipag kompetensya sa lahat ng bagay.Nagpaligsahan sila sa lahat—sa success, business, maging sa pag-ibig.Minsan, nahulog sa mga matatamis na salita ni Stanley ang yumaong asawa ni Damian—ang lalaking si Stanley na isang c

Pumasok si Damian sa lobby ng opisina na may kumpiyansang hakbang, kasama niya si Lucas na sumusunod sa kanyang likuran. Hindi maitatanggi na kahit ang mga dalagang empleyado ng kumpanya ay nabibighani pa rin sa charisma ni Damian, pero walang sinuman sa kanila ang naglalakas-loob na lapitan siya. Dahil alam na nila na wala silang pag-asa rito. Halos lahat ng mga empleyado ay nag-aantay kung sino ang maswerteng babaeng magugustuhan ng guwapo nilang boss.Pumasok sina Damian at Lucas sa pribadong elevator ni Damian.Pagdating sa 30th floor, agad napatingin si Damian sa puwesto ni Eliana. Nakita niyang nakatutok ito sa computer at abalang-abala sa ginagawa. Napangiti siya nang maalala ang nangyari kagabi.Pagkalipas ng ilang sandali ay pumasok na rin siya sa kanyang opisina nang hindi man lang binati si Eliana.Nang makita ni Eliana na nakapasok na si Damian sa kanyang opisina, agad siyang napabuntong-hininga nang maluwag. Nang marinig niya ang tunog ng elevator, agad siyang nagpanggap

Ang katok sa pinto ng opisina ni Damian ay tila nagpahinto sa buong paligid. Si Eliana, na kanina ay halos makalimot sa sarili dahil sa sobrang lapit ng mukha nila ni Damian, ay biglang napaatras.Nagkatinginan sina Damian at Eliana, kapwa napagtanto ang nangyari dahil sa sunod-sunod na katok. Uminit ang mukha ni Eliana, at agad na bumilis ang tibok ng mga puso nila na para bang katatapos lang nilang tumakbo ng marathon.Samantala, si Damian, na ilang segundo lamang ang nakalipas ay muntik nang mawalan ng kontrol, ay agad na hinagod ang mukha at huminga nang malalim.Ipinaling niya ang mukha sa pinto at pilit na ibinabalik sa normal ang ekspresyon upang hindi mahalata ni Eliana ang kanyang pagkabigla."Sino ba ang—" mahinang bulong ni Damian, ngunit namamaos ang kanyang boses na para bang may pinipigil siyang emosyon na anumang oras ay maaaring kumawala. Yumuko si Eliana. Abala ang mga kamay niya sa pag-aayos ng mga dokumentong matagal nang maayos, para lamang maitago ang kanyang hiy

Magkasabay na naglalakad sina Damian at Eliana sa dalampasigan. Hindi pa gaanong karami ang mga tao roon. Naririnig ang huni ng mga ibon habang marahang umiihip ang hangin mula sa dagat, kaya naman hindi maiwasang magulo ang buhok ni Eliana. Hawak na lamang niya ngayon ang beach hat na kanina ay suot niya. Paminsan-minsan, inaayos ni Damian ang mga hiblang tumatakip sa mukha ni Eliana, at sa bawat banayad na paghaplos nito, napapatungo ang kanyang ulo dahil sa kaba.Huminto sila sa ilalim ng puno ng niyog at umupo sa maliit na banig na dala nila. Inayos ni Eliana ang mga pagkaing inihanda niya kaninang umaga. May mga sandwich, fruit juice, iba't ibang prutas, at mga meryenda. Agad kumuha si Damian ng sandwich na ginawa ni Eliana. Kahit nag-breakfast na sila bago umalis, para bang hindi talaga nauubusan ng gana ang lalaki."It’s good.""Talaga? Ako ang nag-prepare n’yan. If you want, pwede ko rin po kayong pabaunan sa office," sabi ni Eliana."That’s a promise, Eliana." Hindi tumitig

Tahimik ang buong bahay nang gabing iyon. Tumagos ang liwanag ng buwan sa kurtina. Nakaupo si Damian sa sofa, tinititigan ang mga litrato sa kanyang phone, captured sa dalampasigan. Si Eliana na nakangiti habang hawak ang sumbrero, si Eliana sa gilid ng dagat, nababasa ang laylayan ng damit. At iba pa , kuha na palihim niyang kinuhanan sa opisina, sa garden, maging sa kusina. Hinaplos niya ang larawan. Hindi niya namamalayang nakangiti na siya. Ang matibay niyang wall ay gumuho dahil sa babae.“Eliana…” bulong niya.Bawat litrato ay nagbabalik ng alaala na pilit niyang itinatago. Gusto na niyang aminin ang nararamdaman, pero hindi pa tapos ang lahat sa kanya at kay Dylan. Kailangan muna ng matibay na ebidensya ng panloloko nito kay Eliana. Kapag dumating ang tamang panahon, si Eliana mismo ang magdedesisyon, malaya at walang impluwensya ng kahit sino. Alam niyang may bahagi pa rin ng puso niya na nakakapit kay Dylan, dahil matagal din silang nagsama. Hindi agad nawawala ang pagmamaha